Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 4 grudnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Cecelia Ahern
‹Pamiętnik z przyszłości›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPamiętnik z przyszłości
Tytuł oryginalnyThe Book of Tomorrow
Data wydania8 czerwca 2016
Autor
PrzekładJoanna Grabarek
Wydawca Akurat
ISBN978-83-287-0276-9
Format432s. 130×205mm
Cena39,90
Gatunekobyczajowa
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Książka niewykorzystanych szans
[Cecelia Ahern „Pamiętnik z przyszłości” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Pamiętnik z przyszłości” może rozczarować czytelników przyzwyczajonych do dobrego poziomu wcześniejszych książek Cecelii Ahern. Warto wiedzieć, że to przede wszystkim literatura młodzieżowa. Szkoda jednak, że spoza kręgu tych najlepszych.

Joanna Kapica-Curzytek

Książka niewykorzystanych szans
[Cecelia Ahern „Pamiętnik z przyszłości” - recenzja]

„Pamiętnik z przyszłości” może rozczarować czytelników przyzwyczajonych do dobrego poziomu wcześniejszych książek Cecelii Ahern. Warto wiedzieć, że to przede wszystkim literatura młodzieżowa. Szkoda jednak, że spoza kręgu tych najlepszych.

Cecelia Ahern
‹Pamiętnik z przyszłości›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPamiętnik z przyszłości
Tytuł oryginalnyThe Book of Tomorrow
Data wydania8 czerwca 2016
Autor
PrzekładJoanna Grabarek
Wydawca Akurat
ISBN978-83-287-0276-9
Format432s. 130×205mm
Cena39,90
Gatunekobyczajowa
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Pomysł na tę powieść z pewnością był. Nastoletnia Tamara Goodwin wychowywała się w ponadprzeciętnie bogatej rodzinie i niczego jej nie brakuje do szczęścia, ale jej życie nagle się zmienia. Po śmierci ojca Tamara z matką muszą wyprowadzić się z bajkowej rezydencji i pożegnać się z dotychczasowym stylem życia. Kontrast jest bolesny – realia irlandzkiej prowincji, dokąd obie trafiają, są diametralnie różne od tego, czego Tamara do tej pory zaznała.
Można było na przykład poprowadzić „Pamiętnik z przyszłości” w stronę Bildungsromanu: twardej lekcji życia dla nastolatki, że bogactwo materialne nie jest dane raz na zawsze, że liczą się w życiu inne rzeczy – i tak dalej. Można było też „nauczyć” beztroską do tej pory Tamarę odpowiedzialności za matkę, która (wszystko na to wskazuje) po stracie męża zapadła na głęboką depresję. Tymczasem Cecelia Ahern podąża w inną stronę: wprowadza do „Pamiętnika z przyszłości” elementy powieści gotyckiej. W sąsiedztwie nowego domu są ruiny starego zamku, dawno temu strawionego pożarem. Wyczuwa się tam czyjąś obecność, ale pozostałości imponującej budowli milczą. Niewiele mówią też Tamarze opuszczone groby. I ta (pięknie zresztą zarysowana) sceneria też byłaby niezłym tropem do dalszego rozwoju powieści, która na tle tej stylizacji mogłaby być pełna zwrotów akcji i wywoływać u czytelników dreszczyk niesamowitości.
Tymczasem nic ciekawego się tutaj nie dzieje. Dobrą połowę książki zajmują Tamarze próby zorientowania się w nowej sytuacji życiowej i znalezienia swojego miejsca. Obiecujące są opisy wyobcowania Tamary, która mieszka z matką u wuja Artura i jej żony Rosaleen. Ale to zaledwie przebłyski. Tłumią je do bólu powtarzalne i przewidywalne sceny, gdy Tamara chce zrobić coś po swojemu, czegoś się dowiedzieć (bo dookoła tylko same sekrety, do których nastolatka nie ma dostępu) – i na drodze nieodwołalnie staje wszędobylska, zawsze czujna Rosaleen. Tamara poznaje nowych ludzi – ale to też jest dosyć słabe literacko: pojawiają się co i rusz jakieś (raczej płaskie) postacie, jakieś tajemnice, jakieś sytuacje i wątki, które w dodatku w dalszej części powieści nie są zbyt konsekwentnie rozwijane. Kuriozalna jest pierwsza scena spotkania z Marcusem, z kolei na plus wyróżnia się postać Siostry Ignacjusz – tylko do czego właściwie prowadzi obecność ich obojga? Komiczna (niestety, w negatywnym sensie) jest scena, gdy jednemu z bohaterów realnie grozi więzienie za seks z nieletnią osobą, a autorka w specyficzny sposób „oczyszcza” winnego z zarzutów.
Cecelia Ahern próbuje także elementów fantasy. Zawsze warto zwrócić uwagę na autora, który stara się stworzyć coś dla siebie nowego i nie powiela wcześniejszych schematów swojej twórczości. Pomysł „piszącego się” samodzielnie pamiętnika, w dodatku wyprzedzającego fakty też nie jest beznadziejny, ale znów – gorzej z połączeniem go z innymi wątkami powieści. Styl pamiętnikowych zapisków jest taki sobie, powiedzmy – bardzo nastoletni. Powtórzenie sytuacji opisanych z pamiętnika w realnym życiu nie przekonuje, znów krucho tu z dobrym warsztatem pisarskim. Niestety, łatwo dostrzec, że autorka nie ma zbyt wiele doświadczenia, jeśli chodzi o ten gatunek literacki.
Pod koniec „Pamiętnik z przyszłości” kieruje się nawet w stronę horroru. Wreszcie wyjaśniają się tajemnice, skrywane głęboko przez rodzinę. Ale to nie ratuje całości. Można mieć przy tym niedosyt, że dzieje rodu Kilsaneyów są zaledwie streszczone na zakończenie i nie zostały przedstawione stopniowo w całej książce. Gdyby zmienić formę i opowiedzieć tę skomplikowaną (i naprawdę niezłą) rodzinną historię z przeszłości, wplatając ją pomiędzy opisy losów Tamary i jej bezowocnych, ziejących nudą prób domyślania się bez końca, co się wydarzyło – powieść bardzo zyskałaby i dużo bardziej przykuła uwagę czytelnika.
„Pamiętnik z przyszłości” to dla mnie przykład wielu niewykorzystanych przez autorkę szans. Szkoda, że wyszła spod pióra Cecelii Ahern, która naprawdę potrafi pisać dobre powieści, kreślić świetne portrety bohaterów, pisać o życiu tak, jak nikt inny. Cóż, tak już jest, że słabsza książka przydarza się nawet znakomitym pisarzom. Miejmy nadzieję, że kolejne będą dużo lepsze – i że przede wszystkim autorka powróci do pisania książek dla dorosłych czytelników, co potrafi robić wspaniale.
koniec
14 sierpnia 2016

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Jesteśmy tylko nośnikami
Miłosz Cybowski

2 XII 2021

Zarówno pozbawiony emocji styl, jak i niektóre tezy stawiane przez Richarda Dawkinsa mogą budzić instynktowny sprzeciw. „Samolubny gen” nie na darmo uchodzi za książkę kontrowersyjną, choć może wraz z rozpowszechnieniem nauki o genetyce to wrażenie nieco przygasło.

więcej »

Mała Esensja: W oczekiwaniu na Boże Narodzenie
Joanna Kapica-Curzytek

1 XII 2021

Ponownie spotykamy się z sympatycznym myszkiem wykreowanym przez autora i ilustratora Alexa T. Smitha. „Winston wraca na święta” pozwoli młodszym (i starszym czytelnikom) odliczać dni do Gwiazdki!

więcej »

Spektaklu akt drugi
Beatrycze Nowicka

30 XI 2021

„Dziesięć Żelaznych Strzał” – kolejny tom cyklu Sama Sykesa o Sal Kakofonii – uważam za lepszy od pierwszego.

więcej »

Polecamy

Pogrzeb pośród mgławic

Stulecie Stanisława Lema:

Pogrzeb pośród mgławic
— Mieszko B. Wandowicz

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Nie wszystko i nie wszędzie jest dla nas
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Krótko o książkach: Z miłości
— Joanna Kapica-Curzytek

Córka swojego ojca
— Joanna Kapica-Curzytek

Życiowy bilans Jasmine
— Joanna Kapica-Curzytek

Przyjaźniomiłość i cała reszta
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Na wysokich obrotach
— Joanna Kapica-Curzytek

Mistrz przewrotnego humoru
— Joanna Kapica-Curzytek

Nowa wielka powieść latynoamerykańska
— Joanna Kapica-Curzytek

Szukać należy sercem
— Joanna Kapica-Curzytek

Z perspektywy osobistej
— Joanna Kapica-Curzytek

Najmłodsze i najsłodsze
— Joanna Kapica-Curzytek

Nikt nie dostrzega drzew
— Joanna Kapica-Curzytek

Osobność, samotność…
— Joanna Kapica-Curzytek

Morderstwo w sekcji klarnetów
— Joanna Kapica-Curzytek

Chopin – globalny fenomen
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.