Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 3 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Herta Müller
‹Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek
Tytuł oryginalnyImmer derselbe Schnee und immer derselbe Onkel
Data wydania25 lutego 2014
Autor
PrzekładKatarzyna Leszczyńska
Wydawca Czarne
ISBN978-83-7536-535-1
Format224s. 125×205mm; oprawa twarda
Cena39,90
Gatuneknon-fiction
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Co dotyka człowieka
[Herta Müller „Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Herta Müller otrzymała literacką nagrodę Nobla za twórczość, odznaczającą się „intensywnością poezji i szczerością prozy”. I takie też są zamieszczone w tym tomie okolicznościowe teksty i eseje, charakteryzujące się klarownością i precyzją języka, przenikliwością oraz prawdą o tym, co dotyka pojedynczego człowieka w zetknięciu się z wszechwładzą totalitaryzmu.

Joanna Kapica-Curzytek

Co dotyka człowieka
[Herta Müller „Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek” - recenzja]

Herta Müller otrzymała literacką nagrodę Nobla za twórczość, odznaczającą się „intensywnością poezji i szczerością prozy”. I takie też są zamieszczone w tym tomie okolicznościowe teksty i eseje, charakteryzujące się klarownością i precyzją języka, przenikliwością oraz prawdą o tym, co dotyka pojedynczego człowieka w zetknięciu się z wszechwładzą totalitaryzmu.

Herta Müller
‹Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek
Tytuł oryginalnyImmer derselbe Schnee und immer derselbe Onkel
Data wydania25 lutego 2014
Autor
PrzekładKatarzyna Leszczyńska
Wydawca Czarne
ISBN978-83-7536-535-1
Format224s. 125×205mm; oprawa twarda
Cena39,90
Gatuneknon-fiction
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Znajdziemy tutaj teksty autorki związane z ważnymi wydarzeniami w jej literackiej karierze. Jest przemówienie noblowskie wygłoszone w Sztokholmie, kilka mów dziękczynnych z okazji przyznania innych nagród literackich i wyróżnień oraz wykłady i artykuły prasowe. Tylko jeden tekst: „Ale zawsze milcząc”, nie był dotąd publikowany.
Kto zna choć trochę twórczość niemieckojęzycznej noblistki, od razu odnajdzie znane już z jej poprzednich książek autobiograficzne szczegóły i charakterystyczną emocjonalność przenikającą jej teksty. Ojciec autorki dobrowolnie wstąpił do Waffen-SS. Kuzyn był zagorzałym nazistą. Matka została na pięć lat zesłana do radzieckiego łagru. Sama Herta Müller była prześladowana przez rumuńskie służby bezpieczeństwa. Po emigracji do Niemiec – inwigilowana również przez służby niemieckie.
Takiego bagażu doświadczeń nie da się zapomnieć ani porzucić po drodze. Kładzie się cieniem na całe życie, czyniąc z człowieka swojego zakładnika. Dla Herty Müller bodaj jedynym warunkiem zachowania wewnętrznej wolności jest możliwość wypowiadania się w swoim prywatnym języku na temat swojej przeszłości. „Literaturze nie jestem winna ani jednego zdania. Jestem jedynie dłużniczką przeżytego”, stwierdza autorka. W eseistycznych tekstach drobiazgowo rozrysowuje, niczym na papierze milimetrowym, każdą emocję, starannie waży słowa, poddaje drobiazgowej intelektualnej analizie odczucia i zapamiętane obrazy, przywołuje wspomnienia. Jeden z jej tekstów nosi tytuł: „Człowiek chce widzieć, co go dotyka”. Autorka chce widzieć i chce pamiętać. Chce wiedzieć, co znajduje się w jej aktach Securitate („Cristina i jej atrapa”), ale chce też, aby wiedzieli inni, co w jakimkolwiek totalitarnym systemie wymierzone jest przeciwko człowiekowi.
Teksty przynoszą także wiedzę o samym człowieku zmuszonym do konfrontacji z tym, co go przerasta, zwalcza, tłamsi i zabija. Nauka zaczyna się już od najmłodszych lat: „Każde dziecko wiedziało przecież, że publicznie nie mówi się tego, co się myśli, i nie czyni tego, co by się chciało”. Ta schizofrenia, ten strach i ta skrajna samotność naznacza na całe życie. Nieraz – unicestwia. Ale zawsze i wszędzie jest oskarżeniem dla systemu władzy i dyktatury.
Warto zwrócić uwagę na poetyckość i nowatorstwo języka, graniczące chwilami z hermetycznością. Połączenia słów i zestawienia fraz tworzą zaskakującą, oryginalną melodykę, co musiało też być wielkim wyzwaniem dla tłumaczki. Herta Müller zaskakująco często odwołuje się też do samej poezji, cytując popularną poezję ludową („Świecie, świecie, siostro świecie”), wiersze austriackiego poety o żydowskich korzeniach Theodora Kramera („Strach oka nie zmruży”), czy surrealisty Oskara Pastora („Ale jeśli ktoś zaginął, ale wystaje piesek z piany”). Zwłaszcza ten drugi poeta był dla autorki ważną osobą. Podobnie jak Pastior w swojej poezji, Müller jest zdania, że graniczne doświadczenia człowieka da się oddać tylko językiem surrealizmu – i rzeczywiście, ta charakterystyczna tonacja pojawia się w większości tekstów zamieszczonych w tomie „Nadal ten sam śnieg i nadal ten sam wujek”.
Tom będzie cennym dopełnieniem poprzednich książek dla czytelników, którzy znają już twórczość Herty Müller. Dla tych, którzy jeszcze nie mieli okazji się z nią zetknąć – ten zbiór tekstów bardzo dobrze nadaje się na pierwsze spotkanie z niemieckojęzyczną noblistką. Znajdziemy tu wszystkie najbardziej charakterystyczne wątki i tematy obecne w jej prozie. Przeżyta rzeczywistość nie przemija, bo zostaje w nas, nawet jeśli nie chcemy jej pamiętać. Wroga nam rzeczywistość wypacza nas i odziera z tego, co najcenniejsze. Sprawia w dodatku, że literatura nie przynosi zapomnienia, nie jest wytchnieniem i pocieszeniem, ale dalszym ciągiem trudnych zmagań z losem człowieka i z tym, co go dotyka.
koniec
28 kwietnia 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Zbrodnie w stylu retro: Zbrodnia bez trupa
Sebastian Chosiński

3 VII 2022

„Drugie wydanie powieści”, czyli środkowa część kryminalnej trylogii Romana Orwid-Bulicza o sprawach prowadzonych przez komisarza Śliwińskiego, jest lepsza od swojej poprzedniczki, ale słabsza od kończącej cały cykl. I to chyba najlepsze rozwiązanie dla czytelnika, który dotarłszy do finału całej historii, nie będzie czuł rozczarowania.

więcej »

PRL w kryminale: Skazany na śmierć
Sebastian Chosiński

1 VII 2022

Dzisiaj takie zjawisko już nie istnieje. Prasa codzienna nie drukuje powieści w odcinkach. Ale jeszcze w latach 80. ubiegłego wieku były one czymś najzupełniej naturalnym. Dla wielu gazet stawały się niemalże gwarancją sukcesu. Czasami nawet na łamy regionalnych tytułów trafiały interesujące teksty. Przykładem tego „Nie chcę umierać!” Krzysztofa T. Rosy z 1959 roku.

więcej »

Ziemia obca, lecz swoja
Sebastian Chosiński

30 VI 2022

W momencie kiedy zostały już przetłumaczone na język polski wszystkie wydane w postaci książek teksty beletrystyczne Izraela Joszuy Singera, warto zapoznać się z nimi właśnie zgodnie z chronologią publikacji. A więc po „Perłach” – debiutanckim tomie opowiadań – sięgnąć po pochodzący z 1925 roku zbiór „Na obcej ziemi”. A dopiero potem po jego wyśmienite powieści. W ten sposób łatwiej będzie nam dostrzec i docenić eksplozję talentu żydowskiego pisarza.

więcej »

Polecamy

Seksapokalipsa

W podziemnym kręgu:

Seksapokalipsa
— Marcin Knyszyński

Odwieczna dialektyka
— Marcin Knyszyński

Rzeczy, które robisz w piekle, będąc martwym
— Marcin Knyszyński

Bulwar Zachodzącego Słońca 2
— Marcin Knyszyński

Borat Dzong-Un z pasem szahida
— Marcin Knyszyński

Rozkład i rozkładówka
— Marcin Knyszyński

Nowoczesny mit
— Marcin Knyszyński

Horror rzeczywistości
— Marcin Knyszyński

Osaczona
— Marcin Knyszyński

Pan życia i śmierci
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Wstrząsające obrazy
— Michał Foerster

Bez znaku zapytania
— Michał Foerster

Tegoż autora

Dokonywanie wyboru
— Joanna Kapica-Curzytek

Kultura potrzebna światu
— Joanna Kapica-Curzytek

Na pełnych obrotach
— Joanna Kapica-Curzytek

Wojna niezmiennie przeraża
— Joanna Kapica-Curzytek

Przyrzeknij mi, że wyjaśnisz, co się stało…
— Joanna Kapica-Curzytek

Podróż intelektualna
— Joanna Kapica-Curzytek

Dla zainteresowanych
— Joanna Kapica-Curzytek

Zawsze jest dobry moment na nowy początek
— Joanna Kapica-Curzytek

Okrutne piękno egzystencji
— Joanna Kapica-Curzytek

Magiczna różdżka i platforma wiertnicza
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.