Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 2 grudnia 2020
w Esensji w Esensjopedii

Marcus du Sautoy
‹Kod kreatywności›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKod kreatywności
Tytuł oryginalnyThe Creativity Code
Data wydania12 lutego 2020
Autor
PrzekładTadeusz Chawziuk
Wydawca Copernicus Center Press
ISBN978-83-7886-485-1
Format352s. 140×215mm; oprawa zintegrowana
Cena49,90
Gatuneknon-fiction, podręcznik / popularnonaukowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Algorytm jest sztuką?
[Marcus du Sautoy „Kod kreatywności” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Technologie cyfrowe rozwijają się nader dynamicznie i w wielu dziedzinach naszej działalności ułatwiają życie. A co z twórczością artystyczną, do tej pory zarezerwowaną dla ludzi? „Kod kreatywności” przekonuje, że i tutaj algorytmy zaczynają mieć wiele do powiedzenia.

Joanna Kapica-Curzytek

Algorytm jest sztuką?
[Marcus du Sautoy „Kod kreatywności” - recenzja]

Technologie cyfrowe rozwijają się nader dynamicznie i w wielu dziedzinach naszej działalności ułatwiają życie. A co z twórczością artystyczną, do tej pory zarezerwowaną dla ludzi? „Kod kreatywności” przekonuje, że i tutaj algorytmy zaczynają mieć wiele do powiedzenia.

Marcus du Sautoy
‹Kod kreatywności›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKod kreatywności
Tytuł oryginalnyThe Creativity Code
Data wydania12 lutego 2020
Autor
PrzekładTadeusz Chawziuk
Wydawca Copernicus Center Press
ISBN978-83-7886-485-1
Format352s. 140×215mm; oprawa zintegrowana
Cena49,90
Gatuneknon-fiction, podręcznik / popularnonaukowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Profesor matematyki (zajmuje się teorią liczb) Marcus du Sautoy to znany w wielkiej Brytanii popularyzator tej dziedziny nauki. Ma na swoim koncie kilka książek popularnonaukowych, które także ukazywały się w Polsce.
Inspiracją do napisania „Kodu kreatywności” były, jak wyznaje autor w pierwszym rozdziale książki, przemyślenia dotyczące przyszłości uprawianego przez niego zawodu: czy w nadchodzących latach profesja matematyka nadal będzie dostępna dla człowieka? Jest ona domeną liczb i logiki – czy na to pole nie wkroczą w niedalekiej przyszłości komputery? A co z intuicją i artystyczną wrażliwością, bez których nie istnieje dobry matematyk? Czy cechy te da się zaprogramować w maszynie? Na jakim etapie jesteśmy, podążając w tym kierunku?
A skoro już mówimy o tych zgoła „niematematycznych” cechach osobowości przydatnych w tym zawodzie, wobec tego co z wizjonerstwem i kreatywnością w dziedzinie sztuk plastycznych, muzyki, twórczości literackiej? Czy i tutaj maszyny byłyby w stanie nas zastąpić? Do tej pory my, ludzie dość butnie twierdziliśmy, że absolutnie nie, ale po lekturze tej książki należy się zastanowić, czy przypadkiem nie trzeba będzie zmienić zdania.
Już rok 1997 przyniósł wielki przełom, gdy komputer po raz pierwszy w historii wygrał partię szachów z człowiekiem – mistrzem w tej dyscyplinie. Na tym nie poprzestano: rozpoczęto próby podobnych rozgrywek w chińską grę go. To najstarsza gra, w którą gra się do dzisiaj, a to, ile jest możliwych wariantów rozgrywek, wyraża aż 300-cyfrowa liczba. Widać tu więc, że nie dałoby się zaprogramować wszystkich możliwości, natomiast do rozgrywek w go zastosowano tzw. algorytm uczący się. W książce przeczytamy wiele szczegółów na ten temat, jak doszło do gry komputera z mistrzem go. Poznamy też przy okazji fascynujące fakty związane z istotą samej gry.
Bardzo interesujący jest rozdział czwarty („Algorytmy: sekret współczesnego życia”), w którym autor wskazuje na obecność technologii algorytmicznych bardzo blisko naszego codziennego życia. Internetowa wyszukiwarka, wybór serialu na Netflixie, ba, nawet wybór potencjalnego partnera na portalu randkowym – tym wszystkim rządzą algorytmy. (Ciekawe jest też to, że autor odpowiedział na od jakiegoś czasu i mnie nurtujące pytanie, dlaczego pewne artykuły wystawiane na sprzedaż w Amazonie mają kosmiczne ceny. Jak można przypuścić, również i za tym kryją się algorytmy).
Jak się okazuje, te „samouczące się” systemy, porządkujące nam cyfrowy świat, są coraz bardziej potrzebne, ponieważ, jak pisze autor, 90 procent danych na świecie wytworzono w ciągu ostatnich pięciu lat, a w ciągu dwóch dni (!) ludzkość produkuje obecnie taką ilość danych, jaką wygenerowała od początku cywilizacji do 2003 roku. Nowe zadanie programistów polega właściwie na tym, że piszą metaalgorytmy tworzące nowe algorytmy na podstawie napotykanych danych – czyli uczące się.
Brzmi to być może dosyć skomplikowanie, ale Marcus du Sautoy ani na chwilę nie zapomina o czytelniku książki, być może nie aż tak obeznanym z najnowszymi zdobyczami nauki. Wywód autora jest w każdym miejscu przystępny i czytelny, nawet, gdy tłumaczy (i ilustruje wzorami!) teorię macierzy, będącą jednym z filarów informatyki. Lektura tej książki będzie naprawdę wielką frajdą także dla tych, którzy uważają, że nie mają „głowy” do nauk ścisłych, „Kod kreatywności” daleki jest od budzącej nieraz respekt hermetyczności czy zawiłości poruszanych tematów.
Skoro maszynie powiodło się w grze w go, wymagającej wyjątkowej intuicji i kreatywności, to jak przedstawiają się rzeczy w takich dziedzinach jak twórczość plastyczna i muzyczna? Możliwości komputerów, które szczegółowo tutaj opisuje autor, są zaskakująco szerokie. A skoro „algorytm jest sztuką”, to gdzie będzie w niej miejsce człowieka? Nad tym także Marc du Sautoy się zastanawia, ale idzie jeszcze dalej, w stronę możliwości… maszynowego dowodzenia twierdzeń. Koniec zatem z mozolnym przedzieraniem się „na piechotę” przez matematyczne formuły z duszą na ramieniu, czy okażą się prawdziwe. A zatem, czy także koniec z wyróżnieniem będącym odpowiednikiem nagrody Nobla, medalem Fieldsa?
Jest w „Kodzie kreatywności” wątek polski – wspomniany i opisany został tutaj projekt Mizar, zainicjowany w naszym kraju w latach 70. XX wieku, którego celem było zbudowanie biblioteki dowodów zapisanych w języku formalnym. W 2013 roku Mizar posiadał największą na świecie bazę (ponad 50 tys.) skomputeryzowanych dowodów twierdzeń. Projekt nadal jest rozwijany przez naukowców z Białegostoku, Kanady i Japonii.
Czy to zatem koniec matematycznych poszukiwań, będących udziałem ludzkich umysłów? W ostatnim rozdziale autor dokonuje rekapitulacji przedstawionych przez siebie faktów w duchu humanistycznym, ujmującym całość kondycji człowieka w zmieniającym się świecie, w którym dokonuje się tak doniosły technologiczny postęp. Czy zatem kiedykolwiek przekonamy się – na podstawie twórczości maszyn – jak to jest być komputerem, który zastanawia się nad swoim miejscem w świecie, obok ludzi?
koniec
25 maja 2020

Komentarze

31 V 2020   18:30:53

Wspaniała recenzja, ale czy rozwiążę zadanie potwierdzające, że nie jestem robotem i dodam ten komentarz?

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Ten dziwny wiek XIX: Wierność skrzywdzonym
Miłosz Cybowski

1 XII 2020

Z dzisiejszego punktu widzenia nie jest „Wierna rzeka” nowelą szczególnie szokującą czy prowokacyjną. Jednak w czasach swojej premiery (1912 rok) budziła niemałe kontrowersje. Fabułę określano mianem „szkaradnej”, a bohaterów „ciałami bezdusznymi”. Zarzuty te wynikały z prostej przyczyny, którą ładnie ujął jeden z ówczesnych recenzentów – w taki sposób o powstaniu styczniowym nikt nie odważył się jeszcze pisać.

więcej »

Mała Esensja: Poszukiwacze przygód łatwo nie rezygnują
Marcin Mroziuk

30 XI 2020

W „Sekretach starej szkoły” przekonamy się, że bohaterowie cyklu Anieli Cholewińskiej-Szkolik mimo dotychczasowych niepowodzeń wciąż pragną odnaleźć cenny naszyjnik, który należał niegdyś do rodu von Borgów. Dowiadujemy się też, że niezwykle interesujący trop w tej sprawie uczniowie mieli cały czas tuż pod nosem!

więcej »

Przeczytaj to jeszcze raz: Chcąc nie chcąc
Wojciech Gołąbowski

29 XI 2020

Drugi tytuł cyklu o krzyżowcach, „Król trędowaty”, nie jest bezpośrednią kontynuacją czterotomowej historii zdobycia Ziemi Świętej i utworzenia Królestwa Jerozolimskiego. Od tamtych wydarzeń minęło niecałe sto lat…

więcej »

Polecamy

Dick jak Dickens

Na rubieżach rzeczywistości:

Dick jak Dickens
— Marcin Knyszyński

Kochać to nie znaczy zawsze to samo
— Marcin Knyszyński

Chorzy na życie
— Marcin Knyszyński

Dick w starym stylu
— Marcin Knyszyński

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

W poszukiwaniu rzeczywistości obiektywnej
— Marcin Knyszyński

Myślę, ale czy jestem?
— Marcin Knyszyński

Wszyscy jesteśmy androidami
— Marcin Knyszyński

Umieranie wstecz
— Marcin Knyszyński

Przygodowa powieść science fiction – zrób to sam!
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

O wewnętrznej wolności
— Joanna Kapica-Curzytek

Tukej
— Joanna Kapica-Curzytek

Niezamknięty rozdział
— Joanna Kapica-Curzytek

Gdy odchodzi stary świat
— Joanna Kapica-Curzytek

Gdy człowiekiem gardzi człowiek
— Joanna Kapica-Curzytek

Poza utarte szlaki
— Joanna Kapica-Curzytek

Powieść totalna
— Joanna Kapica-Curzytek

Najgorsza z epok
— Joanna Kapica-Curzytek

Nigdy nie byłem przebojowy
— Joanna Kapica-Curzytek

W osiemdziesiątą rocznicę
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.