Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 listopada 2018
w Esensji w Esensjopedii

Hiro Arikawa
‹Kroniki kota podróżnika›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKroniki kota podróżnika
Tytuł oryginalny旅猫リポート [Tabineko Ripôto]
Data wydania5 kwietnia 2018
Autor
PrzekładAnna Horikoshi
Wydawca Prószyński i S-ka
ISBN978-83-8123-242-5
Format240s. 130×200mm
Cena35,—
Gatunekobyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 28,47 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Japoński kot-filozof

Esensja.pl
Esensja.pl
Gdy narratorem książki jest kot, możemy się spodziewać rzeczy niezwykłych. „Kroniki kota podróżnika” wzruszają, śmieszą i pomagają oswoić się z tym, co w życiu nieuniknione.

Joanna Kapica-Curzytek

Japoński kot-filozof

Gdy narratorem książki jest kot, możemy się spodziewać rzeczy niezwykłych. „Kroniki kota podróżnika” wzruszają, śmieszą i pomagają oswoić się z tym, co w życiu nieuniknione.

Hiro Arikawa
‹Kroniki kota podróżnika›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKroniki kota podróżnika
Tytuł oryginalny旅猫リポート [Tabineko Ripôto]
Data wydania5 kwietnia 2018
Autor
PrzekładAnna Horikoshi
Wydawca Prószyński i S-ka
ISBN978-83-8123-242-5
Format240s. 130×200mm
Cena35,—
Gatunekobyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 28,47 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Człowiek przygarnia do siebie kota – książek rozpoczynających się w ten sposób jest całe mnóstwo. Cóż może być tu oryginalnego? Do przewidzenia jest to, że będą sobie żyli długo i szczęśliwie, pokonując od czasu do czasu przeciwności losu. Tylko kot będzie od czasu do czasu przerywał tę sielankę jakimś nieprzewidywalnym dowcipem. Gdzieś wejdzie (i nie będzie mógł zejść), coś potrąci, miauknie znacząco, pogrymasi nad miską z jedzeniem – jak to zwierzę w mieszkaniu, które próbuje zwrócić na siebie uwagę.
Bohater „Kronik kota podróżnika” jest zupełnie inny. Satoru, biorąc go do siebie do domu nie ma pojęcia, że Nana (takie dał mu imię) to kot-filozof i bystry obserwator świata ludzi. Ma wysokie poczucie własnej wartości, jest asertywny i nie daje się nabrać na żadne manipulacje czy szantażyki. Ale jednocześnie zna w świecie człowieka swoje miejsce. Dlatego gdy Satoru postanawia wybrać się w drogę, nie oponuje i bez mrugnięcia powieką towarzyszy swemu panu, dzielnie znosząc niewygody w przenośnej klatce dla kotów. Zachowując sobie wszakże prawo do komentowania otaczającej rzeczywistości.
Satoru i Nana wyruszają w podróż, która jest trudna dla nich obu. Otóż Satoru nie jest w stanie już stale zajmować się kotem (powód poznamy na zakończenie). Odwiedza kolejno swoich przyjaciół mieszkających w różnych częściach Japonii z nadzieją, że ktoś będzie mógł zaopiekować się zwierzęciem. Znajomi Satoru pochodzą z różnych etapów jego życia, które autorka opisuje w świetnie wkomponowanych retrospekcjach. Daleko tu od nostalgii za beztroskim dzieciństwem, które dla Satoru nie było łatwe. Wszystko składa się w przepięknie opowiedzianą, panoramiczną przypowieść o sensie życia i znaczeniu więzów miłości między ludźmi. Co istotne, nie ma tu banałów i tanich emocji.
Zadziwiające jest to, że książka jest uniwersalna, a jednocześnie mocno osadzona w japońskiej kulturze: są odwołania do powieści Natsume Soseki „Jestem kotem”, należącej do klasyki literatury czy filmu „Koneko monogatari” [Opowieść o kotku]. Tłumaczka wyjaśnia nam także w przypisach znaczenia symboli, gestów, tradycji i japońskich obyczajów, dzięki czemu „Kroniki kota podróżnika” są nam jeszcze bliższe. Ta powieść jest zresztą na wskroś japońska także ze względu na jej delikatną kolorystykę i emocjonalne wyciszenie (by nie powiedzieć: wycofanie). Ale to daje efekt jeszcze potężniejszy niż gdybyśmy – zachodnim zwyczajem – pisali o wszystkim wprost, krzycząc dosadnie i nazywając wszystko po imieniu.
Zwróćmy też uwagę na subtelną przemianę nastroju w tej powieści: kot Nana z początku jest zgryźliwy, trudno go zadowolić, a za sprawą jego ciętych komentarzy nieraz śmiejemy się na głos. Jednak im bliżej końca książki, tym więcej wzruszeń, a także – nie wstydźmy się tego – łez na policzkach. „Kronika kota podróżnika” dotyka czegoś w nas bardzo głęboko, pozwalając nam docenić fenomen samego życia. Co więcej, nie jest to tylko rozrywkowa powieść „na raz”. Nie spieszmy się z lekturą. Posmakujmy, przemyślmy sobie to i owo. Poza tym warto do tej książki wracać, bo za każdym razem odkryjemy tutaj coś mądrego i cennego.
koniec
20 lipca 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o książkach: Magicznych i towarzyskich perturbacji ciąg dalszy
Beatrycze Nowicka

18 XI 2018

Ci, spośród czytelników, którzy polubili Sodiego i jego towarzyszy, mogą bez obaw sięgać po kontynuację ich losów, czyli „Czarownicę” Małgorzaty Lisińskiej.

więcej »

Koniec kartelu Sinaloa
Joanna Kapica-Curzytek

17 XI 2018

Imperium narkotykowe Joaquína Guzmána przez wiele lat bezkarnie funkcjonowało – aż do chwili, gdy w 2016 roku „El Chapo” (to jego pseudonim) został schwytany w Meksyku. Kulisy tej misji służb amerykańskich znajdziemy w „Polowaniu na El Chapo”.

więcej »

Mała Esensja: Tajemnica wykradzionej czaszki
Marcin Mroziuk

16 XI 2018

Wbrew temu, co mógłby sugerować tytuł, w „Zagadce grobu wampira” grozy nie ma prawie w ogóle. Wszak nawet kilkuletnia Jaga nie wierzy tutaj w to, że wampiry istnieją naprawdę… Ale za to główną atrakcją książki Marty Guzowskiej jest intrygująca zagadka kryminalna, którą próbuje rozwikłać troje młodych bohaterów znanych już czytelnikom z „Zagadki zaginionej kamei”.

więcej »

Polecamy

Duchy w powłokach

Przeczytaj to jeszcze raz:

Duchy w powłokach
— Beatrycze Nowicka

W odmętach miasta bez dna
— Miłosz Cybowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 10 i 12
— Wojciech Gołąbowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 9 i 11
— Wojciech Gołąbowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 7 i 8
— Wojciech Gołąbowski

Ogień nie do ugaszenia
— Dominika Cirocka

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 5 i 6
— Wojciech Gołąbowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 3 i 4
— Wojciech Gołąbowski

Pierwsze Zeszyty Iskier, cz. 1 i 2
— Wojciech Gołąbowski

Człowiek, który widzi
— Anna Nieznaj

Zobacz też

Tegoż autora

Koniec kartelu Sinaloa
— Joanna Kapica-Curzytek

„Życie takie, jakie mam…”
— Joanna Kapica-Curzytek

Pierwsza kuchenna rewolucja
— Joanna Kapica-Curzytek

Lagom po urugwajsku
— Joanna Kapica-Curzytek

Wiedzą wszyscy, nie mówi nikt
— Joanna Kapica-Curzytek

Sześćdziesiąt lat minęło…
— Joanna Kapica-Curzytek

Holenderski złoty wiek
— Joanna Kapica-Curzytek

Ośmiornicą być
— Joanna Kapica-Curzytek

Rzeczywistość w parterze
— Joanna Kapica-Curzytek

„Nie chcę żyć w cynicznym świecie”
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.