Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 lutego 2021
w Esensji w Esensjopedii

Pożegnania 2020 (2/4)

Esensja.pl
Esensja.pl
1 2 3 »
Nadszedł czas na podsumowanie strat szeroko pojętej popkultury w 2020 roku. Dziś miesiące kwiecień-czerwiec.

Jarosław Loretz

Pożegnania 2020 (2/4)

Nadszedł czas na podsumowanie strat szeroko pojętej popkultury w 2020 roku. Dziś miesiące kwiecień-czerwiec.
Tradycyjnie na początku roku proponuję smutne rozliczenie strat w popkulturze, poniesionych przez upłynione dwanaście miesięcy. Wśród twórców o międzynarodowej – czy choćby krajowej – sławie, którzy od nas odeszli, na liście znalazły się i osoby mniej znane, niekiedy niezwiązane z procesami twórczymi. Zaręczam jednak, że posiadają one odpowiednio bogaty dorobek zawodowy bądź dokonania, które swego czasu odbiły się szerokim echem po sporej części globu, by się na tę listę zakwalifikować. Ba! Jest tu nawet nie byle jaki kot!
Zdaję sobie oczywiście sprawę, że wielu osób próżno tu szukać. Niestety, liczba odchodzących od nas pisarzy, muzyków, aktorów czy specjalistów związanych z branżą filmową z roku na rok rośnie. W tej chwili zaczynają wymierać twórcy związani z Bondami, ze Spielbergiem, z „Gwiezdnymi wojnami”, z zespołami muzycznymi święcącymi triumfy już nawet nie w latach 60., ale nawet 70. i 80., i coraz trudniej będzie o chwilę oddechu i zadumy. Przy tym zeszły rok był szczególnie bolesny, bowiem na nieuchronny proces wymiany pokoleń nałożyła się dodatkowo epidemia COVID-19, kosząca jeśli nawet nie bezpośrednio, przez wirusa, to z pewnością utrudniająca regularny dostęp do usług medycznych. A to skutkuje zgonami na schorzenia niekiedy jak najbardziej uleczalne. Jak by nie było, zapraszam do lektury.
W kwietniu odeszli:
2. – Juan Giménez, argentyński twórca komiksów, najchętniej poruszający się w space operze. W Polsce ukazały się jego „Kwestia czasu”, „Czwarta siła” (wydanie zbiorcze trzech albumów), „Kasta metabaronów” (9 albumów), „Leo Roa” (wydanie zbiorcze dwóch albumów), „Segmenty” (wydanie zbiorcze trzech albumów) oraz – wyjątkowo w konwencji fantasy – „Ja, Smok” (wydanie zbiorcze trzech albumów).
5. – Honor Blackman, brytyjska aktorka, która zdobyła popularność jako Cathy Gale z serialu „Rewolwer i melonik”, a przypieczętowała ją rolą Pussy Galore w „Goldfingerze”, stając się jedną z najstarszych dziewczyn Bonda (miała wówczas 38 lat, o 5 więcej niż Sean Connery). Dała się też zapamiętać jako Hera z „Jazona i Argonautów”, Lady Daggett z „Shalako”, Anna Fountain” z „Córki dla diabła” i Penny z „Dzienników Bridget Jones”. Notabene pół roku później, 5 października, zmarła też Margaret Nolan, pomalowana na złoto dziewczyna z napisów początkowych oraz masażystka w „Goldfingerze”.
8. – Andrzej Adamiak, gitarzysta basowy, wokalista, kompozytor i autor tekstów, ale przede wszystkim współzałożyciel i długoletni leader zespołu Rezerwat, znanego tak naprawdę z jednego wielkiego przeboju („Zaopiekuj się mną”) i kilku innych umiarkowanie popularnych piosenek („Parasolki”, „Nieprzytomnie słodka noc”).
9. – Jędrzej Polak, tłumacz i dziennikarz. Spośród jego translacji warto wymienić trzy pierwsze części „Odysei kosmicznej” Arthura C. Clarke’a, „Nemezis” Isaaca Asimova, „Diamentowy wiek” i „Zamieć” Neala Stephensona, „Vineland” Thomasa Pynchona oraz „Trainspotting” Irvine’a Welsha.
10. – Nobuhiko Obayashi, japoński reżyser słynący z surrealistycznego kina, zatopionego w sporej dawce kiczu i bajkowości. Jego najbardziej znanym dziełem jest horror „Dom” z 1977 roku, ale nie sposób nie wspomnieć także o dwóch częściach „Tenkosei” (1982 i 2007) o zamianie osobowości przez nastolatków, „The Little Girl Who Conquered Time (1983) o kłopotach z przeskokami w czasie, czy „Summer Among the Zombies” (1988) z nostalgiczną podróżą w czasy dzieciństwa.
15. – Allen Daviau, amerykański operator filmowy, pięciokrotnie nominowany do Oscara – za „E.T.”, „Kolor purpury”, „Imperium Słońca”, „Avalon” i „Bugsy”. Oprócz tego autor zdjęć m.in. do „Kongo”, „Żony astronauty” i „Van Helsinga”.
15. – Brian Dennehy, amerykański aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, nagrodzony Złotym Globem za rolę w filmie „Death of a Salesman”, pięciokrotnie nominowany do nagród Emmy. Z bardziej zapadających w pamięć ról warto wymienić barmana w „Dziesiątce”, szeryfa Willa Teasle’a w „Rambo: Pierwsza krew”, szeryfa Cobba w „Silverado”, przywódcę Antarean, Waltera, w „Kokonie”, detektywa Cavanaugha w „Orłach Temidy”, porucznika policji w „F/X” czy Stourleya Kracklite’a z „Brzucha architekta” Petera Greenawaya.
15. – Rubem Fonseca, brazylijski pisarz i scenarzysta filmowy, specjalizujący się w brutalnych i erotycznych historiach miejskich. Napisał cykl opowieści kryminalnych, których bohaterem jest prawnik-detektyw Mandrake. W Polsce ukazała się tylko jedna jego powieść („Wielkie emocje i uczucia niedoskonałe”) oraz kilka opowiadań.
16. – Daniel Bevilacqua, znany pod scenicznym pseudonimem Christophe. Francuski piosenkarz o włoskich korzeniach, cieszący się dużą popularnością na przełomie lat 60. i 70. Jego bardziej znane piosenki to „Aline”, „Les Marionettes”, „J’ai entendu la mer”, „Excusez-moi Monsieur le professeur” i „Oh mon Amour”.
16. – Luis Sepúlveda, chilijski komunizujący pisarz, dziennikarz, nikaraguański rewolucjonista, załogant na jednym ze statków Greenpeace’u i późniejszy koordynator tej organizacji. Z jego barwnej twórczości do Polski dotarło 11 książek, w tym powieść „O starym człowieku, co czytał romanse”, dzięki której zyskał międzynarodowe uznanie, wydane zbiorczo dwie opowieści parodiujące schematy czarnego kryminału „Dziennik sentymentalnego killera; Kajman”, a także zwierzęce fantazje dla dzieci: „Historia o mewie i kocie, który uczył ją latać”, „Historia Miksa, Maksa i Meks” oraz „Historia ślimaka, który odkrył znaczenie powolności”.
19. – Cecil Bødker, duńska pisarka i poetka, znana przede wszystkim z książek dla dzieci i młodzieży (w tym ostatnim przypadku – z cyklu przygód Silasa). W Polsce doczekaliśmy się jedynie dwóch jej tytułów: „Jerutte z Lisiej Polany”, pierwszego tomu cyklu fantasy z tytułowym skrzatem, oraz „Opowieści o Tavsie”, o chłopcu wychowywanym przez babcię.
21. – Florian Schneider (niekiedy Schneider-Esleben), niemiecki multiinstrumentalista i kompozytor. Był współzałożycielem zespołu Kraftwerk, przez kolejne 40 lat stanowiąc – wraz z Ralfem Hütterem – jego główny trzon. Był też współautorem muzyki większości utworów Kraftwerku.
23. – Paweł Elsztein, publicysta i popularyzator lotnictwa, autor kilkuset artykułów specjalistycznych i ponad 60 książek o samolotach, balonach, rakietach i lotniczym modelarstwie.
25. – Per Olov Enquist, szwedzki autor historyzujących powieści psychologicznych, sztuk teatralnych, scenariuszy filmowych („Pelle zwycięzca”, przy którym pracował, został nagrodzony Oscarem za film nieanglojęzyczny) i publicysta. W Polsce wyszły jego powieści „Piąta zima magnetyzera” (notabene zekranizowana w 1999 roku), „Wizyta królewskiego konsyliarza”, „Opowieść o Blanche i Marie”, „Biblioteka kapitana Nemo” i „Strącony anioł”, a oprócz tego książeczka dla dzieci („Góra Trzech Grot”) i zbiór dramatów („Dla Fedry. Z życia glist. Godzina Kota. Tupilak”).
29. – Irrfan Khan, zwany też po prostu Irrfanem, w rzeczywistości Sahabzade Irfan Ali Khan. Indyjski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, uważany za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli tamtejszego kina. Zyskał popularność rolami m.in. w „Wojowniku” i „Slumdogu. Milionerze z ulicy”, po czym – jako jedna z niewielu gwiazd indyjskiego kina – rozpoczął karierę w kinie zachodnim, występując choćby w „Życiu Pi”, „Niesamowitym Spider-Manie”, „Jurassic Worldzie” czy „Puzzlach”.
29. – Maj Sjöwall, szwedzka pisarka, która wespół z Perem Wahlöö, nieżyjącym już od 45 lat, stworzyła cykl poczytnych powieści kryminalnych z bogatym tłem obyczajowym. Wszystkie dziesięć tomów przygód komisarza Martina Becka szczęśliwie wyszło po polsku, jednak z opowiadań dotarło tylko jedno, „Multimilioner”, zamieszczone w antologii „Ciemna strona”.
1 2 3 »

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Na rubieżach rzeczywistości: Imperium wcale się nie rozpadło
Marcin Knyszyński

28 II 2021

„Valis” jest pierwszą z trzech ostatnich powieści Philipa K. Dicka – razem z „Bożą inwazją” i „Transmigracją Timothy’ego Archera” stanowi nieformalną trylogię, w której autor zawarł podsumowanie swoich literackich poszukiwań Boga, transcendencji i prawdy o otaczającej go rzeczywistości. Jest to znów powieść autobiograficzna i to w jeszcze większym stopniu niż „Wyznania łgarza” czy „Przez ciemne zwierciadło”. Philip K. Dick jest tu jawnie narratorem i głównym bohaterem – na dodatek występuje w (...)

więcej »

Nie przegap: Styczeń 2021
Esensja

31 I 2021

Pierwszy w tym roku przegląd recenzji. W styczniu nie było źle.

więcej »

Na rubieżach rzeczywistości: Lęk i odraza w Kalifornii
Marcin Knyszyński

31 I 2021

Philip K. Dick zażywał narkotyki. Z tym faktem raczej nikt nie polemizuje, to rodzaje i wielkości dawek psychoaktywnych substancji są kwestią sporną. Najgorzej było na samym początku lat siedemdziesiątych, które uznawane są za najmroczniejszy okres w życiu autora – ciągłe balansowanie na krawędzi przepaści i eksperymenty z meskaliną, amfetaminą i LSD. Dziś przejdziemy „Przez ciemne zwierciadło”, aby stoczyć się na samo dno – tak oto Philip K. Dick podsumował wspomniany etap swojego życia. W (...)

więcej »

Polecamy

Imperium wcale się nie rozpadło

Na rubieżach rzeczywistości:

Imperium wcale się nie rozpadło
— Marcin Knyszyński

Lęk i odraza w Kalifornii
— Marcin Knyszyński

Las oblany słonecznym blaskiem
— Marcin Knyszyński

Dick jak Dickens
— Marcin Knyszyński

Kochać to nie znaczy zawsze to samo
— Marcin Knyszyński

Chorzy na życie
— Marcin Knyszyński

Dick w starym stylu
— Marcin Knyszyński

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

W poszukiwaniu rzeczywistości obiektywnej
— Marcin Knyszyński

Myślę, ale czy jestem?
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Pożegnania 2020 (4/4)
— Jarosław Loretz

Pożegnania 2020 (3/4)
— Jarosław Loretz

Pożegnania 2020 (1/4)
— Jarosław Loretz

Pożegnania 2019 (4/4)
— Jarosław Loretz

Pożegnania 2019 (3/4)
— Jarosław Loretz

Pożegnania 2019 (2/4)
— Jarosław Loretz

Pożegnania 2019 (1/4)
— Jarosław Loretz

Pożegnania 2018 (4)
— Jarosław Loretz

Pożegnania 2018 (3)
— Jarosław Loretz

Pożegnania 2018 (2)
— Jarosław Loretz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.