Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 stycznia 2018
w Esensji w Esensjopedii

Będziemy żyć w cyberpunku?

Esensja.pl
Esensja.pl
Intrygujące wielobarwne światy oraz niebudzący emocji bohaterowie – takie wrażenie miałam po przeczytaniu „Rzeki bogów” Iana McDonalda i tak też podsumować mogłabym „Brasyl”, najnowszą z wydanych w Polsce powieści tego pisarza.

Ian McDonald
‹Brasyl›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBrasyl
Tytuł oryginalnyBrasyl
Data wydania4 lutego 2015
Autor
PrzekładWojciech Próchniewicz
Wydawca MAG
SeriaUczta Wyobraźni
ISBN978-83-7480-530-8
Format380s. oprawa twarda
Cena39,—
Gatunekfantastyka
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 34,47 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Zobacz w
„Brasyl” to powieść zarazem podobna i niepodobna do wcześniejszej „Rzeki bogów” tego samego autora. Niepodobna, bo oczywiście mamy tu inną kulturę – w „Rzece…” były Indie, w „Brasyl” jest, jak łatwo się domyślić, Brazylia. Jednak metody opisywania obu tych krajów są zbliżone, w jednym i drugim miejscowy folklor miesza się z przyszłościowymi trendami, oba wydają się pełne chaosu, niebezpieczne, ale na swój sposób także bardzo piękne. Podobna jest również struktura opowieści, składającej się z kilku przeplatających się ze sobą wątków. Jest to zrozumiałe, skoro obie książki napisał ten sam autor, który w dodatku nie dba specjalnie o to, żeby różnicować styl. Jednak takie podobieństwo przeszkadzać może czytelnikom, którzy po „Brasyl” sięgną już po lekturze „Rzeki bogów”, bo – wbrew temu, co kilkakrotnie ustami postaci twierdzi sam pisarz – Brazylia w powieści Iana McDonalda wcale nie wydaje się jakoś szczególnie oryginalna, jest to po prostu kolejny, mocno egzotyczny z punktu widzenia Europejczyka kraj, opisywany przez angielskiego autora.
Oryginalne jest natomiast tak głębokie sięgnięcie w przeszłość – bohater jednego z trzech głównych wątków to irlandzki jezuita, który przybywa do Ameryki Południowej w roku 1732. Bohaterką drugiego jest niecofająca się przed niczym, goniąca za popularnością dziennikarka, która żyje niemal współcześnie, bo na początku XXI wieku, i wreszcie w wątku trzecim, rozgrywającym się w roku 2032, dostajemy to, w czym McDonald jest najlepszy, czyli solidną dawkę cyberpunkowej technologii. Mamy więc w „Brasyl” przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, choć nic tu nie jest tak proste, jak mogłoby się wydawać, a stworzone przez autora plany czasowe w pewnym momencie zaczynają ukazywać swoje drugie oblicza. McDonald bawi się teorią równoległych kwantowych światów, którą zresztą wyjaśnia całkiem przystępnie w kilku momentami zabawnych scenach – np. o fizyce dyskutuje tu w pewnej chwili dwóch kochanków w łóżku.
Zaletą angielskiego autora jest niewątpliwie styl – to jeden z niewielu pisarzy, którzy opisują futurystyczny, brudny i chaotyczny świat z niemal poetyckim zacięciem. Czy można sobie wyobrazić przepiękny, poruszający opis wielkiego śmietniska? U McDonalda jest to jak najbardziej możliwe. Pojedyncze sceny, np. ta ze śpiewającą indiańską dziewczynką, to chwytająca za serce proza najwyższej próby. McDonald ma też dobre pomysły, i to zarówno te „ogólne”, ukazujące kierunek, w jakim zmierzać może świat, jak i te drobne, na pojedyncze przedmioty – w „Brasyl” zachwycił mnie na przykład nóż, przecinający przedmioty na poziomie atomowym (jeśli upuścić go ostrzem do dołu, będzie spadał aż do środka Ziemi).
Brakuje natomiast pisarzowi umiejętności tworzenia ciekawych i/lub sympatycznych postaci. W „Brasyl” bohaterowie wydają się nijacy, jakby przytłoczeni bogactwem otaczającego ich świata. Najbardziej wyrazista jest chyba dziennikarka, ale ona jest też, prawdę powiedziawszy, najbardziej antypatyczna. Sprawia to, że przez początek „Brasyl”, kiedy czytelnik jeszcze sądzi, że chodzi tu tylko o trzy przeplatające się ze sobą historie, trudno jest przebrnąć – świat, owszem, oszałamia w pozytywnym tego słowa znaczeniu, ale postaci nie wzbudzają emocji, a ich perypetie nie są w stanie zainteresować. Dalej, kiedy na stworzonej przez McDonalda rzeczywistości pojawiają się pierwsze pęknięcia, jest już znacznie lepiej, opowieść nabiera rumieńców i zaczyna intrygować. Ostateczna ocena jest jednak dość skomplikowana – zdarzają się tu fragmenty fascynujące, ale zdarzają się i takie, w których, prawdę powiedziawszy, autor trochę przynudza. Mimo to uważam, że warto „Brasyl” przeczytać, choć może niekoniecznie zaraz po innych książkach tego pisarza – proza McDonalda jest na tyle specyficzna i momentami ciężka, że wymaga zrobienia sobie przerwy.
koniec
12 sierpnia 2015
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Oczami zakochanej kobiety
Joanna Kapica-Curzytek

22 I 2018

„Zanim nadejdzie monsun” prowadzi nas do przedwojennych Indii, odsłaniając bogatą kulturę tego kraju i nawiązując do obecności brytyjskich kolonistów. Jest też miłość, zdolna pokonać kulturowe różnice oraz największe przeciwności losu.

więcej »

Lokalny kryminał
Jarosław Loretz

18 I 2018

Antologia „Hardboiled” to całkiem udana krajowa próba zmierzenia się ze specyficzną odmiana kryminału.

więcej »

Discman, gimbaza i zmywak
Albert Walczak

17 I 2018

Anna Cieplak szturmem weszła na polską scenę literacką. Za swoją debiutancką powieść „Ma być czysto” otrzymała prestiżową Nagrodę Literacką im. Witolda Gombrowicza oraz Nagrodę Conrada. Czy „Lata powyżej zera” – najnowsza książka młodej autorki – spotkają się z równie dużym uznaniem?

więcej »

Polecamy

Bohaterowie

Po trzy:

Bohaterowie
— Beatrycze Nowicka

Ludzie w książkach żyją
— Beatrycze Nowicka

Niedocenione
— Beatrycze Nowicka

Inne strony świata
— Beatrycze Nowicka

I jeszcze jeden tom…
— Beatrycze Nowicka

Transfuzje duszy
— Beatrycze Nowicka

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Inne recenzje

Podróżować jest bosko
— Beatrycze Nowicka

Cudzego nie znacie: Świat i rzeczywistość są względne
— Miłosz Cybowski

Tegoż twórcy

Ciemna strona Księżyca
— Dawid Kantor

Niepełnia Księżyca
— Przemysław Ciura

Nie tak wielki skok
— Dawid Kantor

Księżyc to za mało
— Beatrycze Nowicka

Przeczytaj to jeszcze raz: Zgubić się i odnaleźć pod gwiazdami
— Beatrycze Nowicka

Radość czytania
— Beatrycze Nowicka

Esensja czyta: Luty 2013
— Miłosz Cybowski, Jakub Gałka, Jacek Jaciubek, Joanna Kapica-Curzytek, Jarosław Loretz, Beatrycze Nowicka, Joanna Słupek, Konrad Wągrowski

Telefon ze Stambułu
— Miłosz Cybowski

Cudzego nie znacie: Świat i rzeczywistość są względne
— Miłosz Cybowski

Esensja czyta: Czerwiec 2011
— Miłosz Cybowski, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Porównując z książką doskonałą
— Anna Kańtoch

Nieźle wymyślone, niechlujnie napisane
— Anna Kańtoch

Dar tworzenia światów
— Anna Kańtoch

Gdyby Jane Austen napisała kryminał…
— Anna Kańtoch

Tłumaczenie niepojętego
— Anna Kańtoch

Rozgrywki bogów
— Anna Kańtoch

Jak dobrze wyglądać na łosiu, czyli bitwa w Śródziemiu
— Anna Kańtoch

Bardziej Christie niż Christie
— Anna Kańtoch

Niezupełnie raj
— Anna Kańtoch

Po prostu dobra
— Anna Kańtoch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.