Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 11 sierpnia 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCVIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kan Furuyama, Jirō Taniguchi
‹Księga wiatru›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKsięga wiatru
Scenariusz
Data wydania20 marca 2009
RysunkiJirō Taniguchi
Wydawca Hanami
ISBN978-83-60740-21-7
Cena32,90
Gatunekmanga
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Czy na sali jest korekta?
[Kan Furuyama, Jirō Taniguchi „Księga wiatru” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Księga Wiatru” to dobry komiks. Ciekawa fabuła, niezłe rysunki. Panowie Kan Furuyama (scenariusz) i Jiro Taniguchi (rysunki) przyłożyli się i spłodzili udane dzieło. Właśnie – udane, ale niepowalające na kolana. Podczas lektury raczej nie pojawiają się westchnienia zachwytu, ale i też się nie ziewa. Dobry komiks, niewyróżniający się niczym specjalnym spośród masy dobrych komiksów. Nie, moment, wyróżnia się. Negatywnie, bowiem polska edycja jest jedną wielką wpadką korekty.

Daniel Gizicki

Czy na sali jest korekta?
[Kan Furuyama, Jirō Taniguchi „Księga wiatru” - recenzja]

„Księga Wiatru” to dobry komiks. Ciekawa fabuła, niezłe rysunki. Panowie Kan Furuyama (scenariusz) i Jiro Taniguchi (rysunki) przyłożyli się i spłodzili udane dzieło. Właśnie – udane, ale niepowalające na kolana. Podczas lektury raczej nie pojawiają się westchnienia zachwytu, ale i też się nie ziewa. Dobry komiks, niewyróżniający się niczym specjalnym spośród masy dobrych komiksów. Nie, moment, wyróżnia się. Negatywnie, bowiem polska edycja jest jedną wielką wpadką korekty.

Kan Furuyama, Jirō Taniguchi
‹Księga wiatru›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKsięga wiatru
Scenariusz
Data wydania20 marca 2009
RysunkiJirō Taniguchi
Wydawca Hanami
ISBN978-83-60740-21-7
Cena32,90
Gatunekmanga
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Księga Wiatru” to opowieść, której większa część rozgrywa się w XVII wieku w Japonii targanej wewnętrznymi niepokojami. Szogun i lojalni wobec niego wasale próbują utrzymać władzę, potomek rodu cesarskiego knuje spiski z feudałami, jedni i drudzy wykorzystują oddziały ninja, zaś po kraju włóczą się roninowie, szpiedzy i inna hałastra. Głównym bohaterem jest Jubee Yagyu, należący do rodu, który od pokoleń nauczał sztuki miecza rządzących. Jubee zresztą sam mieczem śmiga z wielką wprawą i potrafi rozpracować każdego przeciwnika. I to właśnie pojedynki mistrzów różnych stylów są największą zaletą tego albumu. Autorzy pokazują, na czym polegają poszczególne techniki, dzięki czemu czytelnik zauważa, że samurajska droga miecza to wręcz dziedzina sztuki, a nie tylko bezładne machanie ostrym kawałem żelaza. A oprócz tego spiski, pojedynki, knowania polityków, samurajski honor (na szczęście bez patetycznego sosu), pojedynki, pościgi, szpiegostwo, szczypta mitologii, nieco o tradycjach i oczywiście pojedynki. Całkiem dużo tych pojedynków…
Graficznie jest dobrze. Taniguchi potrafi oddać dynamikę walki, dba o elementy tła, rysuje piękne krajobrazy. Niezbyt podobają mi się wizerunki postaci (a zwłaszcza rysy twarzy) – ale OK, taki styl, jestem skłonny to zaakceptować. Narracyjnie jest bez zarzutu: owszem, jest dużo wstawek z tekstem tłumaczącym „kto, z kim, gdzie i dlaczego”, ale ponieważ fabuła jest mocno osadzona w historii Japonii, to te informacje bardzo pomagają zrozumieć sens działań bohaterów.
Jednak czytając „Księgę Wiatru”, zgrzyta się zębami. Najlepszym określeniem dla polskiej edycji tego albumu niech będzie słowo „niechlujny”. No bo jak inaczej wytłumaczyć literówki (np. „ronianami”, „uczayć”)? Poza tym bohaterowie raz używają nieco archaicznych wyrażeń („zali to nie…”), innym razem posługują się współczesnym językiem. No i dziwadła wynikające z nieuwagi tłumacza, a potem korektora, np. „Jego uczeń Tamiya Heibee, został przyjęty na służbę w Kishu i przekazywała ten styl Tokugawie z Kii”. W końcu Tamiya Heibee to kobieta czy mężczyzna? Albo „Nie ma co tracić czas”. Nawet imię głównego bohatera raz zapisane jest Yubee, a innym razem Jubee. Gdy do tego dodamy jeszcze bezpłciowe liternictwo, trudno się nie irytować.
„Księga Wiatru” to dobry komiks, który trafi w gusta głównie zainteresowanych historią Japonii oraz miłośników samurajów. Nie ukrywam, że jednak bardzo przeszkadzał mi niski poziom redakcji tekstu w tym albumie. A w myśleniu o całościowym wydźwięku komiksu przeszkadza mi on na tyle, że nie mogę polecić „Księgi Wiatru” z czystym sercem.
koniec
4 maja 2009
Więcej tekstów Daniela Gizickiego o komiksach i nie tylko znajdziesz tutaj.

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Jest inny świat…
Tomasz Nowak

10 VIII 2020

Tom czwarty edycji zbiorczej „Druuny” miał stanowić koniec serii. Trudno tu jednak mówić o jakimś wyraźnym „zakończeniuˮ, skoro w kilkanaście lat później ukazał się dodatkowy tom „zero”, a potem następna jej odsłona… I, w rzeczy samej, ów tom czwarty nie przynosi zdecydowanych rozstrzygnięć. Choć z dzisiejszej perspektywy trudno wnioskować, czy i jakie dalsze losy przewidywał w 2003 roku Serpieri dla swej bohaterki.

więcej »

Batalion Czwartaków gromi Niemców, czyli Gwardia Ludowa w akcji. O pewnym cyklu komiksowym PRL-u
Konrad Wągrowski

9 VIII 2020

Komiksowy cykl „Podziemny front”, wydawany pierwotnie w latach 1969-1972 nie zdobył nigdy rozgłosu porównywalnego do kapitana Żbika. Ale na komiksowym bezrybiu Polski Ludowej i tak ta wojenno-sensacyjna opowieść cieszyła się solidnym zainteresowaniem młodzieży. Nawet pomimo faktu, że słuszna propaganda historyczna była w tym cyklu więcej niż natrętna.

więcej »

Cierpienia młodego Petera
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

8 VIII 2020

Ostatni album „Ultimate Spider-man” wskazywał na lekkie zmęczenie materiału. Na szczęście główni twórcy serii Brian Michael Bendis i Mark Bagley w tomie siódmym wracają do formy.

więcej »

Polecamy

Kilka słów na pożegnanie

Pilot śmigłowca:

Kilka słów na pożegnanie
— Marcin Osuch

Szczęśliwy finał
— Marcin Osuch

Trochę jak Blueberry
— Marcin Osuch

Nasz polski superman
— Marcin Osuch

Pilot punktuje, „Pilot” dołuje
— Marcin Osuch

W końcu to komiks
— Marcin Osuch

Pożegnanie z Rosińskim
— Marcin Osuch

Rozkaz to rozkaz
— Marcin Osuch

Kapitan zmienia trasę
— Marcin Osuch

Latający dyliżans
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Superbohater z gór
— Paweł Ciołkiewicz

Pyrrusowe zwycięstwo
— Paweł Ciołkiewicz

Iść, ciągle iść…
— Paweł Ciołkiewicz

Prawdziwa samotność
— Paweł Ciołkiewicz

Niełatwe jest życie mangaki
— Paweł Ciołkiewicz

Apetyt rośnie w miarę czytania
— Paweł Ciołkiewicz

Wędrując przez życie
— Marcin Osuch

Kataną w Niebieską Kurtkę
— Łukasz Bodurka

Esensja czyta dymki: Lato 2009
— Jakub Gałka, Marcin Osuch, Mateusz Osuch, Konrad Wągrowski

Komiksy z przemytu: Niepozornie prosta historia
— Artur Długosz

Tegoż autora

Na marginesie scenariusza #1
— Daniel Gizicki

Na północy krew z rozbitych czaszek bucha
— Daniel Gizicki

Letnie dni
— Daniel Gizicki

Narkotyki i poszukiwania
— Daniel Gizicki

Wspaniały komiks!
— Daniel Gizicki

Młodociani turpiści?
— Daniel Gizicki

Wojny robotów
— Daniel Gizicki

Dla fanów Naruto
— Daniel Gizicki

Uwaga, kiepścizna!
— Daniel Gizicki

Sztuka jest nieśmiertelna!
— Daniel Gizicki

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.