Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 29 marca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Agnieszka Hałas
‹W mocy wichru›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułW mocy wichru
Data wydania12 listopada 2013
Autor
Wydawca Solaris
CyklTeatr węży
ISBN978-83-7590-079-8
Format580s.
Cena36,90
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Tropem węża
[Agnieszka Hałas „W mocy wichru” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„W mocy wichru” Agnieszki Hałas, trzeci i ostatni tom „Teatru węży” nie powinien zawieść fanów cyklu.

Beatrycze Nowicka

Tropem węża
[Agnieszka Hałas „W mocy wichru” - recenzja]

„W mocy wichru” Agnieszki Hałas, trzeci i ostatni tom „Teatru węży” nie powinien zawieść fanów cyklu.

Agnieszka Hałas
‹W mocy wichru›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułW mocy wichru
Data wydania12 listopada 2013
Autor
Wydawca Solaris
CyklTeatr węży
ISBN978-83-7590-079-8
Format580s.
Cena36,90
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Wszyscy ci, którym spodobały się „Dwie karty” i „Pośród cieni”, znajdą w części trzeciej to, co zdążyli polubić – znanych z tomów poprzednich bohaterów (ze szczególnym wskazaniem na samego Krzyczącego), demony, magię, połączenie wątków przygodowych z obyczajowymi oraz całkiem przyjemny w lekturze styl. „W mocy wichru” jest przy tym najdłuższą z trzech powieści i zawiera całkowicie premierowy materiał.
O ile poprzednio akcja toczyła się przede wszystkim w Shan Vaola, w tomie ostatnim bohaterowie najczęściej przebywają w Sferach – tam ka-ira mają swoje kryjówki, tam też odbywa się zdecydowana większość spotkań, walk i wypraw. Ten element kreacji świata przedstawionego wypada ciekawie. Opisy kolejnych podświatów są plastyczne, barwne i różnorodne. Z kolei przedstawione w powieści miasta kreślone bywają dosyć szkicowo – protagoniści pojawiają się w świecie „głównym” na krótko, załatwiają swoje sprawy, po czym wracają w Sfery.
Całemu „Teatrowi węży” brakuje dużego wątku przewodniego, który stanowiłby oś trylogii. Pierwsze dwa tomy nader często sprawiały wrażenie bardziej zbiorów opowiadań, niż powieści. W części trzeciej jest nieco lepiej – przez całą powieść przewija się wątek poszukiwania przez Brune’a informacji na temat swojej przeszłości oraz konfliktu z pewnym demonem. Kwestia poprzedniego życia Krzyczącego zostaje w znacznym stopniu wyjaśniona, choć autorka pozostawiła jeszcze kilka pytań i furtek na przyszłość. Na podstawie pojawiających się w dotychczasowych utworach o Krzyczącym wzmianek wyobrażałam sobie, że ów był młodym i zdolnym muzykiem, który podczas zarazy zaprzedał własną duszę w zamian za życie ukochanej, lecz władca Doliny Popiołow spełnił życzenie flecisty odbierając mężczyźnie pamięć a dziewczynę przemieniając w demona. Rozwiązanie zaprezentowane przez autorkę okazuje się jednak bardziej skomplikowane.
Dwa znajdujące się odpowiednio na początku i przy końcu większe fragmenty dotyczące pojedynku Marshii oraz lochów Mohellena wydają się do pewnego stopnia osobnymi historiami, choć konsekwencje stawania w szranki z demonem okazują się niebagatelne dla dalszych losów postaci. W pojawiających się od czasu do czasu scenach rozwijany jest także wątek seryjnego zabójcy, dość oderwany od reszty, lecz pod koniec wnoszący nieco informacji związanych z kwestią tożsamości Brune’a.
Wydaje się, że bardziej nawet niż poprzednio Hałas skupiła się na „aspekcie obyczajowym”, związanym z życiem codziennym bohaterów, ich emocjami i wzajemnymi relacjami. Brune poszukuje prawdy o sobie, co prowadzi go do kryzysu. Anavri nie może się pogodzić ze swoim niedawno ujawnionym talentem, choć zdaje sobie sprawę z tego, że jej przeżycie zależy od tego, jak szybko i jak dobrze opanuje swoje nowe umiejętności. Tych dwoje bohaterów połączy zresztą więcej niż zwykła zawodowa solidarność – należy tu przyznać, że autorka prowadzi wątek romansowy z wyczuciem i nie popadając w sztampę. Skoro już o postaciach mowa, rozbudowane zostają portrety Marshii i Lorraine. Ta ostatnia wypada dość ciekawie – o ile czytając „Dwie karty” zastanawiałam się, czy bohaterka „Białych dłoni” po resecie całej historii nie stała się Anavri (Lorraine pojawia się dopiero w „Pośród cieni”, jako kuzynka panny Vaneisen), tak na etapie „W mocy wichru” obydwie szlachcianki znacząco różnią się od siebie osobowością.
Będąc opowieścią o czarnoksiężnikach, „W mocy wichru” obfituje w zgrabnie, dynamicznie i barwnie opisane pojedynki z wykorzystaniem mocy. Magia w świecie Hałas nadal pozostaje jednak magią fabularną – bohaterowie mogą tyle, ile akurat jest potrzebne w danej scenie.
Przechodząc do części czysto technicznej – korekta i redakcja nie pozostawiają wiele do życzenia, wypatrzyłam jedynie niewielkie potknięcia. Styl Agnieszki Hałas jest potoczysty, a przy tym, gdzie trzeba plastyczny.
Sądzę, że znającym tomy poprzednie nie trzeba „W mocy wichru” polecać, pozostałym radziłabym raczej sięgnąć po „Dwie karty”, by zobaczyć, czy taka konwencja im odpowiada.
koniec
11 listopada 2013

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Więcej niż gole
Joanna Kapica-Curzytek

29 III 2020

„Miro” jest biografią niemieckiego piłkarza o polskich korzeniach Miroslava Klose, ale też niebanalnym, wielowymiarowym obrazem tego, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami świata futbolu.

więcej »

Krótko o książkach: Nieważne skąd, ważne po co
Miłosz Cybowski

28 III 2020

„Człowiek z sąsiedztwa” rozczarowuje na tak wielu poziomach, że dziwi decyzja wydania tej powieści w ramach „Uczty wyobraźni”.

więcej »

Reacher Yojimbo
Konrad Wągrowski

27 III 2020

Jak co roku Jack Reacher wysiada z autokaru, by swymi metodami zapewnić porządek w jakimś zapomnianym amerykańskim miasteczku. Ale jak samotnie walczyć przeciwko dwóm potężnym organizacjom mafijnym? Sposób można znaleźć w filmowych klasykach.

więcej »

Polecamy

Umieranie wstecz

Na rubieżach rzeczywistości:

Umieranie wstecz
— Marcin Knyszyński

Przygodowa powieść science fiction – zrób to sam!
— Marcin Knyszyński

Pif-Paf! Zium!
— Marcin Knyszyński

Droga bez powrotu
— Marcin Knyszyński

„Bycie” jest kalejdoskopem
— Marcin Knyszyński

„I Have a Dream”
— Marcin Knyszyński

Koszmarna teofania
— Marcin Knyszyński

Nowe rozdanie
— Marcin Knyszyński

Prawdziwe kłamstwa
— Marcin Knyszyński

„Normalni” szaleńcy
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Wichry zmian
— Magdalena Kubasiewicz

Tegoż twórcy

Groza na rajskich wyspach
— Anna Nieznaj

Esensja czyta: Marzec 2017
— Dawid Kantor, Daniel Markiewicz, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Styczeń 2017
— Miłosz Cybowski, Dawid Kantor, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Osty kłują
— Magdalena Kubasiewicz

I potępieni mogą marzyć
— Marcin Mroziuk

Esensja czyta: Sierpień 2015
— Miłosz Cybowski, Jacek Jaciubek, Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja czyta: Kwiecień 2015
— Miłosz Cybowski, Jacek Jaciubek, Marcin Mroziuk, Joanna Słupek

Na smokach wojska latające i inne sarmackie historie
— Zofia Marduła

W barwach czerni i srebra
— Magdalena Kubasiewicz

Zza srebrnej maski
— Beatrycze Nowicka

Tegoż autora

Sęp miłości i pożądliwa kapłanka
— Beatrycze Nowicka

Odcina go połyka wypluwa i ginie
— Beatrycze Nowicka

Niezniszczalne
— Beatrycze Nowicka

Historie rozmaite
— Beatrycze Nowicka

Brulion podróżny
— Beatrycze Nowicka

Dom duszy
— Beatrycze Nowicka

Moje 10 lat z Esensją
— Beatrycze Nowicka

Stale płynne
— Beatrycze Nowicka

Wiedźmin – podróż sentymentalna
— Beatrycze Nowicka

Fabuła poszła wychędożyć się sama
— Beatrycze Nowicka

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.