Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 stycznia 2018
w Esensji w Esensjopedii

Po obu stronach Żelaznej Kurtyny

Esensja.pl
Esensja.pl
Nina Willner opowiada w „Latach rozłąki” historię swojej rodziny na tle powojennych dziejów NRD. Autorka podkreśla cenę wolności i potężną siłę ludzkich więzi, zdolną przeciwstawić się autorytarnemu reżimowi.

Nina Willner
‹Lata rozłąki›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLata rozłąki
Tytuł oryginalnyForty Autumns
Data wydania17 listopada 2016
Autor
PrzekładMagdalena Iwińska
Wydawca Prószyński i S-ka
ISBN978-83-8097-015-1
Format464s. 130×200mm
Cena39,—
Gatunekobyczajowa
WWW
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 32,47 zł
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj wMatras.pl
Wyszukaj w
Zobacz w
To niemiecka rodzina, taka jak wiele innych. W czasie wojny kierująca się zdrowym rozsądkiem, nie ujawniając swoich antyfaszystowskich poglądów. Ojciec i najstarszy syn w ostatnich dniach wojny zostali wcieleni do wojska, by bronić Trzeciej Rzeszy. W domu pozostała matka i siedmioro dzieci. Los sprawił, że miejsce ich zamieszkania znalazło się w radzieckiej strefie okupacyjnej, z której w 1949 powstała Niemiecka Republika Demokratyczna. Od tej pory wszyscy członkowie rodziny stoją przed zadaniem „budowy socjalizmu” w ukochanej ojczyźnie.
Wszyscy – z jednym wyjątkiem. W 1948 roku do strefy okupowanej przez aliantów (zachodniej) uciekła, z narażeniem życia, najstarsza córka, dwudziestoletnia Hanna. Od tej pory narracja autorki toczy się dwutorowo, przedstawiając losy młodej dziewczyny oraz codzienne życie rodziny pozostałej w kraju. Rok po ucieczce Hanny przychodzi na świat jej najmłodsza siostra Heidi.
Choć o realiach życia w krajach tak zwanej demokracji ludowej wiemy stosunkowo dużo, bo przecież należała do nich do 1989 roku także Polska, „Lata rozłąki” przyniosą nam bardzo wiele nowej wiedzy faktograficznej o Niemczech Wschodnich. Na ogół niewiele wiadomo u nas o pierwszych latach po wojnie, stereotypowo kojarzymy ten kraj jako kolorową wyspę socjalistycznego dobrobytu, ale to akurat dotyczy czasów późniejszych w dziejach NRD. Nina Willner zdołała pokazać obezwładniający koszmar ówczesnej egzystencji, ogarniętej ścisłą kontrolą obywateli – takiej, jaką w filmie „Życie na podsłuchu” pokazuje reżyser Florian Henckel von Donnersmarck. W książce jest także wiele odniesień do Muru Berlińskiego i jego ponurej historii.
Ze smutkiem czytamy o nowych czasach, łamiących wielu ludziom moralny kręgosłup. Warto pamiętać, że to mechanizm uniwersalny. Ojciec rodziny, nauczyciel i dyrektor szkoły, jest zmuszony przestawić się na gloryfikowanie socjalizmu, z czym trudno mu się pogodzić. W jego ślady idzie najstarszy syn, otwarcie i z dumą akceptując nowy ustrój oraz błyskawicznie się do niego przystosowując. Wszyscy muszą uważać na potencjalnych donosicieli, by nie powiedzieć o słowo za dużo. A powodów do krytyki jest mnóstwo: niedobór żywności, absurdalne zarządzenia i zakazy. Przez dłuższy czas nie ma też kontaktu z Hanną.
Tymczasem dziewczyna osiedla się w Heidelbergu (to miasto ma dla niej i jej rodziny symboliczne znaczenie) i radzi sobie nadzwyczajnie dobrze. Znajduje pracę, układa sobie życie. Udaje się jej nawiązać kontakt z rodziną, a w pewnym momencie „łaskawe” władze wydają nawet matce pozwolenie na odwiedziny córki w Niemczech Zachodnich. Matka nie wyjeżdża sama, ale nie chciałabym zdradzać szczegółów. Powiem tylko, że ten epizod jest przepiękną historią, która w jakiś sposób na wiele lat naznacza dzieje podzielonej rodziny. Po jakimś czasie Hanna wyjeżdża na stałe do USA, co jest swoistym symbolicznym zwieńczeniem jej marzeń (jak również w pewnym sensie całej rodziny, która pozostała w NRD.
„Lata rozłąki” to także opowieść o niezwykłej sile kobiet, pozwalającej przetrwać najciemniejsze czasy wschodnioniemieckiego totalitaryzmu. To matka spaja rodzinne więzi, stale dbając, by dzieci nie rozdzieliła podejrzliwość i donosicielstwo. Silna jest Hanna, układając sobie życie na Zachodzie z dala od rodziny. Jest ona wzorem dla najmłodszej z rodzeństwa Heidi, choć obie siostry prawie się nie znają. Symboliczne są także toczące się po obu stronach Żelaznej Kurtyny losy obu kuzynek – córki Hanny i córki Heidi.
Książka jest nie tylko rodzinną historią i opowieścią o pojedynczych ludziach. Znajdziemy tu także wiele szczegółów dotyczących równoległych historii obu części Niemiec, co daje nam bogaty obraz rozgrywających się tam wydarzeń politycznych i sytuacji społecznej. Przykładem może być stosunkowo słabo znany epizod stłumionych przez wojska radzieckie strajków i demonstracji robotników w NRD w 1953 roku. Kuzynka autorki książki zostaje czołową wschodnioniemiecką sportsmenką – dzięki czemu bez przemilczeń opisany jest nieludzki system dopingu w NRD-owskim sporcie. Z drugiej strony wiele rzeczy jest nam znanych (jak na przykład hasła w zamieszczonym na końcu słowniku), ale trzeba przypomnieć, że „Lata rozłąki” to książka napisana dla czytelnika amerykańskiego.
Sama Nina Willner, autorka książki, też odgrywa w tej historii aktywną rolę. Była ona przez wiele lat oficerem wywiadu armii amerykańskiej, prowadząc operacje wywiadowcze na terenie NRD. Możemy więc zapoznać się z kulisami tego rodzaju misji i prześledzić wiele związanych z nimi szczegółów.
Jak możemy się spodziewać, ta historia rodzinna ma – po czterdziestu latach – szczęśliwe zakończenie. Upadł Mur Berliński, a obywatele NRD mogli od tej pory swobodnie wyjeżdżać z kraju. Mieszkająca w USA Hanna mogła wreszcie po wielu latach spotkać się ze swoją dawno niewidzianą rodziną. Jednak nie wszyscy doczekali tego szczęśliwego momentu.
Pasjonująca i ciekawa opowieść Niny Willner o swojej rodzinie uzupełniona jest wieloma zdjęciami z rodzinnych archiwów, fotografiami ilustrującymi historię obu państw niemieckich. Są nawet zdjęcia ze szpiegowskich misji autorki. Książka powstała po drobiazgowym zebraniu materiałów źródłowych – spis pozycji bibliograficznych, z których korzystała autorka podczas pisania, jest naprawdę imponujący, co bardzo podnosi rangę „Lat rozłąki” jako znakomitego dokumentu.
Wszystko składa się na niezwykłą książkę: to historyczny reportaż, jak i zapis indywidualnych doświadczeń ludzi, których życie w dramatyczny sposób naznacza historia. Gorąco polecam „Lata rozłąki” jako znakomicie napisane świadectwo zimnowojennych czasów oraz rodzinną sagę, toczącą się przez powojenne dziesięciolecia.
koniec
17 maja 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Oczami zakochanej kobiety
Joanna Kapica-Curzytek

22 I 2018

„Zanim nadejdzie monsun” prowadzi nas do przedwojennych Indii, odsłaniając bogatą kulturę tego kraju i nawiązując do obecności brytyjskich kolonistów. Jest też miłość, zdolna pokonać kulturowe różnice oraz największe przeciwności losu.

więcej »

Lokalny kryminał
Jarosław Loretz

18 I 2018

Antologia „Hardboiled” to całkiem udana krajowa próba zmierzenia się ze specyficzną odmiana kryminału.

więcej »

Discman, gimbaza i zmywak
Albert Walczak

17 I 2018

Anna Cieplak szturmem weszła na polską scenę literacką. Za swoją debiutancką powieść „Ma być czysto” otrzymała prestiżową Nagrodę Literacką im. Witolda Gombrowicza oraz Nagrodę Conrada. Czy „Lata powyżej zera” – najnowsza książka młodej autorki – spotkają się z równie dużym uznaniem?

więcej »

Polecamy

Bohaterowie

Po trzy:

Bohaterowie
— Beatrycze Nowicka

Ludzie w książkach żyją
— Beatrycze Nowicka

Niedocenione
— Beatrycze Nowicka

Inne strony świata
— Beatrycze Nowicka

I jeszcze jeden tom…
— Beatrycze Nowicka

Transfuzje duszy
— Beatrycze Nowicka

Tropem jednorożca
— Beatrycze Nowicka

Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Za Stumilowym Lasem i Doliną Muminków
— Beatrycze Nowicka

Blask jasnych łun
— Beatrycze Nowicka

Zobacz też

Tegoż autora

Oczami zakochanej kobiety
— Joanna Kapica-Curzytek

Autorka w pułapce
— Joanna Kapica-Curzytek

Poznań jak stara kamienica
— Joanna Kapica-Curzytek

O formach życia okołoksiążkowego
— Joanna Kapica-Curzytek

Nie oglądać się za siebie
— Joanna Kapica-Curzytek

Jedyna w swoim rodzaju
— Joanna Kapica-Curzytek

Prywatne czyli polityczne
— Joanna Kapica-Curzytek

Morderstwa i medycyna
— Joanna Kapica-Curzytek

Umowa z wydawcą to umowa
— Joanna Kapica-Curzytek

Drzwi do krainy fantazji
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.