Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 października 2020
w Esensji w Esensjopedii

‹Miłość we Wrocławiu›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMiłość we Wrocławiu
Data wydania14 listopada 2011
Wydawca EMG
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl

A mówili zakochaj się…
[„Miłość we Wrocławiu” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Antologia „Miłość we Wrocławiu” jest jak koszyk z wiejskimi jajami – tu świeże sztuki, tam duże, dwużółtkowe egzemplarze, ale pod spodem czai się kilka stęchłych zbuków.

Jarosław Loretz

A mówili zakochaj się…
[„Miłość we Wrocławiu” - recenzja]

Antologia „Miłość we Wrocławiu” jest jak koszyk z wiejskimi jajami – tu świeże sztuki, tam duże, dwużółtkowe egzemplarze, ale pod spodem czai się kilka stęchłych zbuków.

‹Miłość we Wrocławiu›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMiłość we Wrocławiu
Data wydania14 listopada 2011
Wydawca EMG
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Rzadko kiedy trafia się antologia idealna, pełna tekstów stojących na najwyższym poziomie tak warsztatowym, jak i fabularnym. Jej jakość zależy na ogół nie tylko od talentu samych autorów, ale i od sprawności i gustu redaktora, który musi podjąć decyzję, które z opowiadań warto włączyć do książki, i na ile należy je przerobić – merytorycznie czy literacko – by spełniło spodziewane oczekiwania czytelnika.
Problemy zaczynają się w sytuacji, gdy do napisania opowiadań zostaje zaproszone wąskie grono autorów. Wówczas nie za bardzo można przebierać w tekstach, a i może nie być czasu na większe przeróbki. Zostaje niekiedy tylko żonglowanie układem zawartości tak, żeby teksty słabsze nie rozpoczynały książki bądź nie zbijały się w jednym miejscu, bo mogłoby to zniechęcić czytelnika do dalszej lektury. Lepiej też, by jej nie kończyły, mogłyby bowiem zaważyć na negatywnym odbiorze publikacji. Niestety, redagujący „Miłość we Wrocławiu” Grzegorz Hetman popełnił wszystkie możliwe błędy.
Podstawowymi założeniami twórców antologii było zgromadzenie grupy pisarzy posiadających już ugruntowaną na rynku pozycję (poza jedną, wyłonioną w konkursie debiutantką) i zamówienie u nich tekstów „o współczesnym Wrocławiu i miłości”. Sądząc z jednego z opowiadań, w ramach zamówienia pisarze ci zostali zaproszeni na kilkudniowy pobyt w mieście. Miało im to pomóc nasiąknąć tamtejszą atmosferą i rozejrzeć się po kątach, w których mogliby osadzić akcję swoich historii. Nie sposób stwierdzić, ile dostali czasu na wyprodukowanie utworu, wiadomo jednak, że nikt im nie stał nad głowami i nie pilnował, czy rzeczywiście piszą o miłości, i czy rzeczywiście tkanka fabularna opowieści jest nierozerwalnie związana z Wrocławiem. W efekcie podmiana Wrocławia na taki Lubartów czy Przemyśl przeszłaby w większości przypadków zupełnie niezauważona, bez wpływu na bieg zaprezentowanej historii. Ba! Nikt też nie sprawdzał, czy to, co zostało dostarczone wydawnictwu, do czegokolwiek się nadaje. Gdy zaś wreszcie doszło do składania książki, nikt nie pomyślał, że niedobrze jest otwierać książkę słabymi tekstami – i to od razu dwoma! – a zamykać ją jeszcze słabszym. Niecierpliwi rzucą książkę w kąt, zaś ci, co doczytają ją do końca, zachowają sobie średnio pozytywne wrażenia z lektury. A szkoda, bo jest tu kilka perełek.
Na pewno warta polecenia jest „Udręka i ekfraza” Wojciecha Kuczoka. Świetna literacko, wartka, dowcipna – i to w ten wredniejszy sposób. Inna sprawa, że treściowo jeszcze dekadę-dwie temu łapałaby się raczej na (literacki) pornos niż historię miłosną. Również bardzo dobrze wypadła „Oddana” Łukasza Orbitowskiego, mroczny i zawikłany tekst, jeden z niewielu tutaj rzeczywiście nierozerwalnie związanych z Wrocławiem i jego historią. Wart uwagi jest także „Stacz” Joanny Pachli, wspomnianej debiutantki, która mimo braku literackiego dorobku swobodnie zostawia w polu połowę konkurentów zarówno w kwestii łatwości oddawania emocji i zjawisk, jak i bogactwa językowego, a także „Moon River” Krzysztofa Vargi – lekko ckliwy, ładnie osadzony we Wrocławiu, opowiadający bardziej o zagubieniu niż o miłości (sednem opowieści jest przelotny nawet nie romans, a wręcz krótkie spotkanie).
Od biedy można też rzucić okiem na „Samobójstwo na Maślicach” Andrzeja Pilipiuka, choć trudno doszukać się tu klimatu Wrocławia, a sam pomysł – może i oryginalny – jest mimo wszystko wydumany i lekko odpychający. Podobne uczucia budzą „Krzyki” Edwarda Pasewicza, poruszające dość zaskakujący temat, ale zarazem średnio przystające do antologii, bo mówiące bardziej o żądzy (z której bierze się kolekcjonowanie cudzych brudnych gaci i skarpet) niż o faktycznym uczuciu.
Reszta jest marna. Stefan Chwin proponuje w „Poczcie listów miłosnych” tuzinkową, zbędnie rozbuchaną historyjkę z łataniem cudzego związku. Inga Iwasiów poległa warsztatowo, bowiem i główna bohaterka „Bocznego wątku”, i jej rozmówczyni, są opisywane w trzeciej osobie z pominięciem imion, przez co niekiedy nie wiadomo, której z nich tyczy się poczyniona akurat przez autorkę uwaga. Nic w tym momencie nie pomaga fakt, że Iwasiów jako jedna z niewielu rzeczywiście związała historię z Wrocławiem. Ignacy Karpowicz oferuje zgrabny literacko, ale chwilami denerwująco prymitywny, i na dokładkę ślizgający się na krawędzi przyzwoitości tekst, promujący niezbyt zdrowy społecznie romans („350 przepisów. Jak zrobić z siebie idiotkę. Poradnik”). Tercet Grin, Grzegorzewska i Świetlicki z kolei przedstawia opowieść wartką, charyzmatyczną i pełną drobinek humoru („Sample”), ale próżno tu faktycznie szukać Wrocławia, a i dziwnie się robi, gdy w pewnym momencie narrator zwraca się do czytelnika informując go, że przez chwilę robił sobie z niego jaja, a rozmowa „w rzeczywistości” wyglądała zupełnie inaczej.
Jeszcze gorzej wypadają Maciej Malicki z „Zapachem”, który jest bezczelnie odbębnionym zamówieniem na opowiadanie (innymi słowy – bohaterem jest… pisarz, który biedzi się nad napisaniem historii o miłości we Wrocławiu), Marta Syrwid, z męczącym tekstem „Tzw. miłość”, zbudowanym z dużych, kwiecistych akapitów, w których przeważa zabawa słowem – ze stratą dla ewentualnej treści, a także Andrzej Ziemiański, którego „Siedem schodów” jest żenująco infantylne i – mówiąc delikatnie – niemądre.
Jak na antologię złożoną z tekstów pisanych na specjalne zamówienie, i to przez literackich wyjadaczy, wyszło więc tak sobie.
koniec
21 marca 2019

Komentarze

21 III 2019   21:18:07

50% powinno być za samą okładkę.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Narodziny i upadek piekła kobiet
Marcin Mroziuk

26 X 2020

Można było się obawiać, że powrót po ponad trzydziestu latach do świata znanego z „Opowieści podręcznej”, jest dla Margaret Atwood jedynie odcinaniem kuponów od zwiększonego zainteresowania tą powieścią, które wywołała serialowa ekranizacja. Na szczęście tak nie jest, bo „Testamenty” nie tylko pozwalają nam lepiej przyjrzeć się stosunkom panującym w Gileadzie, ale mają też naprawdę ciekawie skonstruowaną fabułę.

więcej »

Ten okrutny rok 2050
Sławomir Grabowski

25 X 2020

Być może książka „Rozmowy o przyszłości” mówi jedynie o tym, jak sobie wyobrażano odległą o 30 lat przyszłość w roku 2020, i jest wyłącznie świadectwem epoki – ale i tak warto po nią sięgnąć.

więcej »

Mała Esensja: Staruszek nie trzeba się bać
Marcin Mroziuk

24 X 2020

Historia przedstawiona przez Dominikę Gałkę nie jest ani długa, ani specjalnie skomplikowana i w sumie dość łatwo przewidzieć rozwój wydarzeń. Poczucie humoru autorki, pogodny klimat tej opowieści i mądre przesłanie sprawiają jednak, że „Baba Jadzia z parteru” powinna przypaść do gustu zarówno dzieciom, jak i ich rodzicom.

więcej »

Polecamy

Kochać to nie znaczy zawsze to samo

Na rubieżach rzeczywistości:

Kochać to nie znaczy zawsze to samo
— Marcin Knyszyński

Chorzy na życie
— Marcin Knyszyński

Dick w starym stylu
— Marcin Knyszyński

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

W poszukiwaniu rzeczywistości obiektywnej
— Marcin Knyszyński

Myślę, ale czy jestem?
— Marcin Knyszyński

Wszyscy jesteśmy androidami
— Marcin Knyszyński

Umieranie wstecz
— Marcin Knyszyński

Przygodowa powieść science fiction – zrób to sam!
— Marcin Knyszyński

Pif-Paf! Zium!
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Podboje i wyboje
— Jarosław Loretz

Wątpliwa reklamówka
— Jarosław Loretz

Krok w dobrą złą stronę
— Jarosław Loretz

Zabiedzona flota: Nielotny
— Jarosław Loretz

Kryminalna grabież czasu
— Jarosław Loretz

Anioł w zielonych kaloszach
— Jarosław Loretz

Nazwobójca
— Jarosław Loretz

Siódma dusza po kisielu
— Jarosław Loretz

Wąż zwany Hydrą
— Jarosław Loretz

Pół-wampiry i pół-Niemcy
— Jarosław Loretz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.