Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 września 2018
w Esensji w Esensjopedii

Stanley G. Weinbaum
‹Odyseja marsjańska›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOdyseja marsjańska
Tytuł oryginalnyA Martian Odyssey
Data wydania1985
Autor
PrzekładWiktor Bukato
Wydawca Iskry
SeriaPierwszy cykl zeszytów fantastyczno-naukowych ISKIER
ISBN83-207-0716-1
Format72s. 145×205mm
Gatunekfantastyka
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Przeczytaj to jeszcze raz: Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 3 i 4

Esensja.pl
Esensja.pl
Stanley G. Weinbaum, urodzony w 1902 roku, zadebiutował w 1934 i był na najlepszej drodze by stać się jednym z najwybitniejszych autorów SF Złotego Wieku - gdyby nie rak, z którym przegrał półtora roku później.

Wojciech Gołąbowski

Przeczytaj to jeszcze raz: Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 3 i 4

Stanley G. Weinbaum, urodzony w 1902 roku, zadebiutował w 1934 i był na najlepszej drodze by stać się jednym z najwybitniejszych autorów SF Złotego Wieku - gdyby nie rak, z którym przegrał półtora roku później.

Stanley G. Weinbaum
‹Odyseja marsjańska›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOdyseja marsjańska
Tytuł oryginalnyA Martian Odyssey
Data wydania1985
Autor
PrzekładWiktor Bukato
Wydawca Iskry
SeriaPierwszy cykl zeszytów fantastyczno-naukowych ISKIER
ISBN83-207-0716-1
Format72s. 145×205mm
Gatunekfantastyka
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Jego twórczość obejmuje kilkadziesiąt opowiadań i kilka powieści, z których tylko część przynależy do fantastyki. Najsłynniejszym opowiadaniem pozostaje „Odyseja marsjańska” (i jej kontynuacja, „Dolina marzeń”), która dała tytuł trzeciemu Zeszytowi. Weinbaum był twórcą Twila – pierwszej istoty pozaziemskiej, która, zgodnie z życzeniem Johna W. Campbella „myślała tak dobrze jak człowiek lub nawet lepiej niż człowiek, ale nie tak jak myśli człowiek”.1) We wcześniejszych utworach fantastycznych obcy byli bądź pomocni ludziom, bądź im wrodzy, ale po pierwsze myśleli na sposób ludzki, po drugie zaś – fabularnie istnieli tylko dla kontaktu z ludzkim bohaterem.2)
O stylu i języku, którym posługiwał się Weinbaum, napisał Isaac Asimov: „jego prostota i realistyczne opisy pozaziemskich scenerii oraz form życia były lepsze od wszystkiego dotąd […] nagle wszyscy autorzy zaczęli go naśladować.”3) Za wystarczająco pobudzającą wyobraźnię próbkę niech posłuży jedno zdanie z początkowych akapitów opowiadania oraz fragment dialogu pomiędzy członkami międzynarodowej kosmicznej ekspedycji (w tłumaczeniu Wiktora Bukato):
„Oczywiście było to dawno temu, mniej niż dwadzieścia lat po tym, jak szalony Amerykanin Doheny za cenę życia udoskonalił napęd atomowy, i ledwie dziesięć lat po tym, jak równie szalony Cardoza poleciał na nim na Księżyc.”
„– Dowiemy się nareszcie, co się stało? – wybuchnął Harrison. […] Puść farbę, stary! – Farba? – zdziwił się Leroy. – Quelle farba? – Er spricht »puść farbę« – wyjaśnił trzeźwo Putz – co znaczy »opowiedz«.”
Poza wcześniejszym zdaniem z wymienieniem poszczególnych ról – zawodów członków załogi, jest to jedyne ich „przedstawienie” czytelnikowi. Czyż nie wystarczające?
Fabuła tytułowej opowieści jest bardzo kameralna: wysłany na rekonesans chemik Jarvis po powrocie do lądownika opowiada, co go spotkało – jak po awarii pojazdu wracał do statku na piechotę, jak poznał inteligentną istotę pozaziemską oraz inne stwory, o których – mimo nielicznych poznanych przez Twila słów ludzkich – ten potrafił wystarczająco jasno i logicznie przekazać najważniejsze informacje. Drugim opowiadaniem Zeszytu jest owa kontynuacja, „Dolina marzeń”, o fabule bardzo podobnej – z tym, że nie dochodzi do awarii, a sprawozdawców jest dwóch.

Stanley G. Weinbaum
‹Lotofagi›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLotofagi
Tytuł oryginalnyThe Lotus Eaters
Data wydania1985
Autor
PrzekładZbigniew Jonszta, Wiktor Bukato
Wydawca Iskry
SeriaPierwszy cykl zeszytów fantastyczno-naukowych ISKIER
ISBN83-207-0746-3
Format80s. 145×205mm
Gatunekfantastyka
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
„Odyseja marsjańska” była pierwszą opowieścią science-fiction Weinbauma, ale nie jego debiutem literackim; rok wcześniej wydawnictwo King Features Syndicate przyjęło do publikacji w gazetowych odcinkach jego romans „The Lady Dances”. I bynajmniej nie była to marginalna część jego twórczości – romanse i niefantastyczne fikcje literackie traktował na równi z SF.
Znajduje to swoje odbicie w trzecim opowiadaniu Zeszytu nr 3, „Zwariowany księżyc” („The Mad Moon”), a także pierwszym z Zeszytu nr 4, „Drapieżna planeta” („Parasite Planet”), które są właśnie romansami, rozgrywającymi się poza Ziemią. Z kolei tytułowe „Lotofagi” („The Lotus Eaters”) są opowiadaniem łączącym oba wyżej wymienione fabuły: mamy tu miesiąc miodowy spędzony na badaniu obcych form życia.
Jedynym opowiadaniem z obu Zeszytów dziejącym się na Ziemi są „Światy warunkowe” („The Worlds of If”), jedno z trzech z autorskiego cyklu, w których niejaki Dixon Wells dzięki swemu przyjacielowi, profesorowi fizyki, Haskelowi van Manderpootz, poznaje, ale jednocześnie traci kobiety swych snów. Pozostałe opowiadania z tej serii noszą tytuły „The Ideal” oraz „The Point of View”.4)
W sumie jedyne, co w pierwszych pięciu opowiadaniach trąci myszką, to umiejscowienie ich w nam – czytelnikom żyjącym niemal wiek później – znanym kosmosie. Na Marsie, Io, Wenus. Jeśli zamiast tego przenieść bohaterów na jedną z odkrytych planet pozasłonecznych czy inną Pandorę… Ostatni zaś tekst zawiera (niepotrzebnie) nieco futurystycznych prognoz odnoszących się do początków XXI wieku, ale z zastosowaniem technologii z pierwszej połowy XX wieku. Właściwa fabuła – pomysł wynalazku profesora, jego zastosowanie i uzyskany efekt – broni się po tak wielu latach.
A jeśli mowa o Marsie… Nie bez powodu jeden z tamtejszych kraterów nosi miano właśnie tegoż autora.
koniec
28 czerwca 2018
1) „Write me a creature who thinks as well as a man, or better than a man, but not like a man.”
3) tamże

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Zadie Smith uzupełnia swoje braki w wiedzy
Joanna Kapica-Curzytek

18 IX 2018

„Widzi mi się” potwierdza, że Zadie Smith to eseistka przekorna, czasem ironiczna, a nawet autoironiczna. Ale przede wszystkim - bardzo dobra obserwatorka i osoba ciekawa świata.

więcej »

Cudzego nie znacie: Za tych, co na morzu
Miłosz Cybowski

16 IX 2018

Jak pisze w posłowiu Cargill, pisanie powieści o robotach wydawało się początkowo łatwym zadaniem. I być może takim by pozostało, gdyby nie typowo ludzkie cechy charakteryzujące bez mała wszystkich bohaterów „Sea of Rust”.

więcej »

Baśniowa opowieść nie o fikcji
Joanna Kapica-Curzytek

15 IX 2018

„Jak urządzić Skrzatowisko” rozbawi młodszych czytelników i chyba trochę zawstydzi tych starszych. Dla wszystkich będzie mądrą lekcją dialogu i współdziałania.

więcej »

Polecamy

W odmętach miasta bez dna

Przeczytaj to jeszcze raz:

W odmętach miasta bez dna
— Miłosz Cybowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 10 i 12
— Wojciech Gołąbowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 9 i 11
— Wojciech Gołąbowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 7 i 8
— Wojciech Gołąbowski

Ogień nie do ugaszenia
— Dominika Cirocka

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 5 i 6
— Wojciech Gołąbowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 3 i 4
— Wojciech Gołąbowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 1 i 2
— Wojciech Gołąbowski

Człowiek, który widzi
— Anna Nieznaj

Przemiana fazowa
— Anna Nieznaj

Zobacz też

Z tego cyklu

W odmętach miasta bez dna
— Miłosz Cybowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 10 i 12
— Wojciech Gołąbowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 9 i 11
— Wojciech Gołąbowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 7 i 8
— Wojciech Gołąbowski

Ogień nie do ugaszenia
— Dominika Cirocka

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 5 i 6
— Wojciech Gołąbowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 1 i 2
— Wojciech Gołąbowski

Człowiek, który widzi
— Anna Nieznaj

Przemiana fazowa
— Anna Nieznaj

Jaja jak atomowe berety
— Wojciech Gołąbowski

Tegoż autora

Szesnastowieczni agenci ich królewskich mości
— Wojciech Gołąbowski

Miejsca, które warto odwiedzić: Palisada nad Olzą
— Wojciech Gołąbowski

Miejsca, które warto odwiedzić: Małysz w drewnie i czekoladzie
— Wojciech Gołąbowski

Miejsca, które warto odwiedzić: Jurajskie Betlejemowo
— Wojciech Gołąbowski

20 najlepszych książeczek Tytusa, Romka i A’Tomka
— M. Fitzner, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Kadr, który…: Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Online: Ale jak to: zablokowane?
— Wojciech Gołąbowski

Mała Esensja: Zmień kanał (w inny kanał)
— Wojciech Gołąbowski

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.