Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 29 marca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Fiona McIntosh
‹Zdrada›

EKSTRAKT:20%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZdrada
Tytuł oryginalnyBetrayal
Data wydania1 marca 2005
Autor
PrzekładIwona Michałowska-Gabrych
Wydawca Zysk i S-ka
CyklTrójca
ISBN83-7298-690-8
Format460s. 125×183mm
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Wyrób czekoladopodobny (w etykiecie zastępczej)
[Fiona McIntosh „Zdrada”, Fiona McIntosh „Zemsta”, Fiona McIntosh „Przeznaczenie” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Fionie McIntosh w trylogii „Trójca” (kolejne pompatyczne nazwy tomów to „Zdrada”, „Zemsta” i „Przeznaczenie”) udało się coś niewątpliwie interesującego: połączenie najbardziej sztampowych elementów konwencji harlequina i fantasy. Niestety, poza tym zainteresowanie w trakcie lektury może budzić tylko liczba nielogiczności i sprzeczności fabularnych, do których swoje trzy grosze dołożyli tłumacze.

Michał Kubalski

Wyrób czekoladopodobny (w etykiecie zastępczej)
[Fiona McIntosh „Zdrada”, Fiona McIntosh „Zemsta”, Fiona McIntosh „Przeznaczenie” - recenzja]

Fionie McIntosh w trylogii „Trójca” (kolejne pompatyczne nazwy tomów to „Zdrada”, „Zemsta” i „Przeznaczenie”) udało się coś niewątpliwie interesującego: połączenie najbardziej sztampowych elementów konwencji harlequina i fantasy. Niestety, poza tym zainteresowanie w trakcie lektury może budzić tylko liczba nielogiczności i sprzeczności fabularnych, do których swoje trzy grosze dołożyli tłumacze.

Fiona McIntosh
‹Zdrada›

EKSTRAKT:20%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZdrada
Tytuł oryginalnyBetrayal
Data wydania1 marca 2005
Autor
PrzekładIwona Michałowska-Gabrych
Wydawca Zysk i S-ka
CyklTrójca
ISBN83-7298-690-8
Format460s. 125×183mm
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
W pierwszym tomie poznajemy Torkyna Gynta – prostego chłopaka z Twyfford Cross – i jego miłość, Alyssę Qyn. Obydwoje przejawiają zdolności magiczne, co w krainie Tallinoru jest karane napiętnowaniem, a czasem i śmiercią z rąk okrutnych inkwizytorów. Do pewnego czasu udaje im się ukrywać swe nienaturalne umiejętności, jednak gdy Tor ma piętnaście lat, jego sekret odkrywa królewski lekarz, Merkhud, sam w tajemnicy będący czarownikiem. Tor wyjeżdża z Merkhudem na dwór królewski i tam jako uczeń medyka rozpoczyna dworską karierę, zaś Alyssa pod opieką tajemniczej staruszki Sorrel udaje się do Akademii w Caremboche, gdzie kobiety obdarzone mocą znajdują azyl za cenę ujarzmienia ich magii. Szef inkwizytorów, Goth, nie daje jednak łatwo za wygraną i młodzi nadal są zagrożeni.
Kreacja bohaterów jest koszmarnie sztampowa. Tor Gynt nie tylko jest niewiarygodnie przystojny, a jego „piękne błękitne oczy” doprowadzają kobiety do szaleństwa – jest także podrzutkiem i Wybrańcem, od którego działań zależy los całego Tallinoru i który ma obronić krainę przed gniewem uwalniającego się z wielowiekowych okowów boga Orlaca. Alyssa Qyn jest piękna i szlachetna, a jej pochodzenie również okrywa Mgła Wielkiej Tajemnicy. Jeden z głównych czarnych bohaterów, inkwizytor Goth, jest tak okrutny, że ojojoj, a przy tym oczywiście jest paskudnie okaleczony, żeby od pierwszego opisu nie było wątpliwości, kto tu jest zły. Z kolei wszystkie spotykane dziwki (a Tor odbywa po burdelach prawdziwe tournée) to kobiety o złotym sercu, piraci to albo zepsuci do szpiku kości (dosłownie: jeden z opisów dotyczy tego, jak bardzo śmierdziały zepsute zęby i krwawiące dziąsła Czarnorękiego) mordercy, albo szlachetni i honorowi awanturnicy. I tak dalej, i tym podobne.
Kto w kim się zakochał i jakie emocje targają bohaterami w związku z kolejami uczuć – to w tym cyklu ważniejsze niż cokolwiek innego. Opisy kolejnych perypetii miłosnych potrafią zwalić z nóg głębią i oryginalnością:
– Zostanę blisko ciebie, panie. Pokażę całemu Tallinorowi, że nasze serca należą… do siebie.
Spojrzał na nią, a jego oczy dosłownie błyszczały w ciemnym różu zachodzącego słońca.
– Czy mogę cię pocałować, pani?
– Na co czekasz, wasza wysokość? – zapytała, przyciągając go energicznie do siebie i nie dbając już o ciekawskie spojrzenia.

Fiona McIntosh
‹Zemsta›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZemsta
Tytuł oryginalnyRevenge
Data wydania28 lutego 2006
Autor
PrzekładIwona Michałowska-Gabrych
Wydawca Zysk i S-ka
CyklTrójca
ISBN83-7298-868-4
Format466s. 125×183mm
Cena35,90
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Jednak „najpiękniejsza” scena odgrywa się pomiędzy Torem a Alyssą podczas ich kolejnego spotkania. Tor, bzykający kogo się da, chętnie i regularnie odwiedzający burdele na trasie swych podróży, wyznaje Alyssie:
– Prawda jest taka, że spałem z wieloma kobietami, lecz żadnej nie kochałem. Uczuciem tym darzyłem w życiu tylko jedną kobietę od chwili, gdy skończyła dziewięć lat. Alyssandra Qyn z Mallee Marsh (…) pragnienie mego serca, powód, dla którego oddycham.
To takie romantyczne, nieprawdaż? Po takim dictum Alyssa nie dość, że mięknie w kolanach, to dziękuje Torowi za „te słowa”, zaś ten wspaniałomyślnie wybacza jej, że będąc mylnie przekonana o jego śmierci, ponownie wyszła za mąż. Rozbrajających fragmentów jest zresztą więcej, czy to pod względem odkrywczości:
– Wasza wysokość. – Mężczyzna pokłonił się nisko.
„Widać, że często rozmawia z koronowanymi głowami” – pomyślała królowa.
czy też subtelności:
– Może powinienem dosiąść którejś z tych nieco podejrzliwych, acz niezbyt przyjaznych krów i pojechać tam?
Lauryn była zachwycona jego dowcipem.
Są także inne standardowe elementy oper mydlanych i romansideł: zaginione i odnajdywane dzieci (doliczyłem się sześciu), rozstania ukochanych i powroty, nieraz po latach, akcesoria udowadniające pokrewieństwo (niczym grzechotka Adama Carringtona), spiski i trucizny.
Jednak jest to także fantasy, z obowiązkową standardową mapką, wielkim lasem o zaskakującej nazwie Wielki Las, z pseudośredniowieczem, no i z magią. Tor Gynt włada nią bieglej niż ktokolwiek inny z żyjących, jednak tak naprawdę trudno dociec, czemu korzysta z niej w pewnych okolicznościach („zarzucił mentalną kotwicę i bezpiecznie wylądował na brzegu”), a w innych – nie. Konieczną cechą fantasy są także wędrówki: faktycznie, Przeznaczenie rzuca bohaterami wte i wewte. Jednak zależnie od widzimisię autorki przestrzeń skraca się lub wydłuża. Gdy Alyssa podróżuje z Sorrel, droga trwa całe miesiące. Jednak gdy w drugim tomie Saxon zostaje ogłuszony w Caradoon, a następnie przewieziony i porzucony na drodze do stolicy Tallinoru, pół kontynentu dalej, podróż zajmuje tyle, że napadnięty nie zdąża nawet odzyskać przytomności. Także w drugim tomie autorka z beztroską oznajmia, że „do Caradoon wieść o śmierci sławnego medyka jeszcze – ku jego zadowoleniu – nie dotarła”, podczas gdy od tego wydarzenia upłynęły, bagatela, ponad cztery lata… Wydaje się zatem, że autorka stwarzała swój świat w miarę postępów i potrzeb akcji, nie troszcząc się o sensowność składanych deklaracji.

Fiona McIntosh
‹Przeznaczenie›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPrzeznaczenie
Tytuł oryginalnyDestiny
Data wydania20 listopada 2007
Autor
PrzekładAdrian Napieralski
Wydawca Zysk i S-ka
CyklTrójca
ISBN978-83-7506-143-7
Format536s. 125×183mm
Cena35,90
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Oto kolejny przykład na nieopanowanie materii cyklu przez McIntosh i jej życzeniowość – w pierwszym tomie czytamy:
– Czyż można jechać dalej na północ niż do Caremboche? – zapytał Goth.
Król pokręcił głową.
I faktycznie, na załączonej mapce najdalej na północ znajduje się miejscowość Caremboche. Jednak już w drugim tomie na mapce pojawiają się dwa miasteczka: Caradoon i Kyrakavia. I nie są to jakieś małe, nowe osady:
– O Kyrakavii, rzecz jasna, słyszałeś?
Tor kiwnął głową.
– To główny port, przez który przechodzi cały oficjalny eksport z północnych królestw do Tallinoru.
Król musiał zapomnieć…
Niestety, takich sprzeczności i niezgodności jest całe mnóstwo. Bogini Lys nie rozmawia z wygnanym na Pustkowie bogiem Dorgrylem („Spędził w Pustkowiu wiele wieków, nie rozmawiając z nikim, nawet ze sobą”), ale jednak rozmawia („Przez te wszystkie wieki mamił mnie rozmowami o niczym i narzekaniami na swoją nędzną egzystencję”), córeczka Tora rodzi się z włosami na głowie („miękki puch włosów koloru truskawek posklejały wody płodowe. Bardzo różniła się od brata, ten bowiem miał czarne, grube i sterczące włosy”), a zarazem bez włosów („Lauryn z kolei mogła być blondynką jak matka – o tym jednak trudno było wyrokować, bo urodziła się łysa”), zaś posługujący się szpadami „pirat już, już miał rozpłatać Adonga”.
Nie wiem, które z wymienionych przykładowo sprzeczności są „zasługą” autorki i jej pierwotnego redaktora, a które polskich tłumaczy i redaktorów. Niemniej dokładając do tego takie ewidentne wpadki translatorsko-redaktorskie jak przetłumaczenie „kawalera” jako „bakałarza” oraz fakt, że w zależności od tomu jeden z bohaterów został do pałacowej bramy przybity, przywiązany lub przykuty, a także niezręczności w stylu „Wrzucił dwie czubate łyżeczki miodu” czy „Z hukiem odłożyła kieliszek na stół”, otrzymujemy żałosny produkt, który nie jest w stanie obronić się jako literatura i uniknąć wyśmiania. Miejmy nadzieję, że to ostatni gościnny występ pani McIntosh na naszym rynku.
Aha, czy już pisałem, że okładki wszystkich trzech tomów nie mają absolutnie nic wspólnego z ich treścią?
koniec
2 września 2008

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Więcej niż gole
Joanna Kapica-Curzytek

29 III 2020

„Miro” jest biografią niemieckiego piłkarza o polskich korzeniach Miroslava Klose, ale też niebanalnym, wielowymiarowym obrazem tego, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami świata futbolu.

więcej »

Krótko o książkach: Nieważne skąd, ważne po co
Miłosz Cybowski

28 III 2020

„Człowiek z sąsiedztwa” rozczarowuje na tak wielu poziomach, że dziwi decyzja wydania tej powieści w ramach „Uczty wyobraźni”.

więcej »

Reacher Yojimbo
Konrad Wągrowski

27 III 2020

Jak co roku Jack Reacher wysiada z autokaru, by swymi metodami zapewnić porządek w jakimś zapomnianym amerykańskim miasteczku. Ale jak samotnie walczyć przeciwko dwóm potężnym organizacjom mafijnym? Sposób można znaleźć w filmowych klasykach.

więcej »

Polecamy

Umieranie wstecz

Na rubieżach rzeczywistości:

Umieranie wstecz
— Marcin Knyszyński

Przygodowa powieść science fiction – zrób to sam!
— Marcin Knyszyński

Pif-Paf! Zium!
— Marcin Knyszyński

Droga bez powrotu
— Marcin Knyszyński

„Bycie” jest kalejdoskopem
— Marcin Knyszyński

„I Have a Dream”
— Marcin Knyszyński

Koszmarna teofania
— Marcin Knyszyński

Nowe rozdanie
— Marcin Knyszyński

Prawdziwe kłamstwa
— Marcin Knyszyński

„Normalni” szaleńcy
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

To nie jest straszne
— Michał Kubalski

W krzywym zwierciadle: Europejskie wakacje Pająka
— Michał Kubalski

Film, który poszedł naprzód
— Michał Kubalski

Good comic gone bad, czyli space opera rom-com
— Michał Kubalski

Więcej wszystkiego co błyszczy, buczy i wybucha?
— Miłosz Cybowski, Jakub Gałka, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Michał Kubalski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Nie taki dobry dinozaur
— Michał Kubalski

O tych, co z kosmosu
— Paweł Ciołkiewicz, Jakub Gałka, Jacek Jaciubek, Adam Kordaś, Michał Kubalski, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Po rozum do głowy
— Michał Kubalski

Poszerzenie pola walki
— Michał Kubalski

Czego oczy nie widziały
— Michał Kubalski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.