Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 6 maja 2021
w Esensji w Esensjopedii

Petr Šabach
‹Pijane banany›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPijane banany
Tytuł oryginalnyOpilé banány
Data wydania8 kwietnia 2015
Autor
PrzekładJulia Różewicz
Wydawca Afera
ISBN978-83-937711-5-8
Format228s. 118×164mm; oprawa twarda
Cena30,—
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Picie to życie, a trzeźwienie to cierpienie
[Petr Šabach „Pijane banany” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Znany już polskim czytelnikom z „Masłem do dołu”, „Przygód konika morskiego” czy „Gówno się pali” Petr Šabach tym razem przenosi nas do krainy młodości, w przaśne lata 80. zeszłego stulecia. Jego jak zwykle krótką książkę wypełniają pełne typowo czeskiego humoru opowieści i anegdoty z życia kilkorga chłopaków ze zwyczajnego praskiego podwórka.

Jacek Jaciubek

Picie to życie, a trzeźwienie to cierpienie
[Petr Šabach „Pijane banany” - recenzja]

Znany już polskim czytelnikom z „Masłem do dołu”, „Przygód konika morskiego” czy „Gówno się pali” Petr Šabach tym razem przenosi nas do krainy młodości, w przaśne lata 80. zeszłego stulecia. Jego jak zwykle krótką książkę wypełniają pełne typowo czeskiego humoru opowieści i anegdoty z życia kilkorga chłopaków ze zwyczajnego praskiego podwórka.

Petr Šabach
‹Pijane banany›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPijane banany
Tytuł oryginalnyOpilé banány
Data wydania8 kwietnia 2015
Autor
PrzekładJulia Różewicz
Wydawca Afera
ISBN978-83-937711-5-8
Format228s. 118×164mm; oprawa twarda
Cena30,—
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Znamy podobnych historii niemało z powieści polskich sztandarowych pisarzy młodzieżowych, przede wszystkim Edmunda Niziurskiego. Z tą różnicą, że zwłaszcza język u Polaka był znacząco odmienny od tego, co serwuje nam Petr Šabach. Czeski autor jest znacznie bardziej frywolny w tej materii, używa wulgaryzmów, jego bohaterowie spędzają dnie na piciu piwa i choć podobnie jak u Niziurskiego łobuzują, to jednak ich przygody bywają zdecydowanie pieprzniejsze. A to się z kimś pobiją, a to doprowadzą do szewskiej pasji uczestników wiejskiej potańcówki, a to przewiozą na masce samochodu policjanta, a to zabawią się w taksówkę dla pijaków, by w końcu wylądować w sądzie.
„Pijane banany” są w równym stopniu historią o rodzicach i ich próbach mierzenia się z rzeczywistością. Jest tu Bedzio, ojczym głównego bohatera, artysta rzeźbiarz, walczący z opłakanym skutkiem ze swym alkoholowym nałogiem oraz jego wierny kompan od kieliszka, również artysta – boksują się z życiem w duecie. Uzależnionych jest tu zresztą bogata galeria, można nawet stwierdzić, że zgodnie z tytułem alkohol odgrywa jedną z głównych ról. Towarzyszy niemal wszystkim scenom, a postacie główne i poboczne nieustannie wspomagają się nim i przez niego wpadają w kłopoty. Jest zjawiskiem wszechobecnym, naturalnym, wiernym towarzyszem przygód, a wręcz ich motorem napędowym. Nie należy jednak Šabacha posądzać o moralizatorstwo, bo traktuje on swych bohaterów z pełną zrozumienia wyrozumiałością, nie tyle jako degeneratów, co raczej ludzi nieco w życiu błądzących, niekonsekwentnych, ale przy tym wciąż wartościowych. A ten, kto najgłośniej na uzależnionych pomstuje, ten sam ma niejedno na sumieniu (jak sędzia Stoklasa, któremu na rozprawie spod biurka wypada butelka śliwowicy).
Jak zawsze u Šabacha pod warstwą bezczelnego humoru kryją się zupełnie poważne rozważania nie tylko o uzależnieniu, ale również o życiu w czasach komuny (Bedzio to typowy krzykliwy antysystemowiec), a przede wszystkim o dorastaniu i poszukiwaniu w życiu własnej drogi. Główny bohater i zarazem narrator, młody chłopak będący pasierbem Bedzia, przechodzi przez trudny okres poszukiwania sensu, wzorców, celu. „Stale miałem wrażenie, że nie czuję się wystarczająco spełniony, że wystarczająco nie cieszę się niczym, co robię. Trochę tak, jakbym ciągle pił i udałoby mi się ugasić pragnienie, choć gdybyście zapytali mnie o smak napoju, musiałbym odpowiedzieć: Taki nijaki”. Oddaje się zabawie, przeżywa miłosną przygodę z piękną dziewczyną, ale życie nie daje mu spokoju: „Położyłem się do łóżka z głową pełną pytań. Co to ma być? To ma być życie? Jak to się wszystko skończy? Czemu ludzie tacy są?”. Zwątpienie opuszcza go tylko na krótkie chwile: „I wtedy mnie dopadło. Poczucie ogromnej radości, że jestem absolutnie wolny, że udało mi się zatopić bestię, która siedziała z tyłu mojej głowy”, by zaraz wrócić do szarej codzienności. Nie wystarczają mu szaleństwa wspólnie z przyjaciółmi, bo wciąż odczuwa jakiś brak lub potrzebę zmiany. I choć ostatecznie te potrzeby nie zostają zaspokojone, to udaje mu się przynajmniej, niczym Kopernik, w iście Šabachowskim stylu, przesunąć południk.
Trzeba przyznać uczciwie, że „Pijane banany” nie każdemu mogą przypaść do gustu. Jeśli jednak czytelnik ceni czeskie podejście do życia i humor naszych południowych sąsiadów – sprośny, knajpiany, rubaszny, nie robiący sobie nic z autorytetów, ale też nie wyśmiewający się z nikogo ani z niczego bezdusznie (wszak naturą człowieka jest błądzić), w połączeniu z nutką życiowych rozważań, to będzie to książka dla niego. A jeśli znacie już poprzednie książki Petra Šabacha, jak „Masłem do dołu” czy „Przygody konika morskiego”, nie wahajcie się ani chwili.
koniec
19 maja 2015

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Mikrokosmos
Dominika Cirocka

6 V 2021

„Światło innych gwiazd” Eriki Swyler stanowi udany mariaż znanych motywów s-f i wątków obyczajowych. Przede wszystkim to jednak opowieść o sile pasji i więziach międzyludzkich, a także cenie, którą czasem przychodzi nam za ich pielęgnowanie zapłacić.

więcej »

Wolność i odpowiedzialność
Marcin Mroziuk

5 V 2021

Oczywiste jest, że Rafał Witek nie chce zachęcać młodych czytelników do naśladowania postępowania głównej bohaterki książki, ale zarazem „Ja, Majka” w przekonujący sposób ukazuje, że prawdziwym problemem często nie jest sama ucieczka dziecka, lecz powody, które skłaniają je do tego.

więcej »

Ostateczny kres jest ułudą
Joanna Kapica-Curzytek

4 V 2021

„Koniec historii”, powieść Luisa Sepúlvedy nawiązująca do trudnej przeszłości Chile, przekonuje nas, że ostateczny kres politycznych zdarzeń, w tym rewolucji, jest ułudą.

więcej »

Polecamy

Uwięzieni w słowach

Na rubieżach rzeczywistości:

Uwięzieni w słowach
— Marcin Knyszyński

„Sen bowiem jest istnością też…”
— Marcin Knyszyński

Imperium wcale się nie rozpadło
— Marcin Knyszyński

Lęk i odraza w Kalifornii
— Marcin Knyszyński

Las oblany słonecznym blaskiem
— Marcin Knyszyński

Dick jak Dickens
— Marcin Knyszyński

Kochać to nie znaczy zawsze to samo
— Marcin Knyszyński

Chorzy na życie
— Marcin Knyszyński

Dick w starym stylu
— Marcin Knyszyński

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Męczące poniedziałki i niedorzeczne wtorki
— Joanna Kapica-Curzytek

Brzmi znajomo?
— Joanna Kapica-Curzytek

Dziś takie jak wczoraj. Jutro takie jak dziś
— Jacek Jaciubek

Afera po czesku
— Jacek Jaciubek

Tegoż autora

Nieprawdopodobne, a jednak prawdziwe
— Jacek Jaciubek

Zabójczy ziemniak
— Jacek Jaciubek

Szpiega wynajmę
— Jacek Jaciubek

Suchość w ustach
— Jacek Jaciubek

Wszystkie odcienie szarości
— Jacek Jaciubek

Królestwo za kafelek
— Jacek Jaciubek

Historia wiary znaczona krwią
— Jacek Jaciubek

Człowiek-puzzle
— Jacek Jaciubek

Poprzez góry, poprzez lasy
— Jacek Jaciubek

Misja na Marsa
— Jacek Jaciubek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.