Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 września 2020
w Esensji w Esensjopedii

Philip Zimbardo, Daniel Hartwig
‹Zimbardo w rozmowie z Danielem Hartwigiem›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZimbardo w rozmowie z Danielem Hartwigiem
Data wydania12 września 2019
Autorzy
PrzekładOlga Siara
Wydawca PWN
ISBN978-83-01-20712-0
Format296s. oprawa twarda
Cena49,—
Gatunekbiograficzna / wywiad / wspomnienia, non-fiction
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Dyrektor więzienia
[Philip Zimbardo, Daniel Hartwig „Zimbardo w rozmowie z Danielem Hartwigiem” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Zimbardo w rozmowie z Danielem Hartwigiem” to cykl siedmiu frapujących wywiadów. Słynny psycholog społeczny opowiada w nich o sobie i swojej pracy.

Joanna Kapica-Curzytek

Dyrektor więzienia
[Philip Zimbardo, Daniel Hartwig „Zimbardo w rozmowie z Danielem Hartwigiem” - recenzja]

„Zimbardo w rozmowie z Danielem Hartwigiem” to cykl siedmiu frapujących wywiadów. Słynny psycholog społeczny opowiada w nich o sobie i swojej pracy.

Philip Zimbardo, Daniel Hartwig
‹Zimbardo w rozmowie z Danielem Hartwigiem›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZimbardo w rozmowie z Danielem Hartwigiem
Data wydania12 września 2019
Autorzy
PrzekładOlga Siara
Wydawca PWN
ISBN978-83-01-20712-0
Format296s. oprawa twarda
Cena49,—
Gatunekbiograficzna / wywiad / wspomnienia, non-fiction
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Philip G. Zimbardo ma na swoim koncie mnóstwo osiągnięć. Jest (emerytowanym obecnie) wykładowcą akademickim i uznanym popularyzatorem wiedzy psychologicznej, opublikował wiele książek – większość z nich została wydana po polsku. Jest też zaangażowanym aktywistą społecznym. W swojej karierze naukowej zajmował się między innymi nieśmiałością (powołał nawet do życia tzw. „kliniki nieśmiałości”). Wielu osobom nawet niezwiązanym z psychologią znany jest jednak przede wszystkim jako autor jednego z najsłynniejszych na świecie eksperymentów psychologicznych: tzw. eksperymentu więziennego przeprowadzonego na Uniwersytecie Stanforda w roku 1971.
Książka „Zimbardo w rozmowie z Danielem Hartwigiem” (w oryginale wydana w 2017 roku) powstała w ramach Programu Historii Mówionej Stanfordzkiego Towarzystwa Historycznego, obejmującego między innymi przeprowadzanie wywiadów z przedstawicielami kadry naukowej, wykładowcami, absolwentami oraz członkami rady powierniczej uczelni. Wszystko to tworzy ciekawie opowiedzianą historię Uniwersytetu Stanforda, wzbogacając oficjalne fakty i źródła archiwalne osobistą perspektywą każdej z zaangażowanych osób.
Wywiad z Philipem G. Zimbardo zawiera wiele wątków autobiograficznych: psycholog wspomina swoje lata dzieciństwa i dorastania w ubogiej wielodzietnej rodzinie z imigranckimi korzeniami (wywodzącej się z Sycylii). Wiele wspomnieniowych „scenek rodzajowych” składa się na obraz ówczesnych realiów społecznych USA widzianych z perspektywy młodego chłopca. Philip wcześnie zrozumiał, że jedyną drogą wyjścia z biedy jest edukacja. Uzyskał zgodę ojca, aby kształcić się dalej, choć jednocześnie nie mógł liczyć na finansowe wsparcie z domu.
Philip Zimbardo mówi o sobie, że od najmłodszych lat był intuicyjnym psychologiem. Analizował naturę przywódców i naśladowców, zastanawiał się nad wpływem sytuacji na zachowanie i badał, jak to jest mieć zaburzenia psychosomatyczne. Były to ważne filary, na których oparła się dalsza jego droga naukowa najpierw jako studenta, a później – jako wykładowcy akademickiego.
Bardzo ciekawie zarysowane zostały także realia świata akademickiego w USA, i to w okresie szczególnie burzliwym z perspektywy przemian społeczno-kulturowych, jakimi były lata 60. XX wieku. Zimbardo mówi o sobie, że uwielbiał i uwielbia wykładać, mieć kontakt ze studentami, zachęcać ich do twórczych działań. Być może niejeden nauczyciel akademicki (niekoniecznie psycholog) znajdzie tu inspirację dla swojej pracy. Warto zwrócić uwagę, że Philip Zimbardo znalazł stałe zatrudnienie stosunkowo późno, a utrzymanie się z pracy wykładowcy z umową na czas określony wymagało od niego wielkiego zaangażowania w różnej formie, także wytężonej pracy podczas przerwy wakacyjnej. Dlatego, jak wspomina, propozycję profesury ze stałym zatrudnieniem na Uniwersytecie Stanforda wziął z początku za żart…
Philip Zimbardo jako psycholog społeczny osiągnął w tej dziedzinie ogromnie dużo, tym niemniej, można w wielkim uproszczeniu (i z zachowaniem proporcji) powiedzieć, że jego kariera naukowa podzielona jest na „przed” i „po” więziennym eksperymencie. Przeczytamy na ten temat bardzo dużo interesujących szczegółów. Obaj rozmówcy skupiają się na zarysowaniu jego szerokiego kontekstu. Można przeczytać, jak starannie badacz przygotowywał się do przeprowadzenia tego badania, a potem – jak dokonano wyboru jego uczestników i na czym eksperyment polegał. Chodziło o obserwowanie zachowań losowo wybranych osób podzielonych na „strażników” i „więźniów”, w warunkach imitujących więzienie. Badania nie dokończono; ze względu na skrajną eskalację psychicznej przemocy symulacja wymknęła się spod kontroli. Do dzisiaj jest to najbardziej dramatyczny eksperyment przeprowadzony kiedykolwiek w dziedzinie nauk społecznych.
Ciekawe i znamienne, że do jego przerwania aktywnie przyczynił głos rozsądku ówczesnej narzeczonej Philipa Zimbardo, Christiny Maslach (również psycholożki). Można było jednak pokusić się o wyciągnięcie wniosków dotyczących istoty władzy i dominacji. Składają się one na uniwersalny obraz ludzkiej natury, niestety, niezbyt optymistyczny, a nawet bardzo przygnębiający. Lata później Philip Zimbardo został także zaproszony do skonsultowania głośnego przypadku przemocy w więzieniu Abu Ghraib. W efekcie powstała książka „Efekt Lucyfera”, skupiająca się na naturze zła i potwierdzająca na podstawie empirycznych dowodów, że zależnie od sytuacji, tak zwani dobrzy ludzie mogą przeistoczyć się w sadystyczne bestie.
Amerykański naukowiec półżartem wspomina, że zapewne o innych jego osiągnięciach nikt nie będzie pamiętał, za to wszyscy będą kojarzyli, że był „dyrektorem stanfordzkiego wiezienia”. Ale kariera słynnego psychologa ma też, na szczęście, wiele jasnych momentów. W całej książce podkreśla on, jak wiele radości i satysfakcji czerpie z bezpośrednich kontaktów ze studentami, z wielorakich możliwości dzielenia się swoją wiedzą i popularyzowania jej. Wiele czasu poświęca też projektowi Bohaterskiej Wyobraźni, polegającym na edukowaniu ludzi młodych, jak kształtować w sobie aktywną, świadomą postawę niezgody na zło. Projekt ten od 2014 roku wdrażany jest też w Polsce, a Zimbardo jeszcze do niedawna był w naszym kraju częstym gościem, o czym także przeczytamy w wywiadzie.
Rozmówcą Philipa Zimbardo – uważnym i doskonale merytorycznie przygotowanym – jest Daniel Hartwig, archiwista Uniwersytetu Stanforda. Prowadzi rozmowę umiejętnie i pozwala kierować wątki rozmowy w stronę nie zawsze oczywistą i przewidywalną. Pojawiają się akademickie anegdoty. To wszystko sprawia, że lektura książki jest bardzo frapująca i poszerzająca horyzonty czytelnika. Może być także znakomitym wstępem, aby sięgnąć po popularnonaukowe książki Philipa Zimbardo. Jest z czego wybierać, autor ma ich na swoim koncie co najmniej kilkanaście.
koniec
15 grudnia 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kamień pamięci
Joanna Kapica-Curzytek

21 IX 2020

„Leksykon światła i mroku” jest oryginalny w formie i przejmujący w treści. Przynosi nam portret największego zbrodniarza wojennego Norwegii. Bohaterem powieści jest też pewien „dom zły” – niemy świadek morderstw i bestialskich tortur.

więcej »

Mała Esensja: Jak brat z bratem
Marcin Mroziuk

18 IX 2020

Wbrew temu, co mógłby sugerować tytuł, „O Stephenie Hawkingu, czarnej dziurze i myszach podpodłogowych” nie jest opowieścią o słynnym brytyjskim naukowcu. Zamiast tego w książce Katarzyny Ryrych poznajemy pewnego obdarzonego bujną wyobraźnią chłopca, który musi zmierzyć się z nietypowymi wyzwaniami.

więcej »

PRL w kryminale: Zbójnicki urok i wyrachowana bestia
Sebastian Chosiński

17 IX 2020

Czytelnicy mieli prawo być nieco skołowani, kiedy wzięli do ręki wydaną przez Czytelnika w 1972 roku „Czerwoną nitkę” Zygmunta Zeydlera-Zborowskiego. Wszak dotyczyła ona wydarzeń, o których autor wspominał – w formie retrospektywnej – w wydanej rok wcześniej przez Iskry powieści „Nawet umarli kłamią”. Zamieszanie prawdopodobnie wynikło z przedłużającego się procesu wydawniczego, który sprawił, że książka napisana wcześniej ujrzała światło jako druga.

więcej »

Polecamy

Dick w starym stylu

Na rubieżach rzeczywistości:

Dick w starym stylu
— Marcin Knyszyński

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

W poszukiwaniu rzeczywistości obiektywnej
— Marcin Knyszyński

Myślę, ale czy jestem?
— Marcin Knyszyński

Wszyscy jesteśmy androidami
— Marcin Knyszyński

Umieranie wstecz
— Marcin Knyszyński

Przygodowa powieść science fiction – zrób to sam!
— Marcin Knyszyński

Pif-Paf! Zium!
— Marcin Knyszyński

Droga bez powrotu
— Marcin Knyszyński

„Bycie” jest kalejdoskopem
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Kamień pamięci
— Joanna Kapica-Curzytek

Niewidoczne i nieważne
— Joanna Kapica-Curzytek

Zapach włoskich ziół
— Joanna Kapica-Curzytek

Życzliwość to nie towar deficytowy
— Joanna Kapica-Curzytek

Wszyscy jesteśmy migrantami
— Joanna Kapica-Curzytek

Opale przynoszą nieszczęście
— Joanna Kapica-Curzytek

Miasto rozdarte
— Joanna Kapica-Curzytek

Pewnego razu w Zielonej Górze
— Joanna Kapica-Curzytek

Broń masowego rażenia
— Joanna Kapica-Curzytek

Nie ma amerykańskiego mitu, jest fake
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.