Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 listopada 2021
w Esensji w Esensjopedii

Chinua Achebe
‹Boża strzała›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBoża strzała
Tytuł oryginalnyArrow of God
Data wydania27 stycznia 2014
Autor
PrzekładJerzy Łoziński
Wydawca Zysk i S-ka
CyklTrylogia afrykańska
ISBN978-83-7506-684-5
Format330s. 135×205mm
Cena32,—
Gatunekobyczajowa
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Nie prosiliśmy białego o przyjście
[Chinua Achebe „Boża strzała” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Od pierwszego wydania tej powieści mija w tym roku pół wieku. „Boża strzała” jest dramatyczną, wielowymiarową historią utraty władzy i szacunku lokalnego mędrca i przywódcy na rzecz białego człowieka – kolonizatora i misjonarza.

Joanna Kapica-Curzytek

Nie prosiliśmy białego o przyjście
[Chinua Achebe „Boża strzała” - recenzja]

Od pierwszego wydania tej powieści mija w tym roku pół wieku. „Boża strzała” jest dramatyczną, wielowymiarową historią utraty władzy i szacunku lokalnego mędrca i przywódcy na rzecz białego człowieka – kolonizatora i misjonarza.

Chinua Achebe
‹Boża strzała›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBoża strzała
Tytuł oryginalnyArrow of God
Data wydania27 stycznia 2014
Autor
PrzekładJerzy Łoziński
Wydawca Zysk i S-ka
CyklTrylogia afrykańska
ISBN978-83-7506-684-5
Format330s. 135×205mm
Cena32,—
Gatunekobyczajowa
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
„Boża strzała” jest trzecią – i ostatnią częścią – „Trylogii afrykańskiej” wybitnego nigeryjskiego twórcy, który jako jeden z pierwszych anglojęzycznych pisarzy pokazał w swojej prozie bogactwo i różnorodność rodowitej kultury afrykańskiej. Sportretował po mistrzowsku bohaterów swoich książek w całej ich złożoności, uwikłaniu w problemy społeczności i ograniczenia własnych cech charakteru. Nowatorstwo Achebe polegało na tym, że wcześniej Afrykanie jako literackie postacie byli raczej drugoplanowym, bezosobowym tłem historii o białych ludziach, w dodatku często przedstawiani wyłącznie w negatywnym świetle. W „Bożej strzale” rodowici mieszkańcy Afryki (w tym wypadku jedno z nigeryjskich plemion Igbo) mówią własnym głosem i dowiadujemy się, jak reagowali na obecność białych Europejczyków.
Akcja książki toczy się w latach 20. XX wieku. Poznajemy głównego bohatera: Ezeulu, który jest najważniejszym człowiekiem w okolicy, cieszy się szacunkiem, ma niekwestionowaną władzę. Jest wyrocznią w wielu sprawach, ogłasza także terminy plemiennych świąt. Pierwsza jego porażka przychodzi, gdy o końcu sporu z ludźmi z sąsiedniej wioski nie decyduje on sam, ale mieszają się w to brytyjscy administratorzy. Z biegiem czasu, władza Ezeulu zaczyna być „podmywana”. Co prawda, on sam wcześniej wysłał jednego ze swoich synów do szkoły misyjnej, by chłopiec był tam „jego uszami i oczami”, ale biegu wydarzeń nie można już odwrócić, gdy biali próbują nakłonić Ezeulu, by sprawował w rejonie władzę w ich imieniu.
Dramat rozpisany jest na wiele głosów i emocji, powieść ma wiele warstw i symbolicznych odniesień. Relacje Ezeulu ze swoimi i obcymi są bardzo skomplikowane, co nigeryjskiemu pisarzowi udało się znakomicie pokazać: oprócz różnicy rasowej jest jeszcze coś takiego, jak poczucie dumy i obowiązku, siła władzy i szacunek. Powieść nie jest najłatwiejsza do czytania, bo narracja jest pełna znaczeń i odniesień. Każde słowo ma tutaj swoją wartość, dialogi są „gęste” i chwilami zawiłe, ponieważ toczą je ze sobą postacie niezwykle skomplikowane pod względem psychologicznym.
Wielkie znaczenie mają w powieści opisy rodzimych tradycji i obyczajów. Jak można się domyśleć, to już świat, którego nie ma. Ale na kartach „Bożej strzały” przetrwały tradycyjne przyśpiewki, barwnie opisane obrzędy związane ze ślubem, pochówkiem, osiąganiem przez młodzież wieku dorosłych. Czytając, możemy też się dowiedzieć, jak wyglądały relacje w rodzinie, miejsce kobiet w społeczności i codzienna egzystencja. Achebe wplata też w narrację wiele przysłów plemienia Igbo, które w każdej kulturze są skarbnicą zbiorowej mądrości.
Chinua Achebe w tej powieści ocala człowieczeństwo i godność swoich rodaków. Wskazuje, że wbrew sobie zostali skazani na dramatyczną, nierówną walkę pomiędzy tym, co znali do tej pory, a zmianą: „Umuaro istniało, zanim biały wyruszył ze swojego kraju, żeby nas odszukać. Nie prosiliśmy go o przyjście, nie jest naszym bratem ani spokrewnionym. Nie ukradliśmy mu owcy ani kury, nie zabraliśmy mu ziemi ani żony, a jednak przyszedł, żeby nas dręczyć”. Ich świat nieodwracalnie zmienia się i rozpada, jest w nim coraz więcej luk i różnic, nic już do siebie nie pasuje. Za sprawą białego człowieka przestaje też funkcjonować tradycyjne odmierzanie czasu. Odchodzi stare, a ponieważ takie jest odwieczne prawo – szybko przychodzi na to miejsce coś nowego. Ezeulu musi za to zapłacić wysoką cenę.
Nawet teraz, po pięćdziesięciu latach, powieść zachowuje swoje walory literackie, będąc uniwersalną przypowieścią o przemijaniu postaci świata i niemal szekspirowskim dramatem o ludzkiej dumie, męskości, władzy i sile tradycji. Nie brak też w „Bożej strzale” głębokiego filozoficznego przesłania o człowieku „zdanym na działanie pozaludzkich mocy wszechświata”, jak ujął to sam autor.
koniec
24 sierpnia 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o książkach: Obyś cudze dzieci uczył….
Agnieszka ‘Achika’ Szady

26 XI 2021

…to starożytna klątwa, której ofiarą padła autorka książki „Pani Kebab”. Możemy poznać zapiski pracującej w Leeds asystentki nauczyciela, czyli osoby pomagającej uczniom nieznającym języka angielskiego lub po prostu obarczonym różnymi deficytami.

więcej »

Dwóch panów w drodze (nie licząc lokaja)
Miłosz Cybowski

24 XI 2021

Trzy historie i trzech bohaterów… wróć! Trzy historie i trójka postaci (bo „bohaterami” nie można ich nazwać) zaprezentowane w tomie pierwszym „Opowieści o Bauchelainie i Korbalu Broachu” to zebrane w jedną całość opowiadania, przed laty wydane w osobnych tomach. Dobrze się stało, że Wydawnictwo Mag zdecydowało się na ich wznowienie, choć książka pozostaje dziełem, które trafi wyłącznie do fanów prozy Stevena Eriksona.

więcej »

Krótko o książkach: Głównie dla specjalistów
Miłosz Cybowski

23 XI 2021

„Istota teorii względności” nie zalicza się do łatwych lektur. Pisząc na temat swoich odkryć, Albert Einstein zaledwie w niewielkim stopniu stara się je przedstawić w sposób przystępny dla nieobeznanego z fizyką i matematyką czytelnika.

więcej »

Polecamy

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)

Stulecie Stanisława Lema:

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Nie wszystko i nie wszędzie jest dla nas
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Polityka po afrykańsku
— Jacek Jaciubek

Człowiek jest człowiekiem za sprawą innych ludzi
— Joanna Kapica-Curzytek

Proza moralnego niepokoju
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Mistrz przewrotnego humoru
— Joanna Kapica-Curzytek

Nowa wielka powieść latynoamerykańska
— Joanna Kapica-Curzytek

Szukać należy sercem
— Joanna Kapica-Curzytek

Z perspektywy osobistej
— Joanna Kapica-Curzytek

Najmłodsze i najsłodsze
— Joanna Kapica-Curzytek

Nikt nie dostrzega drzew
— Joanna Kapica-Curzytek

Osobność, samotność…
— Joanna Kapica-Curzytek

Morderstwo w sekcji klarnetów
— Joanna Kapica-Curzytek

Chopin – globalny fenomen
— Joanna Kapica-Curzytek

Coś pozytywnego
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.