Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Petr Šabach
‹Pijane banany›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPijane banany
Tytuł oryginalnyOpilé banány
Data wydania8 kwietnia 2015
Autor
PrzekładJulia Różewicz
Wydawca Afera
ISBN978-83-937711-5-8
Format228s. 118×164mm; oprawa twarda
Cena30,—
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Picie to życie, a trzeźwienie to cierpienie
[Petr Šabach „Pijane banany” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Znany już polskim czytelnikom z „Masłem do dołu”, „Przygód konika morskiego” czy „Gówno się pali” Petr Šabach tym razem przenosi nas do krainy młodości, w przaśne lata 80. zeszłego stulecia. Jego jak zwykle krótką książkę wypełniają pełne typowo czeskiego humoru opowieści i anegdoty z życia kilkorga chłopaków ze zwyczajnego praskiego podwórka.

Jacek Jaciubek

Picie to życie, a trzeźwienie to cierpienie
[Petr Šabach „Pijane banany” - recenzja]

Znany już polskim czytelnikom z „Masłem do dołu”, „Przygód konika morskiego” czy „Gówno się pali” Petr Šabach tym razem przenosi nas do krainy młodości, w przaśne lata 80. zeszłego stulecia. Jego jak zwykle krótką książkę wypełniają pełne typowo czeskiego humoru opowieści i anegdoty z życia kilkorga chłopaków ze zwyczajnego praskiego podwórka.

Petr Šabach
‹Pijane banany›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPijane banany
Tytuł oryginalnyOpilé banány
Data wydania8 kwietnia 2015
Autor
PrzekładJulia Różewicz
Wydawca Afera
ISBN978-83-937711-5-8
Format228s. 118×164mm; oprawa twarda
Cena30,—
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Znamy podobnych historii niemało z powieści polskich sztandarowych pisarzy młodzieżowych, przede wszystkim Edmunda Niziurskiego. Z tą różnicą, że zwłaszcza język u Polaka był znacząco odmienny od tego, co serwuje nam Petr Šabach. Czeski autor jest znacznie bardziej frywolny w tej materii, używa wulgaryzmów, jego bohaterowie spędzają dnie na piciu piwa i choć podobnie jak u Niziurskiego łobuzują, to jednak ich przygody bywają zdecydowanie pieprzniejsze. A to się z kimś pobiją, a to doprowadzą do szewskiej pasji uczestników wiejskiej potańcówki, a to przewiozą na masce samochodu policjanta, a to zabawią się w taksówkę dla pijaków, by w końcu wylądować w sądzie.
„Pijane banany” są w równym stopniu historią o rodzicach i ich próbach mierzenia się z rzeczywistością. Jest tu Bedzio, ojczym głównego bohatera, artysta rzeźbiarz, walczący z opłakanym skutkiem ze swym alkoholowym nałogiem oraz jego wierny kompan od kieliszka, również artysta – boksują się z życiem w duecie. Uzależnionych jest tu zresztą bogata galeria, można nawet stwierdzić, że zgodnie z tytułem alkohol odgrywa jedną z głównych ról. Towarzyszy niemal wszystkim scenom, a postacie główne i poboczne nieustannie wspomagają się nim i przez niego wpadają w kłopoty. Jest zjawiskiem wszechobecnym, naturalnym, wiernym towarzyszem przygód, a wręcz ich motorem napędowym. Nie należy jednak Šabacha posądzać o moralizatorstwo, bo traktuje on swych bohaterów z pełną zrozumienia wyrozumiałością, nie tyle jako degeneratów, co raczej ludzi nieco w życiu błądzących, niekonsekwentnych, ale przy tym wciąż wartościowych. A ten, kto najgłośniej na uzależnionych pomstuje, ten sam ma niejedno na sumieniu (jak sędzia Stoklasa, któremu na rozprawie spod biurka wypada butelka śliwowicy).
Jak zawsze u Šabacha pod warstwą bezczelnego humoru kryją się zupełnie poważne rozważania nie tylko o uzależnieniu, ale również o życiu w czasach komuny (Bedzio to typowy krzykliwy antysystemowiec), a przede wszystkim o dorastaniu i poszukiwaniu w życiu własnej drogi. Główny bohater i zarazem narrator, młody chłopak będący pasierbem Bedzia, przechodzi przez trudny okres poszukiwania sensu, wzorców, celu. „Stale miałem wrażenie, że nie czuję się wystarczająco spełniony, że wystarczająco nie cieszę się niczym, co robię. Trochę tak, jakbym ciągle pił i udałoby mi się ugasić pragnienie, choć gdybyście zapytali mnie o smak napoju, musiałbym odpowiedzieć: Taki nijaki”. Oddaje się zabawie, przeżywa miłosną przygodę z piękną dziewczyną, ale życie nie daje mu spokoju: „Położyłem się do łóżka z głową pełną pytań. Co to ma być? To ma być życie? Jak to się wszystko skończy? Czemu ludzie tacy są?”. Zwątpienie opuszcza go tylko na krótkie chwile: „I wtedy mnie dopadło. Poczucie ogromnej radości, że jestem absolutnie wolny, że udało mi się zatopić bestię, która siedziała z tyłu mojej głowy”, by zaraz wrócić do szarej codzienności. Nie wystarczają mu szaleństwa wspólnie z przyjaciółmi, bo wciąż odczuwa jakiś brak lub potrzebę zmiany. I choć ostatecznie te potrzeby nie zostają zaspokojone, to udaje mu się przynajmniej, niczym Kopernik, w iście Šabachowskim stylu, przesunąć południk.
Trzeba przyznać uczciwie, że „Pijane banany” nie każdemu mogą przypaść do gustu. Jeśli jednak czytelnik ceni czeskie podejście do życia i humor naszych południowych sąsiadów – sprośny, knajpiany, rubaszny, nie robiący sobie nic z autorytetów, ale też nie wyśmiewający się z nikogo ani z niczego bezdusznie (wszak naturą człowieka jest błądzić), w połączeniu z nutką życiowych rozważań, to będzie to książka dla niego. A jeśli znacie już poprzednie książki Petra Šabacha, jak „Masłem do dołu” czy „Przygody konika morskiego”, nie wahajcie się ani chwili.
koniec
19 maja 2015

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Coś pozytywnego
Joanna Kapica-Curzytek

20 X 2021

Powieść „W drogę!” opiera się na niezłym pomyśle. Za sprawą zbiegu okoliczności piątka młodych ludzi znalazła się w jednym miejscu. Wszyscy niespodziewanie dla siebie muszą zmierzyć się z przeszłością. Co czeka ich w przyszłości?

więcej »

Niebo będzie już inne
Joanna Kapica-Curzytek

19 X 2021

„Mikołaj Kopernik. Geniusz, który wstrzymał Słońce”, opowieść przybliżająca młodszym czytelnikom życie i czasy wielkiego uczonego, to atrakcyjna propozycja zgłębienia podstaw astronomii, kultury i historii. Bez nudy i wysiłku!

więcej »

Wszyscy jesteśmy neandertalczykami (w jakichś dwóch procentach)
Miłosz Cybowski

18 X 2021

Do popularyzacji nauki niezbędne są dwie rzeczy: dogłębna znajomość tematu oraz umiejętność przystępnego pisania o nim. O ile tego pierwszego Rebecce Wragg Sykes nie sposób odmówić, to już w drugiej kwestii „Krewniacy” pozostawiają nieco do życzenia.

więcej »

Polecamy

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!

Stulecie Stanisława Lema:

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Nie wszystko i nie wszędzie jest dla nas
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Męczące poniedziałki i niedorzeczne wtorki
— Joanna Kapica-Curzytek

Brzmi znajomo?
— Joanna Kapica-Curzytek

Dziś takie jak wczoraj. Jutro takie jak dziś
— Jacek Jaciubek

Afera po czesku
— Jacek Jaciubek

Tegoż autora

Nieprawdopodobne, a jednak prawdziwe
— Jacek Jaciubek

Zabójczy ziemniak
— Jacek Jaciubek

Szpiega wynajmę
— Jacek Jaciubek

Suchość w ustach
— Jacek Jaciubek

Wszystkie odcienie szarości
— Jacek Jaciubek

Królestwo za kafelek
— Jacek Jaciubek

Historia wiary znaczona krwią
— Jacek Jaciubek

Człowiek-puzzle
— Jacek Jaciubek

Poprzez góry, poprzez lasy
— Jacek Jaciubek

Misja na Marsa
— Jacek Jaciubek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.