Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 lipca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Ken Follett
‹Słup ognia›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSłup ognia
Tytuł oryginalnyA Column of Fire
Data wydania13 września 2017
Autor
PrzekładAnna Dobrzańska, Janusz Ochab
Wydawca Albatros
CyklFilary Ziemi
ISBN978-83-6578-163-5
Format848s. 130×200mm; oprawa twarda
Cena49,90
Gatunekhistoryczna, obyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 44,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Szesnastowieczni agenci ich królewskich mości
[Ken Follett „Słup ognia” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
W trzeciej – po „Filarach ziemi” oraz „Świecie bez końca” – powieści o Kingsbridge, miasto to jest tylko początkowym pretekstem do barwnej opowieści o powstawaniu i grze tajnych służb w czasie panowania Elżbiety I Tudor.

Wojciech Gołąbowski

Szesnastowieczni agenci ich królewskich mości
[Ken Follett „Słup ognia” - recenzja]

W trzeciej – po „Filarach ziemi” oraz „Świecie bez końca” – powieści o Kingsbridge, miasto to jest tylko początkowym pretekstem do barwnej opowieści o powstawaniu i grze tajnych służb w czasie panowania Elżbiety I Tudor.

Ken Follett
‹Słup ognia›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSłup ognia
Tytuł oryginalnyA Column of Fire
Data wydania13 września 2017
Autor
PrzekładAnna Dobrzańska, Janusz Ochab
Wydawca Albatros
CyklFilary Ziemi
ISBN978-83-6578-163-5
Format848s. 130×200mm; oprawa twarda
Cena49,90
Gatunekhistoryczna, obyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 44,97 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Akcja „Słupa ognia” rozpoczyna się w 1558 roku w Kingsbridge, gdy osiemnastoletni Ned Willard po roku spędzonym w rządzonym przez Anglików porcie Calais powraca do domu i ukochanej Margery Fitzgerald, z którą wiąże nadzieje na szczęśliwą przyszłość. Oczywiście, nie będzie im to dane… Intrygi, knowania, spiski – bankructwa, nietolerancja, emigracja…
Ken Follett wybrał z poprzednich części to, co najlepsze. Mamy młodych, ale mądrych (lub przynajmniej cwanych) bohaterów, arogancką arystokrację, chciwych biskupów. Ci dobrzy są dobrzy1), ci źli – czasem wredni aż do przesady. Jednoznacznie negatywnie ukazani zostali fanatycy religijni – przy czym są to głównie katolicy (usiłujący przywrócić w kraju wiarę katolicką jako obowiązującą), choć także purytanie i awanturniczy protestanci.
Bo tu nie chodzi o wyznawaną religię – choć osią fabuły są zmagania katolicyzmu z protestantyzmem. Nie chodzi tu także o Kingsbridge – choć niektórzy (nieliczni) bohaterowie pozostają jego mieszkańcami, zdecydowana większość akcji dzieje się z dala od miasteczka (a niektóre postacie dramatu pewnie nawet nie wiedzą, gdzie leży). Chodzi o władzę. A ściślej, chodzi o to, by się wybranej władzy jak najlepiej przysłużyć, zbierając przydatne informacje.
W „Słupie ognia” połączył więc Follett dwa główne wątki swej twórczości: historię Anglii i zmagania tajnych służb. Ned Willard podejmuje pracę dla młodej i pięknej królowej Elżbiety I, protestanckiej władczyni Anglii, która obiecała, że na jej ziemi nie będą płonęły inkwizycyjne stosy (jak to miało miejsce za poprzedniej władzy). W tym samym czasie bezwzględny spryciarz Pierre Aumande zaczyna służyć wpływowemu francuskiemu rodowi Gwizjuszów, dbającemu o to, by mieć jak największy wpływ na katolickiego króla Francji. Obaj zaczynają budować sieć szpiegów…
Choć główni bohaterowie są w całości postaciami fikcyjnymi, w powieści ważną rolę grają persony historyczne – z Anglii, Francji, Hiszpanii i Niderlandów. Akcja dzieje się na przestrzeni lat 1558 – 1620, toteż znalazło się w niej miejsce na wiele wydarzeń wówczas się dziejących. Począwszy więc od śmierci królowej Marii (córki Henryka VIII i Katarzyny Aragońskiej) i koronacji Elżbiety I, poprzez zmagania na tle religijnym (gdy raz górę brała tolerancja religijna – dla protestantów w krajach katolickich, dla katolików w krajach protestanckich – raz zaś surowe prawo, zgodnie z zasadą „czyje państwo, tego religia”), intrygi, by zmusić królową do wyboru męża. Ta zaś, wykorzystując także swe tajne śłużby, umiejętnie lawiruje pomiędzy kandydatami, by żadna z europejskich potęg nie zyskała przewagi i nie zawładnęła Anglią.
Dzieje się sporo także we Francji, gdzie trwa konflikt pomiędzy katolikami a hugenotami, z kulminacją w przerażającą Noc świętego Bartłomieja (1572) – do której walnie przyczynia się najważniejszy czarny charakter powieści. Ród Gwizjuszów także miewa kłopoty, walcząc o możliwość sterowania kolejnymi władcami kraju.
Ważnym elementem fabuły są zmagania z Marią Stuart, katolicką królową Szkocji, żoną króla Francji Franciszka II, które – jak wiadomo z historii – zakończyły się jej egzekucją w wyniku wykrycia spisku na życie Elżbiety. Nie zostało jednoznacznie udowodnione, że więziona Maria Stuart rzeczywiście brała w tym udział, co pozwoliło autorowi na umiejętne wplecenie swych bohaterów w akcję, tworząc wiarygodną wersję wydarzeń.
Śmierć Marii Stuart (1587), rozwiązując jeden, przynosi jednak królowej Elżbiecie kolejne poważne kłopoty – gniew katolickiej Europy kontynentalnej, mającej poparcie papieża. W zmagania aktywnie włącza się katolicki król Hiszpanii, Filip II. Niektóre wątki powieści wiodą więc na morza i oceany, począwszy od rejsów handlowych, poprzez piractwo i kaperstwo, aż po walkę z Wielką Armadą (1588). Inne z kolei do Niderlandów, gdzie zbuntowane prowincje (popierane przez Elżbietę) walczą z wojskami hiszpańskimi.
Porównując dzieje Anglii zapisane w „Słupie ognia” z artykułami popularno-naukowymi, można spostrzec Wielką Nieobecną – Irlandię. Konflikty, powstanie, wojna dziewięcioletnia zostały w powieści całkowicie pominięte. Znalazło się natomiast miejsce na postać spopularyzowaną przez popkulturę – Guya Fawkesa i „jego” spisek prochowy, zakończony 5 listopada 1605 roku (próba wysadzenia Pałacu Westminsterskiego, mająca na celu zabójstwo następcy Elżbiety I Tudor – protestanckiego króla Anglii i Szkocji Jakuba I – a także przedstawicieli szlachty, biskupów oraz członków Izby Gmin).
Pisarz pozwolił swemu głównemu bohaterowi na spisanie po latach pamiętnika; jego fragmenty stanowią pointę każdej części powieści (każda z nich obejmuje pewien charakterystyczny okres dziejów), jest także klamrą spinającą całość, gdyż prolog jest właściwie opisaniem zakończenia czynnej służby Neda Willarda. W swojej hojności pozwolił mu dożyć zawrotnego – jak na owe czasy – wieku osiemdziesięciu lat, zapewne tylko po to, by kwestie religijne móc domknąć wyprawą purytanów na Zachód na pokładzie „Mayflowera”.
koniec
26 sierpnia 2018
1) Choć nawet w samej powieści zamieszczono refleksję, że także ci dobrzy, łapiąc jawnych i tajnych przeciwników władzy, przyczynili się do tortur i śmierci bardzo wielu ludzi.

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Mała Esensja: Najtrudniejszy punkt dnia
Joanna Kapica-Curzytek

20 VII 2019

Jak sprawić, żeby dziecko szybko zasnęło bez marudzenia i denerwowania dorosłych? To odwieczny problem wszystkich rodziców. Sami przeważnie padają na nos ze zmęczenia po całym dniu, a ich pociecha dalej chce się bawić i bawić…

więcej »

Obcy z głębin
Anna Nieznaj

19 VII 2019

W zwięzłym, precyzyjnie prowadzonym wywodzie autor wyjaśnia: czym jest ewolucja, czym świadomość i czym ewolucja układów nerwowych, a co za tym idzie: umysłu. Ilustruje to pięknymi opisami własnych podwodnych spotkań z głowonogami.

więcej »

Tytuł nie jest przesadą!
Joanna Kapica-Curzytek

18 VII 2019

Historia o parze różowych maluchów, które zostają ulubieńcami rodziny, jest tylko częściowo przewidywalna. „Zaskakujący geniusz świń” to opis niełatwych i zabawnych zmagań z nimi, ale też naukowy obraz inteligencji i potencjału tych zwierząt.

więcej »

Polecamy

„Normalni” szaleńcy

Na rubieżach rzeczywistości:

„Normalni” szaleńcy
— Marcin Knyszyński

Dwadzieścia sroczych ogonów
— Marcin Knyszyński

Kto tu jest chory?
— Marcin Knyszyński

„Osacza nas zewsząd wug!”
— Marcin Knyszyński

Otwórz oczy!
— Marcin Knyszyński

Zapchajdziura
— Marcin Knyszyński

Ten świat to jeden wielki Kant!
— Marcin Knyszyński

„Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno” – 1 Kor 13, 12
— Marcin Knyszyński

Świat jako miraż albo ludzie jak bogowie
— Marcin Knyszyński

Prawda Absolutna kontra prawdy subiektywne
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

To nie koniec historii
— Joanna Kapica-Curzytek

Wojna i zimny pokój
— Joanna Kapica-Curzytek

Esensja czyta: Październik 2012
— Miłosz Cybowski, Jacek Jaciubek, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady

Esensja czyta: Styczeń 2011
— Jędrzej Burszta, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Joanna Słupek, Agnieszka Szady, Monika Twardowska-Wągrowska, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Bez czerni i bieli obraz jest… szary
— Wojciech Gołąbowski

Krok po kroku, kamień na kamieniu
— Wojciech Gołąbowski

Esensja czyta: III kwartał 2008
— Michał Foerster, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Michał Kubalski, Daniel Markiewicz, Paweł Sasko, Konrad Wągrowski, Marcin T. P. Łuczyński

Tegoż autora

Z armaty w rycerza
— Wojciech Gołąbowski

Mankamenty rekompensowane grywalnością
— Wojciech Gołąbowski

Odpowiednie dać zauważonej rzeczy słowo
— Wojciech Gołąbowski

20 najlepszych książeczek Tytusa, Romka i A’Tomka
— M. Fitzner, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Nie wszystko złoto
— Wojciech Gołąbowski

I gdzie ta legenda?
— Wojciech Gołąbowski

Niektórym wszystko się kojarzy…
— Wojciech Gołąbowski

Piosenki Wojciecha Młynarskiego
— Przemysław Ciura, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin T.P. Łuczyński, Konrad Wągrowski

Bąble większe i mniejsze
— Wojciech Gołąbowski

(Nie) Spadaj…!
— Wojciech Gołąbowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.