Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 lipca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Ewa Łętowska, Krzysztof Pawłowski
‹Jak urządzić Skrzatowisko›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułJak urządzić Skrzatowisko
Data wydania15 maja 2018
Autorzy
Wydawca Wydawnictwo Krytyki Politycznej
ISBN978-83-65853-56-1
Format56s. 160×230mm; oprawa twarda
Cena36,90
Gatunekdla dzieci i młodzieży
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 30,47 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Baśniowa opowieść nie o fikcji
[Ewa Łętowska, Krzysztof Pawłowski „Jak urządzić Skrzatowisko” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Jak urządzić Skrzatowisko” rozbawi młodszych czytelników i chyba trochę zawstydzi tych starszych. Dla wszystkich będzie mądrą lekcją dialogu i współdziałania.

Joanna Kapica-Curzytek

Baśniowa opowieść nie o fikcji
[Ewa Łętowska, Krzysztof Pawłowski „Jak urządzić Skrzatowisko” - recenzja]

„Jak urządzić Skrzatowisko” rozbawi młodszych czytelników i chyba trochę zawstydzi tych starszych. Dla wszystkich będzie mądrą lekcją dialogu i współdziałania.

Ewa Łętowska, Krzysztof Pawłowski
‹Jak urządzić Skrzatowisko›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułJak urządzić Skrzatowisko
Data wydania15 maja 2018
Autorzy
Wydawca Wydawnictwo Krytyki Politycznej
ISBN978-83-65853-56-1
Format56s. 160×230mm; oprawa twarda
Cena36,90
Gatunekdla dzieci i młodzieży
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 30,47 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Gdy sięgamy po tę książkę po raz pierwszy, towarzyszy nam zaskoczenie: jej autorzy! Ewa Łętowska – profesor nauk prawnych, sędzia w stanie spoczynku, była Rzecznik Praw Obywatelskich oraz sędzia Trybunału Konstytucyjnego. Krzysztof Pawłowski – filozof i naukowiec. Jednak zaskoczenie trochę mija, jeżeli dowiemy się, że „Jak urządzić Skrzatowisko” nie jest pierwszą ich wspólną książką. Kilka lat temu opublikowali wspólnie „O prawie i mitach”.
„Nowy Świat” znalazł Trapek i już nie warto było szukać dalej. To tutaj można urządzić sobie życie! A Skrzacica Błystka to nowe miejsce nazwała Skrzatowiskiem – i tak już zostało. Po nich wkrótce zjawili się inni. Tyle tam „zakamarków, kącików i miejsc, w których można umościć siebie i innych”, jak czytamy. I każdy „mógł sobie wymyślić dla siebie miejsce i to, co chciał”. Jeden chce założyć karczmę, inny – sklep, ktoś jeszcze marzył o uruchomieniu banku. A wodnik nawet obiecał załatwić koncerty muzyki z płyt.
Jaki tam panuje rozgardiasz! Jaka różnorodność! Są Elfy (wielkouchy z kolczykami), Gnomy (podziemne skrzaty w zielonych czapkach), Gobliny (złośliwe i hałaśliwe), Ogry, Krasnoludy… Trudno zapamiętać i sklasyfikować wszystkich - dlatego dobrze, że ich zestawienie znalazło się w Bestiariuszu na końcu książki. Uśmiech budzą nawiązania autorów do znanych świetnie postaci: między innymi Smoka Wawelskiego czy Koszałka-Opałka (z żoną). Są też Pokemony! Na ilustracjach świetnie widać, że każdy jest inny i próbuje szukać własnego miejsca w Nowym Świecie.
Ale gdy przychodzi do urządzania własnych zakamarków i realizacji wymyślonych przez siebie miejsc – wcale nie jest tak łatwo. Wszyscy chcą jednocześnie czegoś innego. Jak to wszystko pogodzić? Nie ma rady, trzeba się spotkać i jednoznacznie ustalić, jaki ma być ten Nowy Świat – zamieszkiwane przez tyle stworków Skrzatowisko. Jak się spotkać, to najlepiej przy czymś dobrym do jedzenia.
Ależ tu mnóstwo świetnie pokazanych przykładów, jak funkcjonuje prawo w praktyce! Prześledźmy na przykład uchwalenie, żeby „w butelce mleko nigdy się nie kończyło", dlatego każdy zawsze będzie mieć mleko bez ograniczeń. Z zasady przepis przynoszący korzyści wszystkim (nie spodobał się tylko ogrowi). Ale ktoś przytomnie zauważa – a co, jeśli butelka się przewróci? Mleko nie przestanie płynąć i zaleje wtedy cały Nowy Świat… Bohaterowie książki - i my także - dochodzimy do wniosku, że aby coś między sobą ustalić, trzeba umieć wiele sytuacji przewidzieć. Znajdziemy w książce wiele innych podobnych dylematów, krok po kroku przybliżających czytelnikom (również dorosłym) wątki filozofii, socjologii i antropologii prawa. Kto będzie rządzić? Kto komu będzie patrzył na ręce (i kopytka)? I wreszcie lekcja, kto wie, czy nie najważniejsza – kto nas obroni przed innymi i nami samymi (bo przecież nie zawsze jest tak jak tu i teraz). Ta baśniowa opowieść zapoznaje nas z bynajmniej nie fikcyjnymi podstawami życia społecznego i demokracji.
Bohaterowie książki „Jak urządzić Skrzatowisko” rozmawiają ze sobą, ucierają się między nimi poglądy, wzorce działania, przyjmowane rozwiązania. Opowieści nie brakuje humoru i lekkości, dobrze uzupełniają ją ilustracje. Świetnie tu widać, jak ważne i potrzebne jest promowanie i rozwijanie kultury dialogu i współdziałania, wdrażanie w życie tego, o czym pisał Karl R. Popper, aby „wojnę na miecze zastępowała wojna na słowa”. Skoro już jesteśmy przy wielkich filozofach, to wydarzenia w Skrzatowisku można byłoby także zinterpretować w kategoriach Habermasowskiej teorii działania komunikacyjnego… ale to już zupełnie inna historia. Dość powiedzieć, że rezultatem (kilku, bo jedno nie wystarczyło) zgromadzeń mieszkańców Skrzatowiska jest spisana w jedenastu artykułach Konstytucja.
Bez zbędnych słów –„Jak urządzić Skrzatowisko” ma ogromny walor edukacyjny, pobudzając wyobraźnię, inspirując do spojrzenia na świat oczami innych. Lektura przyniesie korzyści i młodszym, i starszym czytelnikom, uwrażliwiając ich na to, że wszyscy jesteśmy różni, każdy swoje życie widzi inaczej i dlatego ważne jest kształtowanie wspólnoty i budowanie zaufania społecznego. Autorzy znaleźli doskonałą formę, aby popularyzować pogląd, że prawo i jego stanowienie dotyczy bez wyjątku wszystkich dziedzin naszego życia, a zatem to, co się na jego polu dzieje, jest ważną kwestią dla nas wszystkich. I na zakończenie - warto dostrzec także w książce nostalgiczną nutę: gdzie się podziały te wszystkie skrzaty, elfy, gobliny i inne istoty?
koniec
15 września 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Życie seksualne profesorów
Agnieszka Hałas

17 VII 2019

„O zmierzchu” opisuje uczuciowe perypetie, z których nie umie się wywikłać szwedzka historyczka sztuki. „Piękna młoda żona” – trudności w niedobranym wiekowo małżeństwie holenderskiego profesora wirusologii. Karolinę Andersson i Edwarda Landauera oprócz pozycji w światku akademickim łączy jedna cecha – egoizm, niezdolność do wyjścia poza własne „ja chcę” i „bo mi się należy”.

więcej »

Brudne szpony bioenergoterapeutów
Jarosław Loretz

16 VII 2019

Chłystowie, radienija, Rasputin – to całkiem ciekawy zestaw, na którym można zbudować fascynującą powieść grozy. Niestety, jak uczy przykład „Ciemnych sił” Jacka Piekiełki, sam pomysł to za mało. Przydałoby się jeszcze jako takie opanowanie warsztatu pisarskiego.

więcej »

Lepiej byłoby już pozostać w Paryżu!
Sebastian Chosiński

15 VII 2019

Kiedy na zasłużony urlop wybiera się szary obywatel, można przypuszczać, że będzie mu dane uczciwie odpocząć – poopalać się na plaży, popływać w morzu bądź oceanie. Ale co dzieje się, kiedy tym obywatelem jest funkcjonariusz policji, na dodatek tak znany i popularny, jak komisarz Maigret? Wówczas na sto procent zostanie popełniona w okolicy zbrodnia. I tak właśnie dzieje się w „Maigrecie na wakacjach”.

więcej »

Polecamy

„Normalni” szaleńcy

Na rubieżach rzeczywistości:

„Normalni” szaleńcy
— Marcin Knyszyński

Dwadzieścia sroczych ogonów
— Marcin Knyszyński

Kto tu jest chory?
— Marcin Knyszyński

„Osacza nas zewsząd wug!”
— Marcin Knyszyński

Otwórz oczy!
— Marcin Knyszyński

Zapchajdziura
— Marcin Knyszyński

Ten świat to jeden wielki Kant!
— Marcin Knyszyński

„Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno” – 1 Kor 13, 12
— Marcin Knyszyński

Świat jako miraż albo ludzie jak bogowie
— Marcin Knyszyński

Prawda Absolutna kontra prawdy subiektywne
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Śląsk – przedmiot sporu
— Joanna Kapica-Curzytek

Czegoś takiego jeszcze nie jedliśmy
— Joanna Kapica-Curzytek

Pani Zofia na straży porządku publicznego
— Joanna Kapica-Curzytek

Dramat szekspirowskiego formatu
— Joanna Kapica-Curzytek

O budowaniu nastoletniej tożsamości
— Joanna Kapica-Curzytek

Lekarz też człowiek
— Joanna Kapica-Curzytek

Wielkie lustro
— Joanna Kapica-Curzytek

W pogoni za ideałem
— Joanna Kapica-Curzytek

Uczyniwszy na wieki wybór
— Joanna Kapica-Curzytek

Vanja jest wolna
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.