Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 13 sierpnia 2020
w Esensji w Esensjopedii

Lucinda Riley
‹Dom Orchidei›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDom Orchidei
Tytuł oryginalnyHothouse Flower
Data wydania15 kwietnia 2020
Autor
PrzekładAnna Dobrzańska
Wydawca Albatros
ISBN978-83-8125-973-6
Format528s. 135×205mm; oprawa zintegrowana
Cena39,90
Gatunekobyczajowa
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Pogodzić się z życiem
[Lucinda Riley „Dom Orchidei” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Dom orchidei”, powieść obyczajowa o szerokiej perspektywie czasowej i geograficznej, budzi refleksje o potędze miłości i siłach życia, potrzebnych, gdy przychodzi mierzyć się z przeciwnościami losu.

Joanna Kapica-Curzytek

Pogodzić się z życiem
[Lucinda Riley „Dom Orchidei” - recenzja]

„Dom orchidei”, powieść obyczajowa o szerokiej perspektywie czasowej i geograficznej, budzi refleksje o potędze miłości i siłach życia, potrzebnych, gdy przychodzi mierzyć się z przeciwnościami losu.

Lucinda Riley
‹Dom Orchidei›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDom Orchidei
Tytuł oryginalnyHothouse Flower
Data wydania15 kwietnia 2020
Autor
PrzekładAnna Dobrzańska
Wydawca Albatros
ISBN978-83-8125-973-6
Format528s. 135×205mm; oprawa zintegrowana
Cena39,90
Gatunekobyczajowa
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Lucinda Riley znana jest polskim czytelnikom przede wszystkim z wielotomowej sagi „Siedem sióstr”, ale ma na swoim koncie także szereg innych utworów, cieszących się uznaniem czytelników. Jedną z nich jest na przykład „Pokój motyli”, psychologiczna, budząca wiele emocji proza. „Dom orchidei” jest pod względem kilku motywów podobny – w centrum wydarzeń jest stara posiadłość kryjąca w sobie tajemnice z przeszłości, ważną rolę odgrywa też przyroda: pięknym motywem i symbolem są tu hodowane w szklarni orchidee, sprowadzone z dalekiej Tajlandii.
Miłośnicy powieści obyczajowej, w której na pierwszym planie są wielkie uczucia i emocje, a przy tym sporo się wokół nich dzieje, nie będą rozczarowani. Najpierw poznajemy Julię, pianistkę światowej sławy, która właśnie przechodzi kryzys. Mieszka samotnie, unika ludzi, zarzuciła grę na fortepianie. Przyczyny jej kiepskiego samopoczucia poznamy dopiero po dłuższym czasie. Stara się jej pomóc siostra Alicia, ale miłość i wsparcie jej dużej rodziny nie wystarczają, by Julia na nowo wróciła do świata.
Któregoś dnia obie siostry trafiają na wyprzedaż w rezydencji Wharton House. To miejsce, z którym był niegdyś związany ich dziadek. Był ogrodnikiem i hodowcą kwiatów. Dom jednak jest obecnie niezamieszkany i ma zostać wkrótce sprzedany, bo właściciela nie stać na kosztowne remonty i renowacje. Julia kupuje zestaw malowanych ręcznie obrazków, i to za ich sprawą natrafia na niewyjaśnione rodzinne tajemnice…
W powieści dzieje się bardzo dużo, można nawet powiedzieć, że autorka zmieściła tutaj z powodzeniem co najmniej dwie historie, które nawet mogłyby stanowić oddzielne książki. Ale za to są one ze sobą ciekawie splecione, wątek współczesny przenika się ze zgłębianą stopniowo przez Julię historią sprzed lat, gdy Elsie, babcia obu sióstr była służącą w Wharton House. Elsie była świadkiem rodzących się uczuć między Harrym, ówczesnym dziedzicem posiadłości i Olivią, piękną debiutantką. Sama też znalazła miłość i dobroć na całe życie.
„Dom orchidei” nie tylko rozgrywa się w dwóch czasowych perspektywach, ale i w dwóch różnych miejscach. Ważnym wydarzeniem jest wybuch drugiej wojny światowej, za sprawą którego wiele w Wharton House się zmieniło. Harry i jego ogrodnik Bill zostają jako żołnierze wysłani na front na Daleki Wschód. Po wyjściu z długoletniej niewoli Harry trafia do Bangkoku, gdzie zakochuje się w pięknej i inteligentnej Tajce. Sam jednak nie jest wolny…
To, co rozegrało się przed laty w Tajlandii, ma wielkie znaczenie, jeśli chodzi o relacje rodzinne Julii i Alicii, a nawet ich wzajemny stosunek wobec siebie. Zanim jednak dotrzemy do finału książki, również Julia musi zmierzyć się ze swoim życiowym dramatem, pozamykać sprawy z przeszłości, podjąć decyzje i dokonać wyborów. Bardzo wiele znaczy dla niej Wharton House, w którym zbiegają się wszystkie wątki powieści, umiejętnie i zajmująco poprowadzone przez autorkę.
Całość czyta się jednym tchem, autorka pisze z rozmachem, kreując miłosną intrygę na tle wspaniałych krajobrazów angielskiego ogrodu i egzotycznej Tajlandii. Rozbrzmiewa muzyka klasyczna. „Pokój orchidei” zmierza jednak raczej w stronę konwencji bajki dla dorosłych, aniżeli ambitniejszej powieści psychologicznej. Przekonuje nas o tym pewna schematyczność fabuły, a przede wszystkim zakończenie. Jest ono bliższe bardziej operom mydlanym, które lubują się w tego rodzaju niespodziewanych, pompatycznych zwrotach akcji i gdzie emocje wybrzmiewają niczym mocny i głośny finał symfonii. Ale jeśli przymkniemy na to oko, książka naprawdę może się spodobać. Oprócz wielkich uczuć są też refleksje dotyczące odwiecznych życiowych dylematów: jak pogodzić wielką miłość z poczuciem obowiązku i jak wiele sekretów można mieć wobec innej osoby. „Dom orchidei” pozwoli też wreszcie wielu osobom znaleźć siły i wsparcie, potrzebne do przezwyciężenia smutku i żałoby po stracie. Będzie łatwiej, jeśli weźmiemy pod uwagę przesłanie autorki, że nieważne jak mocno się staramy, życie i tak ma wobec nas swoje własne plany. Dlatego nie pozostaje nic innego, jak tylko się z nimi pogodzić.
koniec
24 lipca 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

PRL w kryminale: „Kociaki” i „ciziule” w akcji
Sebastian Chosiński

13 VIII 2020

Gdy pod koniec lat 50. ubiegłego wieku Zygmunt Zeydler-Zborowski zaczął publikować kryminały, jakie niebawem weszły do klasyki polskiej „powieści milicyjnej” – wprowadził w nich do peerelowskiej popkultury postać Stefana Downara. Z czasem jednak zaczął odchodzić od tej, niezwykle popularnej wśród czytelników, postaci. Kolejnym na to dowodem wydana w 1970 roku przez Czytelnika „Zbrodnia na Cyrhli Toporowej”.

więcej »

Gdzie diabeł nie może, tam Rotanowa pośle
Sebastian Chosiński

12 VIII 2020

O Jewgieniju Gulakowskim zrobiło się w Związku Radzieckim głośno na początku lat 80. ubiegłego wieku, po publikacji „Pory mgieł” – pierwszej z trzech, jak się później okazało, powieści o perypetiach inspektora pozaziemskich osiedleń Rotanowa. By przeczytać tę powieść w całości w języku polskim musieliśmy jednak poczekać aż do roku ubiegłego, kiedy to – w serii „Klasycy radzieckiej SF” – opublikowało ją wydawnictwo Stalker Books.

więcej »

Nie ma amerykańskiego mitu, jest fake
Joanna Kapica-Curzytek

11 VIII 2020

„Quichotte” to wielowymiarowa literacka gra tocząca się na granicy prawdy i zmyślenia, a także gorzka diagnoza współczesności.

więcej »

Polecamy

Faust musi przegrać

Na rubieżach rzeczywistości:

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

W poszukiwaniu rzeczywistości obiektywnej
— Marcin Knyszyński

Myślę, ale czy jestem?
— Marcin Knyszyński

Wszyscy jesteśmy androidami
— Marcin Knyszyński

Umieranie wstecz
— Marcin Knyszyński

Przygodowa powieść science fiction – zrób to sam!
— Marcin Knyszyński

Pif-Paf! Zium!
— Marcin Knyszyński

Droga bez powrotu
— Marcin Knyszyński

„Bycie” jest kalejdoskopem
— Marcin Knyszyński

„I Have a Dream”
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Emocjonalna huśtawka
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Nie ma amerykańskiego mitu, jest fake
— Joanna Kapica-Curzytek

Tytuł powieści nie jest metaforą!
— Joanna Kapica-Curzytek

Żyje się tylko raz
— Joanna Kapica-Curzytek

Kot Lord, właściciel Alicji
— Joanna Kapica-Curzytek

Przeklinanie w nowym kostiumie
— Joanna Kapica-Curzytek

Szczególny egzemplarz
— Joanna Kapica-Curzytek

Nic nie trwa wiecznie
— Joanna Kapica-Curzytek

Pacjent to ktoś więcej niż numer PESEL
— Joanna Kapica-Curzytek

Układ dla obojga idealny
— Joanna Kapica-Curzytek

Niestrawione dzieci rewolucji
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.