Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 15 grudnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Guillermo del Toro, Daniel Kraus
‹Kształt wody›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKształt wody
Tytuł oryginalnyThe Shape of Water
Data wydania27 lutego 2018
Autorzy
PrzekładTomasz Bieroń
IlustracjeJames Jean
Wydawca Zysk i S-ka
ISBN978-83-8116-263-0
Format430s. 140×205mm
Cena36,90
Gatunekfantastyka, groza / horror
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 36,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Trudno uwolnić się od zła
[Guillermo del Toro, Daniel Kraus „Kształt wody” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Książkowa wersja „Kształtu wody” zdecydowanie przegrywa z nagrodzonym Oskarami obrazem.

Joanna Kapica-Curzytek

Trudno uwolnić się od zła
[Guillermo del Toro, Daniel Kraus „Kształt wody” - recenzja]

Książkowa wersja „Kształtu wody” zdecydowanie przegrywa z nagrodzonym Oskarami obrazem.

Guillermo del Toro, Daniel Kraus
‹Kształt wody›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKształt wody
Tytuł oryginalnyThe Shape of Water
Data wydania27 lutego 2018
Autorzy
PrzekładTomasz Bieroń
IlustracjeJames Jean
Wydawca Zysk i S-ka
ISBN978-83-8116-263-0
Format430s. 140×205mm
Cena36,90
Gatunekfantastyka, groza / horror
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 36,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Ci, którzy widzieli film, zapewne zgodzą się, że opowieść na ekranie jest o niebo lepsza. Natomiast tym, którzy z kolei w kinie nie byli, sugeruję, aby obejrzeli film przed przeczytaniem książki. Lektura niech raczej posłuży za źródło doznań z kręgu „przeżyjmy to jeszcze raz”. Pozwoli to uniknąć pewnych rozczarowań.
Pomysł na fabułę jest niezły, choć – zgodnie z przyjętą konwencją hołdu dla fantastyki lat 50. – nie za bardzo oryginalny. Amerykanie organizują wyprawę do amazońskiej dżungli, by stamtąd do laboratorium badawczego przywieźć „coś” – tajemniczy organizm o zagadkowej fizjologii. Są lata 60. XX wieku – zimna wojna w pełni. Misja musi toczyć się z zachowaniem najwyższych standardów tajemnicy państwowej.
Głównymi bohaterami nie są naukowcy, co jest nietypowym zabiegiem. Na pierwszy plan wysuwa się woźna zatrudniona w Ośrodku Badań Kosmicznych. Elisa ma za sobą trudne dzieciństwo, zapewne w wyniku traumatycznych przeżyć nie mówi (chociaż słyszy). Dzięki tej pracy jest w stanie jakoś się trzymać na powierzchni i egzystować z dnia na dzień. Trzyma sztamę z Zeldą, drugą woźną. W laboratorium – dokąd właśnie przywieziono żywy „obiekt – obowiązują rygorystyczne procedury. Obie dziewczyny mają sprzątać i nie wtykać nosa w sprawy, które ich nie dotyczą.
Któregoś dnia w ośrodku jednak nie wszystko idzie zgodnie z planem. Elisa otrzymuje polecenie, by stawić się do pracy w pomieszczeniu, gdzie przebywa tajemnicza istota. Staje się coś nieprzewidzianego: woźna nawiązuje z obcym kontakt. Nie ma potrzeby posługiwać się językiem mówionym, by połączyły ją więzi z „czymś”, co uważane jest zaledwie za laboratoryjny obiekt badań.
Niestety, pod względem literackim książka prezentuje się bardzo słabo. Jest przegadana i powierzchowna, napisana dosyć pretensjonalnie i mało spójnie (i to z tych właśnie powodów scena z jajkami „nie wybrzmiewa” – a potencjalnie mogłaby być wielka i genialna). Leniwa i niemrawa pierwsza połowa „Kształtu wody” wręcz razi – dopiero później akcja nabiera tempa. Szkodzi powieści także to, że mamy tutaj pootwieranych kilka innych drugoplanowych historii, ale można byłoby się spierać, czy wszystkie konsekwentnie wnoszą coś nowego i ożywczego. Ważna jest na pewno postać Stricklanda, cierpiącego na syndrom stresu pourazowego, co kładzie się cieniem na jego życiu prywatnym. Wątek z Sowietami jest wyświechtany i ograny – oraz z pewnością za bardzo rozbudowany, jak na ostateczne zakończenie całej sprawy.
Sposób portretowania bohaterki jest także mało konsekwentny. Niby wiemy o Elisie co nieco, ale w gruncie rzeczy zapamiętujemy tylko jej (lekko irracjonalne) zamiłowanie do ładnych, kolorowych butów. Zamysłem autorów było zapewne pokazanie aspiracji Elisy i jej marzeń o „lepszym świecie”, ale ponieważ, jak wspomniałam, literacka jakość „Kształtu wody” jest na tyle średnia, że nie bardzo to przekonuje, a już na pewno niewiele wnosi do opowieści.
Trudno nie oprzeć się wrażeniu, że autorzy musieli korzystać z katalogu wykluczonych, by powołać do życia bohaterów „Kształtu wody”. Elisa jest sierotą, dziewczyną z nizin społecznych, bez perspektyw na poprawę losu. Z kolei Zelda jest czarnoskóra i ma kłopoty w małżeństwie, które można bez wahania nazwać przemocowym – tu ponownie ograny stereotyp. Jest też gej; w przypadku tej postaci również trudno jest odgadnąć, jak ten szczegół miałby wpłynąć na przebieg fabuły.
Jeśli „Kształt wody” odczytać jako przypowieść – książka się pod tym względem broni. Kwestia odwiecznej walki dobra ze złem przedstawia się tutaj bardzo interesująco. Autorzy nieźle sportretowali odrażające, mroczne zakamarki ludzkiej duszy, przez co człowiek nie może uwolnić się od zła. Zadaje cierpienie – fizyczne i psychiczne – epatuje okrucieństwem. Mocuje się także z samym sobą. Ale po drugiej stronie jest dobro, do jakiego człowiek jest również zdolny. „Kształt wody” pozwala nam uwierzyć, że to ono zawsze zwycięża.
koniec
14 kwietnia 2018

Komentarze

15 IV 2018   12:27:18

Niestety del Toro nie jest dobrym pisarzem, dodatkowo zazwyczaj zatrudnia średniej klasy ghost-writerów, o czym przekonałem się już jakiś czas temu przy lekturze "Wirusa" i książkowych adaptacji Hellboya.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Jak dorośli?
Joanna Kapica-Curzytek

14 XII 2019

Największy kłopot jest z polskim tytułem i opisem wydawcy. Uwaga: „Gorączka świątecznej nocy” to wcale nie świąteczna komedia! Z takim nastawieniem lepiej docenimy jej wartość.

więcej »

Stanisława dalsze perypetie z historią (i nie tylko)
Joanna Kapica-Curzytek

13 XII 2019

U rodziny Bielskich dawne czasy wdzierają się (dosłownie!) do ich mieszkania. „Puk, puk! Otwórzcie drzwi!” to dalszy ciąg ich zmagań z historią.

więcej »

PRL w kryminale: Milicjant na stercie złomu
Sebastian Chosiński

12 XII 2019

To, jak na razie, ostatni z przypomnianych w tej dekadzie kryminałów Jacka Wołowskiego z lat 50. i 60. ubiegłego wieku. Miejmy jednak nadzieję, że specjalizujące się w „powieściach milicyjnych” wydawnictwa Wielki Sen i CM sięgną również po jego późniejsze książki. Pochodząca z 1966 roku „Akcja Jaśmin” jedynie podsyca apetyt.

więcej »

Polecamy

„Bycie” jest kalejdoskopem

Na rubieżach rzeczywistości:

„Bycie” jest kalejdoskopem
— Marcin Knyszyński

„I Have a Dream”
— Marcin Knyszyński

Koszmarna teofania
— Marcin Knyszyński

Nowe rozdanie
— Marcin Knyszyński

Prawdziwe kłamstwa
— Marcin Knyszyński

„Normalni” szaleńcy
— Marcin Knyszyński

Dwadzieścia sroczych ogonów
— Marcin Knyszyński

Kto tu jest chory?
— Marcin Knyszyński

„Osacza nas zewsząd wug!”
— Marcin Knyszyński

Otwórz oczy!
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Marzec 2018 (2)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

Głęboka czerwień
— Jarosław Robak

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (2)
— Sebastian Chosiński, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Listopad 2013 (3)
— Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Agnieszka Szady

Apokalipsa według Guillermo del Toro
— Grzegorz Fortuna

Esensja ogląda: Lipiec 2013 (1)
— Jarosław Loretz, Małgorzata Steciak, Agnieszka Szady

Mutacja biologiczno-ludowa
— Anna Kańtoch

Piekielnie ładny film
— Jakub Gałka

Czerwony kapturek z babcią w zębach
— Dorota Chrobak

Prawie magia w prawie świecie
— Łukasz Kustrzyński

Tegoż autora

Jak dorośli?
— Joanna Kapica-Curzytek

Stanisława dalsze perypetie z historią (i nie tylko)
— Joanna Kapica-Curzytek

Uszczęśliwić wszystkie dzieci
— Joanna Kapica-Curzytek

Rozświetlić zimowe dni
— Joanna Kapica-Curzytek

Przed zapoznaniem się z treścią ulotek
— Joanna Kapica-Curzytek

Na wiele rzeczy w życiu nigdy nie jest za późno
— Joanna Kapica-Curzytek

Gorszy sort
— Joanna Kapica-Curzytek

Na Ziemi Lubuskiej
— Joanna Kapica-Curzytek

Anarchia?
— Joanna Kapica-Curzytek

Architekt
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.