Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 12 sierpnia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Damon Galgut
‹Obietnica›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułObietnica
Tytuł oryginalnyThe Promise
Data wydania15 czerwca 2022
Autor
PrzekładDariusz Żukowski
Wydawca Czarne
SeriaPowieści
ISBN978-83-8191-482-6
Format344s. 125×205mm
Cena44,90
Gatunekmainstream
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Dysfunkcjonalna rodzina, dysfunkcjonalny kraj
[Damon Galgut „Obietnica” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Powieść „Obietnica” południowoafrykańskiego pisarza odsłania przed nami mroczne dziedzictwo upadającego apartheidu i po mistrzowsku opowiada o ludzkich emocjach.

Joanna Kapica-Curzytek

Dysfunkcjonalna rodzina, dysfunkcjonalny kraj
[Damon Galgut „Obietnica” - recenzja]

Powieść „Obietnica” południowoafrykańskiego pisarza odsłania przed nami mroczne dziedzictwo upadającego apartheidu i po mistrzowsku opowiada o ludzkich emocjach.

Damon Galgut
‹Obietnica›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułObietnica
Tytuł oryginalnyThe Promise
Data wydania15 czerwca 2022
Autor
PrzekładDariusz Żukowski
Wydawca Czarne
SeriaPowieści
ISBN978-83-8191-482-6
Format344s. 125×205mm
Cena44,90
Gatunekmainstream
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Książka została wyróżniona nagrodą Bookera w 2021 roku. Wcześniej utwory tego autora dwukrotnie znalazły się wśród finalistów tego wyróżnienia: „Dobry lekarz” w 2003 (u nas wydany przez Wydawnictwo Pigmalion w 2007 roku) oraz w 2010 - „W obcym pokoju”. Damona Galguta można więc wymieniać w jednym szeregu z innymi wybitnymi pisarzami z RPA, którzy otrzymali nagrodę Bookera: Nadine Gordimer czy John Maxwell Coetzee.
Moje pierwsze spostrzeżenie jest takie, że „Obietnica” bardzo różni się stylistycznie od powieści „W obcym pokoju”, którą określiłam jako „pejzażową”, złożoną ze zdań mających w sobie oddech i przestrzeń. Tutaj technika pisania (porównywana do Virginii Woolf i Williama Faulknera) jest zupełnie inna; proza jest gęsta, szorstka, powikłana i mocno emocjonalna. Angażująca czytelnika bez reszty, nie pozwalająca myśleć o niczym innym.
Jest to bez wątpienia dosyć trudna i wymagająca lektura, przede wszystkim dlatego, że jest mocno osadzona w realiach Republiki Południowej Afryki. Niuanse jej współczesnej historii nie są zbyt dobrze znane polskim czytelnikom i czytelniczkom, co może wpłynąć na odbiór książki. Wielu anglojęzycznych recenzentów podkreśla, że trudne relacje panujące w opisanej w powieści rodzinie (białych) Swartów symbolizują mocno poszarpane w RPA za sprawą apartheidu więzi społeczne. I że dużo czasu będzie musiało jeszcze upłynąć, zanim cokolwiek zmieni się w tym względzie na lepsze. Dysfunkcjonalna rodzina jest więc jak dysfunkcjonalny kraj: niszczy ludzi, nie pozwala dojść do głosu temu, co w nich pozytywnego.
Oś fabuły stanowi ostatnie życzenie umierającej matki, Rachel Swart. Chciała, aby ich czarna służąca Salome otrzymała w spadku położony na terenie ich własności dom, w którym od wielu lat zamieszkuje z kilkunastoletnim synem. Ojciec Manie robi wszystko, by nie spełnić ostatniej woli zmarłej żony. Gdy sam jakiś czas później umiera, sytuacja jest nadal nieuregulowana. Przejmująca spadek trójka rodzeństwa - Amor, Astrid i Anton - jest podzielona jeśli chodzi o ewentualne wyegzekwowanie woli matki. Pojawiają się etyczne pytania o gotowość dotrzymania słowa, spełnienia obietnicy także wobec kogoś, kto się o to nie upomina.
„Obietnica” jest też przejmującym portretem rodzinnym, dalekim od kreowanej w ułamku sekundy iluzji wspólnoty na zdjęciu, na którym wszyscy się uśmiechają. W rodzinie Swartów nie brakuje problemów: jest nieudane małżeństwo, zdrada, alkoholizm, depresja. Więzi między rodzeństwem są słabe i nie ma w nich pozytywnych uczuć. Niezałatwiona od śmierci matki sprawa spadku drenuje je i pustoszy, co znakomicie potrafił pokazać w swojej prozie Galgut.
Powieść jest dla mnie przenikliwym i nie dającym spokoju studium rozkładu międzyludzkich więzi, braku porozumienia i atomizacji. Opisaną tutaj destrukcję można rozumieć także dosłownie, w sensie biologicznym. Nad wszystkimi zawisa widmo śmierci, którego nie da się oddalić. Każdy musi się z nią ułożyć, każdy jest wobec niej sam. Damon Galgut preparuje tu emocje każdego z bohaterów, prześwietla ich myśli, kreśli ich wewnętrzny świat z konsekwencją i dużą dozą psychologicznej prawdy. Wizja świata południowoafrykańskiego autora nie jest być może optymistyczna, ale trzeba jednak pamiętać, że po drugiej stronie wszystkiego, co łączy się ze śmiercią - jest zawsze życie.
koniec
28 lipca 2022

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

PRL w kryminale: Para mieszana, mocno zakochana
Sebastian Chosiński

12 VIII 2022

Władysław Krupka lubił kapitana Mirskiego i parokrotnie powracał do tej postaci (będącej zresztą literackim alter ego komiksowego Jana Żbika). Pisząc powieść „Skazałeś ją na śmierć”, doszedł jednak do wniosku, że prawdopodobnie nie poradzi on sobie w walce z imperialistyczną siatką szpiegowską, więc postanowił dorzucić mu do pomocy bohatera z jeszcze wyższej półki – kapitana Wojciecha Mireckiego z kontrwywiadu Służby Bezpieczeństwa.

więcej »

Historia zatoczyła koło
Joanna Kapica-Curzytek

11 VIII 2022

W znakomitej książce „Dziewczyna i Uczony” fascynujące losy dwóch obrazów przenikają się z dramatycznymi biografiami ludzi i przeszłością państw. Historia Europy została tu opowiedziana przez pryzmat historii sztuki.

więcej »

Przeczytaj to jeszcze raz: Pierwsze koty… to znaczy psy – za płoty
Sebastian Chosiński

10 VIII 2022

Choć zdecydowaną większość swoich śledztw komisarz Maigret prowadził w Paryżu, to jednak od czasu do czasu Georges Simenon wysyłał go także na prowincję. W „Żółtym psie” policjantowi ze stolicy przychodzi rozwikłać zagadkę dziwnych i niebezpiecznych zdarzeń rozgrywających się w leżącym nad Atlantykiem miasteczku Concarneau.

więcej »

Polecamy

Terapia szokowa

W podziemnym kręgu:

Terapia szokowa
— Marcin Knyszyński

Seksapokalipsa
— Marcin Knyszyński

Odwieczna dialektyka
— Marcin Knyszyński

Rzeczy, które robisz w piekle, będąc martwym
— Marcin Knyszyński

Bulwar Zachodzącego Słońca 2
— Marcin Knyszyński

Borat Dzong-Un z pasem szahida
— Marcin Knyszyński

Rozkład i rozkładówka
— Marcin Knyszyński

Nowoczesny mit
— Marcin Knyszyński

Horror rzeczywistości
— Marcin Knyszyński

Osaczona
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja czyta: Listopad 2016
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Beatrycze Nowicka, Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Historia zatoczyła koło
— Joanna Kapica-Curzytek

Długa powieść o zabijaniu
— Joanna Kapica-Curzytek

Wiele burz
— Joanna Kapica-Curzytek

Pomiędzy obowiązkiem a głosem serca
— Joanna Kapica-Curzytek

Dokonywanie wyboru
— Joanna Kapica-Curzytek

Kultura potrzebna światu
— Joanna Kapica-Curzytek

Na pełnych obrotach
— Joanna Kapica-Curzytek

Wojna niezmiennie przeraża
— Joanna Kapica-Curzytek

Przyrzeknij mi, że wyjaśnisz, co się stało…
— Joanna Kapica-Curzytek

Podróż intelektualna
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.