Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 3 czerwca 2020
w Esensji w Esensjopedii

10 naj… Najbardziej demoniczne dzieci

Esensja.pl
Esensja.pl
Konrad Wągrowski
Wakacje! Nasze pociechy, wyzwolone z kajdan, jakie przez 10 miesięcy w roku nakłada na nie obowiązek powszechnej edukacji, wreszcie będą miały okazję pokazać, na co je stać. Abyście jednak nie sądzili, że to wasze dzieci są diabłami wcielonymi, przypomnijcie sobie listę Naprawdę Demonicznych Dzieci znanych z kultury popularnej.

Konrad Wągrowski

10 naj… Najbardziej demoniczne dzieci

Wakacje! Nasze pociechy, wyzwolone z kajdan, jakie przez 10 miesięcy w roku nakłada na nie obowiązek powszechnej edukacji, wreszcie będą miały okazję pokazać, na co je stać. Abyście jednak nie sądzili, że to wasze dzieci są diabłami wcielonymi, przypomnijcie sobie listę Naprawdę Demonicznych Dzieci znanych z kultury popularnej.
10. Maharadża Pankotu („Indiana Jones i Świątynia Zagłady”)
Młody maharadża wydaje się dzieckiem rezolutnym i rozsądnym. Jego wypowiedzi świadczą o dobrym wykształceniu i przygotowaniu do sprawowania władzy, mimo młodego wieku. Mało kto wie jednak, że maharadża jest również wyznawcą krwawej bogini Kali, bierze udział w rytuałach składania ofiar z ludzi, a jego hobby to torturowanie dorosłych za pomocą laleczek voodoo. To nie jego świadomy wybór? Jego posłuszeństwo zostało wymuszone przez jakiś tam napój? Dzieci zawsze mają dobre wytłumaczenia.
9. Stewie Griffin („Family Guy”)
Stewie jest dopiero dwulatkiem, dosyć jednak nietypowym. Z jednej strony co prawda często zachowuje się jak normalne dziecko – ogląda Teletubisie, ma problemy z używaniem toalety, nie rozumie świata dorosłych, jest niedoświadczony i niedojrzały. Z drugiej jednak strony – jest absolutnie genialnym wynalazcą i konstruktorem, twórcą wielu skomplikowanych urządzeń technicznych (w tym urządzenia do kontroli umysłu), w czym przypomina znanego z „Laboratorium Dextera” nieco mniej demonicznego Mandarka. Stewie swe zdolności wykorzystuje do działalności przestępczej – ma już na sumieniu kradzieże samochodów (czasem z właścicielami w środku), ściąganie fikcyjnych długów, fałszerstwa, a nawet morderstwa! Nieźle jak na dwulatka, nieprawdaż? Trudno się więc dziwić, że w „Blue Harvest”, pełnometrażowej parodii „Gwiezdnych wojen” w wykonaniu bohaterów „Family Guya”, Stewie otrzymał zaszczytną rolę czarnego charakteru wszech czasów, wcielając się w odpowiednika Dartha Vadera.
8. David („Tajemnica Syriusza”)
David jest smutnym, zagubionym chłopcem, ofiarą kosmicznej wojny. Budzi odruchowo opiekuńcze uczucia, ale nie jest do końca bezbronnym dzieckiem. David jest przede wszystkim… androidem stworzonym do zabijania. Jego celem jest przenikanie do bunkrów nieprzyjacielskich wojsk i tam wykonywania swego zadania za pomocą ukrytych ostrzy. David nie jest jedyny – istnieją dziesiątki jemu podobnych, stanowiących śmiertelnie niebezpieczną i niezwykle skuteczną broń.
7. Dzieci z Midwich („Wioska przeklętych”)
Pewnego dnia wszyscy mieszkańcy spokojnej angielskiej wioski Midwich zapadają w dziwny letarg. Trwa on krótko, ale przynosi niespodziewany efekt. Kilka tygodni później okazuje się, że wszystkie kobiety z wioski są w ciąży. Dziewięć miesięcy po owym tajemniczym zdarzeniu jednego dnia na świat przychodzi dwanaścioro dzieci o jasnych włosach. Po kilku latach okazuje się, że dzieci mają silne zdolności telepatyczne, porozumiewają się ze sobą na odległość, czytają myśli, mogą wpływać na zachowania innych ludzi (co powoduje szereg ofiar śmiertelnych), rozwijają się intelektualnie nad wyraz szybko, ale nigdy nie okazują żadnych emocji. Dodatkowo w momentach kontaktów telepatycznych ich oczy jarzą się jasnym blaskiem. Kim są? Mutantami? Przybyszami z kosmosu, prowadzącymi inwazję? Dorośli próbują nawiązać z nimi kontakt, ale okazuje się on niemożliwy. Konflikt jest nieunikniony.
6. Dzieci kukurydzy (opowiadanie Stephena Kinga, seria filmów)
Miasteczko Gatlin wygląda na opuszczone, gdy trafia tam przypadkowo pewne małżeństwo. Jak się jednak okazuje, nadal mieszka tam grupa dzieci. Dzieci o nietypowych zainteresowaniach, czczących „Tego, który chodzi między rzędami” (kukurydzy) i dla niego w ofierze mordujących wszystkich dorosłych (poczynając od dotychczasowych mieszkańców miasteczka, skończywszy na przyjezdnej parze). Co więcej – osiągnięcie przez obecnych młodocianych obywateli Gatlin wieku 18 lat jest podstawą do swego rodzaju „wysłania na emeryturę”. Niska średnia wieku zawsze więc zostaje zachowana.
To oryginalne młodociane społeczeństwo okazało się być tak ciekawe, że posłużyło jako podstawa fabuły aż siedmiu filmów coraz luźniej nawiązujących do tekstu opowiadania Kinga.
5. Sadako („The Ring – Krąg”)
Sadako miała bardzo smutne życie. Dziwne dziecko, odrzucone przez rodziców, skazane na śmierć w głębokiej studni. Trudno się więc dziwić, że – po śmierci – żywi ogromną urazę. Pragnie dwóch rzeczy – zemsty i tego, aby historia jej życia była szerzona. Wszystko to zapewnia jej pewne nagranie wideo. Każdy, kto je obejrzy, umrze po tygodniu. Jedynym ratunkiem będzie stworzenie kopii i zachęcenie do obejrzenia kogoś innego. Jeśli tego nie zrobisz – Sadako przyjdzie po ciebie, pokazując, co oznacza demoniczne dziecko po japońsku…
Wypada dodać, że Sadako jest wzorem dla całej ogromnej rzeszy demonicznych dzieci z azjatyckiego kina grozy – z reguły śmiertelnie bladych, z ciemnymi włosami opadającymi na twarz, nienaturalnie się wyginających i wydających dziwne dźwięki…
4. Regan („Egzorcysta”)
Regan jest dość kłopotliwą nastolatką. Problemy wychowawcze jej dotyczące to skłonność do głośnego przeklinania (nawet – a może zwłaszcza – w obecności księdza), mówienie dziwnymi językami, obracanie głowy o 360 stopni i lewitowanie. Problemy zdrowotne obejmują duże zmiany skórne i wymiotowanie na pobliskich ludzi. Wydaje się, że nawet Superniania tu nie pomoże. Potrzebny będzie egzorcysta, bo Regan została po prostu opętana przez Szatana.
3. Gage Creed („Smętarz dla zwierzaków”)
Gage Creed jest spokojnym, wesołym dwulatkiem. Jego pech polega na tym, że rodzice wybrali dom w pobliżu drogi szybkiego ruchu, po której jeżdżą wielkie ciężarówki. Jedna z przydrożnych zabaw kończy się tragicznie. Ojciec Gage’a, Louis, wie jednak o pewnej tajemnicy starego indiańskiego cmentarza – pochowane tam stworzenia powracają do życia. Wypróbował to na swym kocie i, choć wskrzeszone zwierzę zachowuje się co najmniej niepokojąco, zrozpaczony ojciec decyduje się powtórzyć eksperyment z ciałem syna. Następnego dnia dziecko powraca żywe, ale całkowicie odmienione. Gage mówi jak dorosły, jest okrutny, zabija najpierw sąsiada, a następnie własną matkę. Ojciec musi naprawić swój błąd.
2. Mały zabójca (opowiadanie Raya Bradbury’ego)
Ofiary: Alice i David Leiber.
Narzędzie zbrodni: Szmaciana lalka, gaz.
Podejrzany: Syn państwa Leiber, wiek: 4 miesiące.
Charakterystyka podejrzanego (cytat za Davidem Leiberem): „Co jest na świecie bardziej samolubnego niż dziecko? Nic! Nie istnieje nic tak egoistycznego, aspołecznego, samolubnego – nic!”
Motyw (cytat za Davidem Leiberem): „Czy jest coś bardziej spokojnego, bardziej sennie szczęśliwego, zadowolonego, wypoczętego, nakarmionego, zaspokojonego, nieznającego kłopotów niż nienarodzone dziecko? Nie. Unosi się w sennym mrocznym wirze bezczasowego cudu, ciepłego pożywienia i ciszy. Senne marzenie spowija jego świat. I nagle jest skłaniane do opuszczenia legowiska, zmuszane do wyjścia, wypychane w hałaśliwy, nieczuły, egoistyczny, nerwowy, bezlitosny świat. A kto odpowiada za to rozczarowanie, to okrutne zdjęcie zaklęcia? Matka. I tak dziecko ma kogoś, kogo może nienawidzić i nienawidzi całą mocą swojego małego umysłu. A ojciec nie jest lepszy”.
Trzeba przyznać, że u każdego młodego rodzica opowiadanie Raya Bradbury’ego musi wywołać dreszcz…
1. Damien („Omen”)
Nie może być lepszego numeru jeden na naszej liście. Damien nie jest opętany, on jest po prostu Szatanem. Urodził się 6.06.1966 roku (w nowej wersji 06.06.06) i został przygarnięty przez amerykańskiego dyplomatę, którego dziecko zmarło przy porodzie. Ma swoją misję – jest Antychrystem, który ma stanąć w szranki z samym Zbawicielem podczas jego spodziewanego powrotu. Zanim do tego dojdzie, giną kolejni ludzie otaczający Damiena – śmierć czeka każdego, kto zbliża się do prawdy o jego pochodzeniu. Jego sługami są psy i szakale, ale ma też oddaną rzeszę ludzkich wyznawców. I choć istnieje w popkulturze inna postać, która ma to samo pochodzenie (jest nią dziecko Rosemary z książki Levina i filmu Polańskiego), to przyznajmy jednak, że tak demoniczne spojrzenie mieć może jedynie Damien – diabeł wcielony, chociaż dziecko.
koniec
20 czerwca 2008

Komentarze

22 V 2011   19:04:20

Ja jeszcze dołączyłabym ALINOE z komiksu 'thorgal'

05 XI 2011   11:32:26

Oglądałem tylko ,,krąg'', ale z tych opisów wnioskuję że jest coś gorszego...

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Do księgarni marsz: Czerwiec 2020
Esensja

1 VI 2020

Wakacje za pasem, więc i godnych polecenia zapowiedzi książkowych nie zabrakło.

więcej »

Nie przegap: Maj 2020
Esensja

31 V 2020

Spis naszych majowych recenzji jest wyjątkowo bogaty – sprawdźcie czy na pewno nie przegapiliście czegoś ciekawego!

więcej »

Na rubieżach rzeczywistości: Myślę, ale czy jestem?
Marcin Knyszyński

31 V 2020

„Ubik” Philipa K. Dicka uznawany jest powszechnie za arcydzieło. Czytany, cytowany, analizowany na lewo i prawo, umieszczany na listach najważniejszych powieści science fiction w historii, nazywany „horrorem egzystencjalnym” i zawsze doceniany – nawet przez tak wymagających krytyków gatunku jak nasz Stanisław Lem. W końcu przyszła pora na tę powieść także u nas.

więcej »

Polecamy

Myślę, ale czy jestem?

Na rubieżach rzeczywistości:

Myślę, ale czy jestem?
— Marcin Knyszyński

Wszyscy jesteśmy androidami
— Marcin Knyszyński

Umieranie wstecz
— Marcin Knyszyński

Przygodowa powieść science fiction – zrób to sam!
— Marcin Knyszyński

Pif-Paf! Zium!
— Marcin Knyszyński

Droga bez powrotu
— Marcin Knyszyński

„Bycie” jest kalejdoskopem
— Marcin Knyszyński

„I Have a Dream”
— Marcin Knyszyński

Koszmarna teofania
— Marcin Knyszyński

Nowe rozdanie
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Reacher Yojimbo
— Konrad Wągrowski

Krótko o komiksach: Bajka zdana na siebie
— Konrad Wągrowski

Perła obyczajowego komiksu
— Konrad Wągrowski

Krótko o filmach: Kiedy ziemia zlewa się z niebem
— Konrad Wągrowski

Powrót do pięknej epoki
— Konrad Wągrowski

Co cechuje dżentelmena?
— Konrad Wągrowski

Pomścić córkę!
— Konrad Wągrowski

Wiedźmin #4: Życzę wam, szlachetni panowie, byście w chwili śmierci…
— Konrad Wągrowski

Wiedźmin #3: Więc to całe twoje życie? Potwory i pieniądze?
— Konrad Wągrowski

Suplement filmowy 2019
— Adam Lewandowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.