Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 12 maja 2021
w Esensji w Esensjopedii

Chuck Palahniuk
‹Pigmej›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPigmej
Tytuł oryginalnyPygmy
Data wydania23 maja 2011
Autor
PrzekładKrzysztof Skonieczny
Wydawca Niebieska Studnia
ISBN978-83-60979-20-4
Format288s. 125×195mm
Cena35,—
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Palahniuk w kiepskim opakowaniu
[Chuck Palahniuk „Pigmej” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Ciężko jest autorowi takiemu jak Chuck Palahniuk ścigać się z samym sobą, przeskakiwać poprzeczkę własnej perwersyjnej wyobraźni, utrzymywać przepych dygresyjnej, pełnej anegdot i celnych spostrzeżeń narracji. Ciężko więc, ale i tak szkoda, że w „Pigmeju” autor „Udław się” tej sztuki nawet nie spróbował.

Artur Chruściel

Palahniuk w kiepskim opakowaniu
[Chuck Palahniuk „Pigmej” - recenzja]

Ciężko jest autorowi takiemu jak Chuck Palahniuk ścigać się z samym sobą, przeskakiwać poprzeczkę własnej perwersyjnej wyobraźni, utrzymywać przepych dygresyjnej, pełnej anegdot i celnych spostrzeżeń narracji. Ciężko więc, ale i tak szkoda, że w „Pigmeju” autor „Udław się” tej sztuki nawet nie spróbował.

Chuck Palahniuk
‹Pigmej›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPigmej
Tytuł oryginalnyPygmy
Data wydania23 maja 2011
Autor
PrzekładKrzysztof Skonieczny
Wydawca Niebieska Studnia
ISBN978-83-60979-20-4
Format288s. 125×195mm
Cena35,—
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Ten brak pościgu za samym sobą z wcześniejszych książek nie czyni oczywiście prozy Palahniuka grzeczną, ale zwolnienie obrotów jest wyczuwalne – kilka ustawicznie powtarzanych konceptów, związanych głównie z genitaliami kwiatów, określeniami damskiego biustu oraz cytowaniem dyktatorów i zbrodniarzy, raczej nuży czytelnika niż ożywia opowieść. W połączeniu z, powiedzmy, nieprzesadnie dużym ładunkiem intelektualnym (jest to autor, który zazwyczaj nie pisze bez celu, ale o sile jego przesłania decyduje forma, nie dyskurs), rozczarowanie wydaje się nieuchronne.
Jedyne, co w „Pigmeju” znaczące, to nowa dla Palahniuka tematyka. Rozgrywająca się pomiędzy supermarketem, obsadzoną w potrójnej roli szkolną salą gimnastyczną i „centrum dystrybucji propagandy religijnej” (czyli kościołem) historia wychodzi poza typowe dla tego autora wezwanie do odrzucenia tego (obsesji, fobii, indoktrynacji), co przeszkadza nam cieszyć się życiem. I choć takie wątki również się pojawiają, tym razem główne skrzypce gra zderzenie cywilizacji – nazwanej po imieniu, satyrycznie (i stereotypowo) konsumpcyjnej, pustej i skupionej na sobie Ameryki oraz anonimowego totalitaryzmu, będącego sumą i metaforą wszystkich totalitaryzmów, w dodatku zabójczo skuteczną.
Kto prozę Palahniuka zna, łatwo zgadnie, że obraz Zachodu przez niego namalowany nie pozostawi nam wielu argumentów do obrony. Kto zna ją dobrze, domyśli się też, że jeden argument przeważy – lepiej mieć wybór i go zmarnować, niż zostać sprawnym trybikiem w indoktrynacyjnej machinie totalitarnego państwa. Demokracja nie czyni obywateli mądrzejszymi ani silniejszymi, ale póki co nie ma przed nami lepszej drogi. Nawet jeśli oznacza to, że „całe piękno stworzone przez Boga w końcu przejdzie przez amerykańskie usta, trzewia, i zostanie wydalone odbytem”. Kolejne proste przesłanie od Palahniuka. Szkoda, że tak marnie opakowane.
koniec
29 stycznia 2012

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Ten okrutny XX wiek: Pokonani, ale nie zwyciężeni
Sebastian Chosiński

12 V 2021

19 kwietnia przypadła kolejna rocznica wybuchu powstania w getcie warszawskim. I z tej właśnie okazji wydawnictwo MG opublikowało nową powieść historyczną Roberta Żółtka – „Ogień i pył. Ostatnia wiosna Mordechaja Anielewicza”, która jest niemal kronikarską, choć przedstawioną w formie beletrystycznej, relacją z przebiegu tego skazanego od samego początku na klęskę zrywu.

więcej »

Prawda ukryta pod powierzchnią
Marcin Mroziuk

11 V 2021

Wbrew znanemu powiedzeniu „Zimne wody Wenisany” spokojnie można byłoby ocenić po okładce, bo krótka powieść Linor Goralik jest równie zachwycająca jak przepiękne rysunki Rocha Urbaniaka. Szkoda tylko, że to zaledwie początek tej fantastycznej historii, a wewnątrz nie ma już żadnych ilustracji.

więcej »

Toksyczne upojenie
Joanna Kapica-Curzytek

10 V 2021

„Dziewczyna z poczty”, ostatni utwór Stefana Zweiga, opublikowany kilkadziesiąt lat po jego śmierci, to wnikliwy psychologiczny portret młodej kobiety. W ubogie, skromne życie Christine wkracza niespodziewanie luksus i bogactwo, zmieniając ją na zawsze.

więcej »

Polecamy

Uwięzieni w słowach

Na rubieżach rzeczywistości:

Uwięzieni w słowach
— Marcin Knyszyński

„Sen bowiem jest istnością też…”
— Marcin Knyszyński

Imperium wcale się nie rozpadło
— Marcin Knyszyński

Lęk i odraza w Kalifornii
— Marcin Knyszyński

Las oblany słonecznym blaskiem
— Marcin Knyszyński

Dick jak Dickens
— Marcin Knyszyński

Kochać to nie znaczy zawsze to samo
— Marcin Knyszyński

Chorzy na życie
— Marcin Knyszyński

Dick w starym stylu
— Marcin Knyszyński

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Jeśli pójdziecie do nieba, trudno
— Anna Ciarkowska

Tegoż autora

Król nie jest nagi
— Artur Chruściel

Ranking, który spadł na Ziemię
— Sebastian Chosiński, Artur Chruściel, Jakub Gałka, Jacek Jaciubek, Michał Kubalski, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Ktoś, kto wziął tu pieniądze, nie do końca się napracował…
— Sebastian Chosiński, Artur Chruściel, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Mateusz Kowalski, Alicja Kuciel, Konrad Wągrowski

Bez zwierciadła
— Artur Chruściel

Save the president, save the world
— Artur Chruściel

Science fiction
— Artur Chruściel

Dukaj napisał książkę dziwną
— Artur Chruściel, Michał Foerster, Anna Kańtoch, Krzysztof Wójcikiewicz

Najlepsze polskie opowiadania fantastyczne – suplement
— Artur Chruściel, Jakub Gałka, Michał Kubalski, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Sztuka psucia książek według Cody’ego McFadyena
— Artur Chruściel

Klisze we krwi II: Nowa nadzieja
— Artur Chruściel

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.