Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 sierpnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Alicia Giménez-Bartlett
‹Milczenie krużganków›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMilczenie krużganków
Tytuł oryginalnyEl silencio de los claustros
Data wydania27 lutego 2019
Autor
PrzekładMaria Raczkiewicz-Śledziewska
Wydawca Noir sur Blanc
CyklDelicado i Garzón
ISBN978-83-7392-643-1
Format300s. 145×235mm
Cena35,—
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Pani detektyw Delicado
[Alicia Giménez-Bartlett „Milczenie krużganków” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Ósmy tom barcelońskiej serii kryminalnej z parą detektywów Petrą Delicado i Ferminem Garzanem przykuwa uwagę ciekawym historycznym kontekstem. Ale akcja „Milczenia krużganków” i finał zwracają się zupełnie w inną stronę.

Joanna Kapica-Curzytek

Pani detektyw Delicado
[Alicia Giménez-Bartlett „Milczenie krużganków” - recenzja]

Ósmy tom barcelońskiej serii kryminalnej z parą detektywów Petrą Delicado i Ferminem Garzanem przykuwa uwagę ciekawym historycznym kontekstem. Ale akcja „Milczenia krużganków” i finał zwracają się zupełnie w inną stronę.

Alicia Giménez-Bartlett
‹Milczenie krużganków›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMilczenie krużganków
Tytuł oryginalnyEl silencio de los claustros
Data wydania27 lutego 2019
Autor
PrzekładMaria Raczkiewicz-Śledziewska
Wydawca Noir sur Blanc
CyklDelicado i Garzón
ISBN978-83-7392-643-1
Format300s. 145×235mm
Cena35,—
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Autorka jest uznaną w Hiszpanii autorką książek detektywistycznych, niektóre z nich doczekały się adaptacji filmowej. Została wyróżniona prestiżowymi nagrodami literackimi: Premio Nadal (w 2011 roku), oraz Premio Planeta (2015). Powieści kryminalne zaczęła pisać pod wpływem Patricii Cornwell. Utwory Alicii Giménez Bartlett są znane u nas, wszystkie poprzednie tomy z Petrą Delicado zostały wydane u nas przez wydawnictwo Noir Sur Blanc. „Milczenie krużganków” pierwotnie ukazało się w oryginale w 2009 roku.
Detektyw Petra Delicado zostaje wezwana do klasztoru sercanek w Barcelonie. Okazało się, że pracujący tam mnich, historyk sztuki, został zamordowany. Badane przez niego zmumifikowane ciało błogosławionego zakonnika zniknęło w tajemniczych okolicznościach. Nie ma zbyt wielu śladów, informacji jest niewiele – trudno jest znaleźć śledczym jakikolwiek punkt zaczepienia, od którego można byłoby zacząć wyjaśnianie całej sprawy.
Szkoda tylko, że długo, długo na to czekamy. Choć „Milczenie krużganków” jest kryminałem, okazuje się, że w gruncie rzeczy większą część akcji tej powieści wypełniają, nazwijmy to, „sceny z życia prywatnego detektyw Delicado”. Petra ma trzeciego męża, a czas spędzany w domu wypełnia jej zajmowanie się regularnie odwiedzającymi ojca dziećmi z jego pierwszego małżeństwa. Rezolutne dzieciaki są z początku na Petrę obrażone, są tarcia i konflikty, które główna bohaterka próbuje w różny sposób łagodzić. Wiele miejsca autorka poświęca także wątkowi małżeństwa detektyw Delicado i Marcosa. To najsłabsze ogniwo książki: zabiegi Petry, by dbać o związek są tak sztuczne, jak wyjęte z poradników. Chyba że autorka miała na myśli coś w rodzaju pastiszu: wtedy wszystko wygląda trochę lepiej.
Również niemałą część tej - w sumie dosyć obszernej powieści – wypełniają dialogi między Petrą a jej partnerem Ferminem Garzanem. Nie za bardzo widać tu, że śledztwo z ich udziałem toczy się do przodu, wszystko jest raczej statyczne, przegadane. Sceny z życia komisariatu ukazują raczej ospałe i mało dynamiczne środowisko. Zanim zacznie się coś, co przypomina opisy pracy policji przy dochodzeniach – znacznie przekraczamy połowę książki.
Opis na czwartej stronie okładki „Milczenia krużganków” może sugerować, że będziemy mieć do czynienia z czymś na kształt „Imienia róży” - zapewne nie do końca wierną kopią, ale zbliżoną choć klimatem do klasycznego dzieła Umberto Eco. Ciekawym zabiegiem jest także próba powiązania akcji powieści z wydarzeniami historycznymi w Katalonii w 1909 roku (i to właśnie na ich setną rocznicę ukazała się w Hiszpanii ta książka). Chodzi o la Setmana Tràgica, Tragiczny Tydzień, podczas którego robotnicy protestowali przeciwko wcielaniu ich do armii hiszpańskiej i wysłaniu ich na wojnę do Maroka. Protesty obróciły się także przeciwko kościołowi katolickiemu, który był postrzegany przez protestujących jako „burżuazyjny” i sprzyjający wykorzystywaniu robotników.
Problem w tym, że opisywane w powieści wydarzenia zupełnie nie mają nic wspólnego z rozwojem akcji. Także wątek nobliwych darczyńców klasztoru, szanowanej rodziny Piñol i Riudepera okazuje się przez autorkę porzucony. Wyjaśnienie tajemniczego morderstwa okazuje się w sumie stosunkowo banalne i współczesne, co może trochę rozczarować kogoś, nastawionego na tropienie zapowiadanych na okładce historycznych tajemnic. Książka broni się jednak ciekawie zarysowanymi postaciami, siostra przełożona sercanek chwilami w zabawny sposób wykracza poza stereotyp introwertycznej i apodyktycznej „władczyni”.
„Milczenie krużganków” zapewne będzie atrakcyjną lekturą przede wszystkim dla tych, którzy znają poprzednie tomy cyklu z Petrą Delgado. Zawsze dobrze się dowiedzieć, co nowego słychać u bohaterów znanych z poprzednich książek. Pozostałym czytelnikom - owszem, przeczytanie nie zaszkodzi, ale fajerwerków w barcelońskich krużgankach nie należy się spodziewać.
koniec
13 kwietnia 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

W gąszczu tajemnic
Marcin Mroziuk

20 VIII 2019

W rozgrywających się w powojennym Londynie „Światłach wojny” możemy śledzić perypetie pewnej tylko na pozór zwykłej rodziny. Przy czym w powieści Michaela Ondaatje pełno jest nie tylko rozmaitych sekretów, ale również zapadających w pamięć postaci.

więcej »

Krótko o książkach: Nie jedzcie bajkowych kucyków
Wojciech Gołąbowski

19 VIII 2019

Czy można napisać cokolwiek odkrywczego o dziewiątym już tomie opowiadań o przygodach Jakuba Wędrowycza?

więcej »

Klepsydra nad morzem
Joanna Kapica-Curzytek

18 VIII 2019

Klimat wakacji, burze dorastania i pięknie opisane ludzkie emocje. „Moje lato w Tenby”, choć schematyczne, mocno broni się rozmachem i niepowtarzalną atmosferą wielowątkowej opowieści.

więcej »

Polecamy

Prawdziwe kłamstwa

Na rubieżach rzeczywistości:

Prawdziwe kłamstwa
— Marcin Knyszyński

„Normalni” szaleńcy
— Marcin Knyszyński

Dwadzieścia sroczych ogonów
— Marcin Knyszyński

Kto tu jest chory?
— Marcin Knyszyński

„Osacza nas zewsząd wug!”
— Marcin Knyszyński

Otwórz oczy!
— Marcin Knyszyński

Zapchajdziura
— Marcin Knyszyński

Ten świat to jeden wielki Kant!
— Marcin Knyszyński

„Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno” – 1 Kor 13, 12
— Marcin Knyszyński

Świat jako miraż albo ludzie jak bogowie
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Brzydkie obrazki
— Jacek Jaciubek

Mężczyzna, który był kobietą, czyli o Hiszpanii inaczej
— Jacek Jaciubek

Tegoż autora

Klepsydra nad morzem
— Joanna Kapica-Curzytek

Przypadki
— Joanna Kapica-Curzytek

Siedmioro wspaniałych
— Joanna Kapica-Curzytek

Jak dorośniesz, to zrozumiesz
— Joanna Kapica-Curzytek

Duch miejsca
— Joanna Kapica-Curzytek

Tytuł nie jest przesadą!
— Joanna Kapica-Curzytek

Śląsk – przedmiot sporu
— Joanna Kapica-Curzytek

Czegoś takiego jeszcze nie jedliśmy
— Joanna Kapica-Curzytek

Pani Zofia na straży porządku publicznego
— Joanna Kapica-Curzytek

Dramat szekspirowskiego formatu
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.