Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 lutego 2018
w Esensji w Esensjopedii

Złożony świat poezji

Esensja.pl
Esensja.pl
W „Opowiadaniach” mamy okazję spotkać się z kolumbijskim noblistą i jego twórczością w najbardziej skondensowanej formie.

Gabriel García Márquez
‹Opowiadania›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOpowiadania
Tytuł oryginalnyCuentos 1947-1972
Data wydania1 lutego 2017
Autor
PrzekładZofia Chądzyńska, Carlos Marrodán Casas
Wydawca Muza
ISBN978-83-287-0379-7
Format376s. 133×205mm
Cena39,90
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 30,97 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Kup wTaniaKsiążka.pl: 27,13 zł
Wyszukaj w
Zobacz w
Niniejszy tom tworzą trzy zbiory opowiadań, zamieszczone tu w niechronologicznej kolejności: „Dialog lustra” (z 1974 roku), „W tym mieście nie ma złodziei” (opublikowany w 1962 roku) i „Niewiarygodna i smutna historia niewinnej Erendiry i jej niegodziwej babki” (powstał w 1972 roku). Autorami przekładów są wybitni tłumacze literatury hispanojęzycznej: Zofia Chądzyńska oraz Carlos Marrodán Casas.
Opowiadania zbiegają się czasowo z publikacjami najważniejszych powieści Márqueza na przestrzeni tego czasu. Nie jest to zatem przypadek, że w tych drobnych formach pojawiają się bohaterowie znani chociażby ze „Stu lat samotności” (jak w opowiadaniach z tomu „W tym mieście nie ma złodziei”). Dostrzeżemy także mnóstwo zbieżności postaci, symboli, motywów, nastrojów z innymi utworami pisarza. „Opowiadania” będą dla miłośników twórczości wielkiego „Gaba” (tak nazywano go w Kolumbii) istną kopalnią tego rodzaju tropów i zagadek. Jest wszystko to, co znamy u Márqueza: motywy samotności i bezgranicznej miłości, obrazy przemocy oraz oczywiście magia wioski Macondo – jednego ze słynniejszych fikcyjnych miejsc w literaturze światowej.
Gdyby scharakteryzować każdy z tomów opowiadań, to wiodącym motywem „Dialogu lustra” z pewnością będzie śmierć w ujęciu metafizycznym, łącząca w sobie światy żywych i zmarłych. Budzi to grozę, ale nadaje egzystencji bohaterów swoistej głębi. „W tym mieście nie ma złodziei” to z kolei (podszyte nutą satyry) obrazy ludzkich zbiorowości, targanych konfliktami i przejawami zła ludzkiej natury. W oryginalnym tytule tego tomu pojawia się „mamá grande” [wielka matka], kobiecy symbol przywodzący na myśl kacyka, lokalnego bossa sprawującego pełnię władzy (szczególnie nieformalnej) nad społecznością. Ten konserwatywny system nadal odgrywa istotną rolę w Ameryce Łacińskiej, będąc w niejednym przypadku źródłem zacofania, anarchii i utrwalania patologicznych „układów”.
W ostatnim opublikowanym w „Opowiadaniach” zbiorze pt. „Niewiarygodna i smutna historia niewinnej Erendiry i jej niegodziwej babki” zwraca uwagę najdłuższe opowiadanie, a właściwie mikropowieść o tym samym tytule. Utwór ten został nawet zekranizowany w 1973 roku. Porusza problem przemocy seksualnej wobec kobiet w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach. Niektórzy doszukiwali się w tym tekście także metafory nadmiernej eksploatacji ekonomicznej biednych krajów przez bogatsze, co w rodzinnych stronach Márqueza wydaje się szczególnie dostrzegalne. Autor pisze o tym z właściwym sobie wdziękiem, niemal bez granic wyobraźni (symboliczne są pomarańcze z „wrośniętymi” w owoce diamentami, przemycane przez granicę).
I takie właśnie, z pogranicza wyobraźni, są wszystkie zgromadzone w tym tomie opowiadania tego autora. Warto przy tym zaznaczyć: nie są to teksty najłatwiejsze, ponieważ kondensuje się w nich, niczym w pigułkach, literacka inwencja pisarza, magia i surrealizm, metaforyczny i czasami satyryczny styl. Powieści Márqueza są z pewnością dużo prostsze w odbiorze, choć też przecież nie są „czytadełkami” na dwa wieczory. Opłaca się jednak sięgnąć i po te drobne formy prozatorskie, by jeszcze bardziej docenić pisarstwo Gabriela Garcíi Márqueza, laureata literackiej nagrody Nobla z 1982 roku. Autor otrzymał ją, jak uzasadnił Komitet Noblowski, „za powieści i opowiadania, w których fantazja i realizm łączą się w złożony świat poezji, odzwierciedlającej życie i konflikty całego kontynentu”. Nic dodać, nic ująć.
koniec
15 marca 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Tajemnica brzydszej siostry
Marcin Mroziuk

18 II 2018

Zaginięcie dziewiętnastolatki w rezerwacie Nautauga, podejrzenie padające na weterana wojny w Iraku i brak jednoznacznych dowodów zbrodni – to mógłby być świetny początek rasowego kryminału czy thrillera. Mimo że właśnie taki jest punkt wyjścia fabuły „Kartaginy”, to Joyce Carol Oates stworzyła tutaj opowieść nieco innego rodzaju, ale która jest jednak nie mniej wciągająca niż dobry dreszczowiec.

więcej »

Przeczytaj to jeszcze raz: Furia ze Złotego Wieku SF
Wojciech Gołąbowski

17 II 2018

Henry Kuttner napisał „Fury” ponad 70 lat temu. Pierwsze wydanie miało miejsce nieco później, w 1950 roku. W 1958 roku wznowiono książkę pod zmienionym tytułem, „Destination: Infinity”. W naszym kraju powieść doczekała się przekładu i wydania przez Czytelnika dopiero w 1986 roku, niemal 40 lat po powstaniu, jako „Nieśmiertelni”. Do dziś niewiele się postarzała.

więcej »

Z niebieskiej perspektywy
Joanna Kapica-Curzytek

16 II 2018

„Noworoczne anioły” to powieść pełna ciepła, humoru i optymizmu. A przy tym niebanalna – autorka testuje tu siłę przyjaźni oraz… anielskich mocy.

więcej »

Polecamy

Bohaterowie

Po trzy:

Bohaterowie
— Beatrycze Nowicka

Ludzie w książkach żyją
— Beatrycze Nowicka

Niedocenione
— Beatrycze Nowicka

Inne strony świata
— Beatrycze Nowicka

I jeszcze jeden tom…
— Beatrycze Nowicka

Transfuzje duszy
— Beatrycze Nowicka

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Tegoż twórcy

Urodzony w Macondo
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Z niebieskiej perspektywy
— Joanna Kapica-Curzytek

Każde pokolenie
— Joanna Kapica-Curzytek

Losy uwikłane w historię
— Joanna Kapica-Curzytek

Oczami zakochanej kobiety
— Joanna Kapica-Curzytek

Autorka w pułapce
— Joanna Kapica-Curzytek

Poznań jak stara kamienica
— Joanna Kapica-Curzytek

O formach życia okołoksiążkowego
— Joanna Kapica-Curzytek

Nie oglądać się za siebie
— Joanna Kapica-Curzytek

Jedyna w swoim rodzaju
— Joanna Kapica-Curzytek

Prywatne czyli polityczne
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.