Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 7 maja 2021
w Esensji w Esensjopedii

Brandon Sanderson
‹Bezkres magii›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBezkres magii
Tytuł oryginalnyArcanum Unbounded
Data wydania11 stycznia 2017
Autor
PrzekładAnna Studniarek
Wydawca MAG
CyklCosmere
ISBN978-83-7480-681-7
Format640s. 140×220mm; oprawa twarda
Cena49,—
Gatunekfantastyka
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Są światy inne niż ten
[Brandon Sanderson „Bezkres magii” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
W „Bezkresie magii” Brandon Sanderson prezentuje czytelnikom opowiadania powiązane z opublikowanymi już przez niego książkami. I chociaż są to opowiadania dobre, ich lekturę polecam raczej najbardziej zagorzałym fanom autora.

Magdalena Kubasiewicz

Są światy inne niż ten
[Brandon Sanderson „Bezkres magii” - recenzja]

W „Bezkresie magii” Brandon Sanderson prezentuje czytelnikom opowiadania powiązane z opublikowanymi już przez niego książkami. I chociaż są to opowiadania dobre, ich lekturę polecam raczej najbardziej zagorzałym fanom autora.

Brandon Sanderson
‹Bezkres magii›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBezkres magii
Tytuł oryginalnyArcanum Unbounded
Data wydania11 stycznia 2017
Autor
PrzekładAnna Studniarek
Wydawca MAG
CyklCosmere
ISBN978-83-7480-681-7
Format640s. 140×220mm; oprawa twarda
Cena49,—
Gatunekfantastyka
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
„Bezkres magii” zawiera opowieści z sześciu różnych układów świata Cosmere, w którym została osadzona akcja książek Sandersona. Autor przerzuca czytelników pomiędzy różnymi planetami, różniącymi się zarówno warunkami naturalnymi, jak i systemami magii oraz sposobem organizacji społeczeństw. Jednocześnie w wielu miejscach wyraźnie sugeruje, że wszystkie te światy są w pewien sposób ze sobą połączone i miały wspólny początek.
Zazwyczaj w zbiorach opowiadań zdarzają się teksty bardzo dobre, średnie i słabe. W „Bezkresie magii” obecności tekstów kiepskich nie odnotowałam - Sanderson to pisarz, który posługuje się słowem na tyle sprawnie, że nawet prostsze historie spod jego pióra (jak „Nadzieja Elantris”) czyta się przyjemnie. Wykreowane przez niego światy są interesujące, systemy magii niebanalne, nie można też odmówić mu braku pomysłowości. (Zazwyczaj tym, co najbardziej przeszkadzało mi w jego twórczości, była kreacja postaci kobiecych: w krótkich formach jednak ten problem się nie pojawia. Tym samym wszystkie opowieści z „Bezkresu magii” są co najmniej dobre i bardzo różnorodne. Mamy minipowieści (jak znakomita „Dusza cesarza”, mogąca spokojnie funkcjonować niezależnie od „Elantris”), teksty ewidentnie uzupełniające powieści i w oderwaniu od nich nie mające większego sensu („Z mgły zrodzony. Tajna historia”), drobiazgi (wspomniana już „Nadzieja Elantris”, na którą składa się właściwie kilka scenek), opowiadania mówiące nam nieco więcej o niektórych bohaterach (przykładowo „Jedenasty metal”), pisane w nietradycyjnej formie („Allomanta Jak i Czeluście Eltanii, odcinki od 28 do 30“ – tekst przedstawiony w formie relacji podróżnika, opatrzonej komentarzami) czy nawet powieść graficzną (fragment „Białego piasku”). Niemal każde opowiadanie w zbiorku ma w sobie coś, czym może zafascynować: na przykład w „Allomancie” były to komentarze, jakimi opatrzono relację podróżnika, w „Szóstym ze zmierzchu” klimat, w „Duszy cesarza” przepisywanie historii przedmiotów.
Znajomość książek Sandersona w teorii nie jest konieczna, by móc przeczytać zbiorek z przyjemnością. W przypadku niektórych tekstów tak jest rzeczywiście: chociażby „Duszy cesarza”, „Białego piasku” czy „Szósty ze zmierzchu”. Mogą one też stanowić swego rodzaju próbkę, pomóc zdecydować, czy sięgnąć po powieści, których akcja osadzona jest w konkretnym układzie. Ja sama na pewno zainteresuję się światem „Szóstego ze zmierzchu” i rozważałam zakup „Białego piasku” (a zrezygnowałam ostatecznie głównie ze względu na skojarzenia z… „Naruto”). A jednak, nie polecam „Bezkresu magii” osobom, które powieści autora jeszcze nie poznały bądź przeczytały jedną czy dwie. Osobiście zupełnie inaczej odbierałam opowiadania uzupełniające historie, które już wcześniej poznałam, niż teksty nawiązujące do obcych mi uniwersów. Niektóre opowiadania zawierają też mocne spojlery albo czytane w całkowitym oderwaniu od powieści są trudne do zrozumienia. Na przykład sięgając po „Tajną historię” przed lekturą książek z serii „Ostatniego Imperium” czytelnik zagwarantowałby sobie zepsucie zabawy, na starcie znając wszystkie twisty fabularne. Ja sama nie znając jeszcze „Archiwum Burzowego Światła” miałam pewien problem z „Tancerką ostrza”.
„Bezkres magii” to świetna pozycja dla fanów autora. Pozwala jeszcze raz wrócić do lubianych światów, poszerzyć posiadane informacje, w dodatku podkreśla wspólną historię układów Cosmere. Wielbiciele twórczości Sandersona mogą dobrze się bawić wychwytując nawiązania. Dla osób lubiących, żeby książki ładnie wyglądały na półce, nie bez znaczenia będzie także śliczne wydanie.
koniec
27 kwietnia 2017

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Mikrokosmos
Dominika Cirocka

6 V 2021

„Światło innych gwiazd” Eriki Swyler stanowi udany mariaż znanych motywów s-f i wątków obyczajowych. Przede wszystkim to jednak opowieść o sile pasji i więziach międzyludzkich, a także cenie, którą czasem przychodzi nam za ich pielęgnowanie zapłacić.

więcej »

Wolność i odpowiedzialność
Marcin Mroziuk

5 V 2021

Oczywiste jest, że Rafał Witek nie chce zachęcać młodych czytelników do naśladowania postępowania głównej bohaterki książki, ale zarazem „Ja, Majka” w przekonujący sposób ukazuje, że prawdziwym problemem często nie jest sama ucieczka dziecka, lecz powody, które skłaniają je do tego.

więcej »

Ostateczny kres jest ułudą
Joanna Kapica-Curzytek

4 V 2021

„Koniec historii”, powieść Luisa Sepúlvedy nawiązująca do trudnej przeszłości Chile, przekonuje nas, że ostateczny kres politycznych zdarzeń, w tym rewolucji, jest ułudą.

więcej »

Polecamy

Uwięzieni w słowach

Na rubieżach rzeczywistości:

Uwięzieni w słowach
— Marcin Knyszyński

„Sen bowiem jest istnością też…”
— Marcin Knyszyński

Imperium wcale się nie rozpadło
— Marcin Knyszyński

Lęk i odraza w Kalifornii
— Marcin Knyszyński

Las oblany słonecznym blaskiem
— Marcin Knyszyński

Dick jak Dickens
— Marcin Knyszyński

Kochać to nie znaczy zawsze to samo
— Marcin Knyszyński

Chorzy na życie
— Marcin Knyszyński

Dick w starym stylu
— Marcin Knyszyński

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

W świecie popiołu i tyranii
— Katarzyna Piekarz

Barwy magii
— Magdalena Kubasiewicz

Raz do Koła: Daleko jeszcze?
— Beatrycze Nowicka

Dokonać niemożliwego
— Katarzyna Piekarz

Miasto upadłych bogów
— Magdalena Kubasiewicz

Nadpisywanie rzeczywistości
— Beatrycze Nowicka

Duże ilości fantasy naraz
— Kamil Armacki

Raz do Koła: Całkiem elegancki splot Ducha
— Beatrycze Nowicka

Esensja czyta: Sierpień 2013
— Kamil Armacki, Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Agnieszka Szady

Raz do Koła: Koło toczy się dalej
— Beatrycze Nowicka

Tegoż autora

Nie ma łatwych dróg
— Magdalena Kubasiewicz

Mistrzowie czarnego sportu
— Magdalena Kubasiewicz

Królewny i karliczka
— Magdalena Kubasiewicz

A na trakcie śpiewa bard
— Magdalena Kubasiewicz

Krucze opowieści
— Magdalena Kubasiewicz

Ciemny książę i drużyna bohaterów
— Magdalena Kubasiewicz

Witaj w ciemnym mieście Grimm
— Magdalena Kubasiewicz

Krąg zemsty ma swój koniec
— Magdalena Kubasiewicz

Trupy i pani Przecinek
— Magdalena Kubasiewicz

Czarownica wraca
— Magdalena Kubasiewicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.