Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 14 czerwca 2021
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCVI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Jean Dufaux, Grzegorz Rosiński
‹Skarga Utraconych Ziem: Skarga utraconych ziem›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSkarga utraconych ziem
Scenariusz
Data wydaniapaździernik 2009
RysunkiGrzegorz Rosiński
Wydawca Egmont
CyklSkarga Utraconych Ziem
ISBN978-83-237-3618-9
Cena99,00
Gatunekfantasy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Jak ten Rosiński to robi?
[Jean Dufaux, Grzegorz Rosiński „Skarga Utraconych Ziem: Skarga utraconych ziem” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Skargi Utraconych Ziem” w żadnym wypadku nie można nazwać nowością na komiksowym rynku. Czy warto w takim razie o niej pisać, a tym bardziej kupować? Zdecydowanie tak, gdyż po pierwsze, od premiery w Polsce minęło ładnych parę lat, po drugie wydawca, Egmont, zastosował nową strategię wydawniczą. Można się spodziewać, że będzie skuteczna.

Marcin Osuch

Jak ten Rosiński to robi?
[Jean Dufaux, Grzegorz Rosiński „Skarga Utraconych Ziem: Skarga utraconych ziem” - recenzja]

„Skargi Utraconych Ziem” w żadnym wypadku nie można nazwać nowością na komiksowym rynku. Czy warto w takim razie o niej pisać, a tym bardziej kupować? Zdecydowanie tak, gdyż po pierwsze, od premiery w Polsce minęło ładnych parę lat, po drugie wydawca, Egmont, zastosował nową strategię wydawniczą. Można się spodziewać, że będzie skuteczna.

Jean Dufaux, Grzegorz Rosiński
‹Skarga Utraconych Ziem: Skarga utraconych ziem›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSkarga utraconych ziem
Scenariusz
Data wydaniapaździernik 2009
RysunkiGrzegorz Rosiński
Wydawca Egmont
CyklSkarga Utraconych Ziem
ISBN978-83-237-3618-9
Cena99,00
Gatunekfantasy
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Chcąc zdyskontować ogromną popularność, jaką zasłużenie cieszy się w kraju rysownik „Thorgala”, Egmont rozpoczął wydawanie nowej serii „Komiksy Grzegorza Rosińskiego”. Na pierwszy ogień poszła właśnie „Skarga…”, jako kolejny zapowiadany jest „Szninkiel”.
Pomimo że jest to wznowienie, przypomnijmy w kilku słowach treść czterech albumów wchodzących w skład omawianego albumu. Tomy te, w całości narysowane przez naszego rodaka, tworzą cykl „Sioban”; kolejne, rysowane już przez Phillipa Delaby (łącznie z ostatnio wydanym „Gwinea Lord”), składają się na prequelowy cykl „Rycerze łaski”. „Sioban” to dwie powiązane, ale jednak autonomiczne historie. Łączy je przede wszystkim postać głównej, tytułowej bohaterki. Pierwsze dwie części opowiadają o odzyskaniu przez Sioban tronu Sudennów. W trakcie walki o swoje dziedzictwo musiała zmierzyć się z Bedlamem, magiem, który zabił jej ojca, oraz radzić sobie z intrygami ojczyma, Blackmore’a. Tomy trzeci i czwarty to historia miłosnych wyborów Sioban, o tyle ciekawa, że nie wszyscy potencjalni narzeczeni grali fair.
Całość jest utrzymana w poetyce „Thorgala”, czyli umiejscowiona w europejskim średniowieczu, geograficznie przesunięta z krainy Wikingów w kierunku Wysp Brytyjskich. Podobnie jak w historiach rodziny Aegirssonów, atmosfera jest mroczna1), trzymająca stereotypowy nastrój epoki z dużą domieszką magii.
Ogromną zaletą zbiorczego wydania „Skargi…” jest jej poziom edytorski oraz liczne „ekstrasy”. Do twardej okładki zdążyliśmy się już przyzwyczaić, ale „drobiazgi” takie jak płócienny grzbiet czy zakładka to w dzisiejszych czasach rzadko spotykane znamiona ekskluzywnego wydania. Złego słowa nie można powiedzieć na jakość papieru i druku, jednak największe wrażenie robią materiały dodatkowe umieszczone na początku i na końcu albumu. Bardzo duża liczba rysunków, zarówno będących samodzielnymi ilustracjami, jak i szkiców roboczych, najciekawszych, bo uchylających rąbka tajemnicy skrywającej warsztat najsłynniejszego polskiego rysownika. Jedne z ciekawszych to, wspominane przez Grzegorza Rosińskiego w wywiadzie dla „Esensji”, studium twarzy Blackmore’a, którego postać, zgodnie z sugestią scenarzysty miała przypominać Christophera Lee.
Seria powstawała w okresie najwyższej formy Rosińskiego, chwilę po tym, jak zakończył on prace nad cyklem o krainie Qa. Ujęcia zastosowane w „Skardze…” sprawiają wrażenie dzieła genialnego operatora filmowego – dotyczy to zarówno pojedynczych kadrów, jak i całych sekwencji. Bardzo dobrym przykładem jest scena otwierająca album, przedstawiająca okręt wyłaniający się z mgły. Przy odrobinie wyobraźni można „zobaczyć”, jak powoli z oparów wyłaniają się kolejne szczegóły statku i jego załogi. Całość jest bardzo „równa”, nie ma fragmentów zauważalnie lepiej lub gorzej narysowanych. Bez dwóch zdań rzecz obowiązkowa dla fanów talentu Rosińskiego i miłośników komiksu w ogóle.
koniec
20 listopada 2009
1) Notabene dopiero teraz uświadomiłem sobie, że żaden album „Thorgala” nie jest radosny lub chociażby pogodny (może poza „Łucznikami”), szczęśliwe zakończenia zawsze były okupione czyjąś śmiercią lub cierpieniem.

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

O dwóch takich…
Paweł Ciołkiewicz

14 VI 2021

„Czas umarłych” to druga obok „Bękartów rewolweru” opowieść rozgrywająca się w uniwersum „Szóstego rewolweru”. Po intrygującej opowieści o żołnierzach generała Hume’a dostajemy historię znajomości dwóch ważnych postaci – Jesupa Suttera oraz Roberto Vargasa. Znamy ich dobrze z głównej serii, teraz mamy szansę poznać ich przeszłość.

więcej »

Krótko o komiksach: W oczekiwaniu na tornado?
Dagmara Trembicka-Brzozowska

13 VI 2021

Kolejny tom „Sagi winlandzkiej” przynosi głównie politykę – ale ta, jak to zwykle bywa, wgryza się też w życie Thorfinna, skromnego niewolnika na farmie w Danii.

więcej »

Pierwsze polskie postapo?
Marcin Osuch

13 VI 2021

Niewielki format, enigmatyczny tytuł i stosunkowo mało atrakcyjne wizualnie okładki nie wzbudzają dużego zainteresowania „Ostatnią Przystanią”, zwłaszcza współczesnego czytelnika. A to błąd, bo pod tą skromną powłoką kryje się całkiem przyzwoita opowieść sf.

więcej »

Polecamy

Smętny finał

Tajemnica złotej maczety:

Smętny finał
— Konrad Wągrowski

Stukasy, Wellingtony, Halifaksy!
— Konrad Wągrowski

O wolność waszą i naszą
— Konrad Wągrowski

Na wielbłądzie boli tyłek
— Konrad Wągrowski

Z Łosiem na łowy
— Konrad Wągrowski

Przybywając do PRL-owskiego raju
— Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Prosta historia
— Marcin Knyszyński

Tegoż twórcy

Hrabia Monte Skarbek
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Ten Polak to wspaniały zawodnik!
— Konrad Wągrowski

Krótko o komiksach: Opowieść kompletna
— Marcin Osuch

Klasycznie i od nowa
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Legendarna Historia Polski: Umarł król, niech żyje król!
— Marcin Osuch

Legendarna Historia Polski: Gryzonie zemsty
— Marcin Osuch

Legendarna Historia Polski: Zanim pojawił się wiedźmin
— Marcin Osuch

Prosta historia
— Marcin Knyszyński

Hrabia Mieszko Skarbek
— Paweł Ciołkiewicz

Krótko o komiksach: Agent Żbik i brylanty
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Tegoż autora

Pierwsze polskie postapo?
— Marcin Osuch

Śladami Kajka i Kokosza
— Marcin Osuch

Troszkę słabiej, ale nadal doskonale
— Marcin Osuch

Ile to jest w kocich minutach?
— Marcin Osuch

Stary, dobry Garfield
— Marcin Osuch

Wzbudza strach w ofiarach na całym świecie
— Marcin Osuch

Za dużo wątków
— Marcin Osuch

Pozorna sztampa
— Marcin Osuch

Byle nie na Itakę
— Marcin Osuch

Szpiegowska opowieść z odrobiną seksizmu
— Marcin Osuch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.