Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 30 listopada 2021
w Esensji w Esensjopedii

Olga Gromyko
‹Rok szczura. Widząca›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułRok szczura. Widząca
Tytuł oryginalnyГод крысы. Видунья
Data wydania10 grudnia 2014
Autor
PrzekładMarina Makarevskaya
Wydawca Papierowy Księżyc
CyklRok szczura
ISBN978-83-613-8657-5
Format486s.
Cena42,90
Gatunekfantastyka
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Szczur, ale własny
[Olga Gromyko „Rok szczura. Widząca”, Olga Gromyko „Rok szczura. Wędrowniczka” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Rok Szczura. Widząca” i „Rok Szczura. Wędrowniczka” Olgi Gromyko to przyjemna, prosta lektura na zimowe wieczory. Nie ma tu wprawdzie fajerwerków i nagłych zwrotów akcji, są za to sympatyczne postacie, garść humoru i ładnie wykreowany świat.

Magdalena Kubasiewicz

Szczur, ale własny
[Olga Gromyko „Rok szczura. Widząca”, Olga Gromyko „Rok szczura. Wędrowniczka” - recenzja]

„Rok Szczura. Widząca” i „Rok Szczura. Wędrowniczka” Olgi Gromyko to przyjemna, prosta lektura na zimowe wieczory. Nie ma tu wprawdzie fajerwerków i nagłych zwrotów akcji, są za to sympatyczne postacie, garść humoru i ładnie wykreowany świat.

Olga Gromyko
‹Rok szczura. Widząca›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułRok szczura. Widząca
Tytuł oryginalnyГод крысы. Видунья
Data wydania10 grudnia 2014
Autor
PrzekładMarina Makarevskaya
Wydawca Papierowy Księżyc
CyklRok szczura
ISBN978-83-613-8657-5
Format486s.
Cena42,90
Gatunekfantastyka
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Olga Gromyko zdobyła sobie rzeszę fanów cyklem o przygodach wrednej wiedźmy Wolhy, zaplątanej w wampirze afery. Niedawno w ręce polskich czytelników trafiły nowe pozycje autorstwa Gromyko. „Wierni wrogowie” – opowiadający o wilkołaczycy Szelenie – i „Rok Szczura”. O ile podczas lektury „Wiernych wrogów” za sprawą narracji i głównej bohaterki od razu poznałabym, kto napisał tę książkę nawet bez nazwiska pisarki na okładce, o tyle „Rok Szczura” trochę różni się od poprzednich dzieł Gromyko.
Obie części „Roku Szczura” („Widząca” i „Wędrowniczka”) przypominały mi momentami bardziej powieści obyczajowe niż fantastyczne. Lwia część pierwszego tomu to opis dorastania Ryski w wiesce – dość spokojnego, nie obfitującego w jakieś niezwykłe wydarzenia. Dużo fragmentów drugiego tomu to z kolei opowieść o wpasowywaniu się bohaterów w nową społeczność. Coś na kształt magii jest rzecz jasna w świecie obecne. Wędrowcy zdolni są do posługiwania się specyficznym talentem, pozwalającym im w pewnym sensie zajrzeć w przyszłość i wybrać najbardziej pasującą im wersję wydarzeń. Ryska jako Widząca, „niepełny” Wędrowiec, do pewnego stopnia potrafi odgadnąć, co się stanie. Ma to jednak początkowo wpływ na jej losy o tyle, że okoliczni mieszkańcy przychodzą do niej po radę, odwdzięczając się drobnymi upominkami. Później wprawdzie Ryska opuszcza gospodarstwo, znajduje mówiącego szczura i za jego sprawą wplątuje się w pewną aferę, ale wciąż w dużej mierze akcja skupia się na prostych, codziennych sprawach. W rodzaju konieczności naprawienia płotu, zarobienia paru monet i przygotowania obiadu. „Rok Szczura” jest dużo spokojniejszy niż inne książki autorki, z którymi do tej pory miałam okazję się zapoznać. Bohaterowie mają problemy: są ścigani przez Wędrowca, a jeden z nich ma w zwyczaju czasem zamieniać się w szczura. Brak tu jednak jakiejś większej fabuły, wydarzeń na dużą skalę – czego jednak po prawdzie nie traktuję jako wady. Gromyko od czasów Wolhy zrobiła postępy i pisze na tyle dobrze, by nawet takie zwykłe opisy czytało się bardzo dobrze, wiarygodnie też przedstawia życie na wsi. Inna sprawa, że po pewnych fragmentach w pierwszym tomie, sugerujących, że w powietrzu wisi wojna, oczekiwałam jakichś większych problemów w drugim niż czatująca na bohaterów jedna osoba i problemy Alka z tożsamością.

Olga Gromyko
‹Rok szczura. Wędrowniczka›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułRok szczura. Wędrowniczka
Tytuł oryginalnyГод крысы. Путница
Data wydania7 grudnia 2015
Autor
Wydawca Papierowy Księżyc
CyklRok szczura
ISBN978-83-61386-79-7
Format450s.
Cena42,90
Gatunekfantastyka
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Główna bohaterka, Ryska, jest postacią wiarygodną, konsekwentnie prowadzoną. Naiwna, niewykształcona dziewczyna z wsi (czy też raczej z „wieski”), moralna aż do bólu, prosta, marząca tylko o mężu i dzieciach. Przyznaję, że osobiście jej nie polubiłam, przynajmniej nie w pierwszym tomie – irytowała mnie głupotą i dziecinnością. Zarazem jednak doceniam sposób, w jaki autorka tę postać pokazuje: odrobina magii nie sprawia, że dziewczę z miejsca jest niezwykłe, mądre, wprawiające w osłupienie odwagą i zachowaniem znacznie starszych i potężniejszych od siebie. Ryska nie przechodzi nadzwyczajnej przemiany w ciągu kilku tygodni, nie nadrabia nagle w błyskawicznym tempie wszystkich braków w edukacji – jak to często czynią bohaterowie pokroju Eragona. Żar, drobny złodziejaszek, który tylko patrzy, jakby zarobić, ale się nie narobić, to równie dobrze przedstawiona postać. Nie jest złą osobą, martwi się o Ryskę, ot swoje dobro stawia wyżej niż innych i nie traktuje okradzenia bliźniego jako zła, skoro tenże bliźni ma więcej. Żar wnosi na karty książki sporo humoru i ciężko go nie lubić. Ostatni z bohaterów, Alk, jest chyba najbardziej stereotypowy. To ten super przystojny, złośliwy, odważny, dysponujący mocą młodzian (w dodatku o szlachetnym pochodzeniu), jaki w różnych wersjach często występuje w książkach fantastycznych. Trzeba jednak przyznać, że ładnie uzupełnia Żara i Ryskę, a wzajemne relacje bohaterów to jeden z mocniejszych punktów „Roku Szczura”.
Przyjemny, łatwy styl, kreacja świata przedstawionego, humor (zarówno w dialogach, jak i sytuacyjny) czynią z „Roku Szczura” miłą, choć nie zapadającą na długo w pamięć lekturę.
koniec
21 stycznia 2016

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Na wysokich obrotach
Joanna Kapica-Curzytek

29 XI 2021

Rezolutna Jaga, młoda czarownica, musi stawić czoło bandzie zmorów i uratować uprowadzonych rodziców. Powieść „Jaga i dom na orlich nogach” nie pozwala się nudzić i z humorem prowadzi młodych czytelników do granic wyobraźni.

więcej »

Urok małych książek: Sęp też człowiek
Wojciech Gołąbowski

27 XI 2021

Badacze uważają, że butlonosy nadają sobie imiona – określone dźwięki – i pamiętają o nich nawet po 20 latach rozłąki. Słonie urządzają pogrzeby zmarłym członkom stada, mają także swoje cmentarzyska, na które się udają, czując zbliżający się koniec. Czy tylko ludzie są obdarzeni inteligencją?

więcej »

Krótko o książkach: Obyś cudze dzieci uczył….
Agnieszka ‘Achika’ Szady

26 XI 2021

…to starożytna klątwa, której ofiarą padła autorka książki „Pani Kebab”. Możemy poznać zapiski pracującej w Leeds asystentki nauczyciela, czyli osoby pomagającej uczniom nieznającym języka angielskiego lub po prostu obarczonym różnymi deficytami.

więcej »

Polecamy

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)

Stulecie Stanisława Lema:

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Nie wszystko i nie wszędzie jest dla nas
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Gromko proszę o tom trzeci
— Beatrycze Nowicka

Szczur i panna
— Beatrycze Nowicka

Tegoż twórcy

Powrót do Belorii
— Beatrycze Nowicka

Dla tych, co stęsknili się za wiedźmą
— Beatrycze Nowicka

Dwoje na tropie
— Beatrycze Nowicka

Na krowie w siną dal
— Beatrycze Nowicka

Wiedźma w krainie wampirów
— Magdalena Kubasiewicz

Wolha, wybawicielka wampirów
— Beatrycze Nowicka

Wakacje z wiedźmą
— Beatrycze Nowicka

Esensja czyta: Styczeń 2015
— Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Daniel Markiewicz, Marcin Mroziuk, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Lipiec 2014
— Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady, Jacek Jaciubek, Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Beatrycze Nowicka

Za co lubimy słowiańską fantasy
— Beatrycze Nowicka

Tegoż autora

Nie ma łatwych dróg
— Magdalena Kubasiewicz

Mistrzowie czarnego sportu
— Magdalena Kubasiewicz

Królewny i karliczka
— Magdalena Kubasiewicz

A na trakcie śpiewa bard
— Magdalena Kubasiewicz

Krucze opowieści
— Magdalena Kubasiewicz

Ciemny książę i drużyna bohaterów
— Magdalena Kubasiewicz

Witaj w ciemnym mieście Grimm
— Magdalena Kubasiewicz

Krąg zemsty ma swój koniec
— Magdalena Kubasiewicz

Trupy i pani Przecinek
— Magdalena Kubasiewicz

Czarownica wraca
— Magdalena Kubasiewicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.