Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 26 lutego 2018
w Esensji w Esensjopedii

Trzeba pozostać tu, na Ziemi

Esensja.pl
Esensja.pl
„Sny o Jowiszu”, komediodramat o przeszłości i współczesności Indii, przynosi ze sobą między innymi ważne pytania o sytuację kobiet – nie tylko w tym kraju.

Anuradha Roy
‹Sny o Jowiszu›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSny o Jowiszu
Tytuł oryginalnySleeping on Jupiter
Data wydania15 lutego 2017
Autor
PrzekładJędrzej Polak
Wydawca Czwarta Strona
ISBN978-83-7976-600-0
Format316s. 135×205mm
Cena36,90
Gatunekobyczajowa
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 29,97 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Kup wTaniaKsiążka.pl: 26,94 zł
Wyszukaj w
Zobacz w
Powieść była nominowana w 2015 roku do nagrody Bookera. Dostrzeżono głos autorki zwracającej uwagę na istotne kwestie społeczne. Kobiety, stanowiąc połowę społeczeństwa, nadal nie mają wszystkich praw. Obojętnie przechodzi się obok aktów przemocy, traktując je jako „część tradycji” lub wewnętrzne prywatne sprawy rodzinne.
Gouri, Latika i Vidyia, trzy przyjaciółki około siedemdziesiątki, wybierają się na wspólną wycieczkę do świątyni w Dżarmuli. Co za ekipa! Stale się gubią, ciągle dzieje się coś, co zakłóca ich plany. Ale to jest ich czas, by cieszyć się życiem. Rozgadane, zmagające się z dolegliwościami właściwymi dla swojego wieku, co autorka opisuje z dystansem i poczuciem humoru. Ale jak czytamy o Gouri, robi się smutniej.
Gdy są w drodze na miejsce, do ich przedziału w pociągu dosiada się młoda dziewczyna. Jakaś inna niż hinduskie młode kobiety. Wkrótce poznamy ją lepiej. Ma na imię Nomi i za sobą tragiczną historię życia. Teraz wybiera się do Dżarmuli, by rozliczyć się z przeszłością. Niemal nie do uwierzenia, że doświadczyła tak dramatycznych przeżyć. Poznajemy je stopniowo. Opisy autorki są oszczędne, ale zapadające głęboko w pamięć. I pozwalają sobie uświadomić: ile na świecie jest dziewcząt i kobiet doświadczających takich katuszy? Trudno te cierpienia wyrazić słowami. Nomi nie potrafi. Przez wiele lat nie umiała o nich mówić. Bliska jej osoba zupełnie nie rozumie, dlaczego jest taka wycofana, zamknięta w sobie.
Wspaniale opisana jest Dżarmula, świątynia, do której przybywa mnóstwo ludzi. Trudno uwierzyć, że to miejsce fikcyjne. Codzienny ruch, rozgardiasz, kolorowe tłumy. Imponujące zabytki i hinduska kultura. Wokół świątyni – osoby, które z niej „żyją”: przewodnik oraz właściciel stoiska z gorącą herbatą (najlepszą na upalne dni). I oni noszą w sobie smutne historie, od których cały czas uciekają. Niezłym pomysłem na narrację są zmienne nastroje i klimaty. Ciekawie wkomponowane szczegóły pozwalają poznać realia współczesnych Indii, wyzwalając od stereotypów.
Kluczowym problemem opisanym w powieści jest przemoc wobec dziewcząt i kobiet. Doznawana ze strony mężczyzn wpływowych, promieniejących świętością, obdarzanych szacunkiem i zaufaniem. Anuradha Roy odsłania tutaj pewien uniwersalny mechanizm, obecny, niestety, w kulturach na całym świecie. Tu, w Indiach, źródłem złego jest aśrama, jedna z wielu w tym kraju. Wyjście poza jej mury jest niemożliwe – nawet gdy fizycznie będzie się już daleko od tego miejsca. W Indiach notuje się szczególnie dużo aktów przemocy seksualnej. Od niedawna zaczęto o nich otwarcie mówić. Nabierają odwagi krzywdzone kobiety (jeśli tylko udaje się im przeżyć). Również autorka zdecydowała się zabrać na ten temat głos. Tylko tak można zacząć walczyć z tym zjawiskiem. W wielu przypadkach nie ma jednak woli walki, a zwyrodniali sprawcy przeważnie pozostają bezkarni.
Konstrukcja powieści z pewnością zawiedzie tych, którzy są przyzwyczajeni do tego, że na koniec „wszystko wskakuje na swoje miejsce” i się wyjaśnia. Tu nie rozwiązuje się prawie nic. Anuradha Roy proponuje nam finał niejednoznaczny i nader symboliczny. To oznacza, że niestety nie ma szczęśliwych zakończeń historii żadnego z bohaterów. Jeden z nich, zakochany bez wzajemności, snuje marzenia o Jowiszu, z którego widać szesnaście księżyców. Ale nikt nigdy na tę planetę nie dotrze. Trzeba pozostać tu, na Ziemi, na której jest, jak jest. Gorzko, smutno, ale czasem też zabawnie.
koniec
26 lutego 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Królewny i karliczka
Magdalena Kubasiewicz

25 II 2018

„Córki Wawelu” Anny Brzezińskiej to powieść drobiazgowo oddająca realia epoki. Brzezińska potwierdza, że jest pisarką mogącą zaskoczyć i rozległą wiedzą, i doskonałym warsztatem. Odbiór jej najnowszej książki zależy jednak przede wszystkim od tego, z jakimi oczekiwaniami podejdziemy do lektury.

więcej »

Mała Esensja: Niedźwiedź jest kimś ważnym!
Joanna Kapica-Curzytek

24 II 2018

Opowieść filmowa „Paddington 2” to znakomita motywacja dla młodszych dzieci do samodzielnego czytania.

więcej »

Miasto martwych Bóstw?
Katarzyna Piekarz

23 II 2018

Pierwszy tom cyklu „Boskie miasta” zaskakuje złożonością świata oraz mieszanką magii i technologii. Robert Jackson Bennett zdecydował się na wiele nietypowych rozwiązań i właśnie to czyni książkę ciekawą.

więcej »

Polecamy

Bohaterowie

Po trzy:

Bohaterowie
— Beatrycze Nowicka

Ludzie w książkach żyją
— Beatrycze Nowicka

Niedocenione
— Beatrycze Nowicka

Inne strony świata
— Beatrycze Nowicka

I jeszcze jeden tom…
— Beatrycze Nowicka

Transfuzje duszy
— Beatrycze Nowicka

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Tegoż autora

Amerykański koszmar
— Joanna Kapica-Curzytek

Z niebieskiej perspektywy
— Joanna Kapica-Curzytek

Każde pokolenie
— Joanna Kapica-Curzytek

Losy uwikłane w historię
— Joanna Kapica-Curzytek

Oczami zakochanej kobiety
— Joanna Kapica-Curzytek

Autorka w pułapce
— Joanna Kapica-Curzytek

Poznań jak stara kamienica
— Joanna Kapica-Curzytek

O formach życia okołoksiążkowego
— Joanna Kapica-Curzytek

Nie oglądać się za siebie
— Joanna Kapica-Curzytek

Jedyna w swoim rodzaju
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.