Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 15 października 2021
w Esensji w Esensjopedii
WASZ EKSTRAKT:
100,0 (0,0) % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup

Lista Przebojów Książkowych: Notowanie XI – lipiec 2011

Esensja.pl
Esensja.pl
Bez zbędnych ceregieli przedstawiamy wyniki jednenastego notowania Listy Przebojów Książkowych.

Esensja

Lista Przebojów Książkowych: Notowanie XI – lipiec 2011

Bez zbędnych ceregieli przedstawiamy wyniki jednenastego notowania Listy Przebojów Książkowych.
Na pierwszym miejscy wciąż króluje „Gra o tron” Georga R.R. Martina, a zaraz za nią uplasował się „debiutant”, jeśli tak można napisać o książce, która miała swoją premierę 31 lat temu… W ten sposób ponownie w pierwszej trójce znalazły się same wznowienia.
Kolejna lista propozycji do głosowania pojawi się już w środę 10 sierpnia.
A oto oficjalne wyniki jedenastego notowania Listy Przebojów Książkowych. W nawiasach po tytule – ilość miesięcy na naszej liście i awans/spadek na liście
WASZ EKSTRAKT:
100,0 (0,0) % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
1. George R.R. Martin ‹Gra o tron› (3) (0)
W Zachodnich Krainach o ośmiu tysiącach lat zapisanej historii widmo wojen i katastrofy nieustannie wisi nad ludźmi. Zbliża się zima, lodowate wichry wieją z północy, gdzie schroniły się wyparte przez ludzi pradawne rasy i starzy bogowie.
Zbuntowani władcy na szczęście pokonali szalonego Smoczego Króla, Aerysa Targaryena, zasiadającego na Żelaznym Tronie Zachodnich Krain, lecz obalony władca pozostawił po sobie potomstwo, równie szalone jak on sam.
Tron objął Robert – najznamienitszy z buntowników. Minęły już lata pokoju i oto możnowładcy zaczynają grę o tron.
Przeczytaj recenzje Joanny Słupek i Miłosza Cybowskiego.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
2. Umberto Eco ‹Imię róży› (1) (—)
Listopad 1327 roku. Do znamienitego opactwa benedyktynów w północnych Włoszech przybywa uczony franciszkanin, Wilhelm z Baskerville, któremu towarzyszy uczeń i sekretarz, nowicjusz Adso z Melku. W klasztorze panuje ponury nastrój. Opat zwraca się do Wilhelma z prośbą o pomoc w rozwikłaniu zagadki tajemniczej śmierci jednego z mnichów. Sprawa jest nagląca, gdyż za kilka dni w opactwie ma się odbyć ważna debata teologiczna, w której wezmą udział dostojnicy kościelni, z wielkim inkwizytorem Bernardem Gui na czele. Tymczasem dochodzi do kolejnych morderstw. Przenikliwy Anglik orientuje się, że wyjaśnienia mrocznego sekretu należy szukać w klasztornej bibliotece. Bogaty księgozbiór, w którym nie brak dzieł uważanych za niebezpieczne, mieści się w salach tworzących labirynt. Intruz może tam łatwo zabłądzić, a nawet – jak krążą słuchy – postradać zmysły.
Powieść ukazała się po raz pierwszy w 1980 roku. Jej sukces czytelniczy był wielkim zaskoczeniem dla teoretyków i krytyków literatury. Dziś Imię róży zalicza się powszechnie do arcydzieł XX wieku.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
3. Philip K. Dick ‹Blade Runner. Czy androidy marzą o elektrycznych owcach?› (2) (−1)
Do roku 2021 wojny nuklearne starły z powierzchni ziemi całe gatunki zwierząt. Role domowych zwierzątek pełnią małe maszynki, produkowane przez Nexus Corporation. W tym opustoszałym i beznadziejnie smutnym postapokaliptycznymświecie Rick Deckard jest łowcą nagród. Jego zajęcie polega na „wycofywaniu z użytku” złych andriodów, także stworzonych przez Nexus, ale niechcianych na Ziemi. Główny bohater z wysiłkiem stara się zdefiniować zasady swojej przynależności do rodzaju ludzkiego w świecie zdominowanym przez inteligentne maszyny.
Specjalna edycja „dzieł wybranych” Philipa K. Dicka. Po raz pierwszy wydane będą w jednolitej szacie graficznej, w twardej oprawie. Autorem okładek i opracowania graficznego jest Wojciech Siudmak, znany doskonale naszym czytelnikom m.in. ze wspaniałego opracowania cyklu „Diuna”. Każdy z tomów oparzony będzie dodatkowym opracowaniem przygotowanym przez czołowkę polskich znawców gatunku – pisarzy, recenzentów, krytyków. Do tego tomu dotatkowy teks napisał jeden z największych znawców twórczości Dicka i najlepszy tłumacz jego utworów – Lech Jęczmyk.

4. Jacek Dukaj ‹Król Bólu› (8) (+3)
5. Peter Watts ‹Ślepowidzenie› (3) (0)
6. Neal Stephenson ‹Cryptonomicon› (8) (0)
7. Stephen King ‹Czarna bezgwiezdna noc› (2) (+1)
8. Philip K. Dick ‹Ubik› (3) (−5)
9. Anna Brzezińska ‹Wiedźma z Wilżyńskiej Doliny› (9) (+2)
10. Terry Pratchett ‹W północ się odzieję› (2) (−1)
11. John R.R. Tolkien ‹Dzieci Húrina› (2) (+2)
12. Peter Watts ‹Rozgwiazda› (4) (−7)
13. Kurt Vonnegut ‹Rzeźnia numer pięć› (2) (+1)
14. Arthur Conan Doyle ‹Księga wszystkich dokonań Sherlocka Holmesa› (9) (−4)
15. Dan Simmons ‹Wydrążony człowiek. Muza Ognia› (1) (—)

16. Norman Davies ‹Zaginione Królestwa› (9) (−1)
17. Lucy Maud Montgomery ‹Ania z Wyspy Księcia Edwarda› (1) (—)
18. Marek Krajewski ‹Liczby Charona› (2) (−3)
19. Paweł Matuszek ‹Kamienna Ćma› (1) (—)
20. Jo Nesbø ‹Karaluchy› (1) (—)
21. Charlaine Harris ‹Czyste intencje› (1) (—)
22. Cormac McCarthy ‹W ciemność› (6) (−9)
23. Orson Scott Card ‹Tropiciel› (1) (—)
24. Gail Carriger ‹Bezzmienna› (1) (—)
25. Tomasz Kołodziejczak ‹Głowobójcy› (1) (—)
26. Ildefonso Falcones ‹Katedra w Barcelonie› (1) (—)
27. Kate Griffin ‹Neonowy Dwór› (1) (—)
28. Mika Waltari ‹Kto zabił panią Skrof?› (1) (—)
29. Vendyl Jones ‹Manuskrypty z Qumran. Historia prawdziwego Indiany Jonesa› (1) (—)
30. (ex aequo) Juli Zeh ‹Corpus Delicti› (1) (—)
30. (ex aequo) Liza Marklund ‹Czerwona Wilczyca› (1) (—)
30. (ex aequo) Joyce Carol Oates ‹Opowieść wdowy› (1) (—)
30. (ex aequo) Aravind Adiga ‹Ostatni mieszkaniec› (1) (—)
• • •
Ciekawostki:
  • Najwyżej notowana nowość – Umberto Eco ‹Imię róży› (2 miejsce)
  • Ilość nowych pozycji w pierwszej piętnastce – 2.
  • Największy skok w ramach listy – Jacek Dukaj ‹Król Bólu› (3 pozycje do góry)
  • Najwiekszy spadek – Cormac McCarthy ‹W ciemność› (9 miejsc w dół)
  • Najdłużej na liście (po raz dziewiąty) – Anna Brzezińska ‹Wiedźma z Wilżyńskiej Doliny›, Arthur Conan Doyle ‹Księga wszystkich dokonań Sherlocka Holmesa› oraz Norman Davies ‹Zaginione królestwa›
• • •
Upominki książkowe wylosowali:
  • Julian Jażdżewski, Chojnice
  • Magdalena Bielicka, Miechucino
  • Jerzy Woliński, Lublin
  • Wioletta Bojke, Skierniewice
  • Krzysztof Grzywocz, Katowice
koniec
9 sierpnia 2011

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Stulecie Stanisława Lema: Zawsze szach, nigdy mat
Marcin Knyszyński

11 X 2021

Ostatnia opowieść o Ijonie Tichym i przedostatnia powieść Lema. Ijon Tichy ma problem. Uległ bowiem kallotomii podczas swojego pobytu na księżycu. Jego mózg został w niewyjaśniony sposób podzielony na funkcjonujące niezależnie dwie osobowości (ukryte w dwóch rozłącznie działających półkulach). Tichy, za pomocą niepełnych danych z lewej półkuli (której to osobowość jest narratorem w powieści) próbuje zrekonstruować swój pobyt na księżycu i zrozumieć co się tak naprawdę wydarzyło.

więcej »

Wyimki z filozofii: O tym, co w życiu najlepsze
Mieszko B. Wandowicz

10 X 2021

Który dialog Platona jest najważniejszy? Najczęściej, jak się zdaje, przypisywany jest ów zaszczyt jednemu z czterech. „Państwu”, znanemu też jako „Rzeczpospolita”, ze względu na ogrom dzieła, wielość zagadnień i wymiar polityczny — z reguły zresztą, mam wrażenie, niewłaściwie odczytywany. „Uczcie” („Biesiadzie”), najpewniej za sprawą tyleż wartości literackiej, ile tematu: miłości. „Timajosowi”, zaliczanemu do filarów ontologii oraz teologii. Mnie najbliższy jest ten czwarty: „Fedon”.

więcej »

Stulecie Stanisława Lema: Świadomość jako błąd
Marcin Knyszyński

5 X 2021

„Na początku była ciemność i zimne płomienie, i huk przeciągły…” – tak zaczyna się jedno z najważniejszych opowiadań Stanisława Lema. Tekst ten, opublikowany pierwotnie w magazynie „Kultura” w 1974 roku, zaczyna się podobnie jak słynny, wydany rok wcześniej, „Robot” Adama Wiśniewskiego-Snerga. Z otchłani pustki i niebytu na światło dzienne wydostaje się świadomość – narrator(ka), początkowo używając(y/a) dukajopodobnej koniugacji (byłom!), stopniowo nabiera konkretnych kształtów, aby (...)

więcej »

Polecamy

Zawsze szach, nigdy mat

Stulecie Stanisława Lema:

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Nie wszystko i nie wszędzie jest dla nas
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Do księgarni marsz: Grudzień 2020
— Esensja

Na rubieżach rzeczywistości: Myślę, ale czy jestem?
— Marcin Knyszyński

Na rubieżach rzeczywistości: Wszyscy jesteśmy androidami
— Marcin Knyszyński

Obcość jest w nas
— Miłosz Cybowski

Okiem biologa
— Beatrycze Nowicka

Kanon ze smoczej jaskini: Moja własna lista. Część II
— Beatrycze Nowicka

Esensja czyta: Lipiec 2013
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Jarosław Loretz, Daniel Markiewicz, Paweł Micnas, Beatrycze Nowicka, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Do księgarni marsz: Lipiec 2013
— Esensja

Lista Przebojów Książkowych: Notowanie XXII – czerwiec 2012
— Esensja

Lista Przebojów Książkowych: Propozycje – czerwiec 2012
— Esensja

Tegoż twórcy

Umieranie w śniegu
— Anna Nieznaj

Krótko o książkach: Upływ czasu
— Joanna Kapica-Curzytek

Teologia bez iskier
— Sławomir Grabowski

Słowiańskie elfy rzeczne
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Thriller nadprzyrodzony
— Miłosz Cybowski

Krótko o książkach: W ciemnych barwach
— Miłosz Cybowski

Po Westeros i okolicach
— Dawid Kantor

Podróż
— Joanna Kapica-Curzytek

O tym, czego nie boi się Dukaj
— Mieszko B. Wandowicz

Człowiek przeżywający
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.