Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 lutego 2018
w Esensji w Esensjopedii

Wilmowski po latach: Dla czytelnika dorastającego z bohaterem

Esensja.pl
Esensja.pl
„Tomek u źródeł Amazonki” (1967), będąc siódmą i bodaj najobszerniejszą częścią cyklu podróżniczych przygód Tomka Wilmowskiego, stanowi punkt przełomowy, rozdzielając młodzieńcze wojaże od dorosłej odpowiedzialności tytułowego bohatera.

21 stycznia 2017 przypada 105. rocznica urodzin Alfreda Szklarskiego. 9 kwietnia 2017 przypada 25. rocznica jego śmierci. Ponadto w 2017 roku mija 60. rocznica pierwszego wydania „Tomka w krainie kangurów”, 50. rocznica pierwszego wydania „Tomka u źródeł Amazonki” oraz 30. rocznica pierwszego wydania „Tomka w Gran Chaco”.

Alfred Szklarski
‹Tomek u źródeł Amazonki›

WASZ EKSTRAKT:
100,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTomek u źródeł Amazonki
Data wydanialistopad 1982
Autor
IlustracjeJózef Marek
Wydawca Śląsk
CyklTomek Wilmowski
ISBN83-216-0270-3
Format296s. 145×205mm
Gatunekdla dzieci i młodzieży, przygodowa
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Zobacz w
Jak „Tomek na tropach Yeti” był opowieścią o Smudze bez Smugi, tak niniejsza powieść jest Tomkiem bez Tomka. Przez nieco ponad sto początkowych stron głównym bohaterem jest – jakby dla równowagi – wciąż tajemniczy Jan Smuga, podróżnik i niespokojny duch. I, trzeba powiedzieć, jest to ciekawsza część książki. Wraz bowiem z przybyciem do Ameryki Południowej (akcja toczy się w Amazonii; głównie w Brazylii, ale także na pograniczu innych krajów) bohatera tytułowego, pojawiają się przydługie, nudnawe opisy geograficzno-historyczne, wśród których przeważają dzieje polskich odkrywców i emigrantów, w tym osadników.
„Amazonka” jest powieścią interesującą z wielu względów; posunę się nawet do stwierdzenia, że – wracając po latach do cyklu – jawi się jako najbardziej intrygująca. Jak kamień milowy, mający wyznaczać zwrot podejścia do bohaterów, do akcji. Cóż my tu mamy: przede wszystkim, Alfred Szklarski sprowadził bohaterów na ziemię, wysyłając ich do zwykłej, codziennej pracy zarobkowej. Smuga przyjmuje propozycję zatrudnienia w firmie pozyskującej kauczuk (ma odpowiadać za zorganizowanie zbrojnej ochrony), wprowadza tam też Zbyszka i Nataszę. Pod koniec książki zaś jasnym się staje, że fundusze na prywatne wyprawy nie spadają z nieba i czasem trzeba sprzedać coś cennego, w dodatku nie wszyscy bliscy mogą rzucać swe zajęcia i – nawet w potrzebie – gnać na drugi kraniec świata.
Dalej, autor nieco odbrązawia chodzące ideały: Smuga nie waha się przed torturowaniem (psychicznym) wroga w celu wymuszenia zeznań, kapitan Nowicki też przeprowadza coś zbliżonego (w dodatku łączy to z porwaniem), później zaś z własnej woli bierze udział w seansie narkotycznym – jego wizje są szczegółowo opisane (czyżby wpływ lat 60.?). I wreszcie – w tej części nasi bohaterowie mają głównie do czynienia z najgroźniejszym drapieżnikiem tego świata: człowiekiem.
Tomek nie jest już chłopcem. O ile dotychczasowe części cyklu były chronologicznie niemal bezpośrednimi kontynuacjami poprzednich, o tyle już na wstępie „Amazonki” otrzymujemy informację, że od wyprawy na Nową Gwineę minęło półtora roku. Tomek w rozmowie z szefem firmy przyznaje, że w Boże Narodzenie skończy 21 lat – przypominając czytelnikom, że o trzy lata młodszą Sally ratował mając lat czternaście. Kilka kartek dalej przechodzi zaś z Nowickim na ty (acz trzeba przyznać, że propozycja wyszła od tego drugiego).
Nie wiem, czy było to zamierzone od początku, czy dopiero w trakcie pisania „Tomka u źródeł Amazonki” Szklarski zorientował się, że nie zmieści w jednym tomie całej akcji. Faktem jest, że nieco za połową książki zapowiada w przypisach podanie dalszych szczegółów w tomie kolejnym, zapowiadając w ten sposób, gdzie będzie się jego akcja toczyła. Od pierwszego zaś wydania niniejszej powieści na jej okładce pojawiła się zapowiedź „Tomka w Gran Chaco”. Okazało się jednak, że na jego wydanie trzeba było czekać aż 20 lat…
Choć wydanie posiada mapę Amazonii (wyjątkowo nie na wewnętrznych stronach okładki, ale wplecionej w treść jak zwykłe ilustracje), nie zaznaczono na niej jednak trasy, którą bohaterowie przemierzają na kartach powieści. Ciekawostką zaś, perełką wśród opisów polskiego osadnictwa w Ameryce Południowej jest wspomnienie jedynej w naszych dziejach podjazdowej wojny polsko-indiańskiej, trwającej 27 lat.
koniec
4 marca 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

20 najlepszych książek 2017 roku
Esensja

20 II 2018

…zdaniem czytelników Esensji. Jak co roku prezentujemy wyniki naszego plebiscytu na najlepsze książki minionego roku. Typowaliśmy my, głosowali czytelnicy, w efekcie mamy doborową dwudziestkę. Zapraszamy… do lektury.

więcej »

Pożegnania 2017 (4)
Jarosław Loretz

4 II 2018

Przypomnijmy sobie, kto odszedł w roku 2017. Dziś miesiące październik-grudzień.

więcej »

Do księgarni marsz: Luty 2018
Esensja

1 II 2018

Z lutowych zapowiedzi wydawców wybraliśmy 28 książek – po jednej na każdy dzień miesiąca.

więcej »

Polecamy

Bohaterowie

Po trzy:

Bohaterowie
— Beatrycze Nowicka

Ludzie w książkach żyją
— Beatrycze Nowicka

Niedocenione
— Beatrycze Nowicka

Inne strony świata
— Beatrycze Nowicka

I jeszcze jeden tom…
— Beatrycze Nowicka

Transfuzje duszy
— Beatrycze Nowicka

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Z tego cyklu

Czy można wyrosnąć z Tomka?
— Wojciech Gołąbowski

Wyprawa ratunkowa jak wycieczka krajoznawcza
— Wojciech Gołąbowski

W nieznane, ale z kobietami
— Wojciech Gołąbowski

W klimatach szpiegowskich
— Wojciech Gołąbowski

Tajemniczo, ale i irytująco
— Wojciech Gołąbowski

Ło Indianerach
— Wojciech Gołąbowski

Mniej encyklopedii, więcej akcji
— Wojciech Gołąbowski

Początek średnio udany
— Wojciech Gołąbowski

Tegoż autora

Przeczytaj to jeszcze raz: Jaja jak atomowe berety
— Wojciech Gołąbowski

Nie wszystko złoto
— Wojciech Gołąbowski

Przeczytaj to jeszcze raz: Furia ze Złotego Wieku SF
— Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: Jak z Grabińskiego
— Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: Zwykły dzień w Puławach
— Wojciech Gołąbowski

I gdzie ta legenda?
— Wojciech Gołąbowski

Miejsca, które warto odwiedzić: Skrawek Japonii na ziemi oświęcimskiej
— Wojciech Gołąbowski

Niektórym wszystko się kojarzy…
— Wojciech Gołąbowski

Miejsca, które warto odwiedzić: Fauna i flora morska na Podbeskidziu
— Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: Zaproszenie do jamy
— Wojciech Gołąbowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.