Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCX

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Tomasz Kołodziejczak

ImięTomasz
NazwiskoKołodziejczak

Cierpliwości. Patrzcie na Kinga...

Esensja.pl
Esensja.pl
Tomasz Kołodziejczak
1 2 3 »
Wywiad z Tomaszem Kołodziejczakiem, redaktorem naczelnym „Świata komiksu”, animatorem komiksu w Polsce. Tomek opowiada o procesie odradzania się komiksowego rynku, o planach wydawniczych firmy Egmont, największego obecnie wydawcy komiksów w Polsce, w tym o wielkim komiksowym konkursie…

Tomasz Kołodziejczak

Cierpliwości. Patrzcie na Kinga...

Wywiad z Tomaszem Kołodziejczakiem, redaktorem naczelnym „Świata komiksu”, animatorem komiksu w Polsce. Tomek opowiada o procesie odradzania się komiksowego rynku, o planach wydawniczych firmy Egmont, największego obecnie wydawcy komiksów w Polsce, w tym o wielkim komiksowym konkursie…

Tomasz Kołodziejczak

ImięTomasz
NazwiskoKołodziejczak
ESENSJA: – Egmont zdecydowanie odmienił sytuację komiksu w Polsce. Zaczynał wprawdzie spokojnie; w chwili przejścia „Świata komiksu” na cykl dwumiesięczny można było nawet zacząć się obawiać. Tak to przynajmniej wyglądało z perspektywy czytelnika. A jak z Pana strony? Czy ten początkowy okres był bardzo ciężki, wymagał sporej determinacji? Jak Pan wspomina pierwsze kroki Egmontu na polskim rynku komiksowym?
TOMASZ KOŁODZIEJCZAK: – Nie pamiętam początku działania Egmontu na tym rynku, bo zacząłem pracować w firmie w roku 1995. Z kolei Egmont wydaje komiksy od początku obecności w Polsce, czyli od roku 1990. Na początku były to komiksy, które niespecjalnie interesują prawdziwych fanów – komiksy dla dzieci. Był to magazyn „Donald Duck”, a 2-3 lata później ukazały się dwa pierwsze numery „Tintina”. Nie zostały dobrze przyjęte i cykl zamknięto. Dwukrotnie też próbowano wydawać „Smerfy”.
W latach 1994-95 – jeszcze przed moim przyjściem – Egmont wydał dwa tomy „Thorgala”. Jednak bez większych sukcesów.
Po tych doświadczeniach z komiksami albumowymi, francuskojęzycznymi (był jeszcze taki album „Nowa generacja” z krótkimi humorystycznymi historyjkami wydawnictwa Dupuis – części bohaterów stamtąd używałem potem w „Świecie Komiksu”) firma zamknęła tę linię produkcyjną. Wciąż jednak byliśmy liderem na rynku komiksu dziecięcego. „Kaczor Donald” jest tygodnikiem dziecięcym o największym nakładzie w Polsce! I jest to komiks, choć niektórzy sądzą inaczej…
– Oczywiście, że to komiks, tylko skierowany do innego audytorium, do dzieci. Natomiast można chyba połączyć pańskie przyjście do Egmontu z aktywnym działaniem firmy na rynku komiksu dla doświadczonego odbiorcy.
– Tak. To co powiedziałem wcześniej, to po to, by nie powstało wrażenie, że to ja wpadłem na pomysł wydawania komiksów.
Ja tylko uznałem, że jeśli mam 200-300 tysięcy czytelników dziecięcego pisma komiksowego „Kaczor Donald” (a zacząłem pracę od kierowania tą serią), to po dwóch, trzech latach będę miał grono 10-, 12-latków, którzy już Kaczora nie czytają – jest dla nich za dziecinny – ale są nauczeni konsumpcji tego rodzaju rozrywki, jaką jest komiks. To była pierwsza rzecz.
Druga to fakt, że jestem wariatem komiksu. Bardzo je lubię i przychodząc do Egmontu miałem już pomysł, że można coś w tym temacie zrobić. Jednak mój szef chciał, żebyśmy poczekali i zobaczyli, jak zostanie przyjęty „Kaczor Donald”. I poczekaliśmy całkiem długo…
Pierwsze projekty „Świata Komiksu” napisałem w roku 96. Pismo ukazało się dwa lata później. Dużo czasu zajęły negocjacje kontraktów, wybór serii.
Od samego początku zakładaliśmy, że pismo będzie platformą promocyjną i organizującą bardzo rozproszonych czytelników komiksu.
Na kształt „ŚK” wpłynęły dwie rzeczy. Wydawało mi się, że jego odbiorcą będzie czytelnik młodonastoletni. Do tego nie wierzyłem, że jest zapotrzebowanie na komiks nowoczesny, undergroundowy, dziwny. Taki, jaki dominuje na festiwalach komiksowych.
W efekcie w „Świecie Komiksu” dominowały historyjki może nie dla dzieci, ale takie, które dzieci są w stanie przeczytać. Uważam, że takie komiksy jak „Lucky Luke”, „Iznogud”, czy „Sprytek” to komiksy dla czytelnika dorosłego… Mnie bawią, a jestem przecież dorosły. W pierwszych numerach pisma takie właśnie historie królowały. Jeśli pojawiały się historie realistycznie, czy fantastyczne, to były brane z łagodniejszego obszaru, np. „Valerian”.
Niestety okazało się, że to nie działa.
Pierwsze numery sprzedały się w niesatysfakcjonującym nakładzie. Zmienialiśmy cenę, nakład, objętość, sposób wydawania – ale to dalej nie skutkowało. Pismo było deficytowe, wisiała nad nim groźba zamknięcia.
Wtedy zdecydowałem się na zmianę z miesięcznika na dwumięsiecznik. Miało to pozwolić nam złapać oddech, dać czas na refleksję i reakcję. Wreszcie fakt, że pismo ukazuje się nie dwanaście tylko sześć razy do roku, dawał nadzieję, że sprzeda się go trochę więcej. Liczyliśmy też, że jeśli nawet będziemy do niego dokładać, to tylko 6 razy do roku a nie 12. Tak to mniej więcej wyglądało.
– Ale dziś wygląda to chyba inaczej. Egmont jest potentatem na polskim rynku komiksowym. Wydajecie nowe albumy, nowe cykle. I to coraz częściej i coraz więcej. Jak jest polityka wydawnictwa? W jakim kierunku będzie się ono rozwijać?
Thorgal: Klatka
Thorgal: Klatka
WASZ EKSTRAKT:
65,0 (0,0) % 
Zaloguj, aby ocenić
– Mam nadzieję, że w kierunku: „częściej, wyżej, dalej”. Jednak wszystko zależy od wydolności klienta. Na Zachodzie jest masa dobrych komiksów i można je wydać u nas, ale problemem jest chłonność polskiego rynku. Jest niewiele osób, które są skłonne wydawać pieniądze na taką rozrywkę, jak komiks. Jest to grupa nieliczna, ale wierna.
Nakłady „Thorgala” i „Asteriksa” – naszych bestsellerowych publikacji – wynoszą 20-30 tysięcy egzemplarzy. Cała reszta sprzedaje się na poziomie 4-6 tysięcy egzemplarzy. I to jest ta różnica skali. Widać realną siłę nabywczą tego rynku.
Zaczynałem od wydawania mniej więcej trzech albumów na dwa miesiące. Dziś, jeśli dodamy reedycję „Thorgala”, są to cztery albumy co 2 miesiące. W 2001 roku chcę, żeby było ich 7 w ciągu dwóch miesięcy. Jest to realne.
– Wydania jakich tytułów i cykli mogą spodziewać się polscy miłośnicy komiksu?
– Przede wszystkim będziemy zwiększać ofertę komiksów środka: nie typu „Slaine” czy „Lucky Luke”. Od początku roku zaczniemy wydawać serię „Książe nocy”, której pierwszy tom był drukowany w „Świecie Komiksu”. Prawdopodobnie trzy z pięciu albumów ukażą się w 2001 roku.
Ogień i popiół
Ogień i popiół
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Będziemy też kontynuować „Armadę” i wydawać serię „Aqua Blue”. Jeden album z niej ukazał się w „Świecie Komiksu”. Zmienimy jednak kolejność, żeby nie wydawać pod rząd dwa razy tego samego albumu. Zaczniemy więc od albumy piątego, z nowego podcyklu tej serii, rysowanego przez inną osobę.
Myślę też o kontynuacji „Gwiezdnych Wojen"- tutaj rozmowy jeszcze trwają. Wydamy również kolejne tomy „Yansa”. Kiedy ukażą się wszystkie nowe, może przystąpimy do wznowień.
Prowadzimy też rozmowy na temat innych tytułów. Myślę o jakimś komiksie sensacyjnym, ponieważ pojawiła się konkurencja w tym obszarze.
Z drugiej strony będzie więcej komiksów humorystycznych, które nazywam roboczo komiksami o „walniętych chłopcach”, ponieważ na samym początku roku uruchamiamy wydawanie „Kid Paddle’a” – kultowego komiksu graczy komputerowych we Francji. W połowie roku powinny się ukazać pierwsze albumy z serii „Mały Sprytek”, a jesienią „Titeuf”. Są to trzy serie o chłopcach, ale to komiksy raczej nie dla dzieci – jest tam dużo nagich kobiet i skojarzeń, które zrozumieją tylko dorośli.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Jeśli chodzi o komiks trudniejszy, to będziemy kontynuować „Slaine’a”. Rozważam też wydanie „Hellboya”, ale to są plany nie do końca sprecyzowane.
– Można dostrzec też komiksowe akcenty w „Odkrywcy”, popularnonaukowym piśmie dla 10-14-latków. Czy ma ono wychować kolejne pokolenia fanów komiksu?
– To pismo jest tak skonstruowane, że ma ucząc bawić, czy też bawiąc uczyć i komiks tam spełnia rolę użytkową.
Nie jest tak, że ja tam daję komiks, żeby potem te dzieci czytały komiksy. Jest raczej odwrotnie. Daję tam komiks, żeby dzieci sięgnęły po gazetę. Komiks jest nośną formą wyrazu: można dzięki niemu powiedzieć zabawnie pewne rzeczy, które ciężko jest powiedzieć w artykułach.
Dla „Odkrywcy” rysuje „kwiat młodego komiksiarstwa” polskiego: Śledziu, Tomek Piorunowski, Krzysiek Kopeć, Darek Żejmo, a ze starszego pokolenia rysowników, Jacek Skrzydlewski.
– Ale też inne wydawnictwa Egmontu, np. „Świat gier komputerowych” promują komiks. Czy dodatki, jak np. „Matrix według Śledzia”, zagoszczą na stałe w „Świecie gier komputerowych"?
– To nie jest związane z naszymi działaniami komiksowymi. Śledziu, czyli Michał Śledziński, jest odkryciem „Świata Gier Komputerowych”. Mój przyjaciel Piotrek Pieńkowski, szef „ŚGK”, odnalazł Śledzia i udostępnił mu swoje łamy. Tak naprawdę do środowiska komiksowego Śledziu trafił, kiedy zaczął wydawać ziny, najpierw „Azbest”, potem „Produkt”. Jego prac jest dużo w różnych miejscach, rysuje m.in. dla Piotrka do pisma dla małych dzieci „Cybermycha”. Rysuje też dla mnie. Jest po prostu jednym z kilku komiksiarzy w Polsce, którzy pracują ciężko i mężnie znoszą trudności rynku. W przypadku Śledzia to skutkuje, bo komiks stał się źródłem jego utrzymania.
1 2 3 »

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nie byłem pesymistą
Tomasz Kołodziejczak

15 X 2021

O serii „Kajko i Kokosz – Złota Kolekcja” i nie tylko, z Tomaszem Kolodziejczakiem rozmawia Marcin Osuch.

więcej »

Zajmowałem się tylko komiksem
Marek Szyszko

12 V 2020

Z Markiem Szyszko, rysownikiem komiksów i ilustratorem, w imieniu Esensji rozmawia Marcin Osuch.

więcej »

Asteriks i Obeliks w krainie Polan
Marek Puszczewicz, Jean-Yves Ferri, Didier Conrad

4 XI 2019

O trudach współpracy scenarzysty z rysownikiem, o tym czy Asteriks dotrze do Słowian, o ulubionych albumach cyklu z obecnymi autorami serii „Asteriks” – Jean-Yves′em Ferri, Didier Conradem oraz tłumaczem Markiem Puszczewiczem rozmawia Marcin Osuch.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Inne recenzje

Mowgli 3001
— Jakub Gałka

Coś zaczyna się dziać
— Wojciech Gołąbowski

Podróż poślubna
— Wojciech Gołąbowski

Urok kreski bohaterki
— Artur Długosz

Skarga Zawiedzionego Czytelnika
— Wojciech Gołąbowski

Pero, pero…
— Wojciech Gołąbowski

Tegoż twórcy

W służbie jej kosmicznej mości
— Marcin Knyszyński

Hrabia Monte Skarbek
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Ten Polak to wspaniały zawodnik!
— Konrad Wągrowski

Krótko o komiksach: Opowieść kompletna
— Marcin Osuch

Klasycznie i od nowa
— Dagmara Trembicka-Brzozowska

Legendarna Historia Polski: Umarł król, niech żyje król!
— Marcin Osuch

Legendarna Historia Polski: Gryzonie zemsty
— Marcin Osuch

Legendarna Historia Polski: Zanim pojawił się wiedźmin
— Marcin Osuch

Prosta historia
— Marcin Knyszyński

Skąd jesteś, Ziemianko?
— Tomasz Nowak

Tegoż autora

Nie byłem pesymistą
— Tomasz Kołodziejczak

Chętnie bym coś jeszcze w życiu zrobił
— Tomasz Kołodziejczak

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.