Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 1 grudnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Siri Pettersen
‹Dziecko Odyna›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDziecko Odyna
Tytuł oryginalnyOdinsbarn
Data wydania17 maja 2016
Autor
PrzekładAnna Krochmal, Robert Kędzierski
Wydawca Rebis
CyklKrucze pierścienie
ISBN978-83-7818-874-2
Format648s. 132×202mm
Cena37,90
Gatunekdla dzieci i młodzieży, fantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Obca pośród swoich
[Siri Pettersen „Dziecko Odyna” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Powieść fantasy w skandynawskich klimatach, liczne nawiązania do mitologii oraz bohaterka, która jest inna niż wszyscy. Perełka pośród debiutów czy kolejne operowanie schematami?

Katarzyna Piekarz

Obca pośród swoich
[Siri Pettersen „Dziecko Odyna” - recenzja]

Powieść fantasy w skandynawskich klimatach, liczne nawiązania do mitologii oraz bohaterka, która jest inna niż wszyscy. Perełka pośród debiutów czy kolejne operowanie schematami?

Siri Pettersen
‹Dziecko Odyna›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDziecko Odyna
Tytuł oryginalnyOdinsbarn
Data wydania17 maja 2016
Autor
PrzekładAnna Krochmal, Robert Kędzierski
Wydawca Rebis
CyklKrucze pierścienie
ISBN978-83-7818-874-2
Format648s. 132×202mm
Cena37,90
Gatunekdla dzieci i młodzieży, fantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
„Dziecko Odyna” jest debiutancką powieścią norweskiej pisarki Siri Pettersen, nagrodzoną dwoma prestiżowymi nagrodami: Fabelprisen oraz SPROING. Stanowi ona pierwszą część cyklu „Krucze Pierścienie”, który w Polsce ukazał się nakładem wydawnictwa REBIS. Ostatni tom cyklu miał swoją premierę w styczniu tego roku.
Na kartach powieści śledzimy losy Hirki – piętnastoletniej dziewczyny, która z przybranym ojcem zielarzem zamieszkuje w niewielkiej wiosce znajdującej się w jednej z jedenastu krain Ym. Jak łatwo się domyślić, dziewczyna nie jest zwyczajna. W odróżnieniu od innych Ætlingów nie posiada ogona, który podobno utraciła w dzieciństwie w wyniku spotkania z wilkami. Dodatkowo wraz z upływem kolejnych lat Hirka odkrywa, że jest ślepa na Evnę – energię wypełniającą cały świat, którą Ætlingowie mogą czerpać, by wzmacniać poczucie wspólnoty oraz za jej pomocą potęgować własne siły.
Problem pojawia się w chwili, gdy zbliża się czas Rytuału. Ceremonii, w której rządząca Ym Rada sprawdza zdolność młodych do czerpania Evny. Jedynymi, którzy tego nie potrafią, są Dzieci Odyna, Ślepi, którzy zarówno w historii, jak i religii Ym są największymi wrogami Ætlingów, chcącymi zniszczyć świat swoim pragnieniem Evny oraz zgnilizną, jaką roznoszą.
Wartym uwagi jest opis krain Ym. Autorka buduje świat posiadający własną religię, mitologię, roślinność oraz zwyczaje. Wszystko to jest opisane w sposób bardzo przystępny, sprawiający, że czytelnik łatwo odnajduje się w nowym świecie. Tło powieści zdaje się bardzo żywe. Zwykłe ludzkie problemy, codzienne życie oraz pragnienia, które są wspólne dla większości ludzi. Niektóre postacie tła zdają się posiadać więcej charakteru niż główni bohaterowie. Sprawia to, że czytanie książki jest naprawdę przyjemne i nawet pewne niedostatki fabuły nie są drażniące dla czytelnika.
Bohaterowie w książce są w większości dobrze napisani. Hirka jest bardzo młoda, wciąż ma jeszcze dziecięce przemyślenia, acz ciężkie życie. Wyklęcie przez społeczność z powodu nieposiadania ogona oraz odpowiedniego obycia sprawiają, że do wielu spraw podchodzi jak osoba dorosła. Jej stosunek do świata, nieużalanie się nad sobą oraz pchająca ją naprzód wola przetrwania mają naprawdę dobre uzasadnienie.
Opis członków Rady rządzącej w Mannfali, stolicy Ym, jest dosyć rozczarowujący. Nieustannie mamy wrażenie, że autorka użyła pojawiającego się w wielu książkach schematu, według którego w radach powinni zawsze pojawić się: wojownik, skryba, choleryk oraz silny przywódca z jedną słabością. Dodatkowo postać Urda, najmłodszego członka Rady, chociaż jest ciekawie napisana i widać, że postać ma mocno zarysowany charakter – jest zbyt dominująca i zbyt łatwo osiąga swoje cele. Część Rady pogardza Urdem, jednak w żaden sposób nie zmienia to tego, że w jednej chwili prawie wszyscy stają się wobec niego ulegli.
Nie możemy zapomnieć o Rime. Wnuku jednej z najpotężniejszych członkiń Rady, młodzieńcu silnym, wojowniczym, niezwykle odważnym i przystojnym, który jednocześnie jest przyjacielem z dzieciństwa Hirki. Łatwo się domyślić, że pomiędzy nim a główną bohaterką pojawia się uczucie. Niestety, postać Rime wydaje się dosyć płytka i lekko niestabilna, a sam romans mało realistyczny i nie wzbudzający za wiele emocji. Być może wynika to z doskonałości młodzieńca i tego, że nie bardzo przystaje on do wiecznie rozczochranej i ubranej w zniszczony sweter Hirki.
Książka jest dobra pomimo tego, że operuje schematami. Wykreowany świat jest żywy, fabuła dosyć przewidywalna, ale wciąż ciekawa. Główna bohaterka jest na tyle interesująca, że chcemy poznać jej dalsze losy. Autorka w sposób bardzo dobry zakończyła pierwszy tom powieści, co powoduje, że chcemy sięgnąć po kolejny.
koniec
19 marca 2017

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Spektaklu akt drugi
Beatrycze Nowicka

30 XI 2021

„Dziesięć Żelaznych Strzał” – kolejny tom cyklu Sama Sykesa o Sal Kakofonii – uważam za lepszy od pierwszego.

więcej »

Na wysokich obrotach
Joanna Kapica-Curzytek

29 XI 2021

Rezolutna Jaga, młoda czarownica, musi stawić czoło bandzie zmorów i uratować uprowadzonych rodziców. Powieść „Jaga i dom na orlich nogach” nie pozwala się nudzić i z humorem prowadzi młodych czytelników do granic wyobraźni.

więcej »

Urok małych książek: Sęp też człowiek
Wojciech Gołąbowski

27 XI 2021

Badacze uważają, że butlonosy nadają sobie imiona – określone dźwięki – i pamiętają o nich nawet po 20 latach rozłąki. Słonie urządzają pogrzeby zmarłym członkom stada, mają także swoje cmentarzyska, na które się udają, czując zbliżający się koniec. Czy tylko ludzie są obdarzeni inteligencją?

więcej »

Polecamy

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)

Stulecie Stanisława Lema:

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Nie wszystko i nie wszędzie jest dla nas
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Dziewczyna z innej doniczki
— Bartłomiej Słomiński

Tegoż twórcy

Niech zapanuje chaos
— Katarzyna Piekarz

W nieznanym świecie
— Katarzyna Piekarz

Tegoż autora

W świecie gangreny i ropy
— Katarzyna Piekarz

Niespełnione marzenia
— Katarzyna Piekarz

Siedem dekad poszukiwań
— Katarzyna Piekarz

Cel uświęca środki
— Katarzyna Piekarz

Królestwo zjednoczone
— Katarzyna Piekarz

Wszystko się kiedyś kończy
— Katarzyna Piekarz

Wasale i robale
— Katarzyna Piekarz

Sir Roland pod Mroczną Wieżą stanął
— Katarzyna Piekarz

Światy zmyślone
— Katarzyna Piekarz

Podróż do świata grozy
— Katarzyna Piekarz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.