Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 10 maja 2021
w Esensji w Esensjopedii

Einar Kárason
‹Ziemia przyobiecana›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZiemia przyobiecana
Tytuł oryginalnyFyrirheitna landið
Data wydania26 listopada 2020
Autor
PrzekładJacek Godek
Wydawca Marpress
CyklWyspa diabła
SeriaBałtyk
ISBN978-83-7528-183-5
Format264s. 145×205mm
Cena39,—
Gatunekmainstream
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Wolność jest wtedy, kiedy nie ma się nic do stracenia
[Einar Kárason „Ziemia przyobiecana” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Ziemia przyobiecana” to trzecia część trylogii o mieszkańcach przedmieścia Reykjaviku islandzkiego pisarza Einara Kárasona. W tym tomie akcja powieści przenosi się do Stanów Zjednoczonych.

Joanna Kapica-Curzytek

Wolność jest wtedy, kiedy nie ma się nic do stracenia
[Einar Kárason „Ziemia przyobiecana” - recenzja]

„Ziemia przyobiecana” to trzecia część trylogii o mieszkańcach przedmieścia Reykjaviku islandzkiego pisarza Einara Kárasona. W tym tomie akcja powieści przenosi się do Stanów Zjednoczonych.

Einar Kárason
‹Ziemia przyobiecana›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZiemia przyobiecana
Tytuł oryginalnyFyrirheitna landið
Data wydania26 listopada 2020
Autor
PrzekładJacek Godek
Wydawca Marpress
CyklWyspa diabła
SeriaBałtyk
ISBN978-83-7528-183-5
Format264s. 145×205mm
Cena39,—
Gatunekmainstream
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Pierwsza część cyklu, „Wyspa diabła” była powieścią społeczną, przedstawiającą panoramiczny obraz mieszkańców Starego Domu w dzielnicy Reykjaviku – Thulekampu, a także w jakimś sensie sagą rodzinną. Pod koniec drugiego tomu pt. „Złota wyspa” dobiegł końca pewien rozdział w historii: mieszkańcy Starego Domu muszą się przeprowadzić w nowe miejsce. Ich miejsce zamieszkania i cała dzielnica przestaje istnieć, a w życie powoli wkracza nowoczesność.
I tutaj zaskoczenie: można było się spodziewać, że autor opisze nam dalszy ciąg losów rodziny już w jej nowym domu. Tymczasem wybieramy się do Stanów Zjednoczonych, dokąd wyruszyli najmłodsi z rodu. Mundi (jest on zarazem narratorem powieści) wraz z towarzyszem podróży Mannim chce najpierw odwiedzić Bobo, przyrodniego brata oraz swoją babcię i wujka o imieniu Baddi. W poprzednich dwóch tomach Ameryka była dla bohaterów powieści ważnym punktem odniesienia, krajem marzeń o lepszym życiu.
Dwójka chłopaków ląduje w Nowym Jorku i pierwsze swoje kroki kierują na Manhattan, gdzie mieszka Bobo. Wszystko może budzić skojarzenia z obrazem sytej i zamożnej Ameryki, przytulnego miejsca zamieszkania dla przedstawicieli średniej klasy. Jednak autor prowadzi nas (oraz swoich bohaterów) innymi ścieżkami: szlakiem zrujnowanych mieszkań, podejrzanych, podpitych typów i obskurnych lokali z lepiącymi się od tłuszczu stolikami. Wszędzie rozbrzmiewa muzyka lat 70. XX wieku, to ważny element scenerii.
Proza Einara Kárasona jest malarska i sugestywna, obrazy amerykańskiej prowincji, dopracowane do ostatniego szczegółu, jawią się przed naszymi oczyma niczym w kalejdoskopie. Autor posługuje się znaną z poprzednich tomów trylogii techniką rozwijania fabuły za pomocą następujących po sobie dynamicznych obrazów, zmieniających się postaci i wydarzeń. Babcia Mundiego mieszka na przedmieściach miasteczka, w przyczepie… To bez wątpienia Ameryka daleka od hollywoodzkiego, bajkowego wizerunku. Połamane, porzucone przedmioty, cuchnące miejsca, wyblakłe kolory, ludzie dalecy od materialnego dostatku i sukcesu.
„Ziemia przyobiecana” jest też częściowo powieścią drogi. Mundi wraz z Mannim i Bobo podróżują autobusami linii Greyhound. Można powiedzieć, że opisany przez Kárasona kraj widziany z okien autobusu i z połamanych krzesełek na dworcach ma nawet w sobie sporą dozę romantyzmu… Chłopcy zwiedzają Graceland w Memphis w stanie Tennessee, by oddać hołd zmarłemu niedawno Elvisovi Presleyowi.
Janis Joplin śpiewała kiedyś w piosence pt. „Me and Bobby McGee”, że (w wolnym tłumaczeniu) „wolność jest wtedy, kiedy nie ma się nic do stracenia”. Można powiedzieć, że „Ziemia przyobiecana” jest właśnie powieścią o absolutnej wolności. Bohaterami Kárasona są ludzie nieposiadający niczego i do niczego nie dążący. Żyją jak chcą, z dnia na dzień, bez egzystencjalnych rozterek, bez presji czasu i bez konieczności przeglądania się w oczach innych. Są wolni.
Warto zwrócić uwagę na ciekawe posłowie tłumacza, który rekomenduje trylogię jako „znakomitą literaturę, która w Islandii zyskała sobie miano kultowej”. Jacek Godek przytacza ciekawe anegdoty związane ze znajomością z autorem. Brakuje mi w tym posłowiu o wiele szerszego obrazu realiów Islandii w czasach, gdy toczy się akcja wszystkich tomów cyklu. O tym kraju polski czytelnik wie stosunkowo mało, przede wszystkim ze względu na geograficzny dystans, ale także dlatego, że literatura islandzka nie jest u nas szczególnie znana. Ta wiedza pozwoliłaby jeszcze lepiej zrozumieć twórczość Kárasona, sięgnąć też być może po utwory innych autorów. Miło jest oczywiście przeczytać, że islandzki laureat literackiej nagrody Nobla z 1955 roku Halldór Kiljan Laxness „był piewcą wafelków prince polo”, ale przydałoby się coś więcej o kontekście kulturowym, w którym powstała ze wszech miar godna uwagi trylogia Einara Kárasona. Nie ma jednak wątpliwości, że Jacek Godek przełożył ją świetnie: brawurowo wydobywając z polszczyzny nowe brzmienia i jedyny w swoim rodzaju koloryt toczącego się na naszych oczach zwyczajnego życia.
koniec
17 lutego 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Toksyczne upojenie
Joanna Kapica-Curzytek

10 V 2021

„Dziewczyna z poczty”, ostatni utwór Stefana Zweiga, opublikowany kilkadziesiąt lat po jego śmierci, to wnikliwy psychologiczny portret młodej kobiety. W ubogie, skromne życie Christine wkracza niespodziewanie luksus i bogactwo, zmieniając ją na zawsze.

więcej »

Krótko o książkach: Co do joty
Joanna Kapica-Curzytek

9 V 2021

„Są (…) ludzie ukarani i ludzie bezkarni” – jak głosi motto na początku powieści. W „Kolorach ognia” kara wymierzona jest za sprawą misternie przygotowanej zemsty. W tle są wielkie pieniądze i społeczny prestiż.

więcej »

Zbrodnie w stylu retro: Na rozkaz premiera!
Sebastian Chosiński

8 V 2021

Wszystkie wznowione przez Wydawnictwo CM książki Adama Nasielskiego, których głównym bohaterem jest inspektor Bernard Żbik, ukazały się w serii „Kryminały przedwojennej Warszawy” (również ta, która pojawiła się jako siódma – „Puama E”). Co w tym dziwnego? Choćby to, że tym razem sensacyjna akcja powieści rozgrywa się, owszem – w stolicy, ale polskich Tatr, czyli Zakopanem.

więcej »

Polecamy

Uwięzieni w słowach

Na rubieżach rzeczywistości:

Uwięzieni w słowach
— Marcin Knyszyński

„Sen bowiem jest istnością też…”
— Marcin Knyszyński

Imperium wcale się nie rozpadło
— Marcin Knyszyński

Lęk i odraza w Kalifornii
— Marcin Knyszyński

Las oblany słonecznym blaskiem
— Marcin Knyszyński

Dick jak Dickens
— Marcin Knyszyński

Kochać to nie znaczy zawsze to samo
— Marcin Knyszyński

Chorzy na życie
— Marcin Knyszyński

Dick w starym stylu
— Marcin Knyszyński

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Nic nie trwa wiecznie
— Joanna Kapica-Curzytek

Bez patetycznych słów
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Toksyczne upojenie
— Joanna Kapica-Curzytek

Ostateczny kres jest ułudą
— Joanna Kapica-Curzytek

Tęsknota za rozmowami, chociażby o niczym
— Joanna Kapica-Curzytek

Cień nieuchronnego kresu
— Joanna Kapica-Curzytek

Wyjątkowa
— Joanna Kapica-Curzytek

Co przydałoby się wiedzieć?
— Joanna Kapica-Curzytek

Co lepsze: książka czy filmowa adaptacja?
— Joanna Kapica-Curzytek

Trzy, dwa, jeden – jesteś!
— Joanna Kapica-Curzytek

Top modelki
— Joanna Kapica-Curzytek

Zwierzę domowe, które łapie myszy
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.