Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 września 2019
w Esensji w Esensjopedii

Jerzy Pilch
‹Tysiąc spokojnych miast›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTysiąc spokojnych miast
Data wydania8 września 2016
Autor
Wydawca Wydawnictwo Literackie
ISBN978-83-08-06198-5
Format123×197mm
Gatunekhumor / satyra, obyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 30,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

To będzie zamach
[Jerzy Pilch „Tysiąc spokojnych miast” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Czy mężczyźni wyrastają kiedykolwiek ze swojego chłopięctwa? Powieść „Tysiąc spokojnych miast” pozwala nam znaleźć odpowiedź na to głębokie pytanie.

Joanna Kapica-Curzytek

To będzie zamach
[Jerzy Pilch „Tysiąc spokojnych miast” - recenzja]

Czy mężczyźni wyrastają kiedykolwiek ze swojego chłopięctwa? Powieść „Tysiąc spokojnych miast” pozwala nam znaleźć odpowiedź na to głębokie pytanie.

Jerzy Pilch
‹Tysiąc spokojnych miast›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTysiąc spokojnych miast
Data wydania8 września 2016
Autor
Wydawca Wydawnictwo Literackie
ISBN978-83-08-06198-5
Format123×197mm
Gatunekhumor / satyra, obyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 30,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Kto zna twórczość Jerzego Pilcha – zaskoczony nie będzie. Znów jesteśmy w Wiśle, miasteczku, w którym pod dachami domów rozgrywają się rzeczy wcześniej niewidziane i niesłychane. Takie, które tylko Pilchowe pióro jest w stanie spisać, w klimacie jedynego w swoim rodzaju połączenia groteski i absurdu, które – niczym śnieg – spowijają centrum Wisły między Domem Zdrojowym a Domem Towarowym Rychtera.
Oto Jerzyk. Jest rok 1963. Chłopiec jest w niebezpiecznym wieku. Jest młody, niedoświadczony i przeżywa typowe dla tego okresu burze dojrzewania. Wchodzi w dorosłość. Męskość Jerzyka budzi się na fali gorących i jakże autentycznych namiętności. Nie kryje fascynacji swoją rówieśniczką Elżunią oraz zauroczenia mężatką Anielicą. Na horyzoncie są jeszcze dwie tajemnicze morfinistki, paradujące wśród mieszkańców Wisły z wielką „babilońską” kołdrą.
Jerzyk wchodzi stopniowo w zmysłowy świat kobiet oraz zostaje stopniowo wtajemniczany w poważne męskie sprawy. Po pierwsze, wypija swój pierwszy kieliszek prawdziwego, mocnego alkoholu. A po drugie – zostaje włączony do spisku. I to do prawdziwego spisku politycznego, godnego prawdziwych mężczyzn. Przyjaciel domu Józef Trąba i ojciec Jerzyka planują zamach. Problemem pozostaje – na kogo. Najlepiej byłoby pozbawić życia Mao Tsetunga, ale wiązałoby się to z wyprawą kosztowną, niebezpieczną i ryzykowną.
Pozostaje wobec tego plan minimum. Skoro towarzysz Mao nie wchodzi w rachubę – z braku lepszej opcji niech będzie zamach na towarzysza Gomułkę. („Może nasz terror to nie jest wielki terror (…) ale zawsze terror.”) Plan jest z początku tajemnicą, która nie opuszcza rodzinnego domu Jerzyka. Ale z czasem włącza się do jego realizacji cała wiślańska ewangelicka wspólnota. W skali kraju, to wspólnota tak niewielka i niezauważalna, że prawie jej nie ma. A jak argumentuje pan Trąba: „Jak kogoś nie ma w ogóle, trudno, żeby brał udział w czymkolwiek”. Co więcej, „jeśli w kraju katolickim zbrodni majestatu dopuści się niekatolik, czyli nikt albo obcy, dobre imię naszej świętej ojczyzny (…) pozostanie nienaruszone”. Jest to więc plan zbrodni doskonałej.
Wokół tego wydarzenia snują się wątki, intrygi i spory – religijne, ideologiczne. Absurd i nonsens stopniowo się zagęszczają, wciągają nas do gry i ani się nie spostrzegamy, jak ciasno otacza nas surrealistyczna i groteskowa wizja czegoś dobrze nam znanego… Znasz-li ten kraj, pełen ludzi z kosmicznymi ideami, dobrymi chęciami (na których najczęściej się kończy) i ułańską fantazją?… Trąbie „kurzy się z łba” od nadmiaru pomysłów i – oczywista sprawa – wódki. Wybujały romantyzm, donkiszoteria, polska fantazja i gadulstwo dopełniają całości. Dość powiedzieć, że Józef Trąba to taki baron Münchhausen, tyle tylko, że opowiada nie o tym, czego dokonał, ale o tym, co jeszcze przed nim. Każdy etap zamachu zostaje zaplanowany z aptekarską dokładnością. Wybrane też zostaje narzędzie zbrodni.
Świat „Tysiąca spokojnych miast” to świat dużych chłopców. Przybywa im lat, odkładają na bok zabawki swojego dzieciństwa, tymczasem jakoś nie przestają być dziećmi. Od teraz nazywają się mężczyznami, a ich głównym zajęciem jest urządzanie prawdziwego świata. Biegają po nim jak po podwórku, z pistoletami w rękach. Staczają bitwy niczym niegdyś w piaskownicy. Nic się nie zmienia: robią poważne miny i nadal bawią się w Indian, policjantów i złodziei. Są twardymi i nieustraszonymi spiskowcami, zamachowcami, politykami, lustratorami. Nie ma znaczenia, w jakim wieku jest mężczyzna, on zawsze będzie już – jak u Gombrowicza – „podszyty dzieckiem”, ale zawsze gotowy do robienia poważnych min i podboju świata.
Świat w roku 1963. Czy w powieści Pilcha mamy do czynienia z samospełniającą się przepowiednią Józefa Trąby? Wszak jest to rok, w którym rzeczywiście zdarzył się zamach. Może po prostu jest tak, że niezależnie od tego, jak subtelną intrygę zamyśli sobie autor, życie i tak przerasta nawet najlepiej skonstruowane scenariusze?
koniec
5 grudnia 2016

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nietrwałe wizje
Beatrycze Nowicka

16 IX 2019

„Rubież”, czyli drugi tom cyklu Marcina Guzka o Szarych Płaszczach, dość zgrabnie kontynuuje historię bohaterów. Bez nadmiernych rozczarowań, ale i bez zaskoczeń.

więcej »

Klasyka gryziona po kostkach
Jarosław Loretz

15 IX 2019

„Miła dziewczyna”, gromadząca kilkanaście opowiadań Fritza Leibera, miała być ucztą dla czytelnika spragnionego starszej, amerykańskiej science fiction. Niestety, zaproponowane dania są trudne do przełknięcia i grozi po nich solidna niestrawność.

więcej »

Kanibal z Niebuszewa
Sebastian Chosiński

14 IX 2019

Max Czornyj – adwokat i pisarz – pozazdrościł chyba Remigiuszowi Mrozowi i postanowił pościgać się z nim w liczbie wydawanych książek. Opublikowany w sierpniu „Rzeźnik”, w którym opisał losy i zbrodnie Józefa Cyppka, być może najokrutniejszego seryjnego mordercy w dziejach Polski Ludowej, jest jego czwartą powieścią w tym roku. I chociaż czyta się ją ekspresowo i z zainteresowaniem, prawdopodobnie zapomni się o niej tak samo szybko…

więcej »

Polecamy

Nowe rozdanie

Na rubieżach rzeczywistości:

Nowe rozdanie
— Marcin Knyszyński

Prawdziwe kłamstwa
— Marcin Knyszyński

„Normalni” szaleńcy
— Marcin Knyszyński

Dwadzieścia sroczych ogonów
— Marcin Knyszyński

Kto tu jest chory?
— Marcin Knyszyński

„Osacza nas zewsząd wug!”
— Marcin Knyszyński

Otwórz oczy!
— Marcin Knyszyński

Zapchajdziura
— Marcin Knyszyński

Ten świat to jeden wielki Kant!
— Marcin Knyszyński

„Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno” – 1 Kor 13, 12
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Inny klimat
— Joanna Kapica-Curzytek

Spowiedź Keitha Richardsa literatury polskiej
— Joanna Kapica-Curzytek

Życie w wielu przejawach
— Joanna Kapica-Curzytek

Demony narodowe i osobiste
— Paweł Micnas

Esensja czyta: Styczeń 2013
— Miłosz Cybowski, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Magdalena Kubasiewicz, Alicja Kuciel, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady

Esensja czyta: III kwartał 2008
— Michał Foerster, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Michał Kubalski, Daniel Markiewicz, Paweł Sasko, Konrad Wągrowski, Marcin T. P. Łuczyński

Ci sami kontra identyczni
— Paweł Sasko

Filozofia alkoholu
— Artur Długosz

Tegoż autora

Krok we właściwą stronę
— Joanna Kapica-Curzytek

Dwoistość świata
— Joanna Kapica-Curzytek

Człowiek przeżywający
— Joanna Kapica-Curzytek

Spod pióra selekcjonera
— Joanna Kapica-Curzytek

Spory, dogmaty, ideały i lęki
— Joanna Kapica-Curzytek

Klepsydra nad morzem
— Joanna Kapica-Curzytek

Przypadki
— Joanna Kapica-Curzytek

Siedmioro wspaniałych
— Joanna Kapica-Curzytek

Jak dorośniesz, to zrozumiesz
— Joanna Kapica-Curzytek

Duch miejsca
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.