Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 stycznia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Lee Child
‹Elita zabójców›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułElita zabójców
Tytuł oryginalnyBad Luck and Trouble
Data wydania7 marca 2008
Autor
Wydawca Albatros
CyklJack Reacher
ISBN978-83-7359-641-2
Format432s. 125×195mm
Cena28,30
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Sekcja specjalna zawsze lojalna
[Lee Child „Elita zabójców” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Lee Child, angielski pisarz, który swoją karierę literacką zbudował wokół opowieści o Jacku Reacherze, byłym oficerze żandarmerii szwendającym się po Stanach Zjednoczonych bez bagażu i bez celu, dorzucił do swojego dorobku kolejną – jedenastą już – cegiełkę. I chyba stało się to, co się stać w końcu musiało - w „Elicie zabójców” widać zwiastuny „zmęczenia materiału”.

Marcin T.P. Łuczyński

Sekcja specjalna zawsze lojalna
[Lee Child „Elita zabójców” - recenzja]

Lee Child, angielski pisarz, który swoją karierę literacką zbudował wokół opowieści o Jacku Reacherze, byłym oficerze żandarmerii szwendającym się po Stanach Zjednoczonych bez bagażu i bez celu, dorzucił do swojego dorobku kolejną – jedenastą już – cegiełkę. I chyba stało się to, co się stać w końcu musiało - w „Elicie zabójców” widać zwiastuny „zmęczenia materiału”.

Lee Child
‹Elita zabójców›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułElita zabójców
Tytuł oryginalnyBad Luck and Trouble
Data wydania7 marca 2008
Autor
Wydawca Albatros
CyklJack Reacher
ISBN978-83-7359-641-2
Format432s. 125×195mm
Cena28,30
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Tym razem Jack Reacher nie działa samotnie. Zdarzało mu się to oczywiście wcześniej, ale nie aż tak. Teraz na jego ścieżkę wkracza część jego dawnego oddziału: dwie kobiety i mężczyzna. Łączą ich lata wspólnej służby w specjalnej sekcji żandarmerii, powołanej do ścigania najtrudniejszych w wykryciu przestępstw popełnianych w armii, i nowy cel: odszukać i zniszczyć tego, kto właśnie brutalnie wymordował resztę ich dawnego zespołu. I dowiedzieć się, dlaczego.
Nie brak Childowi pomysłów, gdy idzie o ciekawą, wartką fabułę. Nie brak pomysłowych sztuczek, jak chociażby przesyłanie informacji zakodowanych w kwotach bankowych przelewów. Ale widać w pewnych detalach, że postać Jacka Reachera, dotąd dość sensownie wymyślona, ciekawa i nietuzinkowa, zaczyna nabierać groteskowych kształtów. Przykładem niech będzie jego „intuicja”, która pozwala mu tuż po wylądowaniu w wielkiej metropolii od przysłowiowego kopa odnaleźć koleżankę z oddziału w pierwszej z brzegu spośród niezliczonych restauracji i barów – ot tak po prostu, na wyczucie.
Albo inna scena: zamachowiec idący chodnikiem tuż za Reacherem i jego kolegami wyciąga pistolet i odbezpiecza go. Reacher wyławia spośród ulicznych hałasów ciche stuknięcie metalu, w mgnieniu oka interpretuje, co ono oznacza, rozpoznając zagrożenie, po czym podejmuje akcję obronną, rzucając się na bok, przewracając kolegów, dobywając broni i zabijając napastnika. Wszystko to – wedle opisu Childa – rozgrywa się z szybkością właściwie niewiele mniejszą niż ta, z jaką działają impulsy nerwowe przebywając drogę od receptorów do stosownych ośrodków w mózgu. Moja wyobraźnia z ogromnym trudem zdzierżyła tę scenę, natychmiast podsuwając wspomnienie filmu z Jamesem Bondem skaczącym w przepaść w ślad za spadającym samolotem, by go dogonić, dostać się do środka, usiąść w fotelu pilota i – oczywiście – w ostatniej chwili wyprowadzić maszynę ze śmiertelnego pikowania.
Cóż, kiksy mają prawo zdarzyć się każdemu, zwłaszcza tak płodnemu twórcy. Odnotowawszy je, trzeba stwierdzić, że „Elita zabójców” ciągle jeszcze dostarcza czytelnikowi solidnej dawki Jacka Reachera znanego z poprzednich książek. To nadal współczesny „jeździec znikąd”, emanacja bodaj najsilniej umocowanego w amerykańskiej popkulturze etosu wrzuconego we współczesne czasy, gdzie zamiast koni są autobusy i pociągi, zamiast saloonów puby, zamiast zajazdów motele. Twardziel o przenikliwym umyśle śledczego, z doświadczeniami, które uczyniły zeń morderczą maszynę. Solista, tym razem wsparty przez kolegów, w misji, która niezmiennie dobrze sprzedaje się w sensacji – własnoręcznym wymierzaniu sprawiedliwości podle swojego kodeksu, po rychle dokonanym osądzie. A w tle nowoczesna technologia zbrojeniowa i islamski terroryzm.
Mam nadzieję, że nieco naciągane rozwiązania, o których wspomniałem, były tylko incydentem. Oby. Nie pogrążyły one tej książki, niemniej jednak czytelników, którzy zamierzają po raz pierwszy zetknąć się z postacią Jacka Reachera, odsyłam do takich tytułów jak „Jednym strzałem” czy „Echo w płomieniach”. „Elita zabójców” to pozycja dla stałych wielbicieli.
koniec
19 maja 2008

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Zbrodnie w stylu retro: Inspektor Żbik z Policji Państwowej
Sebastian Chosiński

18 I 2021

Adam Nasielski był jednym z najpopularniejszych i najpłodniejszych autorów książek kryminalnych i sensacyjnych w okresie międzywojennym. Kolejne jego dzieła rozchodziły się na pniu, a wykreowany przez niego bohater – inspektor Bernard Żbik z Centrali Służby Śledczej – na kilka lat zawładnął wyobraźnią Polaków. Po raz pierwszy pojawił się w wydanej w 1933 roku powieści „Alibi”.

więcej »

Trochę barw
Beatrycze Nowicka

17 I 2021

„Księga magii” czyli antologia siedemnastu opowiadań fantasy pod redakcją Gardnera Dozoisa może nie zachwyca, ale zapewnia kilka wieczorów całkiem przyjemnej lektury.

więcej »

Zbrodnie w stylu retro: Okupacyjny kryminał z wątkiem szpiegowskim
Sebastian Chosiński

16 I 2021

Choć przed dwoma laty ukazało się w Polsce klubowe wydanie jednej z jego „powieści detektywistycznych”, Roman Orwid-Bulicz jest w kraju praktycznie nieznany. Działalność literacką rozpoczął bowiem dopiero po drugiej wojnie światowej jako autor… emigracyjny. Wydana w 1947 roku w Monachium – i od tamtej pory niewznawiana – powieść „Dolary… Dlaczego czyste?” zamyka trylogię, której bohaterem jest przedwojenny komisarz Policji Państwowej o nazwisku Śliwiński.

więcej »

Polecamy

Las oblany słonecznym blaskiem

Na rubieżach rzeczywistości:

Las oblany słonecznym blaskiem
— Marcin Knyszyński

Dick jak Dickens
— Marcin Knyszyński

Kochać to nie znaczy zawsze to samo
— Marcin Knyszyński

Chorzy na życie
— Marcin Knyszyński

Dick w starym stylu
— Marcin Knyszyński

Faust musi przegrać
— Marcin Knyszyński

W poszukiwaniu rzeczywistości obiektywnej
— Marcin Knyszyński

Myślę, ale czy jestem?
— Marcin Knyszyński

Wszyscy jesteśmy androidami
— Marcin Knyszyński

Umieranie wstecz
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Reacher Yojimbo
— Konrad Wągrowski

Motel na uboczu
— Konrad Wągrowski

Jack Reacher wysiada z autobusu
— Konrad Wągrowski

W duchu Alistaira Macleana
— Konrad Wągrowski

Pogodne wyłamywanie palców
— Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Marzec 2013
— Kamil Armacki, Miłosz Cybowski, Jacek Jaciubek, Joanna Kapica-Curzytek, Alicja Kuciel, Jarosław Loretz, Paweł Micnas, Marcin Mroziuk, Konrad Wągrowski

Wewnętrzny smutek Reachera
— Konrad Wągrowski

Gdzie kucharek sześć…
— Anna Kańtoch

Krótko o książkach: Grudzień 2004
— Artur Długosz

Śmiertelne skutki uczynności
— Artur Długosz

Tegoż autora

Piosenki Wojciecha Młynarskiego
— Przemysław Ciura, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin T.P. Łuczyński, Konrad Wągrowski

Wracaj, gdy masz do czego
— Marcin T.P. Łuczyński

Scenarzysta bez Wergiliusza
— Marcin T.P. Łuczyński

Psia tęsknota
— Marcin T.P. Łuczyński

Dym/nie-dym i polarne niedźwiedzie na tropikalnej wyspie
— Konrad Wągrowski, Jędrzej Burszta, Marcin T.P. Łuczyński, Karol Kućmierz

Zagraj to jeszcze raz, odtwarzaczu…
— Marcin T.P. Łuczyński

Panie Stanisławie, Mrogi Drożku!
— Marcin T.P. Łuczyński

Towarzyszka nudziarka
— Marcin T.P. Łuczyński

Tom Niedosięgacz
— Marcin T.P. Łuczyński

Filiżanki w zlewie
— Marcin T.P. Łuczyński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.