Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 listopada 2021
w Esensji w Esensjopedii

Joyce Carol Oates
‹Walet Pik›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWalet Pik
Tytuł oryginalnyJack of Spades
Data wydania7 października 2015
Autor
PrzekładAgnieszka Walulik
Wydawca W.A.B.
SeriaDon Kichot i Sancho Pansa
ISBN978-83-280-2351-2
FormatePub, Mobipocket
Cena31,99
Gatunekgroza / horror, kryminał / sensacja / thriller, obyczajowa
Zobacz czytniki w
Skąpiec.pl
Zobacz w

Joyce Carol King
[Joyce Carol Oates „Walet Pik” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Joyce Carol Oates, jedna z najwyżej cenionych współczesnych pisarek amerykańskich po kilku poważnych i mrocznych powieściach postanowiła uraczyć czytelników czymś lżejszym – „Walet Pik” to thriller w stylu Stephena Kinga z ironicznymi refleksjami na temat kariery pisarskiej.

Konrad Wągrowski

Joyce Carol King
[Joyce Carol Oates „Walet Pik” - recenzja]

Joyce Carol Oates, jedna z najwyżej cenionych współczesnych pisarek amerykańskich po kilku poważnych i mrocznych powieściach postanowiła uraczyć czytelników czymś lżejszym – „Walet Pik” to thriller w stylu Stephena Kinga z ironicznymi refleksjami na temat kariery pisarskiej.

Dziękujemy sklepowi Virtualo.pl za udostępnienie e-booka (mobi) na potrzeby niniejszej recenzji.

Joyce Carol Oates
‹Walet Pik›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWalet Pik
Tytuł oryginalnyJack of Spades
Data wydania7 października 2015
Autor
PrzekładAgnieszka Walulik
Wydawca W.A.B.
SeriaDon Kichot i Sancho Pansa
ISBN978-83-280-2351-2
FormatePub, Mobipocket
Cena31,99
Gatunekgroza / horror, kryminał / sensacja / thriller, obyczajowa
Zobacz czytniki w
Skąpiec.pl
Zobacz w
Andrew J. Rush to ceniony autor dwudziestu ośmiu bestsellerowych kryminałów z elementami grozy. Jego powieści odniosły sukces, a on sam porównywany bywa do Stephena Kinga, choć sam przyznaje, że daleko mu do twórcy „Lśnienia” pod względem popularności. Lubi jednak myśleć o sobie jako o „Kingu dla dżentelmenów”, bo jego książki, choć opowiadają o zbrodniach, są w treści eleganckie i nie przekraczające żadnych tabu. Rush ma niewątpliwie ustabilizowaną pozycję, udane małżeństwo i zasłużoną renomę najbardziej znanego obywatela małego miasteczka w New Jersey. Z jakiegoś powodu czuje jednak pewien niedosyt – mimo niekwestionowanego sukcesu uważa się jednak w jakimś stopniu za pisarza drugiej kategorii, chyba też własna twórczość przestaje go satysfakcjonować. Rush wymyśla więc swoje alter ego – Waleta Pik (po angielsku taki pseudonim literacki brzmi sensowniej niż po polsku – Jack of Spades) – i pod takim nazwiskiem publikuje kolejne powieści. To nie są już dzieła dla dżentelmenów – Rush daje upust swym mrocznym instynktom, pisze działa okrutne, pełne przemocy i brutalności, pozbawione happy endów. Popularność książek Waleta Pik zaczyna rosnąć, prasa zastanawia się nad tożsamością pisarza, a sam Rush zauważa, że pisanie jako alter ego przychodzi mu z większą łatwością niż tworzenie pod własnym nazwiskiem.
Traf chce, że w tym okresie wydarzy się jeszcze coś, co wyprowadzi Rusha z równowagi. Otóż pewna starsza kobieta nazwiskiem C.W. Haider składa na niego skargę do sądu o kradzież jej pomysłów literackich. Twierdzi ona, że pisarz nie tylko wykorzystał jej idee w swej twórczości, ale też poznawał jej dzieła z pogwałceniem prawa, włamując się do jej własnego domu i czytając tamże rękopisy. Rush uznaje to za absurd, ale budzi się w nim dziwna fascynacja osobą swej prześladowczyni…
Joyce Carol Oates jest znana od lat jako twórczyni wybitnych dzieł obyczajowych, poruszających różnorodne rany amerykańskiej duszy i w tej roli od lat wymieniana jako jedna z kandydatek do literackiej nagrody Nobla. Nie wszyscy jednak wiedzą, że Oates to również autorka kryminałów i literatury grozy (tak jest – również nierzadko pod pseudonimem) i „Walet Pik” to przykład takiej „lżejszej” formy jej twórczości. Nieprzypadkowo w książce wielokrotnie pojawia się nazwisko Stephena Kinga – z nim porównuje się Rush, z nim próbuje korespondować, również Kinga o plagiat oskarża pani Haider. Cały „Walet Pik” jest bardzo mocno „kingowski” w treści. Wątek przejmowania kontroli nad bohaterem przez jego mroczne wcielenie kojarzy się z „Lśnieniem”, z „Tajemnym ogrodem, tajemnym oknem” i wieloma innymi dziełami króla horroru, z kolei relacja Rusha i pani Haider jest czymś w rodzaju „Misery” à rebours.
Wydaje się jednak, że pisanie kryminału z elementami grozy jest tylko jednym z celów Joyce Carol Oates. „Walet Pik” jest przy tym swego rodzaju ironiczną opowieścią autobiograficzną. Andrew J. Rush ma może niewiele wspólnego z samą Oates, ale – tak jak i ona – jest pisarzem. A jednym z głównych tematów książki są pisarskie traumy – obawa przed odrzuceniem czytelniczym, udręki porównywania się z innymi twórcami, poczucie niepewności, co do własnej pozycji w literackim światku, lęki o utratę natchnienia, strach przed oskarżeniami o plagiat. Oates ubiera te traumy w lekką formę łatwo przyswajalnego thrillera, który jednocześnie raczy czytelnika dodatkowymi smaczkami. Pierwszoosobowa perspektywa pozwala ukryć przez wiele stron prawdziwy charakter głównego bohatera, jego autentyczne oblicze odsłaniane jest stopniowo i nieco między wierszami, swego rodzaju żartem literackim będzie też odkrycie, że w pewnym sensie czytamy obecnie powieści nie Oates a samego Waleta Pik. Jedyne czego w książce Oates brakuje to dobrego zwieńczenia – wydaje się finał jest nieco zbyt banalny i oczywisty, a książka urywa się zbyt gwałtownie. Przez to pozostaje lekturą całkiem miłą, ale nie zapadającą mocniej w pamięć.
koniec
7 lutego 2016

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Urok małych książek: Sęp też człowiek
Wojciech Gołąbowski

27 XI 2021

Badacze uważają, że butlonosy nadają sobie imiona – określone dźwięki – i pamiętają o nich nawet po 20 latach rozłąki. Słonie urządzają pogrzeby zmarłym członkom stada, mają także swoje cmentarzyska, na które się udają, czując zbliżający się koniec. Czy tylko ludzie są obdarzeni inteligencją?

więcej »

Krótko o książkach: Obyś cudze dzieci uczył….
Agnieszka ‘Achika’ Szady

26 XI 2021

…to starożytna klątwa, której ofiarą padła autorka książki „Pani Kebab”. Możemy poznać zapiski pracującej w Leeds asystentki nauczyciela, czyli osoby pomagającej uczniom nieznającym języka angielskiego lub po prostu obarczonym różnymi deficytami.

więcej »

Dwóch panów w drodze (nie licząc lokaja)
Miłosz Cybowski

24 XI 2021

Trzy historie i trzech bohaterów… wróć! Trzy historie i trójka postaci (bo „bohaterami” nie można ich nazwać) zaprezentowane w tomie pierwszym „Opowieści o Bauchelainie i Korbalu Broachu” to zebrane w jedną całość opowiadania, przed laty wydane w osobnych tomach. Dobrze się stało, że Wydawnictwo Mag zdecydowało się na ich wznowienie, choć książka pozostaje dziełem, które trafi wyłącznie do fanów prozy Stevena Eriksona.

więcej »

Polecamy

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)

Stulecie Stanisława Lema:

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Nie wszystko i nie wszędzie jest dla nas
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Tajemnica brzydszej siostry
— Marcin Mroziuk

Tatulo się tobą zaopiekuje
— Jacek Jaciubek

Strach się bać
— Jacek Jaciubek

Esensja czyta: Grudzień 2011
— Artur Chruściel, Joanna Kapica-Curzytek, Monika Twardowska-Wągrowska, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Styczeń 2011
— Jędrzej Burszta, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Joanna Słupek, Agnieszka Szady, Monika Twardowska-Wągrowska, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Bilet do ziemi obiecanej
— Monika Twardowska-Wągrowska, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Grudzień 2009
— Jędrzej Burszta, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Beatrycze Nowicka, Monika Twardowska-Wągrowska, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Relacja zza kulis
— Wiktoria Skurnowicz

Bluesowa trylogia
— Michał Hernes

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.