Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 września 2019
w Esensji w Esensjopedii

Ian McDonald
‹Luna: Wilcza pełnia›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLuna: Wilcza pełnia
Tytuł oryginalnyLuna: Wolf Moon
Data wydania26 kwietnia 2017
Autor
PrzekładWojciech Próchniewicz
Wydawca MAG
CyklLuna
SeriaUczta Wyobraźni
ISBN978-83-7480-739-5
Format368s. oprawa twarda
Cena39,—
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 36,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Ciemna strona Księżyca
[Ian McDonald „Luna: Wilcza pełnia” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Akcja drugiego tomu lunarnej trylogii Iana McDonalda zatytułowanego „Wilcza pełnia” rozpoczyna się bezpośrednio po wydarzeniach przedstawionych w „Nowiu”. Brytyjczyk po raz kolejny zabiera czytelnika do świata brutalnych korporacyjnych i rodzinnych rozgrywek.

Dawid Kantor

Ciemna strona Księżyca
[Ian McDonald „Luna: Wilcza pełnia” - recenzja]

Akcja drugiego tomu lunarnej trylogii Iana McDonalda zatytułowanego „Wilcza pełnia” rozpoczyna się bezpośrednio po wydarzeniach przedstawionych w „Nowiu”. Brytyjczyk po raz kolejny zabiera czytelnika do świata brutalnych korporacyjnych i rodzinnych rozgrywek.

Ian McDonald
‹Luna: Wilcza pełnia›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLuna: Wilcza pełnia
Tytuł oryginalnyLuna: Wolf Moon
Data wydania26 kwietnia 2017
Autor
PrzekładWojciech Próchniewicz
Wydawca MAG
CyklLuna
SeriaUczta Wyobraźni
ISBN978-83-7480-739-5
Format368s. oprawa twarda
Cena39,—
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 36,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Pomimo zakończenia „Nowiu” sugerującego, że wątki zostały już zawiązane, a fabuła gwałtownie przyspieszy, niestety w „Wilczej pełni” nie można tego zaobserwować. Pozycje, w których znaleźli się bohaterowie, są na nowy sposób budowane i przetwarzane. Kolejne rozdanie na księżycowej planszy jest konstruowane podobnie jak w pierwszym tomie – jako skomplikowana układanka mająca przygotować pole do efektownego finału, który sugeruje… następne przetasowania i nową rozgrywkę. Powieść McDonalda nie ewoluuje w stosunku do swojej poprzedniczki, wykorzystuje te same schematy fabularne i po raz kolejny oprowadza po futurystycznym Księżycu (choć tym razem zmienionym wojną). Jednak kolejna wycieczka po satelicie nie jest tak świeża i ekscytująca jak za pierwszym razem, emocji nie wzbudzają już surowa niedostępność satelity, jego kulturowy synkretyzm, czy osobliwa struktura społeczna. Nawet prezentacja otwartego konfliktu w lunarnych realiach okazuje się zaskakująco mało odkrywcza – cóż, wojna nigdy się nie zmienia.
W wizji Brytyjczyka nie zabrakło oryginalnych i skrzętnie przemyślanych pomysłów. Warto wymienić choćby zmiany w ludzkiej fizjologii wynikające z przebywania na Księżycu (spadek masy kostnej, wysoki wzrost), a także psychofizjologiczną transformację – fazy Ziemi obserwowane z Księżyca wpływają na zachowania części populacji zamieszkującej Srebrny Glob. Zapadają w pamięć obrazy z Luny, takie jak las wyhodowany na statku kosmicznym kursującym cyklicznie do ziemskiego satelity, czy gigantyczne podziemne farmy rozpościerające się pod lunarną powierzchnią. Koncepcjom autora ciężko zarzucić brak rozmachu, czy kolorytu i są one główną zaletą powieści.
Pomimo wtórności, „Wilcza Pełnia” jest powieścią dopracowaną i kompletną. Nie brakuje tu zaskakujących zwrotów akcji, czy chwytających za czytelnicze serca momentów. Warto tu wspomnieć o odczuciach, jakie towarzyszą Lucasowi Corcie podczas przygotowań i pierwszej wizyty na Ziemi, czy momentach, w których akcja powraca do zniszczonych w pierwszym tomie miejsc. Gdyby autor nadał podobny ładunek emocjonalny głównemu wątkowi powieści, stałaby się ona czymś więcej niż skrupulatną analizą futurologiczną ze standardową fabułą. Należy też wspomnieć o tym, że przyjemność z lektury zmniejsza dobór zblazowanych i żądnych władzy bohaterów, którym ciężko kibicować.
Trudno oczekiwać spektakularnej zmiany schematów w ostatniej części trylogii „Luna”, czy jednak warto będzie po nią sięgnąć? Luny McDonalda należy polecić z uwagi na solidny warsztat oraz barwny i rozbudowany obraz futurystycznego księżyca, umocowany na solidnym naukowym researchu.
koniec
15 października 2017

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

PRL w kryminale: Naziści w dzielnicy czerwonych latarni
Sebastian Chosiński

19 IX 2019

Jeśli ktoś taki, jak Andrzej Kobar, istniał naprawdę – okazał się twórcą tylko jednej mikropowieści. Wielce prawdopodobne więc, że jest to po prostu pseudonim jakiegoś uznanego autora, który postanowił sobie nieco dorobić, pisząc kryminał, a jednocześnie chcąc zachować anonimowość. „Zielony volkswagen” ukazał się pierwotnie w 1963 roku i nawiązywał do peerelowskiej propagandy, która nakazywała w niemal każdym Niemcu zza żelaznej kurtyny widzieć byłego nazistowskiego zbrodniarza.

więcej »

Sumienie
Joanna Kapica-Curzytek

18 IX 2019

Bohaterem „Niewidzialnej ręki”, genialnie napisanego reportażu, jest Maciej Zimiński, twórca popularnego programu telewizyjnego sprzed lat o tym tytule. Ale to przede wszystkim książka również o nas, o polskim społeczeństwie.

więcej »

Krótko o książkach: Oczami cudzoziemców
Miłosz Cybowski

17 IX 2019

Tytuł książki Julii Boyd ma przykuwać uwagę i intrygować. Mniejsza już o to, że nie do końca odpowiada treści. „Wakacje w Trzeciej Rzeszy” nie dotyczą bowiem ani tylko wakacyjnych wizyt, ani samej III Rzeszy.

więcej »

Polecamy

Nowe rozdanie

Na rubieżach rzeczywistości:

Nowe rozdanie
— Marcin Knyszyński

Prawdziwe kłamstwa
— Marcin Knyszyński

„Normalni” szaleńcy
— Marcin Knyszyński

Dwadzieścia sroczych ogonów
— Marcin Knyszyński

Kto tu jest chory?
— Marcin Knyszyński

„Osacza nas zewsząd wug!”
— Marcin Knyszyński

Otwórz oczy!
— Marcin Knyszyński

Zapchajdziura
— Marcin Knyszyński

Ten świat to jeden wielki Kant!
— Marcin Knyszyński

„Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno” – 1 Kor 13, 12
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Pełnia oczekiwań nie spełnia
— Miłosz Cybowski

Tegoż twórcy

Krótko o książkach: Luna: Nów
— Miłosz Cybowski

Niepełnia Księżyca
— Przemysław Ciura

Nie tak wielki skok
— Dawid Kantor

Księżyc to za mało
— Beatrycze Nowicka

Będziemy żyć w cyberpunku?
— Anna Kańtoch

Podróżować jest bosko
— Beatrycze Nowicka

Przeczytaj to jeszcze raz: Zgubić się i odnaleźć pod gwiazdami
— Beatrycze Nowicka

Radość czytania
— Beatrycze Nowicka

Esensja czyta: Luty 2013
— Miłosz Cybowski, Jakub Gałka, Jacek Jaciubek, Joanna Kapica-Curzytek, Jarosław Loretz, Beatrycze Nowicka, Joanna Słupek, Konrad Wągrowski

Telefon ze Stambułu
— Miłosz Cybowski

Tegoż autora

Przed lodem i ogniem
— Dawid Kantor

To czego nie można odtworzyć
— Dawid Kantor

Druga szansa na pierwsze wrażenie
— Dawid Kantor

O jeden wymiar za daleko
— Dawid Kantor

Impresja wampiryczna
— Dawid Kantor

Dzieci w kosmicznej mgle
— Dawid Kantor

Zacząć jeszcze raz
— Dawid Kantor

Kim mógłby być bohater?
— Dawid Kantor

Znak firmowy
— Dawid Kantor

Wyścig zbrojeń w wydaniu wschodnim
— Dawid Kantor

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.