Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 listopada 2020
w Esensji w Esensjopedii

Magdalena Bartczak
‹Chile południowe›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułChile południowe
Data wydania25 września 2019
Autor
Wydawca Muza
ISBN978-83-287-1176-1
Format400s. 135×200mm
Cena39,90
Gatunekeseje / felietony, non-fiction, podróżnicza / reportaż
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Ludzie i miejsca
[Magdalena Bartczak „Chile południowe” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Chile południowe. Tysiąc niespokojnych wysp” to udane połączenie relacji z podróży, spotkań z ludźmi i uniwersalnych refleksji.

Joanna Kapica-Curzytek

Ludzie i miejsca
[Magdalena Bartczak „Chile południowe” - recenzja]

„Chile południowe. Tysiąc niespokojnych wysp” to udane połączenie relacji z podróży, spotkań z ludźmi i uniwersalnych refleksji.

Magdalena Bartczak
‹Chile południowe›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułChile południowe
Data wydania25 września 2019
Autor
Wydawca Muza
ISBN978-83-287-1176-1
Format400s. 135×200mm
Cena39,90
Gatunekeseje / felietony, non-fiction, podróżnicza / reportaż
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Nie mamy zbyt wielu okazji, aby bliżej poznać Chile. Jako jeden z najbardziej oddalonych od nas krajów rzadko kiedy jest celem wyjazdów turystycznych. Magdalena Bartczak zdecydowała się pokazać nam szczególnie rzadko odwiedzany region: chilijskie południe. Jeśli już trafiają tam turyści, przeważnie są krótko, przesiadając się w dalszą drogę na biegun południowy.
Zacznę od zastrzeżenia wobec tej książki: rozpaczliwie brakuje w niej mapy Chile z zaznaczeniem wszystkich wspomnianych w tekście regionów i miejsc! Nikt z nas chyba nie ma ich gotowego obrazu „w głowie”, a lektura z odpalonym telefonem czy otwartym atlasem na kolanach – to prawdziwa męka. Tymczasem koniecznie trzeba opisywane przez autorkę miejsca stale konfrontować z mapą, chociażby z tego względu, jak bardzo różnorodne jest Chile zwłaszcza na południu, gdzie mamy mocno rozwinięte wybrzeże, mnóstwo wysp i wiele innych geograficznych rozmaitości. Dopiero wtedy będzie można w pełni przyswoić sobie wszystkie treści z książki i je zrozumieć.
Autorka przekonuje nas, jak ciekawe i osobliwe jest południe tego kraju (nazywające się „sur”), z różnorodną przyrodą, surowym klimatem, ogromnymi przestrzeniami. Ocean, lodowce, pampa, deszcze (jak pisze autorka, potrafią padać na wiele sposobów) – wszystko to składa się na scenerię jakże odmienną od tej którą znamy, a wartą chociażby „dotknięcia”, jeśli nie bardziej wnikliwego poznania. Lecz to wszystko, choć szeroko opisywane, jest jedynie tłem do przedstawienia ludzkich dramatów, historii kraju, społecznych niepokojów, kultury i specyfiki Chile, przejawiającej się w wielu dziedzinach.
Wątków jest tu bardzo dużo – zasługuje na podziw, jak sporo autorka potrafiła dostrzec i opisać. Obraz całości mógłby stać się jeszcze bardziej czytelny, gdyby autorka opisywała minione wydarzenia wyłącznie w czasie przeszłym. Posługiwanie się czasem teraźniejszym (nie zawsze konsekwentnie) zaburza odbiór tekstu, chwilami nawet brzmi trochę manierycznie. Nie jest to jednak jakiś wielki „minus” książki, ale raczej drobny szczegół, który można było dopracować.
Tytułowy kraj, jak pisze autorka, „zawieszony jest pomiędzy subtelnym, poetyckim pięknem i burzliwą, często bardzo ponurą przeszłością”. I tej „ponurej przeszłości” jest w książce bardzo dużo – by wymienić tylko dramat zagłady Mapuczów (Araukanów). Lud ten nigdy nie został skolonizowany, ich państwo istniało aż do 1871 roku, gdy zostało podbite przez armię chilijską. Araukania do dzisiaj zresztą jest najbardziej newralgicznym regionem kraju. Z historii najnowszej – największym cieniem kładzie się okres dyktatury Augusto Pinocheta, która upadła w 1990 roku, ale nie została w żaden sposób rozliczona, nawet jakimikolwiek aktami prawnymi, które choćby symbolicznie odcinałyby się od przeszłości. Natomiast pamięć o niej nadal jest obecna – przejawiająca się najsilniej, paradoksalnie, we wspomnieniach o nieobecnych („znikniętych” za czasów reżimu). Przeczytamy o tym na przykład w rozdziale „Pałace uśmiechów”.
Wrotami do chilijskiego „sur” jest ujście rzeki Bío Bío – i tam autorka rozpoczyna swoją podróż, kierując się coraz bardziej na południe kraju. Rozmawia z ludźmi, podąża tropami dawnych wydarzeń i słynnych Chilijczyków (by wspomnieć na przykład noblistów Pabla Nerudę czy Gabrielę Mistral), chłonie niepowtarzalną atmosferę miejsc. I potrafi o tym fascynująco (bez dłużyzn!) pisać, nie tylko przekazując to, co widzi, ale też wzbogacając obrazowe opisy refleksją, przemyślaną syntezą, nawiązaniami do literatury. Tych ostatnich jest tu bardzo wiele, dają one podróżom autorki wspaniałe, głębokie tło. Mocną stroną książki jest wielka kultura słowa, przejawiająca się także w tym, że autorka kieruje naszą wyłączną uwagę na otoczenie, a nie na siebie samą. To nie zawsze reguła w książkach o charakterze podróżniczym.
Szczególnie tragiczne rozdziały historii kraju dotyczą licznych i silnych trzęsień ziemi. Rozdział „Raport z niewidzialnego miasta” wywiera szczególne wrażenie. Opowiada nam o jednej z wielu takich klęsk żywiołowych, która zniszczyła pewne miasto i jego społeczność w kilka minut. Ale tekst przynosi także refleksje o naturze człowieka zmuszonego stanąć wobec przerażających zniszczeń. Nie jest to wyłącznie pozytywny obraz, ale też mamy na szczęście budujące przykłady ludzi, którzy przeżyli i musieli radzić sobie z traumą i stratą bliskich.
Podróż kończy się w Puerto Williams, najbardziej na południe wysuniętym miasteczku świata. Stamtąd na Antarktydę jest już „tylko” 740 kilometrów. Osada żyje swoim rytmem, horyzont zdarzeń już niedługo przestanie jednak być ograniczony do tego, co bliskie, codzienne, lokalne. Właśnie w grudniu 2019 otwiera się tutaj Centrum Subantarktyczne Przylądka Horn, które będzie się zajmować między innymi interdyscyplinarnymi badaniami naukowymi, projektami edukacyjnymi i promowaniem zrównoważonej turystyki.
„Chile południowe. Tysiąc niespokojnych wysp” jest więc obfitym źródłem wiedzy o „dolnym” skrawku tego kraju. Zamieszczona na końcu bibliografia (z wieloma źródłami w języku angielskim i hiszpańskim) pozwoli zainteresowanym na zgłębienie niejednego zasygnalizowanego w książce wątku. Pozwoli bliżej poznać nam mieszkańców, ich kulturę i mentalność. Za sprawą Magdaleny Bartczak południowe Chile, choć geograficznie niezmiennie od nas bardzo oddalone, po lekturze tej książki stało się w pewnym sensie bliższe, ciekawsze i bardziej znajome.
koniec
1 stycznia 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

O wewnętrznej wolności
Joanna Kapica-Curzytek

28 XI 2020

Z dystansem, humorem, ale bez nadmiernego odsłaniania swojej prywatności – taki jest legendarny dziennikarz, autor kultowych radiowych audycji, w książce „Głos. Wojciech Mann w rozmowie z Katarzyną Kubisiowską”.

więcej »

Krótko o książkach: Dzieciom należą się piękne książki
Joanna Kapica-Curzytek

27 XI 2020

Książka Barbary Gawryluk przybliża nam i ocala od zapomnienia fenomen polskiej szkoły ilustracji książkowej dla dzieci sprzed kilkudziesięciu lat. „Ilustratorki i ilustratorzy” będzie dla niejednego czytelnika sentymentalnym powrotem do książek z okresu dzieciństwa.

więcej »

PRL w kryminale: Do sześciu razy sztuka
Sebastian Chosiński

26 XI 2020

Połowa lat 70. XX wieku nie była najlepszym okresem dla Zygmunta Zeydlera-Zborowskiego. Jego powieści stawały się coraz bardziej schematyczne, a fabuła łatwa do przewidzenia. Od czasu do czasu trafiała się jednak perełka. Jak chociażby „Inspektor ze Scotland Yardu”, którego można zaliczyć do ścisłego grona najlepszych „powieści milicyjnych” warszawskiego prozaika.

więcej »

Polecamy

Kochać to nie znaczy zawsze to samo

Na rubieżach rzeczywistości:

Kochać to nie znaczy zawsze to samo
— Marcin Knyszyński

Chorzy na życie
— Marcin Knyszyński

Dick w starym stylu
— Marcin Knyszyński

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

W poszukiwaniu rzeczywistości obiektywnej
— Marcin Knyszyński

Myślę, ale czy jestem?
— Marcin Knyszyński

Wszyscy jesteśmy androidami
— Marcin Knyszyński

Umieranie wstecz
— Marcin Knyszyński

Przygodowa powieść science fiction – zrób to sam!
— Marcin Knyszyński

Pif-Paf! Zium!
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

O wewnętrznej wolności
— Joanna Kapica-Curzytek

Tukej
— Joanna Kapica-Curzytek

Niezamknięty rozdział
— Joanna Kapica-Curzytek

Gdy odchodzi stary świat
— Joanna Kapica-Curzytek

Gdy człowiekiem gardzi człowiek
— Joanna Kapica-Curzytek

Poza utarte szlaki
— Joanna Kapica-Curzytek

Powieść totalna
— Joanna Kapica-Curzytek

Najgorsza z epok
— Joanna Kapica-Curzytek

Nigdy nie byłem przebojowy
— Joanna Kapica-Curzytek

W osiemdziesiątą rocznicę
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.