Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 11 sierpnia 2020
w Esensji w Esensjopedii

Eva García Sáenz de Urturi
‹Władcy czasu›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWładcy czasu
Tytuł oryginalnyLos seniores del tiempo
Data wydania26 lutego 2020
Autor
PrzekładKatarzyna Okrasko
Wydawca Muza
CyklTrylogia białego miasta
ISBN978-83-287-1335-2
Format512a. 130×205mm
Cena49,90
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Kryminalnie i historycznie
[Eva García Sáenz de Urturi „Władcy czasu” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Władcy czasu”, ostatni tom baskijskiej „Trylogii białego miasta”, jest (w odróżnieniu od poprzednich) po części powieścią kryminalną, a po części – historyczną.

Joanna Kapica-Curzytek

Kryminalnie i historycznie
[Eva García Sáenz de Urturi „Władcy czasu” - recenzja]

„Władcy czasu”, ostatni tom baskijskiej „Trylogii białego miasta”, jest (w odróżnieniu od poprzednich) po części powieścią kryminalną, a po części – historyczną.

Eva García Sáenz de Urturi
‹Władcy czasu›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWładcy czasu
Tytuł oryginalnyLos seniores del tiempo
Data wydania26 lutego 2020
Autor
PrzekładKatarzyna Okrasko
Wydawca Muza
CyklTrylogia białego miasta
ISBN978-83-287-1335-2
Format512a. 130×205mm
Cena49,90
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
To już ostatnie spotkanie z profilerem Unaim („Krakenem”) i jego dziewczyną, policjantką śledczą Albą. W pierwszych dwóch częściach „Cisza białego miasta” i „Rytuały wody” obserwowaliśmy początki ich związku, a także śledziliśmy wraz z nimi poprzednie przypadki morderstw, którymi oboje się zajmowali. Teraz, dwa lata później, oboje doczekali się córeczki, ale radość przemieszana jest także z poczuciem zagrożenia. Nie są w miasteczku anonimowi: w każdej chwili ktoś może zrobić dziecku krzywdę.
Trzecia część tego cyklu jest, jeśli można to tak ująć, najmniej „baskijska”. W pierwszym tomie było bardzo dużo szczegółów nawiązujących do odmienności kulturowej tego regionu, nie brakowało także scen z życia miasta Vitoria jako wspólnoty znających się wzajemnie mieszkańców. „Władcy czasu” z tamtego klimatu nie mają już niczego, ale w zamian autorka postanowiła obok powieści kryminalnej zamieścić (naprzemiennie z wątkiem współczesnym) powieść historyczną, której akcja rozgrywa się w XII wieku. Morderstwa, których zagadkę próbują rozwiązać Kraken, jego zawodowa partnerka Esti i Alba, mają nawiązywać do sposobów zadawania śmierci opisanych w tej powieści. Niedawno wydana, wzbudziła ona zresztą w miasteczku wielką sensację. Nikt przy tym nie wie, kto jest jej autorem. Odkrycie tego być może naprowadziłoby na ślad morderców.
Zdania na pewno będą podzielone, czy to niestandardowe jak na kryminał posunięcie, jakim jest wprowadzenie powieści historycznej spodoba się czytelnikom. Niektórzy na pewno zechcą poddać się atmosferze wykreowanej przez autorkę. Z drugiej strony, być może znajdą się też tacy, którzy orzekną, że gdy będą chcieli sięgnąć po książkę historyczną, to sami po nią świadomie sięgną, a tymczasem będą rozczarowani, bo nastawiali się na coś innego. Zwłaszcza, że zmiana następuje dopiero w trzecim tomie serii.
Nie da się zaprzeczyć, że oba wątki prowadzone są ciekawie, chwilami trudno oderwać się od trzymającej w napięciu lektury. Część historyczna może wzbudzić wątpliwości tym, że postacie posługują się zbyt współczesnym językiem, ale w gruncie rzeczy chodzi tutaj o coś innego – aby oba wątki były stale ze sobą połączone. Jestem zdania, że autorce jednak nie do końca się to udało. Bardzo sugestywnie natomiast została przedstawiona wieża Nograro, która staje się centrum wydarzeń. Jej mieszkańcy przyciągną uwagę śledczych…
Mam pewien problem z końcową częścią powieści – gdy przychodzi pora na wyjaśnienie, co i dlaczego się zdarzyło. Można odnieść wrażenie, że zakończenie pochodzi z zupełnie innej powieści, niż tej, którą dotąd czytaliśmy. Być może było tak, że zwróciłam uwagę akurat nie na te szczegóły, które okazały się istotne w konstrukcji fabuły. Nie do końca przekonuje mnie także to, że finał „Władców czasu” dotyczy także osobiście Unaia i jego przodków.
Ale powód mojego nieprzekonania jest jeszcze jeden: we „Władcach czasu” zbiegają się wątki nie tylko „Trylogii białego miasta”, ale i innego utworu autorki: „Sagi długowiecznych”, jak czytamy w podziękowaniach zamieszczonych na końcu. „Saga…” nie została przetłumaczona na język polski, dlatego też, niestety, nie jesteśmy w stanie wszystkiego do końca tu zrozumieć, a przede wszystkim nie potrafimy ocenić, na ile autorce udało się spójne połączenie i zakończenie uniwersum obu tych cykli. To, jak się wydaje, również dosyć nietypowe, choć na pewno ambitne rozwiązanie, aby połączyć ze sobą – nawet gdyby okazało się, że luźno – dwie powieściowe serie. Jak się wydaje, „Władcy czasu”, trzeci tom „Trylogii białego miasta” spodoba się jedynie zagorzałym i szczególnie wytrwałym miłośnikom tej serii.
koniec
1 lipca 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nie ma amerykańskiego mitu, jest fake
Joanna Kapica-Curzytek

11 VIII 2020

„Quichotte” to wielowymiarowa literacka gra tocząca się na granicy prawdy i zmyślenia, a także gorzka diagnoza współczesności.

więcej »

„I po ch… pani robiła te badania?!”
Sebastian Chosiński

10 VIII 2020

Chociaż książka ta jest owocem bólu fizycznego (w znaczeniu dosłownym, bo wywołanego nieuleczalną chorobą autora) i cierpienia psychicznego (wywołanego utratą pracy z powodu wspomnianej dolegliwości), zaskakuje lekkim tonem i nostalgicznym optymizmem. Niech nas to jednak nie zmyli. „Ołowiane dzieci” (z podtytułem „Zapomniana epidemia”) opowiadają o tysiącach mieszkańców katowickiej dzielnicy Szopienice, którzy przez pokolenia zmagali się z ołowicą – chorobą wyjątkowo podstępną i bezlitosną.

więcej »

Igrzyska po drugiej stronie barykady
Dominika Cirocka

9 VIII 2020

Wieść o tym, że prequel Igrzysk Śmierci będzie przedstawiać właśnie losy prezydenta Snowa, wzbudziła u fanów serii mieszane uczucia. Uczynienie tej postaci głównym bohaterem powieści wiązało się z pewnym ryzykiem, jednak tworząc „Balladę ptaków i węży” Suzanne Collins sprostała wyzwaniu.

więcej »

Polecamy

Faust musi przegrać

Na rubieżach rzeczywistości:

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

W poszukiwaniu rzeczywistości obiektywnej
— Marcin Knyszyński

Myślę, ale czy jestem?
— Marcin Knyszyński

Wszyscy jesteśmy androidami
— Marcin Knyszyński

Umieranie wstecz
— Marcin Knyszyński

Przygodowa powieść science fiction – zrób to sam!
— Marcin Knyszyński

Pif-Paf! Zium!
— Marcin Knyszyński

Droga bez powrotu
— Marcin Knyszyński

„Bycie” jest kalejdoskopem
— Marcin Knyszyński

„I Have a Dream”
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Przerwać krąg zależności
— Joanna Kapica-Curzytek

Zbrodnia i baskijskie pinxtos
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Nie ma amerykańskiego mitu, jest fake
— Joanna Kapica-Curzytek

Tytuł powieści nie jest metaforą!
— Joanna Kapica-Curzytek

Żyje się tylko raz
— Joanna Kapica-Curzytek

Kot Lord, właściciel Alicji
— Joanna Kapica-Curzytek

Pogodzić się z życiem
— Joanna Kapica-Curzytek

Przeklinanie w nowym kostiumie
— Joanna Kapica-Curzytek

Szczególny egzemplarz
— Joanna Kapica-Curzytek

Nic nie trwa wiecznie
— Joanna Kapica-Curzytek

Pacjent to ktoś więcej niż numer PESEL
— Joanna Kapica-Curzytek

Układ dla obojga idealny
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.