Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 marca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Georges Simenon
‹Zwierzenia Maigreta›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZwierzenia Maigreta
Tytuł oryginalnyUne confidence de Maigret
Data wydania28 października 2016
Autor
PrzekładWłodzimierz Grabowski
Wydawca C&T
CyklKomisarz Maigret
SeriaZ układanką
ISBN978-83-7470-341-3
Cena19,—
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 15,47 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Spowiedź skruszonego policjanta
[Georges Simenon „Zwierzenia Maigreta” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Chyba wszystkie dotychczas opublikowane w Polsce powieści Georges’a Simenona z komisarzem Maigretem w roli głównej przedstawiały prowadzone przez niego śledztwa w czasie rzeczywistym. W „Zwierzeniach Maigreta” belgijski pisarz zrobił jednak wyjątek. Dochodzenie w sprawie zabójstwa Christine Josset opisane zostało bowiem w formie retrospekcji. Co – dodajmy – jest całkowicie usprawiedliwione.

Sebastian Chosiński

Spowiedź skruszonego policjanta
[Georges Simenon „Zwierzenia Maigreta” - recenzja]

Chyba wszystkie dotychczas opublikowane w Polsce powieści Georges’a Simenona z komisarzem Maigretem w roli głównej przedstawiały prowadzone przez niego śledztwa w czasie rzeczywistym. W „Zwierzeniach Maigreta” belgijski pisarz zrobił jednak wyjątek. Dochodzenie w sprawie zabójstwa Christine Josset opisane zostało bowiem w formie retrospekcji. Co – dodajmy – jest całkowicie usprawiedliwione.

Georges Simenon
‹Zwierzenia Maigreta›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZwierzenia Maigreta
Tytuł oryginalnyUne confidence de Maigret
Data wydania28 października 2016
Autor
PrzekładWłodzimierz Grabowski
Wydawca C&T
CyklKomisarz Maigret
SeriaZ układanką
ISBN978-83-7470-341-3
Cena19,—
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 15,47 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Najczęściej jest tak, że to komisarz Jules Maigret w swoim gabinecie przy Quai de Orfèvres, czyli słynnym paryskim Nabrzeżu Złotników, wsłuchuje się w spowiedzi skruszonych przestępców (morderców, złodziei, aferzystów). Tym razem jest dokładnie na odwrót. To on, dręczony wyrzutami sumienia, spowiada się swemu wieloletniemu przyjacielowi, doktorowi Pardonowi. Ta niecodzienna sytuacja zostaje sprowokowana przypadkowo, gdy pewnego wieczoru, podczas wizyty Maigretów, do lekarza dzwoni żona ciężko chorego żydowskiego krawca rodem z Polski. Spanikowana kobieta pragnie ulżyć doli umierającego na nowotwór męża; nie przyjmuje do wiadomości faktu, że jest to tak naprawdę niemożliwe. Zderzony z jej rozpaczą Pardon przeżywa prawdziwe moralne katusze, a jego boleść udziela się także legendarnemu komisarzowi, któremu pachnące majem powietrze za oknem przypomina o pewnym dramatycznym śledztwie sprzed lat. Chcąc zrzucić z siebie tamto przykre wspomnienie, policjant otwiera się przed lekarzem, jak przed spowiednikiem.
Taki jest punkt wyjścia „Zwierzeń Maigreta” – klasycznego, jak na Georges’a Simenona przystało, kryminału, którego fabuła przedstawiona została jednak w dość nietypowy sposób, w formie retrospekcji. Belg napisał tę powieść w cztery lata po powrocie ze Stanów Zjednoczonych i w dwa po tym, jak osiedlił się już na stałe w Szwajcarii (w Échandes w kantonie Vaud). Praca nad nią zajęła mu zaledwie osiem dni: rozpoczął ją 26 kwietnia, a zakończył 3 maja 1959 roku. Wielbiciele komisarza Maigreta poznali ją cztery miesiące później, gdy została opublikowana w dwudziestu odcinkach w paryskim dzienniku „Le Figaro”. Po kilku kolejnych tygodniach „Zwierzenia…” ukazały się w formie książkowej, tradycyjnie nakładem zaprzyjaźnionej z pisarzem oficyny Presses de la Cité. Warto dodać jeszcze, że była to chronologicznie – nie licząc oczywiście opowiadań – pięćdziesiąta czwarta (z w sumie siedemdziesięciu pięciu) powieści o Maigrecie. W tym kontekście trudno chyba dziwić się, że Simenon postanowił nieco poeksperymentować z formą narracji.
Wiemy już, jak czytelnik poznaje całą historię. A czego ona dotyczy? Główną postacią dramatu jest czterdziestoletni Adrien Josset, współwłaściciel – w jednej trzeciej – znanej firmy farmaceutycznej. Co sprawiło, że pewnego dnia trafił przed oblicze sprawiedliwości reprezentowanej przez Maigreta i nieustępliwego sędziego Coméliau? Został oskarżony o zamordowanie – ze szczególnym okrucieństwem – swej bogatej żony Christine. Czy to zrobił? On twierdzi, że nie, chociaż wszelkie poszlaki wskazują właśnie na jego winę. Tak jak – zgodnie z powiedzeniem – diabeł tkwi w szczegółach, tak w tym przypadku wszystko rozbija się o przeszłość i pochodzenie Adriena, którego związek z Christine uznany został wśród przyjaciół kobiety za mezalians. Po pierwsze: Josset był o kilka lat młodszy od swej małżonki (która miała już zresztą wcześniej męża). Po drugie: pochodził z prowincji, nie z Paryża. Po trzecie: był biedny jak mysz kościelna – przed poznaniem ukochanej pracował jako pomocnik farmaceuty w aptece.
Maigret, próbując dociec prawdy, musi przede wszystkim stworzyć dwa jak najbliższe rzeczywistości portrety psychologiczne: Josseta i jego zamordowanej żony. Szybko bowiem okazuje się, że klucz do rozwiązania zagadki tkwi nie tylko w postępowaniu Adriena, ale także Christine. Problem jednak w tym, że przyjaciele kobiety – ludzie z „towarzystwa” – chętnie mówią na temat Josseta, ale gdy Maigret chce się od nich dowiedzieć czegoś konkretnego o Christine – trafia na mur milczenia. Podobnie jak w wielu innych powieściach Simenona, słynny komisarz okazuje się tu bardziej nawet psychologiem i spowiednikiem, aniżeli policjantem z krwi i kości. Nie musi nikogo ścigać, do nikogo strzelać – zagadkę rozwiązuje, łącząc ze sobą fakty i nade wszystko wykorzystując swą ponadprzeciętną znajomość ludzkiej psychiki. Otwarte pozostaje jedynie stwierdzenie, czy Maigret naprawdę „rozwiązuje” sprawę zabójstwa pani Josset. W przeciwnym wypadku nie musiałby się przecież z niczego spowiadać…
Georges Simenon to mistrz lakonicznego stylu, który jednym trafnym zdaniem potrafi na temat swoich bohaterów powiedzieć więcej, niż inni pisarze barwnymi opisami mieszczącymi się na kilku bądź kilkunastu stronach. To efekt wyostrzonego zmysłu obserwacji Belga, jak również dopracowanej do perfekcji umiejętności stosowania skrótów myślowych. Taka forma narracji stawia jednak także określone zadania przed czytelnikiem. Wymaga od niego maksymalnego skupienia, a nierzadko też znajomości psychologii. Brak odpowiedniej wiedzy w temacie nie pozbawia wprawdzie przyjemności płynącej z lektury, ale może utrudnić zrozumienie pewnych zawiłości. „Zwierzenia Maigreta”, jak i inne książki cyklu, doczekały się ekranizacji. I to aż trzech. We wszystkich przypadkach były to jednak tylko odcinki seriali, które nakręcono w Anglii (1963), Japonii (1978) oraz we Francji (1981). W postać komisarza Maigreta wcielali się w nich odpowiednio: Rupert Davies, Kinya Aikawa oraz Jean Richard.
koniec
2 lutego 2017

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o książkach: Nieważne skąd, ważne po co
Miłosz Cybowski

28 III 2020

„Człowiek z sąsiedztwa” rozczarowuje na tak wielu poziomach, że dziwi decyzja wydania tej powieści w ramach „Uczty wyobraźni”.

więcej »

Reacher Yojimbo
Konrad Wągrowski

27 III 2020

Jak co roku Jack Reacher wysiada z autokaru, by swymi metodami zapewnić porządek w jakimś zapomnianym amerykańskim miasteczku. Ale jak samotnie walczyć przeciwko dwóm potężnym organizacjom mafijnym? Sposób można znaleźć w filmowych klasykach.

więcej »

PRL w kryminale: Odpowiedź na „Złego”
Sebastian Chosiński

26 III 2020

Ten moment musiał w końcu nadejść. Zresztą od kilku tygodni zbliżał się i zbliżał. Kroki stawały się coraz śmielsze i głośniejsze. I oto jest! „Czarny mercedes”, czyli pierwsze w tej rubryce spotkanie z niekoronowanym cesarzem peerelowskiego kryminału, Zygmuntem Zeydlerem-Zborowskim, autorem kilkudziesięciu powieści, które umilały życie czytelnikom powieści detektywistycznych od lat 40. do 80. XX wieku. A i dzisiaj wielu po nie chętnie sięga.

więcej »

Polecamy

Przygodowa powieść science fiction – zrób to sam!

Na rubieżach rzeczywistości:

Przygodowa powieść science fiction – zrób to sam!
— Marcin Knyszyński

Pif-Paf! Zium!
— Marcin Knyszyński

Droga bez powrotu
— Marcin Knyszyński

„Bycie” jest kalejdoskopem
— Marcin Knyszyński

„I Have a Dream”
— Marcin Knyszyński

Koszmarna teofania
— Marcin Knyszyński

Nowe rozdanie
— Marcin Knyszyński

Prawdziwe kłamstwa
— Marcin Knyszyński

„Normalni” szaleńcy
— Marcin Knyszyński

Dwadzieścia sroczych ogonów
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Doktor spod mostu
— Sebastian Chosiński

Gangsterzy na ulicach Paryża
— Sebastian Chosiński

Lepiej byłoby już pozostać w Paryżu!
— Sebastian Chosiński

Przeczytaj to jeszcze raz: Detektywi wiecznie żywi
— Wojciech Gołąbowski

Anatomia upadku
— Sebastian Chosiński

Paryski słoń w składzie porcelany
— Sebastian Chosiński

Nikt nie jest bez winy, ale czy wszyscy są winni?
— Sebastian Chosiński

Zbrodnia zapowiedziana i nieunikniona
— Sebastian Chosiński

Jak żyć?
— Sebastian Chosiński

Nagi pułkownik i histeryczna hrabina
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Doktor spod mostu
— Sebastian Chosiński

Z szamba wyszedłeś… a dokąd wrócisz?
— Sebastian Chosiński

Po Słowo Boże na Dach Świata
— Sebastian Chosiński

Miłość w cieniu śmiertelnego zagrożenia
— Sebastian Chosiński

Król i hrabiowie
— Sebastian Chosiński

Skrzypek na… fiordzie
— Sebastian Chosiński

Trzy Korony na Lazurowym Wybrzeżu
— Sebastian Chosiński

Nordic noir w postaci czystej
— Sebastian Chosiński

Starsza pani, która nie chce zniknąć
— Sebastian Chosiński

Mujrum na tropie
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.