Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 maja 2022
w Esensji w Esensjopedii

Katarzyna Berenika Miszczuk
‹Druga Szansa›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDruga Szansa
Data wydania29 września 2021
Autor
Wydawca Uroboros
ISBN978-83-280-8902-0
Format336s. 135×202mm
Cena39,99
Gatunekdla dzieci i młodzieży, groza / horror
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

W sytuacji bez wyjścia
[Katarzyna Berenika Miszczuk „Druga Szansa” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Druga Szansa” to sugestywnie napisana powieść, w której przenikają się elementy horroru i motywy medyczne. Efekt jest znakomity: intrygujący i przerażający…

Joanna Kapica-Curzytek

W sytuacji bez wyjścia
[Katarzyna Berenika Miszczuk „Druga Szansa” - recenzja]

„Druga Szansa” to sugestywnie napisana powieść, w której przenikają się elementy horroru i motywy medyczne. Efekt jest znakomity: intrygujący i przerażający…

Katarzyna Berenika Miszczuk
‹Druga Szansa›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDruga Szansa
Data wydania29 września 2021
Autor
Wydawca Uroboros
ISBN978-83-280-8902-0
Format336s. 135×202mm
Cena39,99
Gatunekdla dzieci i młodzieży, groza / horror
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Na podstawie tej książki powstał niedawno serial pt. „Otwórz oczy”, dostępny w Netflixie. Można powiedzieć, że dało to drugie życie powieści wydanej po raz pierwszy w 2013 roku. Obecnie dostajemy jej wznowienie i możemy się przekonać, że opiera się ona upływowi czasu. Literacko jest naprawdę bardzo dobra, została napisana przez autorkę w wieku 25 lat, co już wtedy świadczyło o jej wielkim talencie i potencjale. Wielbiciele twórczości tej pisarki powinni „Drugą Szansę” docenić, choć zapewne zauważą, że w odróżnieniu od większości pozostałych utworów nie ma tu akcentów humorystycznych, będących „znakiem firmowym” późniejszych książek Katarzyny Bereniki Miszczuk.
Świat przedstawiony w powieści jest bardzo spójny; mroczny koloryt i elementy nieoczywistej tajemnicy intrygują, osaczają i odbierają spokój. W obcym dla siebie miejscu budzi się ze śpiączki młoda kobieta. Nie ma pojęcia, kim jest i dlaczego się tu znalazła. Kiedy tu trafiła? Gdzie jest? Kolejne sceny jeszcze bardziej trzymają w niepewności: czy jest to szpital psychiatryczny, ośrodek rehabilitacyjny czy może jakieś wyrafinowane więzienie?
Główna bohaterka słyszy pod swoim adresem imię: Julia, ale nie może sobie niczego przypomnieć ze swojego poprzedniego życia. Czy jest tu po wypadku? Co z jej bliskimi? Opiekuje się nią lekarka, zmuszając do zażywania leków zmieniających świadomość. Julia jest senna, ma halucynacje, szwankuje jej pamięć, a tak bardzo chciałaby poznać prawdę. Odzyskać równowagę i wrócić do domu – tyle że, niestety, nie pamięta adresu ani nikogo z członków rodziny. Jej poczucie dezorientacji pogłębia się jeszcze, gdy zaczyna podejrzewać, że Julia to wcale nie jest jej imię.
Z czasem, gdy młoda kobieta zaczyna poznawać realia, w których tkwi, rodzi się u niej bunt – ale i rośnie strach. Nie jest pewna, czy opiekujący się nią członkowie personelu są po jej stronie i chcą jej pomóc czy zaszkodzić. Nie jest w stanie polegać na swojej pamięci. Obraz skrajnego osamotnienia, dezorientacji i skrajnego emocjonalnego napięcia (graniczącego z wyczerpaniem) jest naprawdę znakomity i może stanowić głęboką metaforę kondycji człowieka znajdującego się w sytuacji bez wyjścia. Pobrzmiewają tu dalekie echa „Lotu nad kukułczym gniazdem”, genialnej powieści Kena Keseya z 1962 roku, choć akcenty rozłożone są w obu utworach inaczej.
Sugestywne jest otoczenie, w którym rozgrywają się powieściowe sceny. Budynek, z dala od miasta, znajduje się w środku parku. Długie, puste korytarze, zakratowane okna i panująca wszędzie cisza potęguje wrażenie niesamowitości. Julia – pacjentka? więźniarka? – próbuje wyjść z zaklętego kręgu swojej alienacji i nawiązuje relacje z innymi pensjonariuszami, co jednak nie podoba się opiekującej się nią lekarce. Wymownym symbolem są też kruki – przywodzące na myśl słynny wiersz Edgara A. Poego, będący poetyckim zapisem pogrążania się w szaleństwie.
Jak wspomniałam, przedstawiony świat jest tutaj bardzo spójny i do tego konsekwentnie, starannie nakreślony. Język powieści jest nad wyraz precyzyjny, autorka posługuje się nim bardzo sprawnie, od początku do końca panując nad fabułą i jej tempem. Granice prawdy i zmyślenia zacierają się, wiele wydarzeń nie znajduje realistycznego wyjaśnienia. Tak samo jak Julia tracimy podczas lektury poczucie rzeczywistości i zanurzamy się w sugestywnych wizjach. Płynnie przechodzimy do finału, w którym wszystko znajduje swoje wyjaśnienie, choć Katarzyna Berenika Miszczuk czyni to w niepodziewany sposób. Poznajemy tajemnicę głównej bohaterki i tytułowej „Drugiej Szansy”. Przenikliwy, niepokojący klimat powieści długo w nas pozostanie, budząc grozę i każąc się nam zastanowić nad meandrami ludzkiej psychiki.
koniec
9 grudnia 2021

Komentarze

09 XII 2021   22:43:29

Załamka. Poziomem recenzji. Jeśli komuś podobają się wypociny pani Miszczuk, to powinien pisywać recenzje co najwyżej do portalu: romansoweguano.pl Nie odezwałbym się, gdyby ocena była 60%, ale 80%? Pani Joanno, proponuje popukać się po głowie i przestać pisywać recenzje, to nie jest zajęcie dla pani, pani intelektualnie i emocjonalnie jest 14-latką.

10 XII 2021   18:26:30

Rzeczywiście, jakoś mało przekonująco brzmią te zachwyty nad kolejną książka przeciętnej przecież pisarki...

12 XII 2021   21:15:42

No, jest to co najmniej dyskusyjna ocena zważywszy, że także 80% dostały tu np. książki Susanny Clarke ("Jonathan Strange i Pan Norrell" oraz "Damy z Grace Adieu i inne opowieści"), Luciusa Sheparda ("Smok Griaule"), Jeffa VanderMeera (np. "Shriek: Posłowie"), a "Lód" Dukaja dostał nawet 70% (recenzja niejakiego Michała Foerstera). Chciałbym się dowiedzieć od pani Kapicy-Curzytek, co ją skłoniło do zaliczenia wyrobu książkopodobnego Miszczuk do arcydzieł?

12 XII 2021   22:21:18

To są jednak recenzje pisane przez różne osoby. Każdy z nas chyba trochę inaczej interpretuje esensyjny system oceniania.

W sumie nie wiem, czy ta książka podpada pod fantastykę - jeśli tak, to osoby, które generalnie fantastyki nie czytują, a nagle sięgną, jeśli nie są uprzedzone na zasadzie "Tylko realizm i literatura faktu" - to się im potrafią podobać rzeczy, które czytelnikom fantastyki wydają się oczywiste. Pewna pani ode mnie z pracy (bardzo sympatyczna osoba, obecnie na emeryturze) zwykle czytująca literaturę obyczajową i kryminały, sięgnęła po "Grę o tron" i z zapałem opowiadała nam, że Martin ma taką wspaniałą wyobraźnię i te smoki wymyślił.

13 XII 2021   09:09:35

Beatrycze

Jeśli serial jest wyznacznikiem (bo książki nie czytałem), to tak, to jest fantastyka, coś w stylu rosyjskiego filmu Koma, a sięgając dalej - punkt wyjścia znajdziemy też w znanym cyklu Donaldsona o Tomaszu Covenancie Niedowiarku.

Natomiast pisanina Miszczuk zawsze ma pewne elementy wspólne: język lekki, ale prościuteńki do bólu, bohaterowie naiwni, rodem z paranormal romance. A w tym przypadku, jak pokazują mi recki z LC, także sztampowe zakończenie. Czytałem nowszą powieść Miszczuk (Szeptuchę) i nie zasłużyła na więcej, niż 40% (w moich oczach, bo nastolatki płci żeńskiej mogą być zachwycone).

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Mała Esensja: Wszystkie końce świata
Marcin Mroziuk

18 V 2022

„Zaklinacz tygrysów” to piękna baśniowa opowieść, w której towarzyszymy bohaterom w wędrówce przez różne fantastyczne krainy. Roch Urbaniak oczarowuje zaś czytelników zarówno wciągającą historią, jak i zachwycającymi ilustracjami, które dodatkowo pobudzają wyobraźnię czytelników.

więcej »

Krótko o książkach: Najlepszą obroną nie była obrona
Miłosz Cybowski

17 V 2022

„Twierdza Europa” to bardzo solidna, niemalże encyklopedyczna, pozycja przedstawiająca bardzo szczegółowo większość europejskich fortyfikacji i ich losy w trakcie II wojny światowej. Książka nie należy do najłatwiejszych i powinna przypaść do gustu głównie osobom zainteresowanym historią militarną XX wieku.

więcej »

Okrutne piękno egzystencji
Joanna Kapica-Curzytek

16 V 2022

„Diamentowy plac” zalicza się do klasyki literatury katalońskiej i należy do najwybitniejszych jej osiągnięć. W Polsce po raz pierwszy dostajemy tę książkę w przekładzie z oryginału.

więcej »

Polecamy

Rzeczy, które robisz w piekle, będąc martwym

W podziemnym kręgu:

Rzeczy, które robisz w piekle, będąc martwym
— Marcin Knyszyński

Bulwar Zachodzącego Słońca 2
— Marcin Knyszyński

Borat Dzong-Un z pasem szahida
— Marcin Knyszyński

Rozkład i rozkładówka
— Marcin Knyszyński

Nowoczesny mit
— Marcin Knyszyński

Horror rzeczywistości
— Marcin Knyszyński

Osaczona
— Marcin Knyszyński

Pan życia i śmierci
— Marcin Knyszyński

Jezus na miarę naszych czasów
— Marcin Knyszyński

Imitacje
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Kot Lord, właściciel Alicji
— Joanna Kapica-Curzytek

Czerwona nitka
— Joanna Kapica-Curzytek

Morderstwa i medycyna
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Okrutne piękno egzystencji
— Joanna Kapica-Curzytek

Magiczna różdżka i platforma wiertnicza
— Joanna Kapica-Curzytek

Europejczyk o szerokich horyzontach
— Joanna Kapica-Curzytek

Pulsujący rytm metropolii
— Joanna Kapica-Curzytek

Pomiędzy tym, co prywatne, a wystawione na widok publiczny
— Joanna Kapica-Curzytek

Poszerzmy horyzonty
— Joanna Kapica-Curzytek

Samo życie
— Joanna Kapica-Curzytek

„Cała Europa odetchnie z ulgą…”
— Joanna Kapica-Curzytek

Ile jest wymiarów konfliktu?
— Joanna Kapica-Curzytek

Bez wróżenia z fusów
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.