Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 8 sierpnia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Lee Child
‹Nigdy nie wracaj›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNigdy nie wracaj
Tytuł oryginalnyNever Go Back
Data wydania5 marca 2014
Autor
PrzekładAndrzej Szulc
Wydawca Albatros
CyklJack Reacher
ISBN978-83-7885-838-6
Format480s. 125×195mm
Cena35,30
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Pogodne wyłamywanie palców
[Lee Child „Nigdy nie wracaj” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Mimo tytułu – „Nigdy nie wracaj” – Jack Reacher powrócił już po raz osiemnasty. W najnowszej powieści Lee Childa nie jest jednak tak samotny jak zwykle.

Konrad Wągrowski

Pogodne wyłamywanie palców
[Lee Child „Nigdy nie wracaj” - recenzja]

Mimo tytułu – „Nigdy nie wracaj” – Jack Reacher powrócił już po raz osiemnasty. W najnowszej powieści Lee Childa nie jest jednak tak samotny jak zwykle.

Lee Child
‹Nigdy nie wracaj›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNigdy nie wracaj
Tytuł oryginalnyNever Go Back
Data wydania5 marca 2014
Autor
PrzekładAndrzej Szulc
Wydawca Albatros
CyklJack Reacher
ISBN978-83-7885-838-6
Format480s. 125×195mm
Cena35,30
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Jacka Reachera chyba przedstawiać nie trzeba. Były wojskowy, szef jednostki żandarmerii, obecnie bez stałego miejsca zamieszkania. Podróżuje po USA, wplątuje się w różne afery i znika. Ma dwa metry wzrostu (filmowcy uznali więc, że najlepiej do tej roli będzie pasował Tom Cruise), jest doskonale wyszkolony i piekielnie inteligentny, ale też skrajnie aspołeczny. Ma własny kodeks, którym się kieruje, wyznacza sprawiedliwość według własnych zasad. Najczęściej jednak jest to sprawiedliwość zgodna z oczekiwaniami czytelników, stąd między innymi zapewne ogromna popularność cyklu.
„Nigdy nie wracaj” nawiązuje do wydarzeń opisanych w „61 godzinach”. Reacher przybywa do Wirginii, aby spotkać się z major Susan Turner – kobietą, która zajmuje obecnie jego dawne stanowisko dowódcy 110 jednostki żandarmerii i z którą konferował przez telefon podczas dramatycznych wydarzeń, mających miejsce w odciętym przez śnieżycę Bolton. Jack z panią major nawiązał więź wykraczającą poza relacje zawodowe i na chwilę porzuca swą pozę samotnika, by spotkać tę kobietę w realnym życiu.
Oczywiście, nic nie będzie takie proste, jak się wydaje – wiadomo przecież, że sensem istnienia Jacka Reachera jest ładowanie się w kłopoty. Po przybyciu do 110 jednostki czekają na bohatera cztery niespodzianki. Po pierwsze – jej dowódcą nie jest już major Turner, lecz antypatyczny podpułkownik Morgan. Po drugie – sama Turner siedzi w więzieniu pod zaskakującymi zarzutami. Po trzecie – sam Reacher w trybie natychmiastowym zostaje ponownie wcielony do wojska, a przy tym zostają przeciw niemu wszczęte dwa dochodzenia – o zabójstwo sprzed 16 lat i pozew o ojcostwo sprzed lat 14. Reacher jest pewien, że w pierwszej kwestii nie jest winny, co do drugiej, może nie ma pewności, ale na pewno dużo wątpliwości… Każdy w takiej sytuacji by robił w tył zwrot i starał wmieszać się w tłum (co Jackowi zawsze nieźle się udawało), ale nie nasz bohater. Reacher zwykle robi coś innego, niż to, czego się od niego oczekuje, postawia więc zostać, wyjaśnić swoją sprawę, ale przede wszystkim zbadać, co naprawdę wydarzyło się z Turner i oczywiście wypełnić cel swej wizyty – spotkać się z kobietą, która zrobiła przez telefon na nim takie wrażenie…
„Nigdy nie wracaj” to lżejsza i w treści, i w formie powieść Lee Childa. Nie ma w niej tyle mroku, ile w poprzednich tomach (na przykład porównując z wspomnianymi „61 godzinami”), nie ma za wiele charakterystycznej dla bohatera lekko egzystencjalnej zadumy. Jest natomiast to, co kochamy u Childa – bardzo dobre tempo, zagadka kryminalna, sarkastyczne poczucie humoru i – oczywiście – łamanie kości tym złym przez Reachera. Powieść napisana jest tym razem raczej liniowo – Reacher z towarzyszką przemierzają Stany, docierając do kolejnych miejsc, które mogą mieć jakieś znaczenie dla ich sprawy, spotykają kolejnych ludzi – jednych przesłuchują, innym płacą za informacje, innym wyłamują palce i wykręcają łokcie. Równolegle – to znak czasów – prowadzą cały szereg rozmów telefonicznych, zdalnie pozyskują sojuszników, zbierają informacje. Powieść pisana jest w trzeciej osobie, ale poznajemy ją i tak w 95% z perspektywy Reachera – sceny uchylające rąbka tożsamości jego przeciwników są śladowe i enigmatyczne, bohaterowie negatywni raczej po prostu komentują to, co zrobił Jack. Mamy więc taką samą wiedzę, jak protagonista i wraz z nim odkrywamy kolejne elementy układanki.
Taka struktura książki czyni z niej oczywiście bardzo dobry materiał na film – zapewne to zadecydowało, że „Nigdy nie wracaj” będzie kolejną ekranizacją przygód Jacka Reachera (mam oczywiście tylko nadzieję, że Tom Cruise przez ten czas nieco urośnie i nabierze odpowiedniej charyzmy – ale jakoś bardzo się na to nie nastawiam). Czytelnicy dostają natomiast kolejny tom świetnej literatury sensacyjnej, dowód na to, że Lee Child nadal ma pomysły, że potrafi wykorzystywać swego bohatera w różnej stylistyce, nawet lżejszej, komediowo-romantycznej. Ale wiemy już, że w następnym tomie Jack ruszy tropem zawodowego zabójcy – możemy więc zakładać, że „Nigdy nie wracaj” było po prostu (mimo wszystko) małym odpoczynkiem na jego ciężkiej życiowej drodze.
koniec
3 kwietnia 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o książkach: Polacy też swój cyberpunk mają
Miłosz Cybowski

7 VIII 2022

„Antologia polskiego cyberpunka” to pięć historii prezentujących różnorodne podejście do głównego tematu i tak samo różnorodną jakość.

więcej »

Mała Esensja: Na moje wąsy!
Joanna Kapica-Curzytek

6 VIII 2022

Czwarte spotkanie z kotem Winstonem „Na tropie truciciela” trzyma w napięciu i mrozi krew w żyłach. Naszemu ulubieńcowi grozi śmiertelne niebezpieczeństwo!

więcej »

PRL w kryminale: Zbrodnia na literaturze
Sebastian Chosiński

5 VIII 2022

Czytanie „powieści milicyjnych” Władysława Krupki to przyjemność porównywalna z leczeniem kanałowym zęba. Ich jedynym plusem jest to, że są one krótkie. Łatwo się z nimi uporać i jeszcze łatwiej je zapomnieć. Po przeczytaniu opublikowanego w ramach serii „Ewa wzywa 07…” „Jak pan przeniósł ten gryps?” tę odautorską zwięzłość formułowania myśli i niekomplikowania fabuły czytelnik docenia jeszcze bardziej.

więcej »

Polecamy

Terapia szokowa

W podziemnym kręgu:

Terapia szokowa
— Marcin Knyszyński

Seksapokalipsa
— Marcin Knyszyński

Odwieczna dialektyka
— Marcin Knyszyński

Rzeczy, które robisz w piekle, będąc martwym
— Marcin Knyszyński

Bulwar Zachodzącego Słońca 2
— Marcin Knyszyński

Borat Dzong-Un z pasem szahida
— Marcin Knyszyński

Rozkład i rozkładówka
— Marcin Knyszyński

Nowoczesny mit
— Marcin Knyszyński

Horror rzeczywistości
— Marcin Knyszyński

Osaczona
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Reacher Yojimbo
— Konrad Wągrowski

Motel na uboczu
— Konrad Wągrowski

Jack Reacher wysiada z autobusu
— Konrad Wągrowski

W duchu Alistaira Macleana
— Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Marzec 2013
— Kamil Armacki, Miłosz Cybowski, Jacek Jaciubek, Joanna Kapica-Curzytek, Alicja Kuciel, Jarosław Loretz, Paweł Micnas, Marcin Mroziuk, Konrad Wągrowski

Wewnętrzny smutek Reachera
— Konrad Wągrowski

Gdzie kucharek sześć…
— Anna Kańtoch

Sekcja specjalna zawsze lojalna
— Marcin Łuczyński

Krótko o książkach: Grudzień 2004
— Artur Długosz

Śmiertelne skutki uczynności
— Artur Długosz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.