Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 sierpnia 2022
w Esensji w Esensjopedii

M. John Harrison
‹Droga serca›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDroga serca
Tytuł oryginalnyThe Course of the Heart
Data wydania17 października 2014
Autor
PrzekładRobert Waliś
Wydawca MAG
SeriaUczta Wyobraźni
ISBN978-83-7480-427-1
Format240s. 135×205mm; oprawa twarda
Cena37,—
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Tłumaczenie niepojętego
[M. John Harrison „Droga serca” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
To książka typowa i nietypowa jednocześnie. Typowa, bo to dokładnie ten rodzaj powieści, jakiego można spodziewać się po serii „Uczta Wyobraźni”, a także – oczywiście – po twórczości M. Johna Harrisona. Nietypowa, bo jeśli ktoś nie zna ani autora, ani serii i porówna „Drogę serca” po prostu z przeciętną książką, będzie miał wrażenie obcowania z powieściowym kosmitą.

Anna Kańtoch

Tłumaczenie niepojętego
[M. John Harrison „Droga serca” - recenzja]

To książka typowa i nietypowa jednocześnie. Typowa, bo to dokładnie ten rodzaj powieści, jakiego można spodziewać się po serii „Uczta Wyobraźni”, a także – oczywiście – po twórczości M. Johna Harrisona. Nietypowa, bo jeśli ktoś nie zna ani autora, ani serii i porówna „Drogę serca” po prostu z przeciętną książką, będzie miał wrażenie obcowania z powieściowym kosmitą.

M. John Harrison
‹Droga serca›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDroga serca
Tytuł oryginalnyThe Course of the Heart
Data wydania17 października 2014
Autor
PrzekładRobert Waliś
Wydawca MAG
SeriaUczta Wyobraźni
ISBN978-83-7480-427-1
Format240s. 135×205mm; oprawa twarda
Cena37,—
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
W studenckich czasach trójka przyjaciół spotkała maga Yaxleya i za jego namową odprawiła tajemniczy rytuał. Na czym ów rytuał polegał, nigdy się nie dowiemy – sami bohaterowie tego nie pamiętają, czytelnicy zaś obserwują jedynie jego skutki. I tak Pam prześladuje zawieszona w powietrzu biała para kochanków, jej męża Lucasa natomiast dziwny ni to karzeł, ni dziecko. Stosunkowo najwięcej szczęścia ma trzeci bohater i jednocześnie narrator, który nie potrafi uwolnić się od zapachu róż i którego tragedia polega głównie na tym, że przez lata, nie potrafiąc pomóc, patrzy na rozpad związku swoich przyjaciół, a także na pogłębiającą się chorobę Pam.
Tyle dowiedzieć się można ze streszczenia książki na ostatniej stronie i to jest mniej więcej to, co o fabule wiemy na pewno. Bo, trzeba od razu powiedzieć, „Droga serca” nie jest powieścią łatwą w odbiorze – przy czym poszarpana, niechronologiczna narracja to chyba najmniejszy problem. Większym są, czy raczej mogą być, pozostawione bez odpowiedzi pytania. Czym jest Pleroma, a czym Coeur? Co historia trójki przyjaciół ma wspólnego z historią Europy Środkowej? Kim jest pojawiająca się pod koniec opowieści zielona kobieta? Pytań jest dużo, znacznie więcej, niż tutaj wymieniłam. Autor od czasu do czasu podsuwa różne tropy, np. że Coeur jest swoistym buforem oddzielającym bohaterów od Pleromy, ale tak naprawdę nic tu nie jest pewne. „Droga serca” czasem przypomina sen, a czasem worek pełen symboli, do których klucz musimy znaleźć sami. Wiele dialogów wydaje się mieć podwójne znaczenie, a niektóre fragmenty sprawiają wrażenie, jakbyśmy weszli do pokoju w połowie rozgrywającej się tam sceny – trochę tak, jakbyśmy znali tylko strzępy tej historii, jakby pełna opowieść toczyła się gdzie indziej, być może na poziomie w ogóle niezrozumiałym dla człowieka.
Czy uznamy to za wadę, zależy w dużym stopniu od czytającego. Na własny użytek tę „fragmentaryczność” wytłumaczyłam sobie tak, że oto trójka studentów dotknęła czegoś niepojętego, Boga, Absolutu, Piekła, a może Nieba. Od tej pory ich życie jest próbą swoistego zsyntetyzowania tego doświadczenia, przetłumaczenia na ludzki język tego, co niewytłumaczalne, a tym samym oddzielenia się od pochłaniającego szaleństwa Pleromy – temu służy snuta przez Lucasa opowieść, budowanie całego alternatywnego świata. I z konieczności, rzecz jasna, jest to tłumaczenie mocno niedoskonałe.
Można też znaleźć inne interpretacje, można również uznać, że „Droga serca” to powieść wewnętrznie pusta, lecz nawet jeśli dojdziemy do wniosku, że fabuła zmierza donikąd, nie można autorowi odmówić umiejętności pisarskich na poziomie pojedynczych opisów czy scen. Harrison pisze przepięknym, plastycznym stylem, używa porównań czy metafor, które z pozoru wydawać się mogą absurdalne (ślepa róża), ale zaskakująco dobrze potrafią zagrać w zdaniu. Kilka fraz tej powieści więcej potrafi powiedzieć o lęku przed śmiercią czy samotności niż całe strony innych autorów. Bo też w pewnym sensie „Droga serca” wydaje się właśnie powieścią o stopniowym oddalaniu się od siebie i desperackich próbach porozumienia się z trzech odrębnych światów.
Nie jestem w stanie jednoznacznie ocenić tej książki. Z początku męczyła mnie i irytowała, im bliżej jednak było końca, tym bardziej ją doceniałam. Z jednej strony być może autor mógłby wyjść naprzeciw czytelnikowi i podsunąć mu więcej tropów – choć akurat to, na co narzeka większość zawiedzionych, czyli niewyjaśnienie istoty rytuału, jest dla mnie akurat dobrym wyborem. Z drugiej strony to wciąż jest powieść zdecydowanie intrygująca, jeśli nie wręcz fascynująca. A na pewno taka, o której niełatwo zapomnieć.
koniec
16 lutego 2015

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Dni ostatnie
Marcin Mroziuk

17 VIII 2022

Fabuła powieści Richarda Flanagana okazuje się równie dziwna i podatna na różnorakie interpretacja jak jej tytuł. W każdym razie „Żywe morze snów na jawie” to lektura nie tylko intrygująca, ale także skłaniająca do rozmyślań nad przemijalnością życia.

więcej »

Zapomniani bohaterowie czasów zarazy
Sebastian Chosiński

16 VIII 2022

Pisząc w połowie lat 60. ubiegłego wieku „Zarazę” – swój najbardziej znany reportaż, poświęcony epidemii ospy prawdziwej we Wrocławiu – Jerzy Ambroziewicz nie mógł wyjawić najważniejszego, czyli tego, skąd choroba wzięła się w stolicy Dolnego Śląska. Ale i bez tej wiedzy jest to fascynująca lektura. Mimo że to opis wydarzeń sprzed kilku dekad, zdaje się być ponownie – po naszych doświadczeniach z pandemią koronawirusa – bardzo aktualny.

więcej »

Krótko o książkach: Z pandemią w tle
Joanna Kapica-Curzytek

15 VIII 2022

„Fałszywy świadek” to mocny thriller, w którym autorka każe swoim postaciom skonfrontować się z dramatyczną przeszłością. To, co było dawniej, wraca w najmniej spodziewanym momencie i nie da się od tego uciec.

więcej »

Polecamy

Terapia szokowa

W podziemnym kręgu:

Terapia szokowa
— Marcin Knyszyński

Seksapokalipsa
— Marcin Knyszyński

Odwieczna dialektyka
— Marcin Knyszyński

Rzeczy, które robisz w piekle, będąc martwym
— Marcin Knyszyński

Bulwar Zachodzącego Słońca 2
— Marcin Knyszyński

Borat Dzong-Un z pasem szahida
— Marcin Knyszyński

Rozkład i rozkładówka
— Marcin Knyszyński

Nowoczesny mit
— Marcin Knyszyński

Horror rzeczywistości
— Marcin Knyszyński

Osaczona
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja czyta: Listopad 2016
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Beatrycze Nowicka, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Esensja czyta: Styczeń 2014
— Joanna Kapica-Curzytek, Daniel Markiewicz, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka

Świetlista uczta
— Marcin Bukalski

I gdzie ten swing?
— Miłosz Cybowski

Piknik na skraju Traktu Kefahuchiego
— Michał Kubalski

Esensja czyta: Czerwiec 2011
— Miłosz Cybowski, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Listopad 2010
— Jędrzej Burszta, Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek , Marcin Mroziuk, Konrad Wągrowski

Chaos to porządek, którego nie rozumiemy
— Michał Foerster

Esensja czyta: Luty-marzec 2010
— Jędrzej Burszta, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Daniel Markiewicz, Marcin Mroziuk

Kronika końca czasu
— Anna Kańtoch

Cudzego nie znacie: Rycerze Pastelowego Stołu
— Michał Kubalski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.