Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 26 stycznia 2020
w Esensji w Esensjopedii

Marek Orzechowski
‹W Belgii, czyli gdzie?›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułW Belgii, czyli gdzie?
Data wydania25 września 2019
Autor
Wydawca Muza
SeriaSpectrum poleca
ISBN978-83-287-1272-0
Format448s. 130×200mm
Cena44,90
Gatuneknon-fiction
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

To skomplikowane
[Marek Orzechowski „W Belgii, czyli gdzie?” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„W Belgii czyli gdzie?”, druga książka autora o tym kraju, pozwala nam jeszcze lepiej poznać specyfikę tego państwa, w którym panuje król, mieszkają obywatele należący do trzech obszarów językowych i na stałe zagościły instytucje Unii Europejskiej.

Joanna Kapica-Curzytek

To skomplikowane
[Marek Orzechowski „W Belgii, czyli gdzie?” - recenzja]

„W Belgii czyli gdzie?”, druga książka autora o tym kraju, pozwala nam jeszcze lepiej poznać specyfikę tego państwa, w którym panuje król, mieszkają obywatele należący do trzech obszarów językowych i na stałe zagościły instytucje Unii Europejskiej.

Marek Orzechowski
‹W Belgii, czyli gdzie?›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułW Belgii, czyli gdzie?
Data wydania25 września 2019
Autor
Wydawca Muza
SeriaSpectrum poleca
ISBN978-83-287-1272-0
Format448s. 130×200mm
Cena44,90
Gatuneknon-fiction
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Marek Orzechowski zna Belgię i zagadnienia Unii Europejskiej doskonale. Jest publicystą, wieloletnim korespondentem radiowym i telewizyjnym w Brukseli i Bonn. Wydał kilka książek – by wspomnieć na przykład „Rozszerzenie Unii 2004” (wspólnie z Güntherem Verheugenem, Bellona, 2009) oraz „Europolis, czyli diabeł mieszka w Brukseli” (Muza, 2017). O Belgii autor pisał też wcześniej w książce „Belgijska melancholia”, w której przybliżył najważniejsze i najbardziej osobliwe fakty dotyczące Belgów i ich kraju.
Trzeba docenić ogromną wiedzę autora, jeśli chodzi o historię oraz współczesne realia kulturowe i społeczne Belgii. To kraj dosyć niezwykły, również jak na standardy europejskie: Belgowie mają trzy języki urzędowe (flamandzki, francuski i niemiecki), jednoczy ich władza króla, ale stosunkowo słabo identyfikują się ze swoim krajem jako całością. Nie ma tu nacjonalistycznego „przeciągania liny”, każda wspólnota językowa zajmuje się sobą (co widać w mediach, jak zauważa Marek Orzechowski), Belgowie raczej hołdują zasadzie: żyj i pozwól żyć innym, nawet jeśli mówią w innym języku.
Nie jest wcale prościej, jeśli chodzi o struktury polityczne w Belgii. „W państwie zajmującym mniejszą powierzchnię niż województwo mazowieckie działa (…) sześć rządów, sześć parlamentów i sześciu premierów”, jak czytamy. To skomplikowane! Czy można dojść z tym do ładu? Książka Marka Orzechowskiego daje na to pytanie wyczerpującą odpowiedź.
Kto czytał wcześniej „Belgijską melancholię”, zauważy, że wiele wątków i tematów się tutaj powtarza. Są obszerne rozdziały ponownie nawiązujące do historii Belgii, początków państwa oraz rządów kolejnych królów. Autor nie ustrzegł się głównego błędu z poprzedniej książki – i tutaj, niestety, tak wiele jest faktów, dat i drobiazgowych informacji, że miejscami trudno przebrnąć przez ten gąszcz. „Dwunastego marca 1950 roku pięćdziesiąt siedem i sześćdziesiąt osiem setnych procent głosujących opowiedziało się za tym, aby Leopold III ponownie zasiadł na tronie” – takich zdań, składających się na przydługawe gawędy, jest w tej książce całkiem sporo, przez co znacznie oddala się ona od formy popularnej książki, ciążąc w stronę akademickiego podręcznika historii. Aż chciałoby się zacytować powiedzenie Skippera z jednego z odcinków „Pingwinów z Madagaskaru”: „Gdybym chciał na nudne wykłady, to bym składał papiery jeszcze w maju”. W porównaniu z pierwszą książką mamy jednak zmianę na plus: autor zamieścił tu bibliografię. Spis książek jest imponujący, wielojęzyczny i może bardzo pomóc tym, którzy profesjonalnej wiedzy o Belgii szukają.
Warto zwrócić uwagę na rozdział o Kongu. Autor nie szczędzi szokujących szczegółów związanych z kolonizacją tego afrykańskiego państwa przez Belgię. Temat został już poruszony w „Belgijskiej melancholii”, ale obecnie ten niechlubny rozdział z przeszłości został w wymowny sposób domknięty. W grudniu 2018 roku po kilkuletniej przerwie ponownie otwarto Królewskie Muzeum Afryki Środkowej w Tervuren. Zmieniono w nim ekspozycję z mocno propagandowej na taką, która nie zamiata pod dywan trudnej kolonialnej przeszłości i nie ucieka od odpowiedzialności Belgii za ten trudny fragment jej historii, przepojony rasizmem i kolonializmem.
Lżejsze są fragmenty dotyczące współczesnych realiów Belgii: dowiemy się, jaki jest system edukacji i opieki zdrowotnej, jaki status mają celebryci (to ogromne zaskoczenie tylko dla tych, którzy nie znają mentalności Belgów!). Spostrzeżenia autora są unikalne i wnoszą bardzo dużo do wiedzy o tym kraju. Marek Orzechowski ma bowiem okazję skonfrontować swoje obserwacje nie tylko z Polską, ale stosunkowo często odwołuje się też do realiów Niemiec, gdzie przez wiele lat pracował jako dziennikarz i publicysta. To przy takich okazjach można dostrzec, jak różnorodna jest Europa, mentalność i styl życia mieszkających na naszym kontynencie ludzi. Autor wspomina także o… wolnomularzach w Belgii oraz kreśli dosyć szczegółowy obraz relacji państwa z poszczególnymi związkami wyznaniowymi. Tu znów pojawia się jeden z tematów znany z „Belgijskiej melancholii”: eutanazja oraz rzeczowe wyjaśnienie kontekstu tego zagadnienia.
Dużo miejsca w książce zajmują obserwacje dotyczące obecności instytucji unijnych w Belgii – to już współobecność, symbioza, do której wszyscy się przyzwyczaili. Jak zauważa Marek Orzechowski, przyczyniło się to do zmian, jeśli chodzi o infrastrukturę Brukseli i funkcjonowanie miasta. Znajdziemy też ciekawe uwagi związane z obecnością Polaków w Belgii, dowiemy się przy tej okazji, że niestety – kuchnia Polska się tam nie przyjęła! Pocieszeniem niech będzie to, że inspirujących kulinarnych szczegółów i inspiracji, co i gdzie warto zjeść w Belgii, jest całkiem sporo.
Zastanawiające jest z kolei to, że nieproporcjonalnie mało miejsca w książce poświęcono mniejszościom etnicznym Belgii, perspektywom i barierom ewentualnej integracji. Być może dlatego, że autor napisał inną książkę na temat społeczności najbardziej w tym kraju widocznej. Nosi ona tytuł „Mój sąsiad islamista”, a jest owocem spostrzeżeń autora dotyczących rzeczywistości społeczno-kulturowej Belgii, Francji, Niemiec i Holandii.
Zaskakuje jednak brak w książce chociażby jednej wzmianki na temat piłki nożnej! Ta dyscyplina sportowa cieszy się w Belgii ogromną popularnością, Belgowie z zapałem kibicują także klubom amatorskim (ich mecze mają oprawę taką, jaką u nas niejeden ligowy). Belgia w 2000 roku była gospodarzem Mistrzostw Europy w piłce nożnej, od pięciu lat reprezentacja mężczyzn jest w czołówce ośmiu najlepszych drużyn świata i Europy, a ukoronowaniem było ich trzecie miejsce na MŚ w 2018 w Rosji. Na przykładzie piłkarskiej drużyny Belgii można byłoby poruszyć niejeden wątek związany z wielokulturowym belgijskim społeczeństwem.
Jeśli mogłabym dokonać podsumowania: książka jako całość jest dosyć nierówna, jak wspomniałam wcześniej, niektóre rozdziały, zwłaszcza te dotyczące historii Belgii mogą wystawić czytelnika na trudną próbę. Lżejsze i ciekawsze są te dotyczące współczesności, bezsprzecznie widać tu doskonałą orientację autora w poruszanych przez niego zagadnieniach. Doskonały jest zamieszczony na końcu książki „Belgijski alfabet”. Oby całość była tak finezyjnie napisana jak te krótkie notki, ironiczne, akcentujące paradoksy, z podskórnym poczuciem humoru, wywołujące uśmiech! Lektura całej książki byłaby dla czytelnika o wiele mniej nużąca. Potwierdza się to, co pisze: autor: „aby choć trochę Belgię zrozumieć, trzeba w niej kilka długich lat pomieszkać”. „W Belgii czyli gdzie?” Marka Orzechowskiego to uzupełnienie, choć nie bez powtórzeń, jego „Belgijskiej melancholii” – tym niemniej doskonały wstęp, by rzeczywiście ten kraj poznać bliżej i polubić.
koniec
15 listopada 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Na marginesie historii
Miłosz Cybowski

26 I 2020

Historia Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona, powszechnie znanego jako templariusze, to temat, który nie traci na swojej popularności. Paul Hill w książce „Templariusze na wojnie, 1120-1312” podejmuje się opisania ich militarnego udziału w konfliktach nie tylko na Bliskim Wschodzie, ale także na Półwyspie Iberyjskim i w Europie Wschodniej. Efekt pozostawia bardzo wiele do życzenia.

więcej »

Część duszy, która pragnie godności
Joanna Kapica-Curzytek

24 I 2020

„Tożsamość. Współczesna polityka tożsamościowa i walka o uznanie” może stanowić klucz do zrozumienia wydarzeń społecznych i politycznych na świecie.

więcej »

PRL w kryminale: „Nikomu nie wolno zabijać drugiego człowieka”
Sebastian Chosiński

23 I 2020

„Sumienie” nie jest kryminałem w dosłownym znaczeniu tego słowa. To raczej powieść psychologiczna, która za fundament ma wątek kryminalny. Zbigniew Nienacki opublikował ją w 1965 roku jako pokłosie swojego trzyletniego związku z Wydziałem Karnym łódzkiego Sądu Rejonowego, w którym zasiadał jako ławnik. Nierzadko biorący udział w rozpatrywaniu najpoważniejszych przestępstw – przeciwko życiu.

więcej »

Polecamy

Pif-Paf! Zium!

Na rubieżach rzeczywistości:

Pif-Paf! Zium!
— Marcin Knyszyński

Droga bez powrotu
— Marcin Knyszyński

„Bycie” jest kalejdoskopem
— Marcin Knyszyński

„I Have a Dream”
— Marcin Knyszyński

Koszmarna teofania
— Marcin Knyszyński

Nowe rozdanie
— Marcin Knyszyński

Prawdziwe kłamstwa
— Marcin Knyszyński

„Normalni” szaleńcy
— Marcin Knyszyński

Dwadzieścia sroczych ogonów
— Marcin Knyszyński

Kto tu jest chory?
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Studium europejskiej asymetrii
— Joanna Kapica-Curzytek

Dwa w jednym czyli Belgia bez Belgów
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Część duszy, która pragnie godności
— Joanna Kapica-Curzytek

Samowary i Pierścienie
— Joanna Kapica-Curzytek

Zginął w walce jak mężczyzna
— Joanna Kapica-Curzytek

Podróż
— Joanna Kapica-Curzytek

Kto jest kim w czeskiej literaturze
— Joanna Kapica-Curzytek

Ludzie i miejsca
— Joanna Kapica-Curzytek

Nauczyć się można wszystkiego
— Joanna Kapica-Curzytek

Tego nie dowiecie się w szkole
— Joanna Kapica-Curzytek

Koniec ery antropomorfizmu
— Joanna Kapica-Curzytek

Śródmiejska 7
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.