Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 kwietnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Jay Kristoff
‹Bożogrobie›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBożogrobie
Tytuł oryginalnyGodsgrave
Data wydania6 czerwca 2018
Autor
PrzekładMałgorzata Strzelec
Wydawca MAG
CyklNibynoc
ISBN978-83-7480-910-8
Format592s. oprawa twarda
Cena45,—
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 40,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Twarda niczym Chuck Norris

Esensja.pl
Esensja.pl
„Bożogrobie” Jaya Kristoffa: igrzyska po szkole, czyli Mia Corvere mści się dalej.

Beatrycze Nowicka

Twarda niczym Chuck Norris

„Bożogrobie” Jaya Kristoffa: igrzyska po szkole, czyli Mia Corvere mści się dalej.

Jay Kristoff
‹Bożogrobie›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBożogrobie
Tytuł oryginalnyGodsgrave
Data wydania6 czerwca 2018
Autor
PrzekładMałgorzata Strzelec
Wydawca MAG
CyklNibynoc
ISBN978-83-7480-910-8
Format592s. oprawa twarda
Cena45,—
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 40,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Wiem – marudziłam na „Nibynoc” całkiem sporo. Okazało się jednak, że lektura pierwszego tomu trylogii o Mii Corvere wzbudziła we mnie zainteresowanie wystarczające, bym sięgnęła po część kolejną. Zaskoczenia nie było. Jay Kristoff kontynuuje opowieść o młodej mścicielce w stylu, do jakiego zdążył już przyzwyczaić swoich czytelników. Oznacza to, że ci, którym „Nibynoc” przypadła do gustu, nie powinni poczuć się zawiedzeni. Bywa ostentacyjnie krwawo i mało realistycznie, choć trzeba przyznać, że jest w tym metoda.
Główna bohaterka zakończyła szkolenie na skrytobójczynię, lecz zamiast skorzystać z nabytych umiejętności i na przykład otruć swój kolejny cel, decyduje się zostać gladiatorką, licząc na to, że jeśli uda jej się pokonać rywali w wielkich igrzyskach, jako zwyciężczyni stanie twarzą w twarz ze swoimi wrogami. Oryginalne to nie jest, a główne wydarzenia można bez trudu przewidzieć, ale przynajmniej „Bożogrobie” czyta się szybko i gładko. Niektóre pomysły autora na to, jak Mia radzi sobie z kolejnymi przeszkodami, są całkiem zgrabne. Relacje pomiędzy bohaterami wypadają nieco bardziej przekonująco niż w tomie pierwszym.
Na plus należy policzyć, że autor kazał się swojej bohaterce dowiedzieć kilku niewygodnych prawd z przeszłości, choć pojawiający się na kartach powieści krewni zabójczyni to rozwiązanie rodem z telenowel. Sama Mia kojarzy się natomiast raczej z filmami akcji z czasów mego dzieciństwa – to dziewczyna nie do zdarcia i istna maszyna do zabijania, rzadko kiedy przeżywająca jakiekolwiek rozterki. Mimo prostej i dość sztucznej koncepcji tej postaci Kristoffowi udało się sprawić, żebym kibicowała Wronie.
Styl nadal jest egzaltowany (zwłaszcza na sceny erotyczne lepiej spuścić zasłonę milczenia), chyba jednak zaczynam się już do niego przyzwyczajać. Z komentarzy narratora w przypisach kilka wydało mi się nawet zabawnych, co stanowi postęp względem części pierwszej. Po upływie paru dni od lektury w mej pamięci pozostały jedynie główne wydarzenia, ale przynajmniej towarzyszy im zaciekawienie, jak dokładnie potoczą się losy zabójczyni i jej cienistych towarzyszy (bo to, że w części ostatniej zostanie rozwinięty wątek mocy dziewczyny, Księżyca oraz przywracania światu prawdziwej nocy, wydaje się pewne). Sądzę, że Kristoff przede wszystkim chciał zrobić wrażenie na nastoletnich czytelnikach. Starym wyjadaczom raczej tego cyklu nie polecam, choć może sprawdzić się jako niezobowiązująca rozrywka.
koniec
15 lipca 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Pierwsza osoba - recenzja
Joanna Kapica-Curzytek

22 IV 2019

„Pierwsza osoba” to intelektualny thriller o przekleństwie zawodu pisarza i o tym, że życie to tylko jedna z wielu kreacji.

więcej »

Mała Esensja: Zagadka królowej myszy - recenzja
Marcin Mroziuk

20 IV 2019

W „Zagadce królowej myszy” – podobnie jak w poprzednich tomach „Detektywów z Tajemniczej 5” – młodzi czytelnicy mogą obserwować swoich rówieśników, którzy na własną rękę próbują rozwiązać interesującą zagadkę kryminalną. Warto dodać, że tym razem Marta Guzowska przy okazji przemyca też trochę informacji o Oldze Boznańskiej, gdyż to właśnie jej obraz zostaje skradziony.

więcej »

Zakochani i buntownicy
Joanna Kapica-Curzytek

17 IV 2019

Powieść „mówi” Szekspirem i rozbrzmiewa piosenkami Eda Sheerrana. „Niespodziewanie jasna noc” można uznać za manifest pokoleniowy dwudziestolatków. Młodym ludziom zawsze niełatwo jest pogodzić swoje marzenia z rzeczywistością współczesnego świata.

więcej »

Polecamy

Kto tu jest chory?

Na rubieżach rzeczywistości:

Kto tu jest chory?
— Marcin Knyszyński

„Osacza nas zewsząd wug!”
— Marcin Knyszyński

Otwórz oczy!
— Marcin Knyszyński

Zapchajdziura
— Marcin Knyszyński

Ten świat to jeden wielki Kant!
— Marcin Knyszyński

„Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno” – 1 Kor 13, 12
— Marcin Knyszyński

Świat jako miraż albo ludzie jak bogowie
— Marcin Knyszyński

Prawda Absolutna kontra prawdy subiektywne
— Marcin Knyszyński

Gra w życie
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Mrok, mrok, arcymrok
— Beatrycze Nowicka

By uchronić świat od dewastacji
— Beatrycze Nowicka

Tegoż autora

Zeszłoroczne zbiory
— Beatrycze Nowicka

Krok wstecz
— Beatrycze Nowicka

Gdzie magiczny miecz wibruje
— Beatrycze Nowicka

Dla tych, co stęsknili się za wiedźmą
— Beatrycze Nowicka

Pierwszy kontakt w pięciu odsłonach
— Beatrycze Nowicka

I słońce, i Perun wokół Sai się gromadzą
— Beatrycze Nowicka

Z pamiętnika zakapiora
— Beatrycze Nowicka

Podaj cegłę
— Beatrycze Nowicka

Wio, dinusiu, wio!
— Beatrycze Nowicka

Nieporozumienie
— Beatrycze Nowicka

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.