Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 12 maja 2021
w Esensji w Esensjopedii

Guillermo del Toro, Daniel Kraus
‹Kształt wody›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKształt wody
Tytuł oryginalnyThe Shape of Water
Data wydania27 lutego 2018
Autorzy
PrzekładTomasz Bieroń
IlustracjeJames Jean
Wydawca Zysk i S-ka
ISBN978-83-8116-263-0
Format430s. 140×205mm
Cena36,90
Gatunekfantastyka, groza / horror
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Trudno uwolnić się od zła
[Guillermo del Toro, Daniel Kraus „Kształt wody” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Książkowa wersja „Kształtu wody” zdecydowanie przegrywa z nagrodzonym Oskarami obrazem.

Joanna Kapica-Curzytek

Trudno uwolnić się od zła
[Guillermo del Toro, Daniel Kraus „Kształt wody” - recenzja]

Książkowa wersja „Kształtu wody” zdecydowanie przegrywa z nagrodzonym Oskarami obrazem.

Guillermo del Toro, Daniel Kraus
‹Kształt wody›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKształt wody
Tytuł oryginalnyThe Shape of Water
Data wydania27 lutego 2018
Autorzy
PrzekładTomasz Bieroń
IlustracjeJames Jean
Wydawca Zysk i S-ka
ISBN978-83-8116-263-0
Format430s. 140×205mm
Cena36,90
Gatunekfantastyka, groza / horror
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Ci, którzy widzieli film, zapewne zgodzą się, że opowieść na ekranie jest o niebo lepsza. Natomiast tym, którzy z kolei w kinie nie byli, sugeruję, aby obejrzeli film przed przeczytaniem książki. Lektura niech raczej posłuży za źródło doznań z kręgu „przeżyjmy to jeszcze raz”. Pozwoli to uniknąć pewnych rozczarowań.
Pomysł na fabułę jest niezły, choć – zgodnie z przyjętą konwencją hołdu dla fantastyki lat 50. – nie za bardzo oryginalny. Amerykanie organizują wyprawę do amazońskiej dżungli, by stamtąd do laboratorium badawczego przywieźć „coś” – tajemniczy organizm o zagadkowej fizjologii. Są lata 60. XX wieku – zimna wojna w pełni. Misja musi toczyć się z zachowaniem najwyższych standardów tajemnicy państwowej.
Głównymi bohaterami nie są naukowcy, co jest nietypowym zabiegiem. Na pierwszy plan wysuwa się woźna zatrudniona w Ośrodku Badań Kosmicznych. Elisa ma za sobą trudne dzieciństwo, zapewne w wyniku traumatycznych przeżyć nie mówi (chociaż słyszy). Dzięki tej pracy jest w stanie jakoś się trzymać na powierzchni i egzystować z dnia na dzień. Trzyma sztamę z Zeldą, drugą woźną. W laboratorium – dokąd właśnie przywieziono żywy „obiekt – obowiązują rygorystyczne procedury. Obie dziewczyny mają sprzątać i nie wtykać nosa w sprawy, które ich nie dotyczą.
Któregoś dnia w ośrodku jednak nie wszystko idzie zgodnie z planem. Elisa otrzymuje polecenie, by stawić się do pracy w pomieszczeniu, gdzie przebywa tajemnicza istota. Staje się coś nieprzewidzianego: woźna nawiązuje z obcym kontakt. Nie ma potrzeby posługiwać się językiem mówionym, by połączyły ją więzi z „czymś”, co uważane jest zaledwie za laboratoryjny obiekt badań.
Niestety, pod względem literackim książka prezentuje się bardzo słabo. Jest przegadana i powierzchowna, napisana dosyć pretensjonalnie i mało spójnie (i to z tych właśnie powodów scena z jajkami „nie wybrzmiewa” – a potencjalnie mogłaby być wielka i genialna). Leniwa i niemrawa pierwsza połowa „Kształtu wody” wręcz razi – dopiero później akcja nabiera tempa. Szkodzi powieści także to, że mamy tutaj pootwieranych kilka innych drugoplanowych historii, ale można byłoby się spierać, czy wszystkie konsekwentnie wnoszą coś nowego i ożywczego. Ważna jest na pewno postać Stricklanda, cierpiącego na syndrom stresu pourazowego, co kładzie się cieniem na jego życiu prywatnym. Wątek z Sowietami jest wyświechtany i ograny – oraz z pewnością za bardzo rozbudowany, jak na ostateczne zakończenie całej sprawy.
Sposób portretowania bohaterki jest także mało konsekwentny. Niby wiemy o Elisie co nieco, ale w gruncie rzeczy zapamiętujemy tylko jej (lekko irracjonalne) zamiłowanie do ładnych, kolorowych butów. Zamysłem autorów było zapewne pokazanie aspiracji Elisy i jej marzeń o „lepszym świecie”, ale ponieważ, jak wspomniałam, literacka jakość „Kształtu wody” jest na tyle średnia, że nie bardzo to przekonuje, a już na pewno niewiele wnosi do opowieści.
Trudno nie oprzeć się wrażeniu, że autorzy musieli korzystać z katalogu wykluczonych, by powołać do życia bohaterów „Kształtu wody”. Elisa jest sierotą, dziewczyną z nizin społecznych, bez perspektyw na poprawę losu. Z kolei Zelda jest czarnoskóra i ma kłopoty w małżeństwie, które można bez wahania nazwać przemocowym – tu ponownie ograny stereotyp. Jest też gej; w przypadku tej postaci również trudno jest odgadnąć, jak ten szczegół miałby wpłynąć na przebieg fabuły.
Jeśli „Kształt wody” odczytać jako przypowieść – książka się pod tym względem broni. Kwestia odwiecznej walki dobra ze złem przedstawia się tutaj bardzo interesująco. Autorzy nieźle sportretowali odrażające, mroczne zakamarki ludzkiej duszy, przez co człowiek nie może uwolnić się od zła. Zadaje cierpienie – fizyczne i psychiczne – epatuje okrucieństwem. Mocuje się także z samym sobą. Ale po drugiej stronie jest dobro, do jakiego człowiek jest również zdolny. „Kształt wody” pozwala nam uwierzyć, że to ono zawsze zwycięża.
koniec
14 kwietnia 2018

Komentarze

15 IV 2018   12:27:18

Niestety del Toro nie jest dobrym pisarzem, dodatkowo zazwyczaj zatrudnia średniej klasy ghost-writerów, o czym przekonałem się już jakiś czas temu przy lekturze "Wirusa" i książkowych adaptacji Hellboya.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Ten okrutny XX wiek: Pokonani, ale nie zwyciężeni
Sebastian Chosiński

12 V 2021

19 kwietnia przypadła kolejna rocznica wybuchu powstania w getcie warszawskim. I z tej właśnie okazji wydawnictwo MG opublikowało nową powieść historyczną Roberta Żółtka – „Ogień i pył. Ostatnia wiosna Mordechaja Anielewicza”, która jest niemal kronikarską, choć przedstawioną w formie beletrystycznej, relacją z przebiegu tego skazanego od samego początku na klęskę zrywu.

więcej »

Prawda ukryta pod powierzchnią
Marcin Mroziuk

11 V 2021

Wbrew znanemu powiedzeniu „Zimne wody Wenisany” spokojnie można byłoby ocenić po okładce, bo krótka powieść Linor Goralik jest równie zachwycająca jak przepiękne rysunki Rocha Urbaniaka. Szkoda tylko, że to zaledwie początek tej fantastycznej historii, a wewnątrz nie ma już żadnych ilustracji.

więcej »

Toksyczne upojenie
Joanna Kapica-Curzytek

10 V 2021

„Dziewczyna z poczty”, ostatni utwór Stefana Zweiga, opublikowany kilkadziesiąt lat po jego śmierci, to wnikliwy psychologiczny portret młodej kobiety. W ubogie, skromne życie Christine wkracza niespodziewanie luksus i bogactwo, zmieniając ją na zawsze.

więcej »

Polecamy

Uwięzieni w słowach

Na rubieżach rzeczywistości:

Uwięzieni w słowach
— Marcin Knyszyński

„Sen bowiem jest istnością też…”
— Marcin Knyszyński

Imperium wcale się nie rozpadło
— Marcin Knyszyński

Lęk i odraza w Kalifornii
— Marcin Knyszyński

Las oblany słonecznym blaskiem
— Marcin Knyszyński

Dick jak Dickens
— Marcin Knyszyński

Kochać to nie znaczy zawsze to samo
— Marcin Knyszyński

Chorzy na życie
— Marcin Knyszyński

Dick w starym stylu
— Marcin Knyszyński

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Marzec 2018 (2)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

Głęboka czerwień
— Jarosław Robak

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (2)
— Sebastian Chosiński, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Listopad 2013 (3)
— Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Agnieszka Szady

Apokalipsa według Guillermo del Toro
— Grzegorz Fortuna

Esensja ogląda: Lipiec 2013 (1)
— Jarosław Loretz, Małgorzata Steciak, Agnieszka Szady

Mutacja biologiczno-ludowa
— Anna Kańtoch

Piekielnie ładny film
— Jakub Gałka

Czerwony kapturek z babcią w zębach
— Dorota Chrobak

Prawie magia w prawie świecie
— Łukasz Kustrzyński

Tegoż autora

Toksyczne upojenie
— Joanna Kapica-Curzytek

Ostateczny kres jest ułudą
— Joanna Kapica-Curzytek

Tęsknota za rozmowami, chociażby o niczym
— Joanna Kapica-Curzytek

Cień nieuchronnego kresu
— Joanna Kapica-Curzytek

Wyjątkowa
— Joanna Kapica-Curzytek

Co przydałoby się wiedzieć?
— Joanna Kapica-Curzytek

Co lepsze: książka czy filmowa adaptacja?
— Joanna Kapica-Curzytek

Trzy, dwa, jeden – jesteś!
— Joanna Kapica-Curzytek

Top modelki
— Joanna Kapica-Curzytek

Zwierzę domowe, które łapie myszy
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.