Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii
WASZ EKSTRAKT:
80,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup

Weekendowa Bezsensja: Streszczenia lektur (5)

Esensja.pl
Esensja.pl
Zapraszamy do pierwszej po wakacjach edycji cyklu wspierającego gimnazjalistów w udawaniu, że czytają jakieś książki. Nasze opisy wykorzystać mogą od razu w wypracowaniach, bo specjalnie przygotowujemy je w stylu pasującym do gimnazjalnych zeszytów.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Weekendowa Bezsensja: Streszczenia lektur (5)

Zapraszamy do pierwszej po wakacjach edycji cyklu wspierającego gimnazjalistów w udawaniu, że czytają jakieś książki. Nasze opisy wykorzystać mogą od razu w wypracowaniach, bo specjalnie przygotowujemy je w stylu pasującym do gimnazjalnych zeszytów.
Terry Pratchett „Nacja”
WASZ EKSTRAKT:
80,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
„Nacja” jest książką autorstwa Terry′ego Pratchetta, lecz mimo to akcja dzieje się nie na Dysku a na Ziemi, która jest trochę alternatywna od naszej. Alternatywność ta wyraża się tym, że rozdwojona jest tam Australia, co można poznać po mapce znajdującej się zaraz na samym początku.
Bohaterem książki jest Mau, a bohaterką – Daphne, która naprawdę ma na imię Ermintruda, lecz ukrywa to, gdyż była wychowywana przez rygorystyczną babkę. Oboje zostają rozbici na wyspie, od której pochodzi nazwa książki. Mau uprzednio mieszkał tam całe życie i właśnie wracał z małej wysepki, gdzie samotnie odbywał rytuał męskości, gdy zastała go ogromna fala, która zniszczyła jego wioskę i zabiła wszystkich ludzi. Było to tsunami, lecz on o tym nie wiedział, gdyż nie znał japońskiego.
Kiedy Mau i Daphne się zaprzyjaźnili za pomocą rysowania na piasku figur męskich i żeńskich, na wyspę zaczęli przybywać inni ludzie. Najważniejsze osoby to starzec Ataba, który ciągle spiera się z Mau na tematy religijne, Pilu i Milo oraz pani Bulgot, której ciągle burczy w brzuchu, bo jest bardzo stara i z tej przyczyny posiada wielką wiedzę i moc. Na przykład potrafi wyprawić człowieka na tamten świat na okres równy spadającej kropli.
Później przybywa dużo więcej rozbitków i Mau samorzutnie zostaje wodzem, co powoduje rozważania na temat odpowiedzialności i duchów przodków. Daphne natomiast odbiera poród, a także uczy się warzyć piwo i inne rzeczy niezbędne kobiecie do wyjścia za mąż. Odgrywa to ważną rolę w akcji, gdy na wyspę przybywają złoczyńcy.
„Nacja” to książka, na której podstawie można by zrobić dobry film albo grę komputerową. Dlatego polecam ją wszystkim osobom lubiącym czytać literaturę przygodową.
Andrzej Pilipiuk „Kuzynki”
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
„Kuzynki” to książka, którą napisał Andrzej Pilipiuk, na początku jako opowiadanie. Składa się ona z krótkich fragmentów akcji poprzedzielanych gwiazdkami, które opowiadają o różnych osobach. Główne bohaterki to Katarzyna i Stanisława, są one spokrewnione, od czego pochodzi tytuł książki. Jednak Katarzyna pochodzi z naszych czasów, a Stanisława, choć wygląda młodo, w istocie narodziła się kilkaset lat temu. Dzięki regularnemu zażywaniu kamienia filozoficznego może ona żyć w nieskończoność.
Katarzyna dzięki pracy w CBŚ w wyniku działania programu komputerowego, który porównuje ludzi z dawnymi zdjęciami i obrazami namierza Stanisławę, która pracuje w szkole od niedawna. Swoje uczennice nazywa cielaczkami, co jest częstym określeniem młodych dziewcząt w tej książce. Na przykład kapitan Gołębiowski nazywa tak Monikę, która jest trzecią bohaterką książki. Staje się nią po tym, jak polscy żołnierze uratowali ją przed linczem albańskich chłopów, ponieważ myśleli, że jest wampirzycą. Monika nie ma jednak kłów, tylko ssawkę i żywi się krwią koni, które poza tym bardzo lubi. Ona również żyje w nieskończoność i zawsze wygląda na szesnaście lat, bo wtedy została pseudowampirem, jeszcze w czasach bizantyjskich. Z tego powodu zaprzyjaźnia się z kuzynkami i razem przeżywają różne przygody, takie jak porwanie Moniki, podrzucenie jadowitej żmii do mieszkania albo wykrycie nauczyciela, który chciał zostać światowym terrorystą, zarażając cielaczki ospą znalezioną w starej aptece.
Powieść ta jest napisana bardzo zwięzłym językiem, często jedno zdanie wystarcza dla oddania całej sytuacji, przez co akcja toczy się błyskawicznie, choć czasami spowalniają ją szczegółowe opisy różnych czynności. Można się z tych opisów nauczyć, jak robić różne potrawy, herbatę w samowarze albo udawane złoto z żelaza, dlatego jest to bardzo pouczająca lektura, którą można spokojnie polecić każdemu.
Jakub Ćwiek „Ciemność płonie”
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
„Ciemność płonie” Jakuba Ćwieka to książka z dziedziny horroru, dziejąca się w epoce współczesnej. Tłem akcji jest miasto Katowice, a w szczególności dworzec kolejowy. Bohaterami jest kilka mieszkających tam osób – jest to tzw. bohater zbiorowy. Z początku książki wydaje się, że będzie nim studentka Natalia, lecz później inne osoby stają się równie ważne, a nawet bardziej.
Bohaterowie mieszkają na dworcu, gdyż w nocy na zewnątrz czyha na nich Ciemność w postaci zapalonych ludzi, nierzadko własnych żon lub dzieci. Jest to bardzo szczegółowo opisane i czytając można sobie wszystko wyobrazić jak film.
Oprócz Natalii występują tam: Izka, Tadeusz, Literat, Darek, Albert i Grzesiek. Razem starają się rozwikłać tajemnicę Ciemności, w tym celu spisują wszystko, co się wydarza. Grzesiek jest policjantem, bo ma złotą monetę, która zapewnia ochronę przed upiorami Ciemności i może normalnie chodzić po mieście, lecz nikt nie wie, skąd się te monety biorą. Natalia swoją oddała Darkowi i dlatego wylądowała na dworcu w środku nocy bosa i w szlafroku, lecz Darek został za to ukarany, bo musiał oddać swoją monetę wnuczce, żeby się nie spaliła.
Akcja z początku toczy się powoli, gdyż poznajemy życiorysy wszystkich postaci w rozmaitych okolicznościach. Nie są to świetlane postaci, lecz w stosunku do Natki zachowują się szlachetnie. Pod koniec książki występuje dramatyczna scena kulminacyjna, ale później jest jeszcze kilka innych wydarzeń.
„Ciemność płonie” można polecić takim czytelnikom, którzy lubią książki dziejące się w Polsce i w dodatku w realnie istniejących dekoracjach, gdyż dworzec w Katowicach jest tam bardzo szczegółowo opisany.
koniec
10 października 2009

Komentarze

21 VI 2011   23:21:38

Nie rozumiem jednego: czy te zdania to tak specjalnie powykręcane stylistycznie? Bo w każdej części tego cyklu takie kwiatki można znaleźć... Szaleństwo interpunkcji, poprzestawianych zdań i karkołomnie postawionych wyrazów. Trochę jak u Yody.

22 VI 2011   09:32:21

Owszem, specjalnie. Czytaj zajawki (to, co jest napisane kursywą zaraz pod tytułem cyklu), a wszystko się wyjaśni.

22 VI 2011   09:35:12

PS.Akurat interpunkcja to w tych tekstach jest raczej poprawna...

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nie przegap: Grudzień 2021
Esensja

31 XII 2021

To już ostatnie tegoroczne zestawienie recenzji, i jednocześnie ostatni tegoroczny tekst w Esensji. Zapraszamy do lektury!

więcej »

Prezentownik książkowy 2021
Esensja

31 XII 2021

Nie zdążyliśmy co prawda z prezentami książkowymi na święta, ale w ramach podsumowania minionego roku, rzutem na taśmę, przedstawiamy nasz prezentownik książkowy 2021. Dwadzieścia dwie pozycje. Kolejność zupełnie przypadkowa. Miłej lektury i Szczęśliwego Nowego Roku!

więcej »

Stulecie Stanisława Lema: Pijane ślimaki prowadzą śledztwo
Mieszko B. Wandowicz

30 XII 2021

„Śledztwo” Stanisława Lema, podobnie jak „Głos Pana”, tak naprawdę opowiada o byciu ślimakiem. W tej powieści widać jednak mniej korzyści z takiego stanu rzeczy.

więcej »

Polecamy

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo

Stulecie Stanisława Lema:

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo
— Mieszko B. Wandowicz

Pogrzeb pośród mgławic
— Mieszko B. Wandowicz

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja czyta: Maj 2017
— Miłosz Cybowski, Dawid Kantor, Joanna Kapica-Curzytek, Magdalena Kubasiewicz, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk, Katarzyna Piekarz

Esensja czyta: Listopad 2011
— Jędrzej Burszta, Miłosz Cybowski, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Beatrycze Nowicka

Do księgarni marsz: Październik 2010
— Esensja

Weekendowa Bezsensja: 11 największych katastrof kulinarnych literatury popularnej
— Aleksandra Graczyk, Agnieszka Hałas, Karina Murawko-Wiśniewska, Agnieszka Szady

Prezenty świąteczne: 100 książek, które powinieneś położyć pod choinką
— Esensja

Esensja czyta: Październik-listopad 2009
— Jędrzej Burszta, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Michał Kubalski, Marcin T.P. Łuczyński, Joanna Słupek, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski, Krzysztof Wójcikiewicz

Książki kwartału: Wiosna 2009
— Esensja

Esensja czyta: Maj-czerwiec 2009
— Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Michał Kubalski, Daniel Markiewicz, Joanna Słupek, Agnieszka Szady, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Do księgarni marsz: Maj 2009
— Esensja

Zobaczyć człowieka
— Agnieszka Szady

Tegoż twórcy

Słowiańskie elfy rzeczne
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ani śmieszno, ani straszno
— Wojciech Gołąbowski

Krótko o książkach: Nie jedzcie bajkowych kucyków
— Wojciech Gołąbowski

Witaj w ciemnym mieście Grimm
— Magdalena Kubasiewicz

Dwupak tematyczny: Bez trzymanki
— Wojciech Gołąbowski

Esensja czyta: Lipiec 2016
— Miłosz Cybowski, Anna Kańtoch, Magdalena Kubasiewicz, Jarosław Loretz, Anna Nieznaj, Beatrycze Nowicka, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

W ponurym mieście Grimm
— Magdalena Kubasiewicz

Pożegnanie ze Światem Dysku
— Magdalena Kubasiewicz

Esensja czyta: Wrzesień 2015
— Miłosz Cybowski, Jacek Jaciubek, Jarosław Loretz, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Maj 2015
— Miłosz Cybowski, Jacek Jaciubek, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Joanna Słupek, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż autora

Rozwalanie ścian tyłkiem i inne rozterki czterdziestolatków
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Radioaktywna Marie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o filmach: Ten typ tak ma
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Irlandzki taneczny blues i kapelusze
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ona też miała kiedyś siedem lat
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niedoczarowana
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Szekspir w parku, metro w likwidacji
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o książkach: Obyś cudze dzieci uczył….
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Pod ochroną kruka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Moja wielka, grecka tragedia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.