Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 lutego 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe (wybrane)

więcej »

Tony Sandoval
‹Trup i sofa›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTrup i sofa
Scenariusz
Data wydanialuty 2009
RysunkiTony Sandoval
Wydawca Taurus Media
Gatunekobyczajowy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Młodociani turpiści?
[Tony Sandoval „Trup i sofa” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Lektura „Trupa i sofy” Tony’ego Sandovala sprawiła mi dużo przyjemności. Sympatyczna fabuła – pełna ciepła, emocji, subtelnej (młodzieńczej) erotyki i (przede wszystkim) przepiękne rysunki to główne atuty tego albumu. Ale moment, moment, co to za siedzenie przy rozkładającym się trupie?

Daniel Gizicki

Młodociani turpiści?
[Tony Sandoval „Trup i sofa” - recenzja]

Lektura „Trupa i sofy” Tony’ego Sandovala sprawiła mi dużo przyjemności. Sympatyczna fabuła – pełna ciepła, emocji, subtelnej (młodzieńczej) erotyki i (przede wszystkim) przepiękne rysunki to główne atuty tego albumu. Ale moment, moment, co to za siedzenie przy rozkładającym się trupie?

Tony Sandoval
‹Trup i sofa›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTrup i sofa
Scenariusz
Data wydanialuty 2009
RysunkiTony Sandoval
Wydawca Taurus Media
Gatunekobyczajowy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Ten wydany przez Taurus Media komiks to historia o typowym wakacyjnym romansie nastolatków, wzbogaconym o elementy horroru. Polo, mieszkaniec zabitej dechami dziury, nudzi się tego lata aż do momentu, gdy spotyka tajemniczą Sophie. Ta drobna brunetka o ujmującej urodzie i czarnych jak smoła oczach przyjechała, by spędzić nieco czasu w domu swojego taty. I jak to w takich fabułkach bywa, od wspólnego oglądania telepudła przez bieganie po deszczu dochodzi bardzo naturalnie do zbliżenia tych dwojga. Sandovalowi udało się oddać całą gamę emocji, jaka towarzyszy rozwijającemu się romansowi „niedoświadczonych szczeniaków”. Jest napięcie wywołane przelotnymi dotknięciami, jest nerwowe drżenie zaraz przed sami wiecie czym. I to jest naprawdę znakomicie pokazane i poprowadzone, dzięki czemu opowieść jest bardzo wiarygodna. Do tego dochodzą mroczne wyobrażenia Polo o prawdziwej naturze Sophie, co trochę skojarzyło mi się z opisywanym przeze mnie jakiś czas temu „Car Crash” Paula Pope′a. I wilkołaki. Lubię wilkołaki…
Szczerze mówiąc, trochę mi jednak zgrzyta ten cały myk z trupem. Dzieciaki znalazły rozkładające się zwłoki (znajomego Polo) i są nim wyraźnie zafascynowane. Czyżby się naczytali Baudelaire′a (albo może autor się naczytał)? Trącają truchło kijkiem, urządzają sobie przy nim romantyczne schadzki. No nie wiem, jakoś mnie to nie przekonuje. Być może nie zrozumiałem zamysłu autora. Sądzę, że zachowanie bohaterów jest po prostu dość dziwne.
Sandoval1) pięknie rysuje i koloruje. Wielkie wrażenie robią zwłaszcza wizerunki Sophie, ale i obrazy fantasmagorii doświadczanych przez Polo. Autor umiejętnie łączy rysunek kolorowy z czarno-białym (oraz niebiesko-szarym), a ciekawe przemieszanie kadrów w odmiennej gamie barw daje bardzo interesujące efekty narracyjne, co tylko uwydatnia płynność historii i pomaga w wywieraniu wrażenia na odbiorcy. Jestem oczarowany stroną graficzną tego komiksu i bardzo chętnie zapoznam się z innymi pracami Sandovala (Taurus słyszy?).
Generalnie polecam. „Trup i sofa” to bardzo dobry komiks, który bardzo dobrze się czyta i świetnie ogląda. Troszkę tylko nie pasuje mi liternictwo, ale przymykam oko. Mknijcie więc w te pędy do najbliższej księgarni z komiksami i kupcie. Warto.
koniec
6 maja 2009
1) Tu możecie przeczytać wywiad z autorem.

Więcej tekstów Daniela Gizickiego o komiksach i nie tylko znajdziesz tutaj.

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

My tu tylko mieszkamy…
Marcin Knyszyński

16 II 2020

Komiksowe eldorado w Polsce trwa w najlepsze. Kolejne serie zza oceanu wydawane są w naszym kraju w ekskluzywnych wydaniach zbiorczych. Egmont zaproponował właśnie pierwszy z pięciu tomów serii, którą dwanaście lat temu próbowało (z niepowodzeniem) zaszczepić u nas wydawnictwo Manzoku. Oto „DMZ”, czyli „strefa zdemilitaryzowana” – Manhattan po raz kolejny w popkulturze stał się skrajnie niebezpiecznym, odizolowanym od reszty świata, miejscem.

więcej »

A nad nami rosną chmury…
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

15 II 2020

„Śmierć X” to komiks, który rozpoczyna kolejną burzę w świecie mutantów. Jej zakończeniem jest event „Inhumans kontra X-Men”. Na razie jednak mamy zarzewie konfliktu.

więcej »

Fantasy na kacu
Marcin Knyszyński

14 II 2020

Całkiem niedawno mieliśmy okazję przeczytać pierwszy tom „Śnienia”, jednej z czterech serii „Sandman Uniwersum”. Prawdopodobnie już niedługo przyjdzie pora na ciąg dalszy (drugi tom komiksu Simona Spurriera wyszedł w Stanach mniej więcej miesiąc temu). Zapoznajmy się w międzyczasie z innym komiksem autora, pisanym równolegle do „Śnienia”. Non Stop Comics wydało właśnie pierwszy z trzech tomów „Cody”.

więcej »

Polecamy

Komiks nadmiaru

Niekoniecznie jasno pisane:

Komiks nadmiaru
— Marcin Knyszyński

Śledztwo trwa!
— Marcin Knyszyński

Głębokie rozczarowanie
— Marcin Knyszyński

Roślinny kryzys tożsamości
— Marcin Knyszyński

No to łups, Asteriksie? No to łups, Obeliksie!
— Marcin Knyszyński

Siła symbolu
— Marcin Knyszyński

Pajęcze lata Todda McFarlane’a
— Marcin Knyszyński

Bilety w pierwszym rzędzie na koniec wszechświata
— Marcin Knyszyński

Wszystko jest złudzeniem
— Marcin Knyszyński

Wystarczy uwierzyć
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Nostalgiczne spojrzenie na… przyszłość
— Paweł Ciołkiewicz

Esperanza znaczy nadzieja
— Paweł Ciołkiewicz

Heavy metal nie łagodzi obyczajów
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Na marginesie scenariusza #1
— Daniel Gizicki

Na północy krew z rozbitych czaszek bucha
— Daniel Gizicki

Letnie dni
— Daniel Gizicki

Narkotyki i poszukiwania
— Daniel Gizicki

Wspaniały komiks!
— Daniel Gizicki

Czy na sali jest korekta?
— Daniel Gizicki

Wojny robotów
— Daniel Gizicki

Dla fanów Naruto
— Daniel Gizicki

Uwaga, kiepścizna!
— Daniel Gizicki

Sztuka jest nieśmiertelna!
— Daniel Gizicki

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.