Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 lutego 2018
w Esensji w Esensjopedii

Humor antykoncepcyjny

Esensja.pl
Esensja.pl
„Pitu i Kudłata dają radę” to kolejna książka Leszka K. Talko w humorystyczny sposób opisująca dole i niedole bycia rodzicem. Tym razem narratorami są tytułowe dzieciaki, relacjonujące swe przygody z wdziękiem godnym francuskiego Mikołajka – dorośli czytelnicy będą pokładać się ze śmiechu przy scenach, które rozumieją znacznie lepiej, niż pierwszoklasista i jego siostra z zerówki.

Leszek K. Talko
‹Pitu i Kudłata dają radę›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPitu i Kudłata dają radę
Data wydania18 maja 2011
Autor
IlustracjeJulian Bohdanowicz
Wydawca Nasza Księgarnia
CyklPitu i Kudłata
ISBN978-83-10-11925-4
Format168s. 160×157mm; oprawa twarda
Cena26,90
Gatunekhumor / satyra, non-fiction
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 19,50 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Zobacz w
Dziennikarz Leszek K. Talko – znany między innymi z zabawnych obyczajowych felietonów publikowanych niegdyś w telewizyjnym dodatku do Gazety Wyborczej – jest autorem kilku książek (zbiorczo wydanych jako „Dziecko dla odważnych”) zawierających zabawne dykteryjki o własnym potomstwie. W „Pitu i Kudłata dają radę” dzieciaki są już w wieku odpowiednio 7 i 6 lat, więc też i wydarzenia z ich udziałem są znacznie bardziej rozbudowane niż przyłapywanie taty na sprzeczności wypowiedzi lub zmuszanie do wspólnego oglądania Teletubisiów.
Rozdziały są pisane na przemian z punktu widzenia obojga tytułowych bohaterów, co zostało podkreślone odpowiednimi obrazeczkami (w wykonaniu Juliana Bohdanowicza) oraz użyciem innego kroju czcionki. Humor polega głównie na opisywaniu przez dzieci zachowań własnych oraz cudzych, których nie umieją one odpowiednio zinterpretować, a czytelnik oczywiście tak. Przykładowo: Potem doktor zajrzał mi znowu do gardła, a potem do ucha i powiedział, że mam zapalenie ucha i muszę siedzieć w domu. Tata jakby trochę zbladł i zapytał, czy długo. Oczywiście czasem rozwój akcji bywa dość przewidywalny (jeżeli naburmuszony Pitu nie chce iść na „babski” kinderbal, na który cieszy się jego siostra, to łatwo zgadnąć, że do domu wrócą w nastrojach wprost przeciwnych), no ale to w końcu groteska, a nie powieść sensacyjna.
Wydawnictwo reklamuje „Pitu i Kudłatą” jako „dla wielbicieli Mikołajka” i rzeczywiście odnajdujemy tu sporo z klimatu perypetii małego Francuza. Przypominanie sobie w ostatniej chwili o pracy domowej, nieumyślne wsypywanie rodziców przed znajomymi czy chłopięce zabawy w naturalny sposób przeradzające się w bójkę – to wszystko tam znajdziemy, mniej jest tylko wydarzeń ściśle szkolnych; nic dziwnego, skoro Talko bazował raczej na obserwacji niż na wyobraźni. W dodatku Mikołajek był jedynakiem, więc nie mógł się bić ani awanturować sam ze sobą (typowy cytat: ugryzłam Pitu, a on mnie kopnął), co niewątpliwie oszczędziło wielu nerwów jego rodzicom. Leszka i Moniki było mi momentami autentycznie szkoda, na przykład w rozdziale, gdzie Pitu mający o ósmej zbiórkę na klasową wycieczkę stawia rodzinę na nogi już o piątej rano. Najbardziej podobały mi się rozdziały o szykowaniu do szkoły (Pitu ma w plecaku kilogramowy kamień, zzieleniałą kanapkę i nadgniły strój od wuefu) oraz o elektronicznych zabawkach dla obojga dzieci, przy czym oczywiście każdemu najlepiej wychodzi zabawa nie tym, co sobie wymarzyło: Pitu zdobywa punkty w tańcu na specjalnej macie, zaś Kudłata masakruje wojowników w programie do wirtualnej walki. Niezłe są też sceny z supermarketu, gdzie dzieci swoimi niewinnymi wypowiedziami robią z ojca alkoholika i niemalże mordercę oraz malowniczy opis zaproszenia do domu wszystkich znajomych dzieci – i paru niekoniecznie znajomych.
Przy lekturze szczerze się ubawiłam, aczkolwiek naszła mnie refleksja, że do tej książki powinien chyba być dodawany zniżkowy kupon na wazektomię…1)
koniec
14 lipca 2011
1) Tak, wiem, że w Polsce jest nielegalna. To taki żart.
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Przeczytaj to jeszcze raz: Furia ze Złotego Wieku SF
Wojciech Gołąbowski

17 II 2018

Henry Kuttner napisał „Fury” ponad 70 lat temu. Pierwsze wydanie miało miejsce nieco później, w 1950 roku. W 1958 roku wznowiono książkę pod zmienionym tytułem, „Destination: Infinity”. W naszym kraju powieść doczekała się przekładu i wydania przez Czytelnika dopiero w 1986 roku, niemal 40 lat po powstaniu, jako „Nieśmiertelni”. Do dziś niewiele się postarzała.

więcej »

Z niebieskiej perspektywy
Joanna Kapica-Curzytek

16 II 2018

„Noworoczne anioły” to powieść pełna ciepła, humoru i optymizmu. A przy tym niebanalna – autorka testuje tu siłę przyjaźni oraz… anielskich mocy.

więcej »

Śmierć gra w kości
Beatrycze Nowicka

15 II 2018

„Komandoria 54” – powieściowy debiut Marcina Guzka i zarazem pierwszy tom cyklu o Szarej Straży zasługuje na uwagę.

więcej »

Polecamy

Bohaterowie

Po trzy:

Bohaterowie
— Beatrycze Nowicka

Ludzie w książkach żyją
— Beatrycze Nowicka

Niedocenione
— Beatrycze Nowicka

Inne strony świata
— Beatrycze Nowicka

I jeszcze jeden tom…
— Beatrycze Nowicka

Transfuzje duszy
— Beatrycze Nowicka

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja czyta: Sierpień 2015
— Miłosz Cybowski, Jacek Jaciubek, Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja czyta: Listopad 2014
— Miłosz Cybowski, Jacek Jaciubek, Paweł Micnas, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Maj-czerwiec 2009
— Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Michał Kubalski, Daniel Markiewicz, Joanna Słupek, Agnieszka Szady, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Esensja ogląda: Styczeń 2018 (2)
— Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Tu potrzebne są rozwiązania systemowe
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Asgard to nie miejsce…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kobieta kobiecie półwilkiem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pejzaż z polem pszenicy i śledztwem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Muzyka stop!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Gazeciary
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Z pewnego punktu widzenia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dobra robota, robocie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.