Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 sierpnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Celia C. Pérez
‹Pierwsza zasada punka›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPierwsza zasada punka
Tytuł oryginalnyThe First Rule of Punk
Data wydania15 maja 2019
Autor
PrzekładSylwia Chutnik
Wydawca Zielona Sowa
ISBN978-83-8154-238-8
Format336s. 135×210mm
Cena29,90
Gatunekdla dzieci i młodzieży
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

O budowaniu nastoletniej tożsamości
[Celia C. Pérez „Pierwsza zasada punka” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Pierwsza zasada punka” to opowieść, która przyniesie nastolatkom inspirację do tego, żeby przezwyciężyć poczucie izolacji. Lekarstwem na to jest bycie kreatywnym!

Joanna Kapica-Curzytek

O budowaniu nastoletniej tożsamości
[Celia C. Pérez „Pierwsza zasada punka” - recenzja]

„Pierwsza zasada punka” to opowieść, która przyniesie nastolatkom inspirację do tego, żeby przezwyciężyć poczucie izolacji. Lekarstwem na to jest bycie kreatywnym!

Celia C. Pérez
‹Pierwsza zasada punka›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPierwsza zasada punka
Tytuł oryginalnyThe First Rule of Punk
Data wydania15 maja 2019
Autor
PrzekładSylwia Chutnik
Wydawca Zielona Sowa
ISBN978-83-8154-238-8
Format336s. 135×210mm
Cena29,90
Gatunekdla dzieci i młodzieży
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Kilkunastoletnia Malú przeżywa trudny czas. Jej rodzice się rozwodzą, więc wyjeżdża do Chicago, gdzie jej mama dostała dwuletni kontrakt na uczelni. Nowy początek nie jest łatwy. Dziewczynka tęskni za ojcem, z którym łączy ją wiele wspólnych spraw, a przede wszystkim – muzyka alternatywna. Nie jest też najłatwiej porozumieć się z matką pochodzenia meksykańskiego. Dziewczynce trudno jest wejść w tę kulturę i stać się „prawdziwą Meksykanką” – chociażby dlatego, że nie je mięsa i nie znosi kolendry (tak samo jak autorka). Malú ma wrażenie, że nie spełnia oczekiwań swojej mamy.
Narasta poczucie izolacji i odrzucenia. Co więcej, trudno jest wrażliwej Malú odnaleźć się w nowej szkole. Przyjaciół tak szybko się nie znajduje, za to tych, którzy wyśmieją i obgadają jest wielu. Nauczyciele też nie są specjalnie przyjaźni, w szkole panuje rygor i dyscyplina.
Z przyjemnością czytamy, jak główna bohaterka powoli znajduje sposób na to, by poradzić sobie z przeciwnościami. Szuka pomocy między innymi w ważnej dla niej opowieści „Czarnoksiężnik z krainy Oz”. Ale w rzeczywistości wcale nie jest tak bajkowo, nikt się nie zjawia, by wybawić z kłopotów, na czarodziejską różdżkę też nie ma co liczyć. Malú zdana jest na siebie i własne starania, aby dojść do ładu z otaczającym światem. W dużym stopniu z tej przykrej sytuacji wychodzi za sprawą siły swojej kreatywnej osobowości. Lekarstwem na jej kłopoty jest tworzenie zinów, czyli własnych, ręcznie ozdabianych czasopism, w którym pisze się to, co dla kogoś ważne. Świetne ilustracje mogą być dla czytelników inspiracją do tego, by postarali się zrobić swoje ziny. Szkoda tylko, że nie ma w książce informacji, kto jest autorem zamieszczonych tu rysunków.
Ale to nie wszystko! Malú, jako zagorzała słuchaczka muzyki (i jej znawczyni), zakłada własny zespół muzyki punk! Stopniowo zdobywa zaufanie kilkorga przyjaciół i wspólnie przygotowują ważny występ. Jakie będą dalsze losy zespołu, o tym można się przekonać, sięgając po książkę. Uprzedzę tylko, że nikomu łatwo nie będzie.
Z przykrością muszę zauważyć, że przekład tej powieści nie należy, niestety, do najlepszych. Tłumaczenie jest raczej szkolne, z wieloma (niepotrzebnymi) kalkami z angielskiego, np. „kilka dzieciaków wybuchło śmiechem”, „czy te petycje naprawdę działają?”, „jestem podniecony naszą kapelą”. Mama Malú jest nauczycielką akademicką, dlatego raczej nie wybiera się do pracy do biura, jak czytamy w przekładzie, jeśli już – to do swojego gabinetu. Wreszcie hiszpańskie słowo „ofrenda” to nie „oferta”, ale „ofiara” czy „dar” (tak jak w tej scenie, gdzie chodzi o przynoszenie zdjęć czy przedmiotów na groby zmarłych bliskich zgodnie z meksykańskim zwyczajem). Koniecznie trzeba w kolejnym wydaniu przejrzeć tekst i w wielu miejscach go wygładzić. Nie mam wątpliwości, że dobra polszczyzna w książkach dla nastolatków to po prostu warunek sine qua non.
Nie zniechęcajmy się tym, że „Pierwsza zasada punka” dotyczy z pozoru dalekich nam problemów kulturowych – tutaj chodzi konkretnie o znalezienie sobie własnego miejsca w kulturze amerykańskiej przez osoby identyfikujące się z Latynoamerykanami. Analogii i podobieństw znajdziemy tutaj wiele również do naszych realiów. W polskich szkołach są obecni uczniowie i uczennice innych narodowości lub osoby dwujęzyczne. Coraz częściej zdarzają się także reemigranci – dzieci z polskich rodzin, które po jakimś czasie spędzonym za granicą wracają do kraju. Ich adaptacja w nowym otoczeniu, zdominowana przez poczucie inności, łatwa nie jest. Książka w takich sytuacjach pomoże znaleźć sposób na „wpasowanie się” do obcego z początku świata oraz przede wszystkim na to, by wyrazić towarzyszące temu własne, skomplikowane emocje. Natomiast to, że powieść dotyczy realiów dotyczących Meksyku i jego kultury dodaje jej walorów poznawczych i pozwala obudzić ciekawość świata u czytelników.
Muzyka, własna twórczość czy sposób odżywiania się to ważne komponenty budowania nastoletniej tożsamości. „Pierwsza zasada punka” jest znakomitą inspiracją do tego, aby młodzi czytelnicy zastanowili się głębiej, jak to wygląda w ich przypadku. Refleksja nad własnym życiem zawsze jest czymś absolutnie pozytywnym i potrzebnym.
koniec
23 czerwca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

PRL w kryminale: Rzeźnik wyklęty i zdradziecki inteligent
Sebastian Chosiński

22 VIII 2019

W latach 50. ubiegłego wieku Andrzej Piwowarczyk był jednym z najpopularniejszych autorów kryminałów w Polsce Ludowej. Stworzona przez niego postać kapitana Gleba, chociaż krótko, to jednak dorównywała popularnością późniejszemu komiksowemu kapitanowi Żbikowi czy filmowemu porucznikowi Borewiczowi. Ba! trafiła nawet na karty opowieści rysunkowej. A po raz pierwszy pojawiła się w opowiadaniu (czy też mikropowieści) „Stary zegar”.

więcej »

Mała Esensja: Magia, która zmienia świat
Joanna Kapica-Curzytek

21 VIII 2019

Pakistanka Malala Yousafzai, najmłodsza w historii laureatka pokojowej nagrody Nobla, napisała książkę dla dzieci. „Malala i jej czarodziejski ołówek” jest unikalnym połączeniem autobiografii i baśni, ma nieocenione walory edukacyjne i jest pochwałą odwagi i społecznej wrażliwości.

więcej »

W gąszczu tajemnic
Marcin Mroziuk

20 VIII 2019

W rozgrywających się w powojennym Londynie „Światłach wojny” możemy śledzić perypetie pewnej tylko na pozór zwykłej rodziny. Przy czym w powieści Michaela Ondaatje pełno jest nie tylko rozmaitych sekretów, ale również zapadających w pamięć postaci.

więcej »

Polecamy

Prawdziwe kłamstwa

Na rubieżach rzeczywistości:

Prawdziwe kłamstwa
— Marcin Knyszyński

„Normalni” szaleńcy
— Marcin Knyszyński

Dwadzieścia sroczych ogonów
— Marcin Knyszyński

Kto tu jest chory?
— Marcin Knyszyński

„Osacza nas zewsząd wug!”
— Marcin Knyszyński

Otwórz oczy!
— Marcin Knyszyński

Zapchajdziura
— Marcin Knyszyński

Ten świat to jeden wielki Kant!
— Marcin Knyszyński

„Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno” – 1 Kor 13, 12
— Marcin Knyszyński

Świat jako miraż albo ludzie jak bogowie
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Klepsydra nad morzem
— Joanna Kapica-Curzytek

Przypadki
— Joanna Kapica-Curzytek

Siedmioro wspaniałych
— Joanna Kapica-Curzytek

Jak dorośniesz, to zrozumiesz
— Joanna Kapica-Curzytek

Duch miejsca
— Joanna Kapica-Curzytek

Tytuł nie jest przesadą!
— Joanna Kapica-Curzytek

Śląsk – przedmiot sporu
— Joanna Kapica-Curzytek

Czegoś takiego jeszcze nie jedliśmy
— Joanna Kapica-Curzytek

Pani Zofia na straży porządku publicznego
— Joanna Kapica-Curzytek

Dramat szekspirowskiego formatu
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.