Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 1 marca 2021
w Esensji w Esensjopedii

Małgorzata Strękowska-Zaremba
‹Lilana›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLilana
Data wydania14 sierpnia 2019
Autor
Wydawca Nasza Księgarnia
ISBN978-83-10-13535-3
Format192s. 140×192mm; oprawa twarda
Cena29,90
Gatunekdla dzieci i młodzieży
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Mała Esensja: Cena szczęścia
[Małgorzata Strękowska-Zaremba „Lilana” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Małgorzata Strękowska-Zaremba zdążyła przyzwyczaić swoich czytelników, że w swych książkach potrafi w piękny sposób poruszać różne naprawdę trudne tematy. Autorka w tym celu tworzy bowiem nasycone emocjami historie, w których w realnym świecie pojawiają się elementy baśniowe czy fantastyczne. Podobnie jest w „Lilanie” – ale chociaż jest to niezwykle wciągająca lektura, to jej zaskakujące zakończenie może budzić ambiwalentne odczucia.

Marcin Mroziuk

Mała Esensja: Cena szczęścia
[Małgorzata Strękowska-Zaremba „Lilana” - recenzja]

Małgorzata Strękowska-Zaremba zdążyła przyzwyczaić swoich czytelników, że w swych książkach potrafi w piękny sposób poruszać różne naprawdę trudne tematy. Autorka w tym celu tworzy bowiem nasycone emocjami historie, w których w realnym świecie pojawiają się elementy baśniowe czy fantastyczne. Podobnie jest w „Lilanie” – ale chociaż jest to niezwykle wciągająca lektura, to jej zaskakujące zakończenie może budzić ambiwalentne odczucia.

Małgorzata Strękowska-Zaremba
‹Lilana›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLilana
Data wydania14 sierpnia 2019
Autor
Wydawca Nasza Księgarnia
ISBN978-83-10-13535-3
Format192s. 140×192mm; oprawa twarda
Cena29,90
Gatunekdla dzieci i młodzieży
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
O życiu w położonej w samym sercu lasu tytułowej osady opowiada nam Natalia, której rodzina trafiła tam przypadkowo, kiedy w trakcie powrotu z przedłużonego weekendowego wypadu zawiódł ich GPS. Urok tego miejsca tak uwiódł mamę bohaterki, że po dwóch latach przenieśli się z Warszawy właśnie do odległej o kilkaset kilometrów Lilany. Jak łatwo się domyślić, dwunastolatka niezbyt chętnie opuszczała stolicę, szczególnie że oznaczało to rozstanie z najlepszą przyjaciółką – Kasią. Tęsknota za koleżanką wkrótce jednak nieco zelżała, bo Natalia zawarła w Lilanie dość szybko nowe znajomości i mogłoby się wydawać, że może to być szczęśliwe miejsce dla wszystkich członków jej rodziny. Bez wątpienia najbardziej odżyła tutaj mama dziewczynki – nie tylko zajmowała się urządzeniem domu i ogródka, ale także malowała obrazy przedstawiające Lilanę.
Wkrótce pojawia się jednak ziarenko niepokoju. Natalia w trakcie spaceru po lesie zauważa ćmy z wiotkimi, oszronionymi skrzydłami wielkości dłoni. Co jeszcze dziwniejsze, inni ludzie ich nie widzą! Według Anieli, nowej koleżanki głównej bohaterki, oznacza to zaś, że Natalia została wybrana i ćmy zaprowadzą ją do serca Lilany. Według starej legendy nie jest to bowiem taka całkiem zwyczajna osada i aby mogła ona istnieć, co jakiś czas musi się ktoś dla niej poświęcić… Niedługo później jesteśmy też świadkami trudnych do wyjaśnienia wydarzeń, a przy tym nie wiemy, czy to wszystko jest jedynie wytworem wybujałej wyobraźni dziewczynek, czy też rzeczywiście w Lilanie dzieje się coś dziwnego. W trakcie lektury tej książki emocji czytelnikom więc nie brakuje i z niecierpliwością czekają oni na odkrycie sekretów tej tajemniczej osady.
Cały problem z „Lilaną” polega zaś na tym, że przez prawie cały czas wydaje się to być dość mroczna historia, która jednak jest przeznaczona dla dzieci, a dopiero wolta w finale sprawia, iż historia ta mogłaby zainteresować raczej osoby o trzy, cztery lata starsze od bohaterki. Inna sprawą jest, że zakończenie to nie tylko wymusza reinterpretację wcześniej przedstawionych wydarzeń, ale może wręcz wywołać zamęt w głowie czytelników. I nie można być wcale pewnym, czy taki właśnie był zamysł autorki… Mimo to książka Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby jest bez wątpienia pozycją zasługującą na uwagę, chociaż byłbym ostrożny z polecaniem jej młodszym czytelnikom.
koniec
19 lutego 2020

Komentarze

« 1 2 3
25 II 2020   15:53:44

W Rosji otczestwo jest ciągle używane oficjalnie i administracyjnie (sprawdzone właśnie na paszporcie jednego znajomego). Jeżeli chodzi o nazwiska latynoamerykańskie w Polsce, nie jest to dużym problemem, o ile rodzice zgłoszą wcześniej, że córka będzie nosiła podwójne nazwisko.
PS- Kowalskich: żadnego nie kojarzę, ale znam dwóch Nowaków :-P

26 II 2020   21:04:07

Serwisem z mapą występowania nazwisk był MoiKrewni.pl, ale nie istnieje już chyba od paru lat. Są serwisy genealogiczne z bazami danych archiwalnych (tworzone na podstawie zindeksowanych ksiąg metrykalnych), są serwisy z rozkładem nazwisk bazujące na danych współczesnych, ale sprzed paru lat.
Kowalskich znam, Nowaków znam, ale więcej Krawczyków i Bochenków :)

« 1 2 3

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Mała Esensja: Różnorodny świat zwierząt
Joanna Kapica-Curzytek

1 III 2021

Mała małpka zgubiła swoją mamę. Z pomocą przychodzi motylek. Musi tylko się dowiedzieć, jak mama wygląda.

więcej »

Uciec, ale dokąd?
Marcin Knyszyński

27 II 2021

Wydawnictwo IX zebrało pięć starszych opowiadań Dawida Kaina, dołożyło dwa zupełnie nowe i wydało „Wszystkie grzechy korporacji Somnium”. Skromna, mała książeczka – ale niech nie zwiodą was jej niepozorne gabaryty. Wszystkie dotychczas czytane przeze mnie powieści autora („Oczy pełne szumu”, „Fobia” i „Ostatni prorok”) dotykały podobnego zagadnienia – kłopotu zwanego „istnieniem”. Tak, dokładnie – coś, co jest absolutnie podstawowe, niezbywalne i konieczne (choć tu można się spierać na szczycie (...)

więcej »

PRL w kryminale: Zielarz, przemytnik i arabski kochanek
Sebastian Chosiński

26 II 2021

Na początku lat 80. XX wieku aktywność literacka Zygmunta Zeydlera-Zborowskiego zaczęła wyhamowywać. Raz, że pisarz był już w wieku, w którym większość mężczyzn w Polsce Ludowej znajdowała się na emeryturze. Dwa, że wraz ze zmieniającą się sytuacją polityczną malała popularność „powieści milicyjnych”. Drukowany na łamach prasy „Czwarty klucz” był jedynym premierowym tekstem pisarza, jaki ukazał się w gorącym 1981 roku.

więcej »

Polecamy

Imperium wcale się nie rozpadło

Na rubieżach rzeczywistości:

Imperium wcale się nie rozpadło
— Marcin Knyszyński

Lęk i odraza w Kalifornii
— Marcin Knyszyński

Las oblany słonecznym blaskiem
— Marcin Knyszyński

Dick jak Dickens
— Marcin Knyszyński

Kochać to nie znaczy zawsze to samo
— Marcin Knyszyński

Chorzy na życie
— Marcin Knyszyński

Dick w starym stylu
— Marcin Knyszyński

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

W poszukiwaniu rzeczywistości obiektywnej
— Marcin Knyszyński

Myślę, ale czy jestem?
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.